ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ, Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

 του Γιώργου Κλειδαρά

Από παιδί θυμάμαι το κοινωνικό στίγμα που σφράγιζε την ζωή ανθρώπων, που η ιδεολογία τους δεν ήταν σύμφωνη με το κατεστημένο της εποχής τους. Παρατηρούσα τους συνομήλικούς μου να βυθίζονται ολοένα και περισσότερο σε μια υλόφρονη συνείδηση που είχε Θεό το χρήμα και στόχο την κοινωνική καταξίωση, την φήμη και την επιτυχία. Μάθαμε για τους δοσίλογους της Κατοχής, που όχι μόνο έμειναν ατιμώρητοι αλλά βασίλευαν και ακόμα κυβερνούσαν την χώρα πάμπλουτοι από όσα άρπαξαν μαζί με τους μαυραγορίτες. Παρατηρούσα τους παλιούς αγωνιστές της ζωής να περπατούν με το κεφάλι σκυφτό, σαν ζωντανά κουρέλια, θέλοντας να τραγουδήσουν με σπασμένα φτερά. Παρατηρούσα τους νεότερους να θεωρούν δεδομένο πως τίποτα δεν αλλάζει σε αυτόν τον κόσμο και ούτε κανένας άλλος αγώνας δεν αξίζει πέρα από την επιβίωση και με απώτερο στόχο την καλοπέραση. Μπόρεσα να κατανοήσω μέσα στο νου μου τους νοητικούς περιορισμούς, τις νοητικές αγκυλώσεις και τα διάφορα κατεστημένα σκέψης και κοσμοθεώρησης των ανθρώπων. που έμοιαζαν να βαδίζουν τυφλοί και κουφοί προς τον όλεθρο. Θυμάμαι πόσοι με έλεγαν τρελό.

Βίωσα την επικράτηση ενός εθνομηδενισμού και μιας αυξανόμενης απόρριψης των παλαιότερων γενεών, που θεωρήθηκαν υπεύθυνες από τις νεότερες για την γενικότερη παρακμή και διαφθορά. Παρατήρησα το φαινόμενο της εκπόρνευσης να αυξάνεται και το ξεπούλημα της συνείδησης να μετατρέπεται σε τηλεοπτική επίδειξη. Είδα την Ελληνική φιλοξενία να μετατρέπεται σε ξενοφοβία και ρατσισμό και έπειτα από το μαύρο και τον κόκκινο φασισμό να εμφανίζεται και ένας νέος, λευκός φασισμός, που μετατρέπει τους ανθρώπους σε αλληλέγγυους, συνυπεύθυνους, συνεργάτες και συνένοχους σε εγκλήματα κατά της κοινωνίας και της ανθρωπότητας. Θυμάμαι πόσοι με εγκατέλειψαν.

Σήμερα, βλέπω την παγκόσμια επιβολή ενός αυταρχικού κράτους εξαπάτησης, αδικίας και εκμετάλλευσης, που επιβάλλει με βία την ανεργία, την φτώχεια και την αρρώστια, όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στο μυαλό και την ψυχή. Είδα το φυσιολογικό να στιγματίζεται ως οπισθοδρομικό, ξεπερασμένο και να αντιμετωπίζεται με χλεύη, ώστε να μπει στο περιθώριο και παράλληλα να προωθείται το αφύσικο και διεστραμμένο ως ιδανικό. Η κατάρρευση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, η κατάλυση του Συντάγματος και της Δημοκρατίας έγιναν όλα υπό το πρόσχημα της Δημόσιας ασφάλειας σε ένα όραμα παγκοσμιοποίησης. Θυμάμαι πόσοι πρόδωσαν τις ιδέες τους.

Και αφού ο νους μου κατανόησε τις αιτίες και τις σκοπιμότητες των γεγονότων, όταν τα χώρεσε αυτά ο νους μου άρχισε να τα χωράει και η καρδιά μου. Δεν είχα φοβηθεί να κρίνω για να μην κριθώ, είχα κατανοήσει όμως πως ό,τι χρεώνεις το καθιστάς στάσιμο και το δεσμεύεις, μαζί με τον εαυτό σου στο παρελθόν. Συνειδητοποίησα πως δεν είχα τέτοιο σκοπό και αρνήθηκα να προδώσω τον εαυτό μου και τις αρχές μου.

Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ TΗΣ ΕΠΙΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΗ ΓΗ

(Βιβλίο: ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΩΣΗΣ Κεφ. 19)

Αδελφοί, υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα, το οποίο δεν περιορίζεται σε μία υπόσταση και κανείς από σας ας μην το αντιληφθεί περιορισμένα, γιατί γνωρίζετε καλώς, ότι υπάρχει και υφίσταται Ενότητα και όταν υφίσταται Ενότητα δεν μπορεί κανένα θέμα να το αντιλαμβάνεστε περιορισμένα, αλλά είναι απαραίτητο να γίνονται κατα­νοήσεις του θέματος με Αγάπη, με σύνεση, με σωφρο­σύνη μέσα από όλα τα τμήματα του Ανθρώπου.

Διδάσκεστε συμμετέχοντας στο Έργο της Θέωσής σας, στο Έργο εκείνο που ανεβάζει τον Άνθρωπο στο επίπεδο της απόλυτης Ένωσης και Ταύτισης με το Θεό. Δεν δίνετε όμως σημασία στις κινήσεις σας, στους λόγους σας, σε εκείνες τις εκδηλώσεις που αυθόρμητα φανερώνονται μέσα από μία υπόσταση και προαναγγέλλουν μία επικείμενη κατάσταση. Με επιπολαιότητα και ανευθυνότητα αντιμετωπίζετε τις εκδηλώσεις αυτές, όπως με επιπολαιότητα και ανευθυνότητα αντιμετωπίζε­τε το θέμα της Ενότητάς σας, πιστεύοντας ότι ωφελεί να συγκαλύπτετε τους οιωνούς που προαναγγέλλουν τα στοιχεία της δυσαρμονίας, ενώ είναι απαραίτητο, όχι να συγκαλύπτονται, αλλά να θέτονται υπό την επιστασία του Πατέρα. Να γίνονται οι κατάλληλες διεργασίες, ώστε να προληφθούν, διαμέσου της Αγάπης και της Ένωσης, καταστάσεις έντονες, που φέρνουν γενική ανισορροπία στην εκδήλωση του Έργου. Επομένως πριν από όλα είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσετε τι θα πει Ενότητα, τι θα πει ενδιαφέρον για το τμήμα του Εαυτού Ανθρώπου, που εκπαιδεύεται γύρω σας και μέσα σας.

Ενδιαφέρον θα πει, Άνθρωπε, - διότι όλοι εσείς τον Ένα Άνθρωπο αποτελείτε και ήρθε η ώρα να το συνειδητοποιήσετε-  ενασχόληση, ανθρώπινη επικοινω­νία και ανθρώπινη επαφή. Ενδιαφέρον θα πει φροντίδα, προσευχή και συνεχή επαγρύπνηση, ώστε να μη συντηρούνται ανθρώπινα κατεστημένα και να παρουσιάζονται ως καταστάσεις Αλήθειας, αλλά τα ανθρώπινα κατεστη­μένα να διαρρηγνύονται, να εντοπίζονται, να μετουσιώνονται, να θέτονται υπό την επιστασία του Πατέρα.

Ποιός είναι ο Πατέρας, ο Πανταχού Παρών και τα Πάντα Πληρών; Σίγουρα υπάρχει παντού και διέπει τα πάντα, αλλά το να εναποθέσεις κάτι στον Πατέρα που είναι Άμορφος και οι λειτουργίες σου δεν μπορούν να Τον συλλάβουν και να Τον κατανοήσουν καθ’ ολοκληρία, είναι κάτι απλό, ακριβώς γιατί δεν υπάρχουν επιπτώσεις απτές, άμεσες, για να τις συνειδητοποιήσεις, λόγω της ανετοιμότητάς σου να συντονιστείς με τη Βουλή Του. Ο Πατέρας διδάσκει με την Αυτενέργεια των Νόμων Του, που μέσα στο χρόνο και στο άχρονο διαχέονται, επιταχύνοντας με την πλημμυρίδα του Ελέους Του και της Αγάπης Του τη δυνατότητά σου να βιώσεις τη Βουλή Του, που είναι η Ελευθερία σου, ο Εαυτός σου και να ρεύσεις μέσα στα πάντα ως συντονιστής της Αρμονίας και μελωδία της Άπειρης Αλήθειας. Αφήνεσαι επομένως σε Αυτόν με μία εκδήλωση, που πολλές φορές δεν εκφράζει την απαιτούμενη στάση ορθότητας, σωφροσύνης, σύνεσης, συντριβής. Αναθέτεις θέματα στον Πατέ­ρα, ξεχνώντας ότι υπάρχει στη γη ο Δάσκαλος Ιωάννης, ο οποίος επιστατεί στο Έργο της Δευτέρας Παρουσίας του Λόγου - Χριστού, κατά το Θέλημα του Πατέρα, ταυτιζόμενος μαζί Του, εκδηλώνοντας τη Βουλή Του σε αυτό.

ΣΕ ΕΥΛΟΓΩ ΕΛΛΑΔΑ

(Βιβλίο: ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΩΣΗΣ Κεφ. 26)

Εγώ, η Μητέρα, η Μία και Μοναδική, η Αυθύπαρκτη, η απολύτως ενωμένη με το Λόγο, ενσωματώνομαι την ώρα αυτή στα σώματα και στην υπόσταση της εκδηλούμενης ομιλήτριας, με απόλυτη και ολοκληρωτική συνταύτιση φλεγόμενου Πυρός, για να διαχύσω πάνω στον πλανήτη γη, μέσα στα μόρια της ύλης, μέσα από τις μορφικές δομές που αυτή έχει, την Απολυτότητα της Αλήθειας Μου, την Πανσοφία και Παγγνωσία της Μετουσίωσής Μου. Εγώ Είμαι η απόλυτα εκδηλούμενη Μητέρα, η απόλυτη ποιότητα της Θείας Αγάπης, η διαχεόμενη πάνω στη γη για να καταστήσει αυτή Φως Απόλυτο και να οδηγήσει τις εξελίξεις στις ολοκληρω­μένες ποιότητες της Μετουσίωσης.

Εγώ, η Μία Αλήθεια, που κατέχω τις διαδρομές κάθε ύπαρξης πάνω στη γη και την εξέλιξη κάθε μορίου ύλης, εισέρχομαι και ταυτίζομαι απόλυτα με την ύλη του σκηνώματος που Με εκφράζει, για να διαχύσω σε Απόλυτη Απειρότητα την Παγγνωσία Μου και να πραγ­ματοποιήσω μεταλλαγή πάνω στη γη.

Ευλογώ τον Ελλαδικό χώρο. Διαχέω την Ύπαρξή Μου με πυρήνες Ζωής αέναους, αυθύπαρκτους, ανανεούμενους συνεχώς από το Άπειρο του Αμόρφου Πατρός. Καθίσταμαι ολοζώντανος παλμός Μετουσίωσης μέσα σε κάθε μόριο ύλης, που αποτελεί τον Ελλαδικό χώρο, το φυτικό, ορυκτό και ζωικό βασίλειο αυτού. Αποπλένω πλήρως όλες τις ποιότητες που διέπουν, δονούν και συνθέτουν τις δομές της ύλης που αποτελεί τον Ελλαδικό χώρο, τις ανακυκλώσεις της ισορροπίας που διέπουν το φυτικό, το ζωικό και το ορυκτό βασίλειο, καθώς και τις διαδρομές των ενεργειών που διαπερνούν το έδαφος και το υπέδαφος του Ελλαδικού χώρου μέχρι το κέντρο της γης, την τροπόσφαιρα, στρατόσφαιρα και ιονόσφαιρα μέχρι το άκρον του ηλιακού συστήματος, στο οποίο υπάγεται η γη.

Μεταλλάσσω ολοκληρωτικά τις ενεργειακές δομές, που σε συνθέτουν Ελλάδα. Μεταλλάσσω ολοκληρωτικά τα ενεργειακά σου αποτυπώματα μέσα στο Σύμπαν. Μεταλλάσσω ολοκληρωτικά, με τη διάχυση του Εαυτού Μου, οτιδήποτε μέχρι τώρα έχεις προδιαγράψει ως μελλοντική πορεία, που σε οδηγεί σε ενεργοποίηση Νόμων, ανάλογη με τις ήδη διαμορφωμένες προδιαγραφές σου, οι οποίες θέτουν σε λειτουργία καταστάσεις δυσαρμονίας, που αποτελούν τροχοπέδη για το Έργο Μου, το Έργο της Ανάστασης του Ανθρώπου. Το μετουσιώνω πλήρως, διά του Εαυτού Μου, που τεμαχίζω, αν και δεν τεμαχίζεται και Τον διαμοιράζω, αν και δεν διαμοιράζεται, σε κάθε σημείο, σε κάθε πόρο και σε κάθε παλμό σου, Ελλάδα. Καθιστώ κάθε τεμάχιό Μου Ολότητα παλμοδονούμενη και Ζωντανή μέσα στους πόρους σου.

Ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΛΟΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΩΣ ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

(Βιβλίο: ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ Κεφ. 31)

Εγώ ο Ιωάννης, Δάσκαλος της Μορφής και του Αμόρφου, παρουσιάζω την Ενιαία Υπόστασή Μου σε πύκνωση και απευθύνομαι στα τμήματα στα οποία εκδηλώνομαι και τα οποία Με φέρουν σε εκδήλωση ως Εκπαιδευτή των αδελφών Μου.

Για πρώτη φορά λαμβάνω την άδεια και την τιμή από την Ολότητά Μου, τον Δάσκαλο Ιωάννη, να εκδηλώσω την ολοκληρωμένη έκφραση της μέχρι τώρα μαθητείας Μου, την επίγνωση που συνέλεξα από τη συνισταμένη της εμπειρίας μέσα από κάθε Μου τμήμα, με σκοπό να αποκαταστήσω στη Συνείδηση, τόσο των τμημάτων Μου όσο και των μαθητών Μου, την Υπόστασή Μου ως είναι, ούτως ώστε να καταστώ ο μεσοσταθμός στην κατανόηση της Απεριόριστης και Ασύλληπτης Παρουσίας της Ολότητας Άνθρωπος Ιωάννης, της οποίας μέρος εκδηλώνω.

Σαν τμήμα της Ολότητας, φέρω σε εκδήλωση τα στοιχεία του Όλου Πνεύματος Ιωάννη. Είμαι δηλαδή το τμήμα εκείνο της Ολότητάς Μου, το οποίο έχει αναλάβει το Έργο της εκπαίδευσης των πνευμάτων τα οποία βρίσκονται σε σάρκα, αλλά και στα Πνευματικά Πεδία. Η Πνευματική Μου Υπόσταση ως τμήμα - εκδήλωση Λόγου Ιωάννη είναι ακαθόριστη, δεν έχει κανενός είδους όρια. Δύναται να διαχέεται στο Παν και να πυκνώνεται, εκδηλούμενη, ανάλογα με την εκάστοτε αναγκαιότητα, από κάθε φορέα - τμήμα το οποίο ο Δάσκαλος μού παραχωρεί για να εκπαιδευτώ και ταυτόχρονα να εξελίξω.

Η επιλογή των φορέων - τμημάτων δεν γίνεται με κάποια ορισμένα κριτήρια, αλλά με βάση τις υποδοχές, την εξέλιξη, το δυναμικό και την προϋπηρεσία, επιλέγονται αφενός για να καλύψουν τις αναγκαιότητες της εκπαίδευσής Μου και αφετέρου, με γνώμονα το σημείο της εξέλιξης που τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή παρουσιάζουν, τοποθετούνται σε αρμοδιότητες οι οποίες είναι απαραίτητες για την εξέλιξή τους, ενώ ταυτόχρονα καλύπτουν τα κενά της εκδήλωσης της Ενιαίας - διαχεόμενης Υπόστασής Μου. Με άλλους λόγους, ο Δάσκαλός μου συνθέτει το υλικό Μου Σώμα, ενδύοντας με τη Χάρη Μου τους φορείς που θα επιτρέψουν στην Υπόστασή Μου να εκδηλωθεί ολοκληρωμένα.

Η έκπληξη των φορέων - τμημάτων Μου που συνοδεύει την πρώτη Μου εμφάνιση, προκαλείται από την εκκένωση του Εαυτού Μου, που συνεπάγεται η πύκνωσή Μου στον φορέα από τον οποίο εκδηλώνομαι, χωρίς όμως και πάλι να απουσιάζω από τον κάθε Μου φορέα ο οποίος, καθώς με αντιλαμβάνεται σε εκδήλωση και εξωτερικά πλέον, μπορεί να διαπιστώσει την απόσταση που η προσωπικότητα διατηρεί από την ενότητα με τη Χάρη την οποία εκφράζω και λειτουργώ.

ΧΡΙΣΤΟΣ - ΙΩΑΝΝΗΣ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ

(Βιβλίο: ΚΙΝΗΣΗ ΙΔΕΩΝ Κεφ. 32)

Ο σκοπός Μου, αδελφοί, δεν είναι μέσα από το κάθε Μου τμήμα να συγκρούομαι με τα άλλα, ούτε να προσπαθώ να προβάλω την ατομικότητά του δίνοντας αναχρονιστικές μαρτυρίες, διαχωριζόμενος έτσι από το κάθε τμήμα του Εαυτού Μου. Όχι. Αλλά το επίκεντρο της κάθε Μου δραστηριότητας βρίσκεται στην ενωμένη έκφραση των διανεμημένων ποιοτήτων της Ενιαίας Υπόστασης του Εκπαιδευόμενου Δάσκαλου, με σκοπό την αναγωγή της επιμέρους επίγνωσης στη Μία, την Ολοκληρωμένη Επίγνωση του Λόγου - Ιωάννη, που πρέπει μέσα από το κάθε του τμήμα να καταστεί Συνείδηση, να γίνει συνεχής λειτουργικότητα, τρόπος Ζωής.

Είναι αναγκαίο επομένως να υπάρξει μία ακόμη μετατόπιση, ένα ακόμη βήμα διεύρυνσης των οριζόντων του νου, μέσω της οποίας το κάθε τμήμα του Εκπαιδευόμενου θα ωθείται, θα κατευθύνεται, θα αναλύει, θα εξετάζει και, τέλος, θα ομιλεί εξ ονόματος του Ενός, ως εκπρόσωπος όλων του των τμημάτων. Κι όπως γνωρίζετε, ο εκπρόσωπος δεν μπορεί να είναι εκπρόσωπος εάν συγκρούεται, διαχωρίζεται, αποσπάται με οποιονδήποτε τρόπο από την ενωμένη έκφραση του Εαυτού του.

Όλα τα τμήματα τα Εκπαιδευόμενα προορίζονται να Τον φανερώσουν. Όμως, για να μπορέσουν να έχουν μια ολοκληρωμένη εκδήλωση - έκφραση, είναι απαραίτητο να έχουν πρώτα κατανοήσει και βιώσει την έκφραση του Εκπαιδευόμενου, όχι διαχωριστικά, έτσι όπως μέχρι τώρα λειτουργούσαν, αλλά ολοκληρωμένα, αντιλαμβανόμενα πως η Ενιαία Υπόσταση δεν είναι δυνατόν να εκδηλωθεί σαν Σώμα διατηρώντας όλες τις επιμέρους των τμημάτων απόψεις, οι οποίες, όσον υφίστανται, δεν θα επιτρέπουν, όχι μόνο στον Εκπαιδευόμενο να εκδηλωθεί, αλλά και στα ίδια τα τμήματα - φορείς του να εκφραστούν μέσα από το Κέντρο της Συνείδησης της Ενιαίας Υπόστασής Του.