Σάββατο 19 Ιουνίου 2010

ΠΝΥΚΑ 20/6/2010

Αγαπητοί Συμπολίτες,
Ασκώ το επάγγελμα του δικηγόρου και επ’ ευκαιρία της συνάντησής μας, βιώνοντας την ανάγκη να είμαι παρούσα στις δύσκολες μέρες που περνάει η χώρα μου, καταθέτω αυτό που αισθάνομαι ως Αλήθεια μέσα μου, ως Ελληνίδα πολίτις και ενεργό μέλος της κοινωνίας των Ελλήνων.
Η Πόλις οφείλει να είναι ο πόλος έλξης των πολιτών. Οι πολίτες οφείλουν να ενεργοποιούν αυτόν τον πόλο έλξης μέσα από την ενεργή συμμετοχή τους στα κοινά. Τούτο σημαίνει την ενεργοποιημένη ανακύκλωση και επικοινωνία μεταξύ τους. Μια επικοινωνία που δεν εξαρτάται από επί μέρους συμφέροντα και ιδιοτελείς σκοπούς, αλλά εκκινείται, προϋποθέτει και έχει ως μόνο στόχο το «ευ ζην» των Αρχαίων Ελλήνων Διδασκάλων, που είναι η ένωση του «ζην κατά φύσιν» και «ζην κατά Λόγον».
Πόλις είναι υπό μία έννοια η θηλυκή αρχή του Πόλου και οφείλει να αποτελεί την κοιτίδα των αρετών της φροντίδας, της στοργής, της Αγάπης και της προσφοράς για κάθε πολίτη της, ώστε να τον προετοιμάζει, να τον εκπαιδεύει, να τον καθοδηγεί προς τον πόλο έλξης της άσκησης του λειτουργήματος του πολίτη. Τότε η πόλις καθίσταται «Ουράνια Πόλις».
Αρχαίος Έλληνας σημαίνει «ο εκ της Αρχής», ο πρώτος, ο Αρχέτυπος. Επομένως η πόλις των Αρχαίων Ελλήνων αποτελεί αρχέτυπο κυβερνητικής και διακυβέρνησης και καθώς η διακυβέρνηση της πόλεως είναι λειτούργημα των αρίστων, η λειτουργία της Αρχαίας Ελληνικής Πόλεως προτυπώνει τόσο την ποιότητα των κυβερνώντων, όσο και το γεγονός ότι προκειμένου αυτοί να διαχειριστούν τα δικαιώματα δράσης που τους παρέχονται από τους πολίτες, καλούνται και οφείλουν να έχουν και να διατηρούν την ίδια σχέση ενεργής ανακύκλωσης. Στο πρότυπο της Αρχαίας Ελληνικής Πόλεως οι άρχοντες είναι διαχειριστές των δικαιωμάτων που τους παρέχονται, ελέγχονται ενδελεχώς εάν πληρούν τις προϋποθέσεις να αναλάβουν αυτή τη διαχείριση, η θητεία τους είναι ετήσια και λογοδοτούν μετά από κάθε θητεία, απαγορεύεται δε η αέναη επανεκλογή τους στο ίδιο πολιτικό αξίωμα.
Οι αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες, έθεσαν τις βάσεις για την οργάνωση μιας πόλης δικαίου, διατυπώνοντας κατ’ ουσίαν τις αρχές, πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η νομική σκέψη όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και ολόκληρου του κόσμου, από την αρχή του μέχρι και σήμερα.
Σ’ αυτές ακριβώς τις βάσεις, οι Έλληνες, που η ουσία τους είναι Ελευθερία, φανέρωσαν το πρότυπο της Ευνομούμενης Πόλης των Ενεργών Πολιτών, που συμμετέχουν στην οργάνωση, την εδραίωση και τη λειτουργία της με βάση τις θεμελιώδεις αρχές της Ισονομίας, της Ισοτιμίας, του Σεβασμού της ανθρώπινης ύπαρξης και της αναγνώρισής της ως φορέα Θείων Παρακαταθηκών. Τότε φωτίσθηκε η ανθρωπότητα από την λαμπρότητα του Ελληνικού Πνεύματος κι η Ελλάδα, ως κοιτίδα πολιτισμού υπήρξε το πεδίο φανέρωσης και διδασκαλίας των παρακαταθηκών αυτών.
Αγαπητοί συμπολίτες,
Λίγο ως πολύ όλοι μας έχουμε ακούσει τους διθυράμβους που υμνούν ως βάση του νομικού συστήματος το Ρωμαϊκό Δίκαιο. Ωστόσο βασική αρχή του Ρωμαϊκού Δικαίου αποτελεί η ρήση «Dura lex sed lex», που σημαίνει «Σκληρός ο νόμος, αλλά (είναι) νόμος» και εστιάζει τη συνείδηση του ανθρώπου στην αρχή ότι ο νόμος οφείλει να είναι σκληρός και πρέπει να εφαρμόζεται, όσο σκληρός κι αν είναι.
Αυτή η πεποίθηση καθηλώνει τον άνθρωπο σε ένα σύστημα ανταπόδοσης και τιμωρίας, που διατηρεί ζωντανούς τους φόβους του για την απώλεια της ελευθερίας του και της ζωής του. Κινούμενος από τους φόβους του αυτούς, δεν παύει να αναζητά τρόπο να ξεφύγει από την τιμωρία, ακόμα ωθούμενος σε νέες παράνομες πράξεις και παραλήψεις, έχοντας χάσει την αρετή της τιμιότητας. Κι όσο κινείται από φόβο, αδυνατεί να συμμετάσχει ενεργά στην πραγματικότητα. Αποτέλεσμα αυτού είναι η πολυνομία που παρατηρείται στις σημερινές κοινωνίες, γιατί ο άνθρωπος μέσα του γνωρίζει ότι έχει ανάγκη να ταξινομήσει το χάος που ζει, μακριά από την πηγή της εκπόρευσής του.
Νόμος είναι το μοίρασμα, που λειτουργεί ως πρόνοια, καλώντας τον άνθρωπο να συμφωνήσει με τις αρχές του, έτσι όπως θα όφειλε να λειτουργεί ο νόμος και στην ύλη. Τα σκάνδαλα και οι παρανομίες οφείλονται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος βλέπει στο νόμο την λειτουργία της τιμωρίας, καθώς λειτουργεί μέσα από τη διττότητα. Κι είναι αλήθεια ότι η αδυναμία του ανθρώπου να δει τον νόμο ως τη μέγιστη πράξη ελέους, που όμως μέσα από την Αγάπη μόνο φανερώνεται και εκδηλώνεται, τον αποκλείει από την συμμετοχή του στο όλον.
Σήμερα, μέσα από οδυνηρή εμπειρία είμαστε όλοι σε θέση να βεβαιώσουμε ότι η επιλογή του ανθρώπου να υποταχθεί σε νόμους τιμωρίας, προσπαθώντας να ξορκίσει το κακό, τελικά δεν τον γλύτωσε, όσο νομοταγής κι αν υπήρξε, από το να ζει στις μέρες μας την κατάρρευση αυτού του τερατώδους κατασκευάσματος που ονόμασε ευνομούμενη κοινωνία.
Ο νόμος του αιτίου και του αποτελέσματος, ενωμένος με τον νόμο της Αγάπης, λειτουργεί ως διαμόρφωση παιδείας για τον άνθρωπο. Διότι αλήθεια είναι ότι είμαστε η ασθένεια και η θεραπεία του εαυτού μας . Όπως το σημερινό νομοθετικό σύστημα έχει ως ρίζα το νόμο της ανταπόδοσης, το νομοθετικό σύστημα της νέας κοινωνίας θα έχει ως ρίζα το νόμο της Αγάπης. Θα νομοθετεί το έλεος, η πρόνοια, η αρμονία, η διδαχή. Η νομοθετική εξουσία γίνεται Θεία όταν ενωθεί με το πραγματικό ενδιαφέρον για την εξέλιξη του ανθρώπου.
Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αναδύθηκε από την παρακμή της Αρχαίας Ελλάδας κι ήταν το αποτέλεσμα ηθικής κατάπτωσης, της ίδιας, που οδήγησε το πρότυπο της Αρχαίας Ελλάδας σε πτώση. Ο άνθρωπος δεν έβλεπε πλέον το Φως του Θείου Ελληνικού Πνεύματος αλλά τη σκιά του εαυτού του, που ο ίδιος τοποθέτησε, με τη θέλησή του κι έκρυψε τον ήλιο του Πνεύματος. 
Την εποχή του σκότους και του πόνου, ο Διδάσκαλος Λόγος  Ιησούς ο Χριστός σφράγισε την ένωση του Θείου Ελληνικού Πνεύματος με το Θείο Πνεύμα Χριστού.

«῏Ησαν δὲ τινες ῞Ελληνές εκ των αναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν εν τη εορτή· οὗτοι οὖν προσηλθον Φιλίππω τω απὸ Βηθσαϊδὰ της Γαλιλαίας, καὶ ηρώτων αυτὸν λέγοντες· κύριε, θέλομεν τὸν ᾿Ιησουν ιδείν.
ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τω ᾿Ανδρέα, καὶ πάλιν ᾿Ανδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσι τω ᾿Ιησου. ο δὲ ᾿Ιησους αποκρίνατο αυτοις λέγων· ελήλυθεν η ὥρα ἵνα δοξασθη ο Υιὸς του ανθρώπου»
Ιωάννη Ιβ:20-23

Την ίδια στιγμή που το Ελληνικό Πνεύμα συναντά τον Χριστό, λαμβάνει την Ευλογία  Του και φανερώνεται ως το Σώμα της Δόξης του Υιού του Ανθρώπου.

Και συνεχίζει:
ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.
ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν.
Ιωάννη Ιβ 24-25

Στους χρόνους που μεσολάβησαν η Ελλάδα πάλεψε να κρατήσει τη φλόγα αυτή αναμμένη, αποτέλεσε πεδίο μαχών άνομων συμφερόντων και πήρε τα όπλα για να υπερασπιστεί το δικαίωμα του ανθρώπου στην Ελευθερία. Ήταν τότε που ο ενσυνείδητος πολίτης έγινε οπλίτης σ’ έναν πόλεμο του Φωτός και του Σκότους, της Ζωής και του Θανάτου.
Σήμερα βρισκόμαστε στην εποχή, όπου τα νέα από παντού είναι δυσοίωνα, το Ελληνικό Κράτος τρίζει συθέμελα και είναι έτοιμο να καταρρεύσει μέσα στον ίδιο τον πάταγο της καταστροφής που δημιούργησε η παρακμή των ηθών και η τρομοκρατία, γκρεμίζοντας κάθε αίσθηση δικαίου, αξιοκρατίας και ισονομίας. Σ’ αυτούς τους καιρούς το ενωμένο Ελληνοχριστιανικό Πνεύμα φέρνει στον άνθρωπο και πάλι τη μνήμη της Αλήθειας ότι μέσα του φέρει Θείες Παρακαταθήκες που δύναται με τη θέλησή του να έλξει στην επιφάνεια, επιτρέποντας την εκδήλωσή τους με νέους τρόπους.
Την ίδια στιγμή που η χώρα μας θυσιάζεται διασυρόμενη άγρια, ευτελιζόμενη παγκοσμίως και κυβερνώμενη από ανθρώπους που τη θεωρούν ιδιοκτησία τους, η δράση μας πρέπει να στοχεύει σε μια καθολική κίνηση συνεργασίας και ενότητας. Έχουμε από την ιστορία μας άπειρα παραδείγματα του τι μπορεί να κάνουν οι Έλληνες, όταν είναι ενωμένοι. Και εννοώ την αλληλοβοήθεια, το ενδιαφέρον και την αγάπη για τον συνάνθρωπο, το ελληνικό φιλότιμο. Αυτή την αρετή που μας ωθεί να κάνουμε αυτό που νιώθουμε πραγματικά ορθό κι όχι αυτό που μας επιβάλλουν.
Μέσα από το δικό μου μετερίζι, η πρόταση που καταθέτω είναι η ομαδική και σε συνεργασία νόμιμη αντίδρασή μας στις παρανομίες που πλέον σαν βροχή έρχονται στο φως , όπως σκάνδαλα, καταχρήσεις, διασπάθιση του χρήματος, κερδοσκοπία. Ας πάψουμε να κινούμαστε μέσα σε κλίμα μιμητισμού και φόβου κι ας διεκδικήσουμε μέσα από το ίδιο το σύστημα, με τους ίδιους νόμους και τους ίδιους κανόνες, συστρατευόμενοι στην δύναμη της τίμιας συνεργασίας, το δικαίωμα στη σκέψη, στο λόγο, στην πράξη. Ας λειτουργήσουμε ενωμένοι με μόνο μας στόχο μια ζωή ουσιαστική, αληθινή, υγιή και ελεύθερη.
Ας επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να ζήσουν και πάλι με αρετές όπως Αγάπη, Σοφία, Ενότητα, Ελευθερία, Αλήθεια, Ειρήνη, Δικαιοσύνη, Υπευθυνότητα, Ειλικρίνεια, Συγχώρεση, Συμπόνια, Ταπεινοφροσύνη, Ανιδιοτέλεια, Φιλία, Πίστη, Σεβασμός, Αφοσίωση, Αδελφοσύνη, Οικουμενικότητα, Παιδεία.

Σας ευχαριστώ
Πηγή Κωνσταντάρα

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010

Αφύπνιση του Πολίτη

Οι πρόσφατες συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες μπροστά από τη Βουλή των Ελλήνων φανέρωσαν την ανάγκη του ελεύθερου Πολίτη να φανερώσει με τον λόγο του την διαμαρτυρία του ως παρέμβαση στις καταστάσεις φόβου και σιωπής που προσπαθεί να μας επιβληθεί. Του πολίτη που ως άλλος οπλίτης της Ειρήνης στέκεται μπροστά και με την ίδια του την ενσυνείδητη συμμετοχή φανερώνει στην πράξη τις αρχές της Δημοκρατίας, της Ειρήνης, της Αγάπης, της Ενότητας. Η ελευθερία του Λόγου δεν χαρίζεται. Είναι το Θείο Δικαίωμα κάθε ανθρώπου που σπάει πρώτα μέσα του τις αλυσίδες των δεσμών του και ελευθερώνεται βιώνοντας την πραγματική ελευθερία, του ανθρώπου που βρίσκεται εν Ειρήνη μέσα σ’ έναν κόσμο πολέμου και ζει την Ζωή και όχι τα αντίγραφα ζωής που μας σερβίρουν.

Καλούμε κάθε πολίτη σε αφύπνιση και φανέρωση ιδεών, προτάσεων και δράσης να έρθει στην ανοιχτή συγκέντρωση, στη Πνύκα τις 20 Ιουνίου 2010 και ώρα 21.00

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Codex Alimentarius

Εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να υποφέρουν από εκφυλιστικές παθήσεις, λόγω κακής διατροφής και περιορισμένης λήψης σημαντικών διατροφικών στοιχείων, εάν επιτραπεί στους ισχυρούς παγκόσμιους οργανισμούς να «ομογενοποιήσουν» τον κόσμο μέσω του Νέου Κώδικα Διατροφής...


Πολύ λίγοι είναι προς το παρόν εκείνοι που έχουν ακούσει για την ύπαρξη του Διατροφικού Κώδικα (Codex Alimentarius), ενώ και οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την εφιαλτική πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από την πανίσχυρη αυτή εμπορική επιτροπή.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του Διατροφικού Κώδικα (http://www.codexalimentarius.net/web/index_en.jsp), αποστολή του είναι να αναπτύξει κανονισμούς τροφίμων, οδηγίες και σχετικά κείμενα όπως κώδικες πρακτικής κάτω από το κοινό πρόγραμμα των FAO /WHO. Δηλ. η λειτουργία του Διατροφικού Κώδικα στηρίζεται σε μία σύμπραξη ανάμεσα στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization - FAO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organization - WHO). Προωθώντας παράλληλα τον συντονισμό όλων των κανονισμών που αφορούν στην παραγωγή τροφής και λαμβάνονται από διεθνείς κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς οργανισμούς.
Η ιστορία του Κώδικα αρχίζει το 1893, όταν οι επικεφαλής της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας αποφάσισαν ότι ήταν απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα σύνολο συγκεκριμένων οδηγιών, βάσει των οποίων τα δικαστήρια θα έκριναν τις υποθέσεις που σχετίζονταν με ζητήματα διατροφής και τροφίμων. Το όνομα που δόθηκε στις οδηγίες αυτές ήταν «Codex Alimentarius» και εφαρμόστηκε με επιτυχία έως την πτώση της αυτοκρατορίας το 1918.
Ωστόσο, εμπνευστής του διατροφικού κώδικα στη σύγχρονη - Οργουελική - εκδοχή του (σύμφωνα με την εκπρόσωπο του Natural Solutions Foundation, Sp. Rima E. Laibow M.D., από ομιλία της στον αμερικανικό Εθνικό Οργανισμό Διατροφής - Codex and Nutricide, 2005) δεν είναι άλλος από τον καταδικασμένο από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης πρόεδρο της κολοσσιαίας Γερμανικής εταιρίας I.G. Farben, Fritz derMeer. Ήταν ο άνθρωπος που, μεταξύ άλλων, «εμπνεύστηκε» και το περίφημο λογότυπο «Arbeit Macht Frei» («Η εργασία απελευθερώνει»), το οποίο «κοσμούσε» την είσοδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Αουσβιτς.
Η εταιρία του derMeer παρασκεύαζε από το θανατηφόρο μείγμα αερίων που χρησιμοποιούνταν στους περίφημους θαλάμους αερίων, μέχρι τον χάλυβα και τα πυρομαχικά των Ναζί (μετά τη λήξη του Πολέμου και την καταδίκη 24 από τα μέλη της από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης, η εταιρία «διασπάστηκε» σε τρεις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες, τις γνωστές BASF, Hoechst και Bayer).
Η επανεισαγωγή του Κώδικα Διατροφής αποφασίστηκε το 1962 σε μία συνεδρίαση του ΟΗΕ. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η υπεύθυνη για τον Κώδικα Διατροφής επιτροπή είναι επιτροπή εμπορίου χωρίς υγειονομική αρμοδιότητα, παρόλο που χρηματοδοτείται κατά το 1/3 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Από το 2002, οπότε και οι μεγάλες βιομηχανίες επέλεξαν να στηρίξουν τον Κώδικα (παρά τις εισηγήσεις για αναίρεση του από μισθωμένο εξωτερικό σύμβουλο αξιολόγησης), αυτός χρησιμοποιείται με την κάλυψη πολυεθνικών εταιριών που δραστηριοποιούνται στους τομείς τόσο των φαρμάκων, όσο και των αγροτικών και χημικών προϊόντων, προωθώντας την αύξηση των κερδών τους και την υλοποίηση της ατζέντας τους για έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού. Στην τελευταία συνεδρίαση για την προώθηση του Διατροφικού Κώδικα, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Ελβετία από τις 30 Ιουνίου έως τις 4 Ιουλίου 2008, αποφασίστηκε να τεθούν οι ΗΠΑ επικεφαλής χώρα της επιτροπής, με τη σταθερή υποστήριξη των συμμάχων τους (Αυστραλία, Αργεντινή, Βραζιλία, Καναδάς, Ινδονησία, Ιαπωνία, Μαλαισία, Μεξικό, Σιγκαπούρη και Ε.Ε.).
Συντονισμένη απειλή για την παγκόσμια υγεία
Ο Κώδικας δρα υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, έχοντας τη λογική των Ναπολεόντειων νόμων - αντί δηλαδή για τη συνήθη πρακτική, κατά την οποία αναγράφονται τα διατροφικά στοιχεία και οι ουσίες που απαγορεύονται, ο Κώδικας αναγράφει μόνο τα διατροφικά είδη που επιτρέπονται, καθιστώντας αυτομάτως παράνομη την κατοχή, παραγωγή και εμπορία οποιουδήποτε διατροφικού είδους και στοιχείου δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν.
Όπως εξηγεί η δρ. Ριμα Λέυμποου, από την 1η Ιανουαρίου 2010, οπότε η εφαρμογή του Κώδικα θα γίνει υποχρεωτική για τα κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, αν ένα κράτος-μέλος αρνηθεί να επικυρώσει ή να τηρήσει τους όρους του, χάνει αυτομάτως οποιαδήποτε προσφυγή γίνει εναντίον του από άλλο κράτος μέλος, όσο εξωφρενική και αν είναι αυτή!
Πολλοί κρατικοί οργανισμοί και υπηρεσίες, όπως η Διεύθυνση Θεραπευτικών Αγαθών της Αυστραλίας, επιχειρούν να κατευνάσουν τις ανησυχίες του κοινού, καταφεύγοντας σε διαβεβαιώσεις ότι οι οδηγίες του Κώδικα για την κατάργηση των βιταμινών και των μετάλλων δεν θα εφαρμοστούν στη χώρα τους. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει ποιοι άλλοι συνοδευτικοί νόμοι θα θεσπιστούν εν όψει της εναρμόνισης των κρατών-μελών του Οργανισμού με τις οδηγίες του Κώδικα.
Ορισμένες από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται από τον Διατροφικό Κώδικα, οι οποίες προτείνεται να τεθούν σε ισχύ στο προσεχές μέλλον, και θα είναι αμετάκλητες, περιλαμβάνουν τα εξής:
Ο Κώδικας θα απαγορεύει τη χρήση Θρεπτικών Ουσιών (π.χ. βιταμινών και μετάλλων για την «πρόληψη, αντιμετώπιση ή θεραπεία οποιασδήποτε πάθησης ή ασθένειας», χαρακτηρίζοντάς τις «τοξίνες / δηλητήρια».
Κάθε είδος τροφής (ακόμα και τα οργανικά βιολογικά τρόφιμα) θα υποβάλλεται σε επεξεργασία με ακτινοβολία, προκειμένου να απομακρυνθούν όλα τα «τοξικά» θρεπτικά στοιχεία (εκτός και αν οι καταναλωτές μπορούν να παράγουν και να καταναλώνουν την τροφή τους σε τοπικό επίπεδο).
Μία πρόγευση της εν λόγω οδηγίας είχαν οι καταναλωτές των ΗΠΑ τον Αύγουστο του 2008, με την υποχρεωτική υποβολή των μαρουλιών και του σπανακιού της χώρας σε μαζική επεξεργασία με ακτίνες, στο όνομα της «δημόσιας ασφάλειας». Αν ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων έπραξε με γνώμονα την προστασία του κοινού, τότε γιατί δεν ενημερώθηκε η αμερικανική Κοινή Γνώμη;
Τα επιτρεπόμενα θρεπτικά στοιχεία θα είναι περιορισμένα σε αυτά που αναγράφονται στη λίστα του Κώδικα, η οποία θα περιλαμβάνει «ευεργετικές» ουσίες, όπως το Φθόριο (3,8 mg ημερησίως), το οποίο θα συλλέγεται από βιομηχανικά απόβλητα. Όλα τα θρεπτικά στοιχεία (π.χ. οι βιταμίνες Α, Β, C, D, ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο) ανακηρύσσονται παράνομα σε θεραπευτικές δοσολογίες και θα μειωθούν σε ποσότητες αμελητέες, με μέγιστο όριο το 15% της σημερινής συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Ακόμα και με συνταγή γιατρού θα είναι αδύνατο για κάποιον να βρίσκει τα παραπάνω στοιχεία σε μεγαλύτερες θεραπευτικές δόσεις, σε όποιο μέρος του κόσμου και αν βρίσκεται.
Είναι πιθανό να ανακηρυχθούν παράνομες οι συμβουλές που δίνονται για τη διατροφή και αφορούν σε βιταμίνες και μέταλλα (συμπεριλαμβανομένων των άρθρων που θα δημοσιεύονται σε περιοδικά ή στο Διαδίκτυο, καθώς και προφορικών συμβουλών σε οποιονδήποτε). Τέτοιου είδους πληροφόρηση ενδέχεται να θεωρηθεί συγκεκαλυμμένη παρεμπόδιση του εμπορίου και ίσως να οδηγήσει σε οικονομικές κυρώσεις για την εμπλεκόμενη χώρα.
Όλες οι αγελάδες που θα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων σε όλο τον πλανήτη θα υποβάλλονται υποχρεωτικά σε αγωγή με τη γενετικά τροποποιημένη αυξητική ορμόνη των βοοειδών της Μονσάντο.
Όλα τα ζώα που θα χρησιμοποιούνται για τη διατροφή θα υποβάλλονται σε αγωγή με ισχυρά αντιβιοτικά και εξωγενείς αυξητικές ορμόνες.
Θα επανεισαχθεί η χρήση στη διατροφή επικίνδυνων και καρκινογόνων εντομοκτόνων συμπεριλαμβανομένων και επτά από τα θεωρούμενα ως δώδεκα χειρότερα (όπως π.χ. το DDT, το εξαχλωροβενζόλιο, το αλντρίν και το τοξαφαίνιο), η χρήση των οποίων απαγορεύτηκε στη σύνοδο της Στοκχόλμης το 1991 από 176 χώρες (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ). Αυτό, μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι στο εξής καμία χώρα δεν θα έχει το δικαίωμα να εμποδίσει την εισαγωγή και να προβεί σε απαγόρευση της κυκλοφορίας τροφίμων που περιέχουν τα παραπάνω - χαρακτηρισμένα ως εξαιρετικά επικίνδυνα, με μόνιμες επιπτώσεις - χημικά, καθώς αυτό θα σήμαινε παραβίαση των διεθνών κανονισμών εμπορίου, οδηγώντας σε εξοντωτικές οικονομικές κυρώσεις.
Ο Κώδικας θα επιτρέπει τη συσσώρευση σε επικίνδυνα και τοξικά επίπεδα της αφλατοξίνης (0,5 ppm) στο γάλα, Πρόκειται για τη δεύτερη ισχυρότερη καρκινογόνο ουσία (από τις μη σχετιζόμενες με ραδιενεργό ακτινοβολία), η οποία παράγεται σε ζωικές τροφές που έχουν αναπτύξει μήκυτες (μούχλα) κατά την αποθήκευση τους.
Η χρήση αυξητικών ορμονών και αντιβιοτικών θα καταστεί υποχρεωτική σε όλα τα είδη ζώων, πτηνών, πουλερικών και ψαριών που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή. Θα επιβληθεί σε παγκόσμιο επίπεδο η εισαγωγή άγνωστων και δυνητικά θανάσιμων γενετικά τροποποιημένων ποικιλιών σε ζώα, ψάρια και πτηνά. Θα επιτραπούν αυξημένα επίπεδα σε κατάλοιπα από - γνωστά για τις τοξικές τους επιπτώσεις σε ανθρώπους και ζώα - εντομοκτόνα και φυτοφάρμακα.
Όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί η δρ. Ρίμα, βιταμίνες, μέταλλα, ακόμα και βότανα (όπως η εξαιρετικά ευεργετική για το ανοσοποιητικό σύστημα Εχινάτσια) πρόκειται να απαγορευτούν κατά αντίστοιχο τρόπο με τις ναρκωτικές ουσίες, αν οι πολίτες δεν αντισταθούν στην εφαρμογή των διατάξεων του νέου Διατροφικού Κώδικα.
Μαζική εξόντωση του πληθυσμού
Το γεγονός ότι, στα περισσότερα κράτη (π.χ. στις ΗΠΑ, από το 1995), ισχύουν διατάξεις που καθορίζουν ότι οι διεθνείς κανονισμοί υπερισχύουν των εγχωρίων νόμων, καθιστά ουσιαστικά αδύνατη την αναίρεση του Διατροφικού Κώδικα μετά την εφαρμογή της «εναρμονισμένης» λειτουργίας του από τα κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου το 2010.
Ο Κώδικας ίσως θα μπορούσε να περιγραφεί ακριβέστερα ως ένας οικονομικά επωφελής μηχανισμός ελέγχου του πληθυσμού, μέσω του οποίου οι ΗΠΑ, καθοδηγούμενες κυρίως από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες, αποβλέπουν στη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού από τα σημερινά εκτιμώμενα 6,692 δισ. στα εκτιμώμενα 500 εκατ. - μείωση κατά περίπου 93%!
Ουσιαστικά, πρόκειται για την εφαρμογή μιας μεθοδολογίας που βρίσκεται σε αντιστοιχία με άλλες πρακτικές που ήδη τίθενται σε εφαρμογή για τον ίδιο σκοπό, όπως π.χ. η εισαγωγή ουσιών και στοιχείων στα εμβόλια που καταστρέφουν το DΝΑ και αναστέλλουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (ακόμα και στελέχη της γρίπης των πτηνών ή του ιού του ΑIDS), η γενικευμένη χρήση της ασπαρτάμης, η επιβολή των αεροψεκασμών, η χημειοθεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου κ.λπ.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Προϊόντων Γεωργικής Παραγωγής (ΡΑΟ) και του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (WΗΟ), από μόνη της η οδηγία για ελαχιστοποίηση της χρήσης βιταμινών και μετάλλων εκτιμάται ότι θα επιφέρει μέσα σε μια δεκαετία τον θάνατο τουλάχιστον 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Από τους θανάτους αυτούς, το 1 δις θα προέλθει απευθείας από τη στέρηση τροφής, ενώ τα υπόλοιπα 2 δις θα επέλθουν ως συνέπεια της κακής ποιότητας διατροφής από εκφυλιστικές ασθένειες που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, όπως είναι οι διάφορες μορφές καρκίνου, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης.
Η χορήγηση τροφής αποστραγγισμένης από κάθε είδους θρεπτικές ουσίες, βομβαρδισμένης με ακτινοβολία και γεμάτης με τοξίνες, ορμόνες και φυτοφάρμακα-εντομοκτόνα, είναι πραγματικά ο ταχύτερος και πλέον επωφελής οικονομικά τρόπος για τη δημιουργία ενός κύματος κρουσμάτων από ασθένειες, για τις οποίες η πλέον ενδεδειγμένη δράση είναι η επίσης τοξική φαρμακευτική αγωγή. Η παγκόσμια φαρμακοβιομηχανία περίμενε την επικείμενη εναρμόνιση όλων των κρατών-μελών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου με τον Codex Alimentarius (Κόντεξ Αλιμεντάριους) για χρόνια...
Αντίσταση στον Κώδικα
Η επικεφαλής του ιατρικού τμήματος της δρ. Ρίμα, έχει ήδη καταθέσει αγωγές εναντίον της Αμερικανικής Κυβέρνησης και αντιμάχεται την εφαρμογή του Κώδικα σε κάθε χώρα όπου πραγματοποιούνται οι τακτικές συνεδριάσεις της επιτροπής, ενημερώνοντας κοινό και εκλεγμένους αντιπροσώπους για τις ολέθριες επιπτώσεις. Όπως φάνηκε και από τα εξαιρετικά ενθαρρυντικά αποτελέσματα της διεθνούς αντίστασης στα ίδια συμφέροντα, σχετικά με την επιβολή των μεταλλαγμένων τροφίμων στη σύγχρονη διατροφή, οι μεγάλες πολυεθνικές των τροφίμων, φαρμάκων, γεωργικών και χημικών προϊόντων δεν είναι ανίκητες.

Πέμπτη 27 Μαΐου 2010

H ΦΩΝΗ ΕΝΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ

24-05-2010

Την Ελλάδα σήμερα την πιέζουν οι πάντες, λες και βρίσκεται μέσα σε μία μέγγενη. Η Ελλάδα με την ελιά της, που όταν την στύβεις βγάζει λάδι, αυτό το λάδι της ψυχής που όλοι έχουμε ζήσει να μας θεραπεύει, να μας ζεστάνει με θαλπωρή κι όλοι συμφωνούμε πως είναι το έλεος. Αυτός ο κόκκος του σίτου που πέφτει μέσα στη γη θυσιαζόμενος για να γίνει τροφή που θα ταΐζει ανθρώπους με τους καρπούς του. Η Ελλάδα με το φως της, που ενέπνευσε πολιτισμούς, ιδέες, έρωτα, αγάπη, εξέλιξε την ίδια την ζωή μας. Ελλάδα που τόσα πολλά πήραμε από εσένα, μόνο που ξεχάσαμε να σε ευχαριστήσουμε. Σε βρίσκω παντού Ελλάδα, αν και στα βιβλία ξεχάσανε να σε αναφέρουν, διαβάζουμε μεταφρασμένα από γαλλικά και γερμανικά και δεν πάμε κατευθείαν στη πηγή.
Εκεί, στην Ελλάδα των Θεών, βρήκα τον άνθρωπο που είχα ξεχάσει. Εκεί, στην Ελλάδα που ζει ο έρωτας, τον ανακαλύπτεις, τον γνωρίζεις δίνοντάς σου φτερά.
Μπορεί να σας φαίνονται τραβηγμένα όλα αυτά, καθώς και σεις έχετε ταξιδέψει προς τα 'κει. Μπορείτε να πείτε πως ήταν η ανάγκη μου και ένα προσωπικό μου βίωμα, μα παραδεχτείτε ότι ο καθένας βρίσκει αυτό που ψάχνει, γι’ αυτό θα σας έλεγα να ψαχτείτε τι ψάχνετε. Σήμερα, αυτή η Ελλάδα υψώνει τον λόγο και μιλάει. Ψάχτε μέσα σας, εκεί θα την βρείτε, δηλαδή πολύ απλά σήμερα πρέπει να σκάψετε στον εαυτό σας για να βγει το φως που σκεπάσατε. Κι αν πραγματικά σκάψετε, τότε είναι βέβαιο ότι θα θυμηθείτε.
Αποδεχόμαστε και συμφωνούμε τόσο εύκολα ως προς τις διαφορετικότητές μας, μα δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να τις σεβαστούμε. Τα μέλη του σώματος δεν είναι τα ίδια, το καθετί είναι αυτό που είναι με βάση αυτό που προσφέρει σ’ αυτόν τον ενιαίο οργανισμό που ονομάζουμε Άνθρωπο, κομμάτια του οποίου όλοι είμαστε. Τι τρέλα είναι αυτή που σπρώχνει τον κάθε έναν να θέλει όλοι να είναι σαν και αυτόν. Σκεφτείτε λίγο, σας συμφέρει να δώσετε το τιμόνι της οδήγησης σε κάποιον που δεν γνωρίζει να το οδηγήσει, επειδή δεν γουστάρετε τον αληθινό οδηγό ή επειδή η ζήλια το ότι δεν μπορείτε να κάνετε αυτό που κάνει εκείνος σας κλείνει τα μάτια;
Οι Έλληνες είναι πάντα παιδιά, μα αυτό δεν είναι το μέλλον; Δηλαδή, αγαπημένοι Πατέρες (Ευρωπαίοι), μια που συμφωνείτε πως είστε λαοί πιο παλιοί από τους Έλληνες, τι μέλλον αφήνετε στα παιδιά σας; Το παιδί φέρνει την νέα ζωή, κι αυτή η Ελλάδα το γέννησε το παιδί της και σήμερα για άλλη μια φορά ανοίγει δρόμο για τον άνθρωπο και τον Θεό, για να κοινωνήσουν μαζί. Αυτή, είναι μια νέα ζωή, γι’ αυτό όσοι μέσα σας μπουχτίσατε από λόγια και θεωρίες, ζητούνται Συνεργάτες.

Aleksandër Sefa

Τρίτη 11 Μαΐου 2010

ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ

Ας δούμε λίγο το δημοκρατικό μας σύστημα. Το είδος της δημο­κρατίας που έχει αναπτυχθεί από τα μέσα της δεκαετίας του '80 μπο­ρεί να χαρακτηριστεί ως κυρίως διαδικαστικού τύπου. Βασίζεται, δη­λαδή, σε τυπικές λειτουργίες και στη γραφειοκρατία. Σε αυτή τη διαδικαστική δημοκρατία τα πολιτικά κόμματα συναγωνίζονται μέσα από τους κανόνες του εκλογικού συστήματος.
Παρατηρούμε ότι οι θεσμοί έπαψαν να αποτελούν τον κορμό του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος, όταν στις αρχές του '80, οι ανε­πτυγμένες δημοκρατίες της Δύσης απέρριψαν το μοντέλο θεσμικής διακυβέρνησης. Ως αποτέλεσμα αυτού, κοινωνικές ομάδες ειδικών συμφερόντων διατηρούνται στην εξουσία μέσω της συνεχούς εκλογι­κής αναμέτρησης συμμετέχοντας από κοινού - ανεξάρτητα από το αξίωμα του καθενός - στην εξουσία. Εκμεταλλευόμενοι τους ατροφικούς θεσμούς, συγκεκριμένοι κύκλοι μοιράζουν το δημόσιο πλούτο και τις ευκαιρίες για γρήγορα κέρδη που προσφέρει ο παρεμβατισμός ή η εθνική οικονομία. Για παράδειγμα, στη διαχείριση της εξουσίας συμ­μετέχει τόσο ο αρχηγός του Α κοινοβουλευτικού κόμματος ποσοστού 3,2% όσο και ο πρόεδρος ενός κυβερνώντος κόμματος με ποσοστό 42%, χωρίς να επιτρέπουν την εξάρτηση τους από ιδεολογίες και δεοντολογίες.
Δεν πρόκειται για συνωμοσία, ούτε για μυστικιστικούς κύκλους ή συλλόγους. Η ελίτ των διαδικαστικών δημοκρατιών έχει οριζόντια μορφή και διανύει όλη την απόσταση του πολιτικού ορίζοντα από άκρα δεξιά έως άκρα αριστερά. Κοινό συστατικό είναι ο πλούτος που προ­κύπτει από την εκμετάλλευση των ευκαιριών που προσφέρονται εξαιτίας των αποδυναμωμένων πολιτικών θεσμών.
Η εξοικείωση του σώματος των πολιτών με τη διαδικαστική δημο­κρατία, δημιουργεί την ευχέρεια σε κράτη με διεφθαρμένα καθεστώτα να αυτοπροσδιορίζονται «δημοκρατίες». Εφόσον η χώρα διεξάγει έντι­μες εκλογές σε τακτά χρονικά διαστήματα και το αποτέλεσμα τους γί­νεται αποδεκτό στο εσωτερικό από τους αντιπάλους, τότε σαφώς ανα­γνωρίζονται ως Δημοκρατίες. Η διαδικασία της εκλογής έχει δώσει την αξιοπιστία. Στο μεταξύ, η διαχειρίστρια δύναμη της εξουσίας λειτουργεί παραγωγικά υπέρ των ειδικών συμφερόντων της ανεξάρτητα από το εκλογικό αποτέλεσμα. Έτσι παρέχεται απλόχερα και η αναγνώριση του εκλογικού αποτελέσματος από τον πολιτικό αντίπαλο.
Τα βασικά αξιώματα της δημοκρατίας - στις δυο της ιστορικές μορφές - ήταν η αντίσταση ενάντια στη διαφθορά, η αντιμετώπιση της υπέρβασης εξουσίας και η άμυνα ενάντια στην τυραννία. Τα δύο είδη δημοκρατίας που αναπτύχθηκαν από την αρχαιότητα έως σήμερα, το Πολίτευμα της Ρώμης, φυσική εξέλιξη της ελληνικής δημοκρατίας, και ο διαχωρισμός των εξουσιών του Διαφωτισμού, έθεσαν σε λειτουργία δικλίδες ασφαλείας (θεσμούς) για τη διασφάλιση της ελευθερίας του ατόμου αλλά και της ηθικής ακεραιότητας του Κράτους. Κανείς δεν έλαβε υπόψη του τη δυνατότητα διάβρωσης των θεσμών αυτών των συστημάτων από παράγοντες όπως το δια-εθνικό συμφέρον. Είναι γε­γονός ότι από τη φύση της η διαδικαστική δημοκρατία δεν μπορεί να εξασφαλίσει αληθή δημοκρατία, τον πλήρη δηλαδή έλεγχο της πολιτι­κής διαδικασίας από το σώμα των πολιτών. Ένα καθεστώς που επιθυ­μεί τέτοιο έλεγχο, θα πρέπει να υποστηρίζει μηχανισμούς που ελέγχουν το δια-εθνικό οικονομικό περιβάλλον. Τέτοιοι μηχανισμοί δεν υπάρ­χουν σήμερα, τόσο σε εθνικά όσο και σε διεθνή πλαίσια. Αντίπαλος τέ­τοιων μηχανισμών είναι η κρατική γραφειοκρατία, η οποία έχει εξελι­χθεί σε αντιθεσμό, με ικανότητες μετάλλαξης και με στόχο την αυτο­συντήρηση της και την επικράτηση. Η κρατική γραφειοκρατία από τη φύση της συνδράμει, ευνοεί και ενισχύει τις λειτουργίες και τις δρα­στηριότητες του οργανωμένου οικονομικού - κυρίως - εγκλήματος. Οι όποιες παρεμφερείς δραστηριότητες τύπου λαθρεμπορίου ναρκωτικών, εμπορίου όπλων, εμπορίου οργάνων, εμπορίου βιοχημικών ουσιών, εμπορίου ανθρώπων, παρεμπιπτόντως ευνοούνται.
Η διαφθορά μελών της κρατικής γραφειοκρατίας, συμπεριλαμβα­νομένων και μελών μιας κυβέρνησης, καθώς προΐστανται των λοιπών γραφειοκρατών, παρατηρείται σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες ανε­ξάρτητα από το εάν αυτές είναι εδραιωμένες, νεοσύστατες ή μεταβατι­κές. Ουσιαστικά, η μετεξέλιξη της θεσμικής δημοκρατίας σε δημοκρα­τία διαδικασιών έχει πλάσει ένα νέο ζώντα οργανισμό: ένα καθεστώς, η σύσταση του οποίου δεν εξαρτάται από εκλογές, πολιτικούς αγώνες ή άλλες μορφές ανάδειξης. Το Νέο Κράτος απαρτίζεται από το οργα­νωμένο συμφέρον της εθνικής ελίτ, το οποίο και σχετίζεται άμεσα με το συμφέρον άλλων, αντίστοιχων κρατικών ελίτ, διεθνώς. Το Νέο Κρά­τος διατηρεί όλα τα προσχήματα, όπως για παράδειγμα την εκλογική αναμέτρηση, χωρίς όμως να θέτει την ελίτ που υπηρετεί σε θέση υπό­λογου απέναντι στο σώμα των πολιτών. Η ελίτ και η κρατική γραφειο­κρατία δεν είναι υπόλογοι κανενός.
Η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος εξαρτάται από το κατά πό­σο το ίδιο το σύστημα προλαμβάνει την υπέρβαση εξουσίας και την κα­κή διαχείριση των πόρων. Πρόκειται για υπεξαίρεση της εντολής του σώματος των πολιτών και για κατάχρηση της εμπιστοσύνης που απορ­ρέει από αυτή την εντολή. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι το σύγχρονο Κρά­τος λειτουργεί, (έχοντας, αυτοβούλως, αποποιηθεί τις ευθύνες του, όπως αυτές συνεπάγονται ενός δημοκρατικού πολιτεύματος) επιλέγο­ντας την αυταρχική εφαρμογή των αποφάσεων του, μέσω της γραφειο­κρατίας, με σκοπό αφενός την συντήρηση του και αφετέρου την επικερ­δή συναλλαγή με το άνομο συμφέρον. Η σημασία της εκλογικής διαδι­κασίας αναιρείται καθώς ο εκλεγμένος άρχοντας, ως μέλος της κρατι­κής γραφειοκρατίας και συνεργάτης - κατ' επέκταση - της ελίτ, παύει να είναι υπόλογος προς τον πολίτη. Ο πολιτικός είναι εκτός ελέγχου. Οι νόμοι περί ασυλίας των υπουργών το αποδεικνύουν. Η διαφθορά των πολιτικών παράγει τη νέα τυραννία: του μη υπόλογου καθεστώτος

Απόσπασμα από το βιβλίο «Κράτος και Οργανωμένο Έγκλημα», του Λευτέρη Δρακόπουλου, εκδ. Εκάτη 2002