*
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΔΙ' ΟΛΟΥΣ (Από τα
Πολυγραφημένα του Δασκάλου)
3-10-1982
Αναταραχαί
πολλαί αναμένονται να
συμβούν εις την γην, εις τους μέλλοντας χρόνους. Αναταραχαί αι οποίαι αποσκοπούν εις την
εξύψωσιν αυτής και εις την μετατροπήν της εις Ήλιον Φωτός.
Υμείς ως λαμπροί
Αστέρες εν μέσω του σκότους, θα
μεταφέρετε Φως της Ζωής και θα μεταδίδετε Πνοήν Ζωής και Ρεύμα Ζωής εις τον
νεκρωθέντα άνθρωπον της ύλης.
Το Όνομα ενός εκάστου
εξ' υμών έχει γραφεί με πύρινα γράμματα
εις την Βίβλον της Ζωής και η αίτηση Θυσίας, ην εκάνατε έχει ήδη αρχίσει να
ενεργοποιείται. Δε μπορείτε να οπισθοχωρήσετε, δεν υπάρχει δρόμος δι' αυτό.
Οποιαδήποτε οπισθοχώρησις θέλει φέρει εις υμάς φοβερά δεινά, όπως συνετισθείτε.
Θα καταρακώσει υμάς, όπως κατανοήσετε το λάθος και επανορθώσετε τούτο.
Ταύτα
ήθελον ανακοινώσει εις υμάς ως μικρήν υπενθύμισιν του χρέους, όπερ έχετε
αναλάβει, ως μικρήν υπόμνησιν των μεταλλαγών, που θέλετε φέρει εις τον
πλανήτην, ως επικύρωσιν της εξ' Εμού
Αποστολής σας, ην πρέπει να επιτελέσετε επί της γης.
ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ
Κεφ. 3 ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΝΩΡΙΖΩ…
Δεν
μπορώ να δεχθώ τον επιμέρους Θεό της πλάνης, δεν μπορώ να δεχθώ τον Θεό των
περιορισμένων τοποθετήσεων, δεν μπορώ να δεχθώ τον Θεό που τιμωρεί και
εκδικείται, τον Θεό που μοναδικός Του σκοπός είναι να δείχνει στον άνθρωπο τα
λάθη και τις ατέλειές του με τρόπο ανελέητο. Δεν μπορώ να δεχθώ ένα Θεό, που
έχει πλάσει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος, που θεωρεί τον εαυτό του
στην κατώτατη βαθμίδα της ύπαρξης, όταν ο ίδιος βρίσκεται στην ανώτατη, όταν ο
ίδιος είναι Θεός.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Οι
άνθρωποι αυτοί που θα στελεχώσουν το Νέο Έργο δεν θα συγκεντρώνουν την
κοινωνική αναγνώριση, δεν θα έχουν πάρει γήινες διακρίσεις. Απλοί, αγράμματοι
μερικές φορές, αφανείς ως επί το πλείστον, χωρίς εξωτερικά σημεία υπεροχής,
δύναμης και ισχύος. «Βλέπετε γάρ τήν κλήσιν ύμών, άδελφοί, ότι ού πολλοί σοφοί
κατά σάρκα, ού πολλοί δυνατοί, ού πολλοί εύγενείς, αλλά τά μωρά τού κόσμου
έξελέξατο ό Θεός ίνα τούς σοφούς καταισχύνη, και τά άσθενή τού κόσμου έξελέξατο
ό Θεός ίνα καταισχύνη τά ισχυρά. Όπως μή καυχήσηται πάσα σάρξ ένώπιον τού
Θεού.» (Α΄ Προς Κορινθ. Λ΄, 26 - 29)
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σημασία για
τον Θεό δεν έχει η εξωτερική εμφάνιση, αλλά το πνεύμα που βρίσκεται κλεισμένο
μέσα στο θησαυροφυλάκιο της ψυχής.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Μην
πλανηθείτε άνθρωποι από την κοινωνική σας θέση, από την εξωτερική σας εμφάνιση,
από τις ελλιπείς σας γνώσεις. Εσείς δεν γνωρίζετε το Πνεύμα, που ο Θεός
εμπιστεύτηκε μέσα σας, δεν γνωρίζετε τη φωτεινότητά του, τον προορισμό και την
Αποστολή του. Ο Θεός, που γνωρίζει, θα σας στείλει την Κλήση.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Πρέπει να
γνωρίζετε ότι όπου υπάρχει Φως και Θετική Ενέργεια, ισόποσο σκοτάδι και
αρνητική ενέργεια θα έρθει να τα πολεμήσει. Γιατί η Άρνηση αυτό που πάντα
επιδιώκει, είναι να ματαιώσει το Φως. Είναι ανίσχυρη όμως μπροστά του, αρκεί
εσείς να μην της δώσετε τις υποδοχές και το χώρο να εισχωρήσει, εσείς να μην τη
διευκολύνετε στην επίθεσή της. Αντίθετα, να τοιχισθείτε με το Φως, που άφθονα
σας παρέχεται, να πληρώσετε όλα τα κενά σας μ΄ Αυτό και με σταθερότητα να την
αντιμετωπίσετε.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Έλεος του
Θεού πάντα αγκαλιάζει τον μετανοήσαντα, η Αγάπη Του τον υποβαστάζει και τον
βοηθά να σταθεροποιήσει τα βήματά του στον ανηφορικό δρόμο της Πνευματικής
εξέλιξης.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Στην εποχή
της ένσαρκης Παρουσίας του Χριστού, ο ίδιος ο Θεάνθρωπος απηύθυνε την Κλήση
στους μαθητές Του. Είναι φυσικό επομένως και στη σημερινή εποχή ένα Πνεύμα
Απεσταλμένο του Θεού, Υψηλό και Εντεταλμένο απ’ Αυτόν, να κάνει τις πρώτες
Κλήσεις, να καλέσει τους Πρωτοπόρους, που θα εδραιώσουν και θα διαδώσουν την
καινούργια Θεϊκή Αποκάλυψη.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Πνεύμα
αυτό που θα είναι «εν Πνεύματι και δυνάμει Ηλιού», θα διαλαλεί το Μήνυμα της
Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού εντός των ανθρώπων, θα διδάσκει την κάθαρση και
τη μετάνοια, και θα βοηθά τους ανθρώπους σ’ αυτήν. Το Πνευματικό του όνομα
Ιωάννης, γιατί ένα μέρος της Αποστολής του είναι σχεδόν όμοιο με το Έργο του
Βαπτιστή, την εποχή του Χριστού. Σ’ αυτό το Πνεύμα θα αποκαλυφθούν από τον Θεό
οι Πρωτοπόροι και σ’ αυτό θα σταλούν, ώστε να λάβουν την ειδοποίηση και τη
γνώση για τον προορισμό τους
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Όταν το
Πνεύμα λάβει την εσωτερική κλήση, ταράζεται και όταν αυτή επικυρωθεί και
επίσημα, η ταραχή κι η συγκίνησή του κορυφώνεται. Όλη η αναταραχή του
προέρχεται από τη Θεϊκή Κλήση, που δίνει το δικαίωμα και την άδεια στο Πνεύμα
του να εκδηλωθεί και να κυριαρχήσει επί της ύλης. Ο άνθρωπος ταλαντεύεται, η
ύλη μάχεται με το Πνεύμα, μέχρι η Κλήση - Πρόσκληση να γίνει αποδεκτή. Μόλις
συμβεί αυτό ο άνθρωπος αισθάνεται την αλλαγή του.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο κλητός
είναι απαραίτητο ν’ αγωνιστεί, ώστε να καταδείξει ότι θέλει να γίνει Εκλεκτός,
ότι ποθεί να εκπληρώσει τέλεια το Θείο Προορισμό του. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να
παραγνωρίσει τις δυνάμεις του, να τις θεωρήσει δικές του. Ανήκουν στον Θεό και
απ’ Αυτόν του παρέχονται ανάλογα με την ειλικρινή προσπάθειά του. Δεν πρέπει να
διαμαρτυρηθεί και να κρίνει την παροχή της Χάρης, ούτε να θεωρήσει τον εαυτό
του αδικημένο σε σχέση με τους άλλους. Ο Θεός κατανέμει πάντα δίκαια τις Θείες
Δωρεές Του, ανάλογα με τη μερική ή ολοκληρωτική αφοσίωση και την Πνευματική
εξέλιξη.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ένας άνθρωπος
δεν μπορεί να φανερώσει το Θείο Σχέδιο, ούτε να εξυπηρετήσει όλες Του τις
εκδηλώσεις. Το Έλεος του Θεού ανύψωσε τον άνθρωπο σε Συνεργάτη Του, παρ’ όλη
του την πτώση. Και αυτή η θέση δεν ανήκει σε μερικούς, αλλά σε όλους.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η Κλήση αυτή
την Πνευματική περίοδο δεν περιορίζεται. Τα προορισμένα Πνεύματα, οι Πρωτοπόροι
θα λάβουν την προσωπική τους Κλήση, για να ανδρωθούν και να δυναμώσουν, να
τελειοποιηθούν για να στηρίξουν τη Νέα Εποχή, να διαδώσουν το Νέο Μήνυμα, να
εδραιώσουν την Αλήθεια. Όμως πέρα από αυτά τα ειδικώς Απεσταλμένα Πνεύματα
απευθύνεται σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο καθένας καλείται να αφοσιωθεί στον
Χριστό, να Τον παραλάβει μέσα του, να Τον ενηλικιώσει και να ενωθεί μαζί Του.
Καθένας έχει το δικαίωμα και την πρόσκληση να γίνει εργάτης Κυρίου, υπηρέτης
Θείου Θελήματος.
Κεφ. 4 ΚΛΗΣΗ
– ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η
Άρνηση μπορεί να εμφανισθεί με πολλούς τρόπους. Σαν αντίδραση από το συγγενικό
και φιλικό σας περιβάλλον, για την πορεία που θέλετε ν’ ακολουθήσετε, σαν
καθημερινά εμπόδια στη γήινη ζωή σας, που θα σας απασχολούν το χρόνο σας, ώστε
να μη σας επιτρέπουν ν’ ασχοληθείτε με την Πνευματική Αποστολή σας. Σαν φόβος
που ορθώνεται μέσα σας και σας εμποδίζει να παλέψετε με το Κατεστημένο και να
εδραιώσετε την Αλήθεια. Όμως εσείς οχυρωμένοι στο Φως σας πρέπει να
αντιταχθείτε θαρραλέα απέναντι της. Γιατί το Θείο Έργο θέλει μαχητές, που
καθημερινά αγωνίζονται να διασκορπίσουν τα σκότη, να τα αντικαταστήσουν με Φως.
Και η Άρνηση στον υπηρέτη του Φωτός το μόνο που καταφέρνει είναι να ενισχύει τη
μαχητική του ικανότητα, να τον βοηθά να ανέρχεται, να τον μετατρέπει σε αθλητή,
που καθημερινά προσπαθεί και εξασκείται στην Αγάπη και προετοιμάζεται για την
Ένωση με τον Θεό.
Κεφ. 8 ΑΔΑΜ
Μέσα στη
Χριστική Συνείδηση ζει ο Χριστός. Μέσα Σ’ Αυτήν μεγαλώνει. Από αυτήν ενεργεί,
ομιλεί, διδάσκει. Ο άνθρωπος που μπόρεσε να την αποκτήσει, δεν είναι Τέλειος.
Πολύς ακόμα ο αγώνας του και μεγάλες οι υποχρεώσεις του. Το Θείο βρέφος θα
ανδρωθεί από τον Άνθρωπο.
Κεφ. 14 ΣΙΜΩΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
«Και αγγαρεύουσι παράγοντά τινα Σίμωνα
Κυρηναίον, ερχόμενον άπ’ αγρού, τον πατέρα Αλεξάνδρου και Ρούφου, ίνα άρη τον
σταυρόν αυτού» (Μάρκ. ΙΕ΄, 21).
Ο Κυρηναίος,
όπως και τα άλλα πρόσωπα, που ήρθαν Σ’ επαφή με τον Κύριο, αποτελεί ένα
Σύμβολο. Μπορεί η παρουσία του να είναι σύντομη και να φαίνεται εξωτερικά
ασήμαντη. Όμως η γνώση της Θείας Ρύθμισης της Ζωής του Χριστού και οι διδαχές,
οι αποκαλύψεις, που απορρέουν από τη βαθύτερη μελέτη της, οδηγούν στο
συμπέρασμα ότι τίποτα δεν πρέπει να ξεφεύγει από τον μελετητή που αναζητά την
Πραγματική Αλήθεια και θέλει να φανερώσει τις ανεξερεύνητες και καλυμμένες
ακόμα πτυχές της.
Κεφ. 14 ΣΙΜΩΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
Το Πνεύμα του
Κυρηναίου είναι το Πνεύμα που έχει προορισμό και Αποστολή να κάνει την
έναρξη μιας Νέας Εποχής για την ανθρωπότητα. Της εποχής, που το Πνεύμα το
Άγιο θα επιφωτίζει κάθε άνθρωπο, που επιζητά το Φως, που θα αποκαλύπτονται τα
σκεπασμένα βαθύτερα νοήματα των Λόγων του Κυρίου. Της εποχής που οι δογματισμοί
και τα όρια θα καταρρίπτονται και θα παρουσιάζεται η Αλήθεια. Της εποχής που ο
άνθρωπος θα διδάσκεται και θα ανακαλύπτει την εσωτερική του Ζωή και θα μπορεί,
αν θέλει, μέσω του Χριστού να επιστρέφει στον Πατέρα. Έχει προορισμό να
γίνει ένας Σταθμός και ένα παράδειγμα για τον άνθρωπο που θέλει να
αφιερώσει τη ζωή του στην υπηρεσία του Θείου Θελήματος.
Κεφ. 14 ΣΙΜΩΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
Πέρα όμως από
την αποστολή του ως Πνεύμα, ο Κυρηναίος συμβολίζει την Πνευματική συνείδηση του
ανθρώπου που γνωρίζει την Αλήθεια. Η συνείδηση αυτή ωθεί τον άνθρωπο να
υποταχθεί στον Θεό και να Τον ακολουθήσει, χωρίς καμιά διαμαρτυρία. Γι’ αυτό
και ο Κυρηναίος, χωρίς αντίσταση, σηκώνει τον Σταυρό. Μόνο όταν η Πνευματική
συνείδηση καταλάβει την ανθρώπινη υπόσταση, τα λόγια του Κυρίου γίνονται
πραγματικότητα και ο άνθρωπος πραγματικά αίρει τον σταυρό του και Τον
ακολουθεί.
Κεφ. 14 ΣΙΜΩΝ Ο ΚΥΡΗΝΑΙΟΣ
Στη σημερινή
εποχή, που το ανθρώπινο πνεύμα έχει καλλιεργηθεί και εξελιχθεί και έχει
συγκεντρώσει περισσότερα εφόδια για να δεχθεί και να συνειδητοποιήσει την
Αλήθεια, το Θείο Σχέδιο ορίζει την αρχή των Πνευματικών Αποκαλύψεων και της
Νέας Εποχής.
Κεφ. 22 ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ
Η Αγάπη
στέκει πάνω από μικρότητες, πάνω απ’ όλα. Γιατί η Αγάπη είναι ο Θεός, η Αγάπη
είναι ο Νόμος, που διέπει και κατευθύνει τα Σύμπαντα.
Κεφ. 22 ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ
Η Αγάπη δεν
κατέχει, ούτε κατέχεται. Η Αγάπη αρκείται στην Αγάπη. Γι’ αυτόν που αγαπά,
είναι ανακούφιση οι διψασμένοι και ανάγκη οι πεινασμένοι. Η Αγάπη δεν γνωρίζει
ζήλεια, ούτε ανταμοιβή, ιδιοκτησία ή θυμό. Δεν δίνει τίποτα, παρά μόνο από τον
Εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα, παρά μόνο από τον Εαυτό της. Η Αγάπη γνωρίζει
την υπομονή και χαίρεται την Αλήθεια. Άφθαρτη και Αιώνια δεν κουράζεται, πάντα
ελπίζει. Η Αγάπη είναι ένωση και δεν δέχεται μέσα της τίποτα που να διαχωρίζει.
Κεφ. 22 ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ- ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ
Μάθε ν’
αγαπάς τον πλησίον σου, για να μάθεις ν’ αγαπάς τον εαυτό σου. Γιατί τι άλλο
είναι ο πλησίον σου από τον ίδιο σου τον εαυτό; Τι άλλο είναι ο πλησίον σου από
ένα Θεό κρυμμένο σε σπάργανα; Αν λατρεύεις τον Θεό σου, δεν μπορεί παρά να
λατρεύεις και την εκδήλωσή του. Και ο κάθε πλησίον σου αναμένει μέσα του τη
γέννηση του Θεού. . Σκύβε ταπεινά το κεφάλι στον Άνθρωπο, που κατοικώ μέσα του.
Σκύβε ταπεινά το κεφάλι στον Άνθρωπο, που θα γίνει κάποτε Ναός, για να
κατοικήσω. Όλοι οι Άνθρωποι θα γίνουν κάποτε Ναός Μου. Γι’ αυτό σκύβε ταπεινά
μπροστά σε όλους τους Ανθρώπους, μοίραζε απλόχερα την Αγάπη σου παντού,
αγκάλιαζε με τα χέρια σου τα πάντα. Γιατί είναι σαν ν’ αγκαλιάζεις Εμένα κι Εγώ
σε αγκαλιάζω τότε πολύ πιο σφιχτά, μέχρι την πλήρη αφομοίωση.
Κεφ. 22 ΑΓΑΠΗ
ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ
Ξαφνικά
συνειδητοποιείς, μα είσαι γέρος πια. Απλώς στενοχωριέσαι, γιατί δεν σου συνέβη
πιο νωρίς αυτό. Όμως νίπτεις τα χέρια σου και κρύβεσαι πίσω από τα χρόνια.
Πρόσεχε, άνθρωπε! Τα πάντα είναι πρόφαση. Κι ένα λεπτό φτάνει για να
συγχωρεθείς, αν πράγματι μετανοήσεις. Ένα λεπτό για να συγχωρέσεις, να πεις
λόγια καλά, γεμάτα αγάπη. Ο χρόνος δεν πρέπει να σε περιορίζει. Η ηλικία δεν
έχει σημασία, ούτε ο χρόνος, για τον Ένα, τον Αιώνιο, την Αγάπη, τον Θεό.
Κεφ. 25
ΒΑΠΤΙΣΜΑ (ΙΩΑΝΝΟΥ)
Το εις Χριστόν βάπτισμα είναι η
σταθερή βάση του Πνευματικού Οικοδομήματος, γιατί διευκολύνει και συντομεύει
την αναγέννηση του ανθρώπου από το Άγιο Πνεύμα.
Κεφ. 25
ΒΑΠΤΙΣΜΑ (ΙΩΑΝΝΟΥ)
Με την πάροδο όμως των
αιώνων χάθηκε η ουσιαστική και πραγματική σημασία της εξωτερικής αναπαράστασης
και παρέμεινε μόνο το τυπικό. Ο άνθρωπος δεν διαισθάνεται καθόλου, αλλά ούτε
υποβάλλεται σε εσωτερική κάθαρση και ανακαίνιση. Έχει διατηρήσει την επιφάνεια
και την αισθητή εκδήλωση, αποκόβοντάς την από τη βαθιά εσωτερική κατάσταση, που
ερμηνεύει και εξυπηρετεί.
Κεφ. 26 ΕΓΩ ΕΙΜΙ
Ώρα Θεϊκή,
που άνοιξαν οι Ουρανοί και τυμπανοκρουσίες ξεχύθηκαν. «Εγώ Ειμί, Εγώ Ειμί». Ώρα
Αιώνια, που το «Εγώ Ειμί» σε όλη Του τη Δόξα εισχώρησε σε σάρκα, για να
επανασυνδέσει τη σχέση Του με τον Άνθρωπο. Για να συγκολλήσει αυτά, που ο
Άνθρωπος διέλυσε και διασκόρπισε. Ήρθε για να διδάξει τον τρόπο που ο Άνθρωπος
θα Τον δεχθεί μέσα στην ψυχή του. Θυσίασε τον Εαυτό Του, για να διανοίξει το
δικό του δρόμο. Ενανθρωπίστηκε για να γίνει κατανοητός από αυτόν. Για να τον
οδηγήσει σταθερά και σίγουρα από την ύλη στο Πνεύμα, από τα εξωτερικά στα
εσώτερα, από την επιφάνεια στο βάθος. Εκδηλώθηκε μέσα από ένα Θείο Σκήνωμα και
πρόσφερε την Αγάπη Του, το Φως Του, τη Σοφία Του, τη Χάρη Του και την Ευλογία
Του. Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε και διέθεσε τον Εαυτό Του ολόκληρο σε κάθε
άνθρωπο, να Τον φέρει μέσα του, όπως την ώρα της εκπόρευσης από τον Πατρικό
Κόλπο. Προνόμιο, που με την πτώση του είχε χάσει.
Κεφ. 26 «ΕΓΩ
ΕΙΜΙ»
Ο
Άνθρωπος χάνει την προσωπικότητά του, διαλύονται οι ψευδαισθήσεις του, γκρεμίζονται
οι πλαστές αξίες του, παραμερίζονται τα παραπετάσματα και οι φραγμοί, που έχει
θέσει και οδηγείται στη Γνώση του Εαυτού. Η ατομικότητά του προσκυνά τη Μία
Ατομικότητα, που ενώνει τα πάντα, τον Θεό.
Κεφ. 27
ΜΑΘΗΤΕΣ
Το αποτέλεσμα που θα
επακολουθήσει είναι μια θαυμαστή μεταλλαγή ή αναγέννηση. «Αμήν αμήν λέγω σοι,
εάν μη τις γεννηθή άνωθεν, ου δύναται ιδείν την βασιλείαν του Θεού» (Ιωάν. Γ΄,
3). Άνωθεν είναι μόνον το Φως, και γεννιέται κανείς άνωθεν όταν όλες οι
πνευματοϋλικές λειτουργίες του μπουν σε Νέα κατεύθυνση, όταν υπαχθούν σε νέους,
δηλαδή σε καθαρά Πνευματικούς Νόμους.
Κεφ. 29
ΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝOΥ
Στη
χώρα σας που λέγεται Ελλάς, ο Θεός αποφάσισε να δώσει δείγμα της Παρουσίας του
Υιού Αυτού, μεταξύ των ανθρώπων. Η χώρα σας επελέγη εκ Θεού δι’ Έργον Θείον,
ανήκον εις μίαν Νέαν Πνευματικήν περίοδον, εις την οποίαν εντός ολίγου χρόνου
θέλει εισέλθει ολοκληρωτικούς η Ανθρωπότης, η επί της γης υπάρχουσα.
ΠΥΡΙΝΟΙ ΛΟΓΟΙ
Αγαπημένε
Αδελφέ Άνθρωπε,
Μπαίνουμε
σε μια Νέα Κοσμική περίοδο. Στην περίοδο κατά την οποία θα καταθρυμματιστούν
κατεστημένα, τοποθετήσεις, πλαίσια και όρια μέσα από τον νου σου, ώστε να
διανοιχθεί και να ελευθερωθεί, για να μετουσιωθεί και αναχθεί σε «Νουν
Χριστού».
Η
Διδασκαλία του ενανθρωπισθέντος Λόγου, του Κυρίου Ιησού Χριστού, είναι ζώσα και
παλλόμενη, όμως η εμπράγματη φανέρωσή της δεν έχει ακόμη συντελεστεί, παρά μόνο
από λίγες εξαιρέσεις.
Είμαι ο
Άνθρωπος, που θέλω να κοιτώ ψηλά, που μπορώ να πιστεύω, που μπορώ να διακρίνω
το ιδεώδες της Μορφής και της Ουσίας μου και με αγώνα και θυσίες να προχωρώ
προσεγγίζοντάς το, μέχρι να ταυτιστώ μαζί του.
Κεφ. 2 ΕΙΜΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Είμαι ο
Άνθρωπος που αναγνώρισα την Αρχή μου, που δέχτηκα τον καταυγασμό του Φωτός και
της Ενέργειας που αποστέλλει.
Κεφ. 2 ΕΙΜΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Εγώ και
εσύ και όσοι γύρω σου αντικρίζεις, είμαστε ο Άνθρωπος, ο Ένας, ο Αιώνιος. Η
διαφορά μας: Άρχισα να αφυπνίζομαι, να βλέπω, ενώ εσύ μέσα στο σκοτάδι επίμονα
αντιμετωπίζεις αυτό σαν Φως. Η αφύπνισή μου μου επέτρεψε να αρχίσω το ταξίδι
της επιστροφής μου. Ένα ταξίδι που δεν επιζητάς, γιατί δεν το γνωρίζεις.
Κεφ. 2 ΕΙΜΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Για να
είμαι η Ενότητα, πρέπει να είμαι η Αγάπη και η Αγάπη είναι η Ύπαρξη μέσα στην
αδράνεια και στην κίνηση, μέσα στην ύπαρξη της ύλης και την ανυπαρξία αυτής,
μέσα στην Ενέργεια μα και στην έλλειψή της.
Κεφ. 2 ΕΙΜΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Είμαι ο
Άνθρωπος, που τόλμησα να δω και ν’ αποκαλύψω, ο Άνθρωπος του Ουρανού. Είσαι ο
Άνθρωπος, που φοβάσαι και αγωνιάς, ο Άνθρωπος της γης. Όμως είμαστε ο Άνθρωπος
και τώρα ξέρεις. Σου φανέρωσα την πορεία του ταξιδιού μου, του ταξιδιού σου,
του ταξιδιού μας. Έλα μαζί μου.
Κεφ. 2 ΕΙΜΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Είσαι ελεύθερος με μια
ελευθερία που εξαγοράζεις με πολέμους, με εκφυλισμό, με βία, με καταπάτηση κάθε
αξίας, με συμφέροντα και συναλλαγές. Και δεν καταλαβαίνεις, ότι αυτή η
ελευθερία σου είναι η μεγαλύτερη δέσμευσή σου, γιατί σου προσθέτει συνεχώς νέα
βάρη. Είσαι ελεύθερος όσο ένα πουλί κλεισμένο στο κλουβί του, όμως εσύ είσαι ο
μοναδικός κατασκευαστής του κλουβιού, που μέσα του βρίσκεσαι.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μιλώ στον
άνω θρώσκοντα Άνθρωπο και τον καλώ μαζί Μου να συνεχίσει την πορεία του σε
πλήρη φανέρωση κι εκδήλωση ως «Εγώ». Άνθρωπε, η Αγάπη δοξάζει την εντός σου
Παρουσία Μου.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Εγώ λαλώ,
η εντός σου Παρουσία, Εγώ λαλώ ο εν τοις Ουρανοίς Θεός και διαχέομαι εντός σου
για μια ακόμα φορά ως Ευλογία συνεχής και Θεία Δωρεά, έως ότου συ εκδηλωθείς
αναδεικνύων την δικήν Μου Παρουσία.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Η Αγάπη, Άνθρωπε,
στέφει τους Ουρανούς σου, άνοιξε Αυτούς και άφησέ την να Με αγκαλιάσει. Δόξασε,
Άνθρωπε, τον Θεό, από εντός σου σε καλεί. Αγάπη έχεις μέσα σου, Εγώ Είμαι η
Αγάπη.
Άνθρωπε,
σ’ Αγαπώ ως Ουσία Μου και ως Πνοή Μου, σ’ Αγαπώ ως εκδήλωσή Μου, φανερώσου ως
Ύμνος και ύμνησε την ύπαρξή σου, ύμνησε την Ύπαρξή Μου.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Είμαι
ψίθυρος εντός σου και ηχώ στο Άπειρο, μα έχεις καλυμμένα τα ώτα σου, άκουσέ Με
και συ και άφησέ Με να φανερωθώ ως Φωνή Πατρός.
Ο απόηχός
Μου είσαι, Άνθρωπε, στην ύλη, μα Εγώ θέλω να εκδηλωθείς ως Φωνή Μου στο Άπειρο.
Άνθρωπε,
ερευνάς το Άπειρο, μα το Άπειρο Είμαι Εγώ και Εγώ υπάρχω εντός σου, Είμαι ο
Πυρήνας σου, Είμαι η Ζωή σου, ο Παλμός σου, το Είναι σου.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Όταν,
Άνθρωπε, αγκαλιάζεις τη φύση γύρω σου, αγκαλιάζεις Εμέ, γιατί Εγώ Είμαι αυτή,
όταν κοιτάζεις εντός σου, βλέπεις Εμέ, γιατί Εγώ Είμαι και εκεί.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Το Σύμπαν
Λειτουργεί, Λειτουργεί στο Άπειρο, Εγώ Είμαι ο Μέγας Λειτουργός και συ,
Άνθρωπε, ο Κοινωνός. Κοινωνείς στην Άπειρη Συμπαντική Λειτουργία όσο είμαι
εντός σου, όταν όμως συ εμπεριέλθεις εντός Μου, τότε θα καταστείς Συλλειτουργός
Μου.
Κεφ. 4 Η ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Άνθρωπε,
Εγώ ο Πατέρας, σ’ Αγαπώ, κι έχω ανοιχτό το Είναι Μου για να εισπορευθείς.
Έχει
ηχήσει ήδη πάνω στη γη το πρώτο Σάλπισμα, που σημαίνει στις καρδιές την έναρξη
μιας Εποχής, που θα είναι η Εποχή της πορείας προς το Φως.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Ο δρόμος ο Φωτεινός, ο δρόμος που
μας υπόσχεται στο τέλος τη Θεσπέσια Ένωση με τον Πατέρα, δεν είναι παρά ένας
διαρκής αγώνας, μια διαρκής μάχη με την ύλη, με τον εαυτό μας τον κατώτερο, με
τα πάθη, με τις αδυναμίες, με το «εγώ» μας.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Είναι ο
Νόμος της Αγάπης που έλκει την Αγάπη, που βρίσκεται μέσα σε κάθε άνθρωπο. Γιατί
αυτό που βρίσκεται μέσα σε κάθε άνθρωπο, δεν είναι παρά η Αγάπη, είναι η Ουσία
του Θεού, κι αυτή η Ουσία θα ελκυθεί αργά ή γρήγορα, όσο κι αν η ύλη παλεύει
και θέλει να την κρατήσει δική της, όσο κι αν η ύλη προσπαθεί να την αλλοιώσει.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Η Ουσία
του Θεού ουδέποτε αλλοιώνεται. Η Ουσία του Θεού είναι Θεία, είναι Μία, είναι η
ίδια σε όλους τους ανθρώπους, όποια μορφή κι αν έχουν, όπως και να την έχουν
σκεπάσει, με όποιο τρόπο κι αν εκδηλώνεται.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Όταν ο
άνθρωπος μπορέσει να κατανοήσει την Ουσία του, όταν ο άνθρωπος μπορέσει
πραγματικά να δει μέσα του, στο βάθος του αυτή την Ουσία, τότε δεν απέχει πολύ
από την Ένωση, τότε έχει μπει στο σωστό δρόμο, που θα τον οδηγήσει στη Μία
πορεία, που οδηγεί στον Πατέρα.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Η Ένωση
είναι η δόνηση, που κάνει τον άνθρωπο να επικοινωνεί με τον άνθρωπο και τον
ενώνει στη Μία Μονάδα, τον ενώνει στο Ένα και τον φέρνει σε τέλεια ταύτιση με
όλη την ανθρωπότητα.
Η δόνηση
της Ενότητας δεν ξεχωρίζει, περικλείει τα πάντα.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Μόνον όταν
ο άνθρωπος μπορέσει να εισχωρήσει μέσα στον Θείο Εαυτό του, θα μπορέσει να
καταλάβει αυτό που τα Ευαγγέλια γράφουν, ότι ο Θεός είναι παντού, την Πανταχού
Παρουσία, την Αιώνια Παρουσία, τη Θεία Παρουσία, που καλύπτει τα πάντα.
Κεφ. 5 ΕΝΟΤΗΤΑ
Ό,τι δεν
είναι Ενότητα είναι δυσαρμονία, ό,τι δεν είναι Ενότητα, δεν είναι Θεός. Ο Θεός
είναι Ενότητα κι όσο ο άνθρωπος την αντιμάχεται, αντιμάχεται τον Θεό, την Ουσία
του, τον Εαυτό του, γιατί κι ο ίδιος ο εαυτός του είναι Ενότητα, είναι Θεός.
Κεφ. 6 ΒΑΦΤΙΣΜΑ ΜΕ ΦΩΤΙΑ
Η πλάνη
σου σε δίδαξε πολλά και θα σε διδάξει και αυτή την περίοδο. Μέσ’ από την πλάνη
σου διδάχτηκες και θα διδαχτείς ακόμα πιο έντονα, το Αχώρητο του «Είναι» σου,
το Απέραντο και το Άπειρο. Διάλυσε την πλάνη, απελευθέρωσέ την, γιατί κι αυτή
ένα με το Αχώρητο θα γίνει, γιατί τα Πάντα είναι το Αέναο Ένα, το Αέναο Μηδέν.
Η Αγάπη
δεν εμποδίζεται να ενώσει, να σε ενώσει μαζί της, για να σε κάνει Άπειρο. Δώσε
της το «Είναι» σου, την Ψυχή σου, το Πνεύμα σου, ό,τι έχεις και δεν έχεις, ό,τι
νομίζεις, ό,τι είσαι, όποια εικόνα και αν έχεις σχηματίσει για σένα, Άνθρωπε.
Κεφ. 7 ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ
ΑΓΑΠΗΣ
Πρέπει να
συλλάβεις την Απειρότητά του Νου, που σε έπλασε πρώτα, για να μπορέσεις να
συλλάβεις πόσο Άπειρος είσαι, ότι είσαι και συ ένας Νους Θείος.
Κεφ. 7 ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ
ΑΓΑΠΗΣ
Μιλώ για
το Ένα, για τη Μία Αγάπη, για τον Ένα Νου, για τη Μία Απειρότητα, για το
Απόλυτο, που δεν χωράει συμβιβασμούς, που δεν δέχεται μέσα του καμία
παρέκκλιση, ούτε της μικρότερης δυνατής γωνίας. Ποτέ δεν σε χώρισα από Εμένα,
πάντα σου έλεγα ότι είμαστε Ένα και στο έδειχνα, μέσα από μορφές, μέσα από
λόγια, μέσα από πράξεις και εκδηλώσεις, που ήταν προσιτές σε σένα.
Κεφ. 7 ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ
ΑΓΑΠΗΣ
Ήρθα να σε
διδάξω από μέσα σου και από έξω σου, παντού υπάρχω, πρόσεξε να Με δεις μέσα από
όλα, κοίταξέ Με στον Ουρανό και στα χωράφια της γης, κοίταξέ Με στα δέντρα και
τα λουλούδια, κοίταξέ Με σε κάθε εκδήλωση, που υπάρχει γύρω σου άψυχη ή έμψυχη.
Ο Λόγος
εμφανίζεται πάντα ως Αγάπη, πάντα είναι Αγάπη, όπως κι αν σου εκδηλώνεται, κι
αν η σκέψη σου διανοηθεί κάτι άλλο, εσύ υποβιβάζεσαι, εσύ πέφτεις, εκπίπτεις
από το ύψος όπου σ’ έχει θέσει.
Κεφ. 8 Σ’ ΕΝΑΓΚΑΛΙΖΟΜΑΙ, ΑΠΕΙΡΕ
ΑΝΘΡΩΠΕ
Σ’ Αγαπώ,
Άνθρωπε, να ήξερες πόσο, πόση Αγάπη δέχεσαι από την Άπλετη και Ακένωτη Πηγή της
Αγάπης Μου. Να ήξερες κάθε στιγμή πόσα κύματα σε περιβάλλουν και σε διαπερνούν
και σε δονούν και σε αφαρπάζουν, για να σε σηκώσουν στα ύψη. Αιώνες τώρα αυτή
την Αγάπη Μου σου τη δίνω, σου τη δίνω συνεχώς και εξακολουθητικούς, και αυτή η
Αγάπη δεν έχει Τέλος. Και σε σηκώνω πάλι και πάλι και σε αναγεννώ μέσα Μου και
σου εμφανίζω τη Θεότητά σου.
Κεφ. 8 Σ’ ΕΝΑΓΚΑΛΙΖΟΜΑΙ, ΑΠΕΙΡΕ
ΑΝΘΡΩΠΕ
Όσο
περιορίζεις το Άπειρο Έλεος και την Απέραντη Αγάπη, όσο κρατάς ερμητικά κλειστά
τα αποθέματά σου, τα Άπειρα, τα Αιώνια, τα Αναλλοίωτα, δεν σε γνωρίζω, δεν
είσαι κομμάτι Μου.
Κεφ. 8 Σ’ ΕΝΑΓΚΑΛΙΖΟΜΑΙ, ΑΠΕΙΡΕ
ΑΝΘΡΩΠΕ
Η καρδιά
σου είναι το κλειδί, κι όσο μεγαλώνεις την καρδιά σου, τόσο μεγαλώνει και το
κλειδί και τόσο περισσότερο ξεκλειδώνεις και εμφανίζεις και κάνεις πράξη από
την Απειρότητα, που είναι Μία, και τόσο περισσότερο Με νιώθεις και δεν έχεις
ανάγκη να σου πω ότι είμαστε Ένα, γιατί το ξέρεις, το αισθάνεσαι, το ζεις.
Κεφ. 8 Σ’ ΕΝΑΓΚΑΛΙΖΟΜΑΙ, ΑΠΕΙΡΕ
ΑΝΘΡΩΠΕ
Αυτή είναι
η Νέα Εποχή, αυτή είναι η Νέα Κοσμική περίοδος. Φανερώνει τα πάντα, για να
μπορέσεις να ξαναγυρίσεις στο Άμορφο και να είσαι ταυτόχρονα και Άμορφο και
Μορφή, χωρίς να σε περιορίζει τίποτα.
Κεφ. 9 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
Ως Σκέψη
ξεκίνησες, Άνθρωπε, μέσα στον Πύρινο αυτό Νου και δημιουργήθηκες κι εσύ άμεσα
ένας Άπειρος Πύρινος Άνθρωπος, μια Πύρινη Υπόσταση, ικανή να συστέλλεται και να
διαστέλλεται παντού, ικανή να μικραίνει και να μεγαλώνει, ικανή να καλύπτει το
ελάχιστο μόριο και τη μεγαλύτερη έκταση, χωρίς κανένα περιορισμό.
Κεφ. 9 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
Είσαι
Ένας, Άνθρωπε, διάσπαρτος όμως, μέσα σε πολλαπλότητα μορφών και κάθε μορφή
είναι ένα μόριο από την Απειρότητα του Νου. Ένα μόριο, που εκπροσωπεί και
εκδηλώνει ένα στοιχείο της Απειρίας της Θεότητας, που εκδηλώνει μία ιδιότητα.
Κεφ. 9 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
Ιδού,
Άνθρωπε της ύλης, Άνθρωπε της μορφής, Άνθρωπε της ατομικότητας, σου ανοίγεται ο
δρόμος να ενδυθείς το Άμορφο, σου ανοίγεται ο δρόμος να ενδυθείς το Ανεκδήλωτο,
να ενδυθείς το Λόγο και την Ένωση.
Κεφ. 9 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
Ήρθε η
εποχή, που θα ενωθείς με την Πηγή της Ζωής, για να καταστείς και συ Πηγή Ζωής,
για να καταστείς και συ Ζωή μέσα στα πάντα, το Ρέον Ύδωρ, το αναζωογονούν.
Κεφ. 9 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
Σε ενώνω,
Άνθρωπε, που παρευρίσκεσαι ως διάφορες μορφές την ώρα αυτή, σε ενώνω χωρίς
καμία εξαίρεση με τη Ροή του Παντός, με τη Ροή των Συμπάντων, με τη Ροή του
Αέναου, Άναρχου Λόγου. Σε βάζω μέσα στην Ανακύκλωση αυτής της Ροής, για να
επιστρέφεις, αφήνοντας πίσω σου όλα τα πλασματικά στοιχεία.
Κεφ. 9 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ
Άρχισε, Άνθρωπε, η
εποχή που θα καταστείς Ένα και το Ένα αυτό θα είναι τόσο Άπειρο, που θα
περιλαμβάνει τα πάντα. Το Ένα αυτό θα χωράει την Ύπαρξη, θα χωράει την
Ανυπαρξία, θα χωράει την Εκδήλωση και το Ανεκδήλωτο. Ήρθε η εποχή, που θα
ενωθείς με την Πηγή της Ζωής, για να καταστείς και συ Πηγή Ζωής, για να
καταστείς και συ Ζωή μέσα στα πάντα, το Ρέον Ύδωρ, το αναζωογονούν.
Η Αγάπη είναι η Ύπαρξή σου, η Αγάπη είναι η μόνη Αλήθεια,
που μπορεί να σε ελευθερώσει, που μπορεί να σε διαχύσει σαν μόρια μέσα στο
Άπειρο, που είναι η μόνη κατοικία σου.
Κεφ. 11 ΕΙΜΙ Ο ΠΡΟΣΙΤΟΣ ΘΕΟΣ
Αγαπώ, είναι μία Λειτουργία, μία λειτουργία ζωής του
«Είναι» του Ανθρώπου. Είναι η εκδήλωση του Πατέρα.
Κεφ.10 Η ΟΥΣΙΑ ΑΓΑΠΗ
Εσύ, Άνθρωπε,
δημιουργείς το περιβάλλον σου, εσύ δημιουργείς τις συνθήκες που ζεις, εσύ,
ανάλογα με την Αγάπη που εκδηλώνεις, απολαμβάνεις από τον κόσμο που ζεις ό,τι
φανερώνεις. Η Αγάπη, που εκδήλωσες μέχρι σήμερα, φανερώνει, Άνθρωπε, τη γη όπως
τη γνωρίζεις, φανερώνει τη γη με τις αντιθέσεις, όχι μόνο εκδηλούμενες μέσα από
τους ανθρώπους, αλλά και εκδηλούμενες μέσα από τα ζώα, μέσα από τα φυτά. Η
Αγάπη σου, όταν εκδηλωθεί ως Θεία, όταν εκδηλωθεί ως Απόλυτη, θα αναγάγει και
τη γη και θα την κάνει Φως και θα την κάνει Ήλιο και θα την κάνει Άπειρο.
Κεφ. 11 ΕΙΜΙ Ο ΠΡΟΣΙΤΟΣ ΘΕΟΣ
Ο Θείος Λόγος διαχέεται σταδιακά σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.
Διαχέει τις δονήσεις της Ύπαρξης, τις δονήσεις του Εγώ, τις δονήσεις της
Σοφίας, τις δονήσεις της Ισορροπίας, του Κάλλους, της Αρμονίας, της Ωραιότητας,
τις δονήσεις του Θεού, της Ύπαρξης της Μιας και Μοναδικής.
Κεφ. 11 ΕΙΜΙ Ο ΠΡΟΣΙΤΟΣ ΘΕΟΣ
Είμαι ο
Λόγος, ο ενανθρωπισθείς και ενανθρωπιζόμενος και ο μέλλων ενανθρωπισθείναι όχι
μόνον στην ανθρωπότητα της γης, αλλά εις ολόκληρον την Δημιουργίαν, ίνα
καταγνώτε ότι Εις μόνον Άπειρος Νους, Άπειρος Θεός, Απερινόητος και
Απερίγραπτος, Πανταχού Παρών και τα Πάντα Πληρών, Εις και μόνον Άναρχος Λόγος -
Αγάπη υπάρχει και ουδέν έτερον.
Κεφ. 12 ΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΧΩΡΟ ΚΑΙ
ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Η πορεία σου, Άνθρωπε - Αδελφέ,
δεν βρίσκεται μέσα σε χρόνο ενταγμένη. Η πορεία σου μπορεί να είναι τόσο
γρήγορη και τόσο ταχύρρυθμη, που να μην προλάβεις ούτε συ να κατανοήσεις, για
πότε μετουσιώθηκες και για πότε ενώθηκες με την Απεραντοσύνη του Λόγου.
Κεφ. 26 ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ - ΕΠΙΛΟΓΕΣ - ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ
Δεν υπάρχουν
δικαιολογίες, ο δρόμος είναι ανοιχτός. Ο Λόγος - Χριστός περπάτησε στη γη και
διάνοιξε την Οδό της Αλήθειας, έδωσε το Πρότυπο, σύμφωνα με το οποίο πρέπει ο
άνθρωπος να κινηθεί για να μπορέσει να εναρμονίσει τη ζωή του με τους Θείους
Νόμους και να ταυτιστεί τελικά με τη Θεία παλλόμενη Υπόσταση του Λόγου, ώστε να
την εκδηλώσει.
LIBRI:
FJALE TE ZJARRTA (Kapitull 26: CILESI – ZGJEDHJE - SPOSTIM) ARTUR KALA
Nuk ekzistojne justifikime, rruga eshte e hapur. Fjala Krisht eci ne
toke dhe celi rrugen e vertete, dha Protipin, me te cilin i duhet njeriut te
levizi per te patur mundesine te harmonizoj jeten e tij me Ligjet e Perendise e
te perputhet perfundimisht me impulset
e Hyjnise se Vetes Fjale dhe ta shfaqi.
Κεφ. 30 ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ
Κι έτσι η Σπίθα, που
άναψε μέσα στο «είναι» του ανθρώπου, δυναμώνει στιγμή με στιγμή από το Άπειρο
Φως του Πατέρα, δυναμώνει και κατακαίει και συντρίβει τα ανθρώπινα πλασματικά
μονοπάτια, συντρίβει τις ανθρώπινες πλασματικές αντιλήψεις, τις πλασματικές
ιδέες, που του διαμόρφωσαν ένα Κατεστημένο και τον έμαθαν να ζει μέσα σε πάθη,
μέσα σε απολαύσεις, μέσα σε καθετί που ενδυναμώνει την ύλη. Συντρίβει αυτό το
Κατεστημένο, που σκοπό μόνο έχει να διατηρεί την πλάνη του ανθρώπου, για να
δυναμώνει την πλασματική εικόνα, που έχει για τα πάντα, για να μπορεί να του
εντείνει την ιδέα, ότι ο άνθρωπος είναι πάθη, ότι ο άνθρωπος είναι «εγώ», ότι ο
άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που άγεται και φέρεται από τις καταστάσεις, από τις
αδυναμίες, από την ύλη του. Συντρίβει, ενώ συγχρόνως οικοδομεί.
Κεφ. 26 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: ΕΓΩ
Θέλω να αποταθώ στην
Ελευθερία. Την ελευθερία τη δική μου. Του Ανθρώπου, του Λόγου, του
Άνω-Θρώσκοντος: Την Ελευθερία Μου. Όμως αυτή είμαι Εγώ. Σαν Αρχέγονη Σπίθα Ζωής
καλύπτω τα πάντα, κατέχω τα πάντα, εκπροσωπώ τα πάντα.
Σαν Υπέροχη Θεία Ουσία
δεν δεσμεύομαι από κανέναν περιορισμό. Μπορείτε να δεσμεύσετε την Ουσία; Μα
είσθε η Θεία Ουσία. Μπορείτε να εμποδίσετε τον Εαυτό σας, τον Θείο Εαυτό σας να
σας κυριεύσει; Ή μήπως είναι εμπόδιο αυτά τα λεπτά κελύφη της ύλης;
Τα πάντα είναι μέσα
Μου. Και αυτοί οι ίδιοι οι περιορισμοί μου. Οι οριοθετούμενοι από Εμένα στην
ευγενή την άμιλλα του στέφανου της Δάφνης. Αυτής, που το δεξί μου χέρι στην
κορυφή των Ουρανών Μου θ’ απιθώσει.
Εγώ ο Άνθρωπος των Ουρανών
και των Κρίνων, Εγώ, ο Αεί Υπάρχων, Εγώ, ο Άνω-Θρώσκων, Είμαι Εγώ η ίδια η
Ελευθερία. Η Αέναη Ροή του παντός. Η ίδια η Θεία Ουσία. Είμαι ο Ένας.
Κεφ. 27ο ΑΠΕΙΡΟΣ ΝΟΥΣ – ΠΑΤΕΡΑ: ΕΓΩ
Πατέρα Εγώ, Πατέρα Εγώ
που μ’ έμαθες πως είμαι Εσύ... Πατέρα Ναέ, Σε Δοξάζω. Πατέρα Μορφή. Θεέ του
Αμόρφου. Υπέροχε, Θείε Πατέρα, του Άχωρου. Η απουσία των παλμών ας στεφανώσει
την Υπέρτατη Αρμονία. Πατέρα του Άχρονου. Η Απεραντοσύνη του Παντόχρονου ας
σημάνει την Αιώνια Ροή.
Θεέ του Παντός. Η
Μορφή Σου παντού χαραγμένη εξαγνίζει τα Σύμπαντα. Αρμονία. Οι απέραντοι παλμοί
Σου καταλήγουν σε ευθεία. Η Ορατότητα του Άπειρου σημαίνει την απαρχή της
Παρουσίας Σου.
Πατέρα. Η Απεραντοσύνη
Σου, κυλώντας μέσα Μου, ας καταυγάσει τη Μορφή Σου στους Αιθέρες.
Η Μορφή Μου στην
Ανατολή του Ήλιου ορκίζεται το μεσουράνημα της Μέρας.
Πατέρα Ουράνιε. Πατέρα
Εγώ, που είσαι Εσύ, που είμαστε Ένα.
Πατέρα... Αφομοίωσε τη Σπίθα Μας στο Ένα το Άπειρο.
Κεφ. 26 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: ΕΓΩ
Η Ελευθερία του
ανθρώπου αρχίζει όταν η ύλη του αρχίσει να υποστέλλεται, δίνοντάς του την
ευκαιρία να εκδηλωθεί ως Πνεύμα. Κάθε υλικό στοιχείο που εξαλείφεται ως υλικό
και υφίσταται ως στοιχείο Αγάπης, είναι κι ένα βήμα προς την Ελευθερία.
Κεφ. 30 ΘΕΙΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟ-ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Θεέ μου, βοήθησε τον
Άνθρωπο να εκδηλώσει τον Πύρινο Νου του. Τον Νου του Παντός, του Ενός, του
Απείρου.
Οι Ουρανοί έχουν πάντα
ανοικτές τις Αγκάλες τους, για να δεχθούν κάθε υλικό κατάλοιπο, που εκδηλώνει
τη λαχτάρα να μετουσιωθεί σε Θεία Ενέργεια. Η μετατροπή της ύλης του ανθρώπου
σε Ουράνια Ενέργεια είναι το Μεγάλο Έργο, που καλύπτει την πρώτη φάση της
Επιστροφής του ανθρώπου στο Φως.
