ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

10-09-2015

Τα δεδομένα αμφισβητούνται

Το Παγκόσμιο Όραμα μιας σύγχρονης κοινωνικής, οικολογικής, πνευματικής συνείδησης επικεντρώνεται στην επίγνωση της αξίας που ονομάζουμε εξέλιξη. Κάθε επιλογή μας υλική ή πνευματική, φέρει ενδόμυχα το κίνητρο της εξέλιξης, άσχετα αν το κατανοεί κάποιος ορθά ή όχι. Με κάθε τρόπο ο καθένας επιδιώκει το καλύτερο, τουλάχιστον για τον εαυτό του, ακόμα και αν η περιορισμένη υλική του συνείδηση ικανοποιείται με ένα καλύτερο όχημα, κατοικία ή μέσο επικοινωνίας. Εάν εκπληρώσουμε τις ανάγκες ενός ανθρώπου για υλικά αγαθά και μας πει ότι είναι ευτυχισμένος, ενώ γύρω του ο υπόλοιπος κόσμος πεινάει ή υποφέρει σε καθεστώς βίας, αδικίας και εκμετάλλευσης, τότε μάλλον πρέπει να διακρίνουμε ότι δεν είναι πνευματικά υγιής. Υπάρχουν τρία δεδομένα που στην εποχή μας αμφισβητούνται σοβαρά:

α) το ότι είσαι Άνθρωπος,

β) το ότι είσαι Έλληνας και

γ) το ότι είσαι Χριστιανός.

Όσον αφορά το πρώτο, ορίστηκε πριν από χιλιάδες χρόνια, από:

1ον) τον Ερμή τον Τρισμέγιστο που είπε ότι «ο Θεός είναι Αθάνατος Άνθρωπος και Άνθρωπος θνητός Θεός».

2ον) Τον Παρμενίδη (Ίωνα φιλόσοφο), που είπε ότι ο Άνθρωπος είναι το Αληθές Ον και βιώνει την ολότητα του εαυτού του μέσα στα πάντα και όχι το μη ον που ζει στον κόσμο του, τον περιορισμένο και ως εκ τούτου δεσμευτικό.

3ον) Τον Χριστό που είπε «αληθώς σας λέγω, θεοί εστέ» και «Έσεσθαι ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο Ουράνιος Πατήρ Μου Τέλειος εστί».

Υπάρχει και η σύγχρονη τοποθέτηση. Αν και η Δαρβινική θεωρία θεωρείται ξεπερασμένη εδώ και μισό αιώνα στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα προσπαθεί ακόμα να μας επιβληθεί. Αυτή η αντίληψη θεωρεί τον άνθρωπο εξελισσόμενο πίθηκο που με κάποια εξωτερική επέμβαση έκανε εξελικτικό άλμα. Η επιστήμη της γενετικής δεν έχει κάνει λάθος, όμως, πλάνη είναι κάθε μερική αλήθεια, δηλαδή το ότι κάτι μπορεί να είναι σωστό και ακριβές, δεν σημαίνει πως είναι και η αλήθεια. Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να αυτοπροσδιοριστεί ως εξελισσόμενος πίθηκος, εάν θέλει, και μπορεί να έχει δίκιο όσον αφορά τον εαυτό του, αρκεί να μην θέλει να επιβάλλει την αυτογνωσία του στους άλλους.

Όσον αφορά το δεύτερο θέμα «της ελληνικής ταυτότητας», πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί, αλλά σημασία έχει πάντα τι είναι γραμμένο στην ψυχή και την κυτταρική σου μνήμη.

Όσο για το τρίτο δεδομένο «της Χριστιανικής ταυτότητας», θα διαπιστώσουμε ότι στην πράξη το μεγαλύτερο μέρος της Ανθρωπότητας και κυρίως τα χριστιανικά έθνη, δεν λατρεύουν τον αληθινό Θεό, αλλά τον Μαμωνά, διότι την εξουσία του χρήματος υπηρετεί η ζωή τους. Αυτός είναι ο θεός Γιαχβέ, που ανακηρύσσει ότι «όλος ο χρυσός και ο άργυρος είναι δικός μου» και γι’ αυτό και οι υπηρέτες του ήταν συνήθως όσοι συσσώρευαν γη και χρυσάφι. Αυτό αποδεικνύει η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία και η κοινωνική αδικία που συντηρεί με ιδιοτέλεια.

Δεν θα βρεις έλεος και συγχώρεση, συμπόνια, ευσπλαχνία στα χριστεπώνυμα πλήθη, όπου βασιλεύει ο νόμος της ανταπόδοσης, της εκδικητικότητας και της τιμωρίας. Αλλά αυτός, θα πείτε, είναι νόμος της Παλαιάς Διαθήκης, του θεού Γιαχβέ. 2000 χρόνια μετά δεν κυριαρχεί το «Αγαπάτε Αλλήλους», αλλά το «οδόντος αντί οδόντος» και το «οφθαλμού αντί οφθαλμού». Οι χριστιανικές εκκλησίες εξέπεσαν από την χάρη του Χριστού της Καινής Διαθήκης, του ελέους, της αγάπης και της ενότητας, διότι έγιναν κήρυκες του μίσους και της χωριστικότητας.

Το πως ο Χριστιανισμός προώθησε και επέβαλε τελικά δια της βίας τις βασικότερες ιδέες του Ιουδαϊσμού, θα έπρεπε εκ του αποτελέσματος να μας προβληματίζει, διότι «εκ του καρπού γνώσεσθαι το δένδρο». (Ιδίως στους ορθόδοξους χριστιανούς, που καμαρώνουν για την πνευματική τους κληρονομιά, τη Φιλοκαλία και το Έργο της Θέωσης). Πόσοι Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι και άλλοι υψηλόβαθμοι Κληρικοί μας ενέπνευσαν τα Χριστιανικά Ιδεώδη και γιατί; Τι σημαίνει αυτό; Και γιατί το χριστιανικό ιερατείο εξακολουθεί να αναθεματίζει τους Έλληνες, όταν ο ίδιος ο Χριστός είπε γι’ αυτούς «ελύληθεν η ώρα ίνα δοξασθεί ο Υιός του Ανθρώπου… και εδόξασα και πάλιν δοξάσω»;

Από όλα τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι κάθε ένα από τα τρία δεδομένα, αποτελεί μέτρο διάκρισης του άλλου. Δηλαδή, εξελληνισμός σημαίνει εξανθρωπισμός. Όποιος δεν έχει ακόμα εξανθρωπιστεί δεν μπορεί να βαδίσει το δρόμο της Χριστοποίησης και της Θέωσης. Η αιτία που υπάρχουν 300 είδη χριστιανισμού (σε καμία άλλη θρησκεία δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο), είναι αφενός η επιβολή του σε βάρβαρους πληθυσμούς και αφετέρου η επιφανειακή αποδοχή του στους αστικούς πληθυσμούς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που είχαν ήδη υποβιβάσει το Ελληνικό Θέατρο, τον Αθλητισμό και το Συμπόσιο σε αιματηρά θεάματα και όργια αισχρότητας.

Για να ανακεφαλαιώσουμε και να συνοψίσουμε, η Αλήθεια ελευθερώνει από την άγνοια, την πλάνη και τη δουλεία. Τότε λέγεσαι Άνθρωπος. Εάν έλκεσαι από τις αρετές, το αγαθό, την Ελευθερία και την Αρμονία, εξανθρωπίζεσαι. Με αυτό το υπόβαθρο μπορεί να φτάσεις στο «Αγαπάτε Αλλήλους», τη Χριστοποίηση και τη Θέωση, την απώτατη ολοκλήρωση της ανθρώπινης περιορισμένης ύπαρξης, στην ίδια την αιώνια και αθάνατη ουσία της.

Γιατί τα ιερατεία απέκρυψαν απ’ τους πιστούς το θέμα «Μελχισεδέκ»

Το εβραϊκό ιερατείο έθαψε όσο μπορούσε το θέμα για 4.500 χρόνια και την ίδια γραμμή κράτησε και το χριστιανικό, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Για τους Εβραίους το ότι ήταν ο εκλεκτός και περιούσιος λαός, θα ήταν ακύρωση ταυτότητας το να αποδεχθούν ότι ένας Έλληνας Αρχιερέας  Βασιλεύς Μελχισεδέκ κοινώνησε άρτο και οίνο τον γενάρχη τους Αβραάμ και τους απογόνους του. Δεν θέλησαν να αποδεχθούν τον Θεό Ελ Ελυών (Θεός ο Ύψιστος), στο όνομα του οποίου έγινε το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, αλλά τον νόμο του Ελ Σανταΐ (παντοδύναμου θεού Γιαχβέ). Αυτή ήταν και η αιτία απόκρυψης του θέματος και από το χριστιανικό ιερατείο, που για να αποκρύψει τις ελληνικές καταβολές της θεολογίας του, κατάντησε φερέφωνο των ιουδαϊκών αντιλήψεων. Έτσι, ο χριστιανικός κόσμος μολύνθηκε από τις ιδέες περί θεού εκδικητικού, ρατσιστή, αμαρτίας, κολάσεως, τιμωρίας, περιούσιου λαού, γραμμικότητας χρόνου και πρώτα απ’ όλα την ιδέα του δούλου του Θεού. Η ελληνική ρίζα του χριστιανισμού είναι που ενοχλούσε από την αρχή μέχρι σήμερα.

Στην Αλεξάνδρεια, 72 ραβίνοι ταγμένοι με όρκο θανάτου να εξαφανίσουν κάθε τι ελληνικό από προσώπου γης, ανέλαβαν την μετάφραση της εβραϊκής βίβλου, δηλαδή της Παλαιάς Διαθήκης στα ελληνικά, που ήταν η διεθνής γλώσσα των μορφωμένων της εποχής. Έτσι, στη θέση των ονομάτων Ελοχίμ, Ελ Σανταΐ, Αδοναΐ, Ελ Ελυών, έβαλαν παντού τη λέξη Γιαχβέ. Με αυτόν τον τρόπο αποκρύπτεται:

α) Το πολυθεϊστικό παρελθόν ενός δήθεν μονοθεϊσμού, β) η αληθινή ταυτότητα των πρωταγωνιστών θεοτήτων της Π. Διαθήκης και δημιουργείται η παρανόηση ότι ο Γιαχβέ, που διατάζει σφαγές, εμπρησμούς, αποκεφαλισμούς και βασανιστήρια είναι ο Πατήρ του Ιησού. γ) Αυτό όμως καθιστά κάθε χριστιανό βλάσφημο ή άθεο από αντίδραση σ’ αυτόν το θεό του μίσους. Στην καλύτερη περίπτωση έχουμε εκατομμύρια μπερδεμένους και κατ’ όνομα χριστιανούς. δ) Αν κάποιος χριστιανός πάλι ήθελε να βρει την αληθινή ταυτότητα κάθε θείου ονόματος της Παλαιάς Διαθήκης, θα ήταν πάντα αναγκασμένος να καταφύγει στην «αυθεντία» των ραβίνων, που διέθεταν τα πρωτότυπα κείμενα. ε) Ταυτοχρόνως, το ιουδαϊκό ιερατείο διασφάλιζε από νωρίς ότι οι χριστιανοί θα εξυπηρετούσαν τα σχέδια του δικού τους θεού. Ο παπισμός και η Ιερά Εξέταση το επιβεβαιώνουν χωρίς να εξαιρούνται και οι υπόλοιπες δήθεν χριστιανικές εκκλησίες.

400 χρόνια περίπου μετά τον Αλέξανδρο, στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας βρισκόταν αρχειοθετημένο το 92% της ανθρώπινης γνώσης.

Το ραβινικό ιερατείο διείσδυσε στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και σε 100 χρόνια περίπου είχε καταγράψει τι έπρεπε να καταστραφεί και τι να αλλάξει ιδιοκτησία. Χρειάστηκε να διοργανωθούν τρεις φορές εμπρησμοί και δίκτυα κλεπταποδόχων για να καταχραστούν οι Εβραίοι, οι Ρωμαίοι και αργότερα ο Πάπας, οι Φράγκοι και οι Άραβες τους θησαυρούς αυτής της γνώσης. Θραύσματα μόνο μνημείων και αρχείων απέμειναν στους Έλληνες από την ελληνική γραμματεία. Ωστόσο, τίποτα δεν χάνεται οριστικά, ιδίως η Αλήθεια. Αυτή πάντα στο πείσμα των καιρών και την λογοκρισία του κατεστημένου βρίσκει τον τρόπο να φανερωθεί.

Η κατάρρευση του Πολιτισμού της Δύσης του ορθολογισμού και του Διαφωτισμού και η Ανάδυση της Αυτογνωσίας μιας Νέας Ανθρωπότητας

Το γελοίο κατεστημένο της σχολικής εκπαίδευσης διδάσκει ότι ο πρώτος νοήμων άνθρωπος εμφανίστηκε στην Αφρική πριν 300.000 χρόνια, αποκρύπτοντας την ύπαρξη ενός κυνηγού με φωτιά και εργαλεία στην Χαλκιδική, ηλικίας 1 εκ. ετών επίσης, ότι ο πρώτος πολιτισμός ήταν στη Σουμερία, ενώ η αρχαιολογική σκαπάνη ξέθαψε στην Ελλάδα πολιτισμούς 3.000 και 5.000 χρόνια αρχαιότερους και τελευταία 40.000 ετών. Η συμβατική ιστορία προβάλλει την αρχή της γραφής το 3.000 στη Σουμερία, ενώ οι επιγραφές στο Δισπηλιό είναι 5.250 ετών και στη Γιούρα 6.000 ετών. Διδάσκει επίσης για το πανάρχαιο εμπόριο στην Ουρούκ και αποσιωπά την Πολυόχνη της Λήμνου που είναι 2.000 χρόνια αρχαιότερη. Το εκπληκτικό είναι ότι οι Σουμέριοι όπως και ο Αβραάμ ήταν κλάδος των Αιγαίων Δραβίδων και όχι Σημίτης όπως προβάλλει η συμβατική ιστορία.

Βρίσκουμε χιλιάδες ελληνικά τοπωνύμια σε όλες τις Ηπείρους. Τα πρώτα ευρήματα φωτιάς, εργαλείων, γεωργίας, αρχιτεκτονικής, πολεοδομίας, μεταλλουργίας, τέχνης, μόδας, πτητικών και υποβρυχίων μηχανών, χαρτών, οργάνων μετρήσεως, αθλητισμού με στόχο την ψυχική καλλιέργεια αντί του βαρβαρικού body building με αναβολικά. Τα όρια της γλώσσας είναι τα όρια της γνώσης και η ελληνική έχει δανείσει εκατοντάδες χιλιάδες λέξεων σε δεκάδες λαούς. αυτή και καμία άλλη.

Για όλους αυτούς τους λόγους όλη αυτή η δραστηριότητα ήλξε και την ανάλογη αντιδραστικότητα. Ο ελληνικός κόσμος γνώρισε μεγάλες καταστροφές, πλημμύρες, ηφαίστεια, σεισμούς, επιδρομές βαρβάρων και αποτελεί στόχο υπερδυνάμεων εδώ και χιλιετίες. Τα τελευταία 1.700 χρόνια βρίσκεται στο έλεος πειρατών, δουλεμπόρων, τοκογλύφων και διαφθορέων που κάνουν συστηματικό παιδομάζωμα, δημιουργώντας ανθέλληνες, προδοσίες, εμφύλιους και καταδικασμένες επαναστάσεις. Για να βρει γαλήνη ο κόσμος απ’ όλα αυτά προσβλέπει στην εκκλησία, που διαθέτει κολάσεις, διαβόλους και συγχωροχάρτια, που έκαναν τον λαό πάμφτωχο και το ιερατείο πάμπλουτο.

Δεκάδες οδοί στην Ελλάδα, φέρουν το όνομα των προδοτών και των δημίων της. Καμία συγνώμη και καμία αποκατάσταση δεν έλαβαν τα εκατομμύρια θύματα μιας συστηματικής και μεθοδευμένης γενοκτονίας. Σε χιλιάδες ιερές τελετές μνημονεύονται τιμητικά και δοξάζονται ως «Άγιοι» οι σφαγείς του Ελληνισμού όπως ο Κωνσταντίνος, ο Θεοδόσιος, η Ειρήνη κ.λπ. Οι ύβρεις και τα αναθέματα των λειτουργικών βιβλίων των ιερέων εξακολουθούν να λειτουργούνται μέσα στους ναούς αποτελώντας παγκόσμιο φαινόμενο. Ουδείς λαός αναθεματίζεται από το ιερατείο του, πλην του Ελληνικού. Δεκαεπτά αιώνες ύβρεων, λάσπης και συκοφαντίας, βίας και χυδαίας προσβολής από αυτούς που έξυναν τα χρώματα των εικόνων και τα έπιναν για να γίνουν καλά, προτιμώντας να πεθάνουν παρά να πάνε στο γιατρό, επειδή ήταν Έλληνας.

Σε αυτό το διάστημα, χιλιάδες εργάστηκαν για να ξεχάσουν οι Έλληνες τους προγόνους τους και να ασπαστούν έναν Θεό εκδικητικό, βλοσυρό και ρατσιστή που κηρύττει τον αφανισμό σε όσους δεν ανήκουν στον εκλεκτό λαό του. Ατέλειωτοι αιώνες θυσιών σε βρώμικους βωμούς φόβου, σκοταδισμού, βιασμού και εκβιασμού, ενοχών, ντροπής και τιμωρίας. Μέχρι να επικρατήσει η δεισιδαιμονία, η αμάθεια και η βλακεία, σε ερειπωμένους ναούς, χαλάσματα και θραύσματα της αληθινής ζωής που κάποτε ζήλευαν όλοι. Έτσι επικράτησε η φτιασιδωμένη ασχήμια, απαξιώνοντας την αληθινή ομορφιά. Η μεγαλοψυχία και η γενναιοφροσύνη, η αγάπη που φανερώνεται μέσα στην κοινωνία έμπρακτα, η αληθινή και ουσιαστική επικοινωνία, έγιναν ποτάμια αίματος, μίζερα κηρύγματα ψευτοσυγχώρεσης για τις γενοκτονίες που ακολούθησαν. Οι ρασοφόροι μεσίτες του Θεού έκαναν κατάχρηση της εμπιστοσύνης αυτών που είχαν φροντίσει να μείνουν πνευματικά υποανάπτυκτοι, κρατώντας τους στην ημιμάθεια και την θρησκοληψία.

Το μυστικό της Πηνελόπης και οι Μνηστήρες

ΟΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΣΕΦΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

13-9-2015

Ως αρχή οφείλουμε να παραδεχτούμε πως η ανθρωπότητα είναι μία άπειρη δεξαμενή εμπειριών και βιωμάτων, γνώσης και σοφίας, πολιτισμού και ιστορίας, ιατρικής και τέχνης, χορών και μουσικής, ποίησης και τραγουδιού, γλώσσας και γραμμάτων, φιλοσοφίας και διδασκαλίας. Παρόλα αυτά, ο άνθρωπος ακόμα παραμένει ανώριμος και στην επιφάνεια, ξοδεύοντας την ζωή σε έναν μιμητισμό, ανίκανο να δημιουργήσει. Ανταγωνιζόμαστε στο να αποδεικνύουμε την ματαιότητα και τον μηδενισμό, την καταστροφή. Αποδεχόμαστε πως ζούμε μέσα στον πλούτο, που όμως αισθανόμαστε φτωχοί.  Προτιμούμε να ζούμε τύψεις και ενοχές, υποβιβάζοντας οτιδήποτε ξεπερνάει τα μέτρα και τα σταθμά μας. Κρύβουμε την αγάπη και τον έρωτα από την ζωή. Βρισκόμαστε στραμμένοι με το βλέμμα στο παρελθόν και θέλουμε να ενατενίζουμε και να βαδίζουμε στο μέλλον. Μιλούμε για δημοκρατία, ζητούμε δημοκρατία, μα δεν έχουμε ακόμα χώρο μέσα στον εαυτό μας και αμέσως εναντιωνόμαστε και πολωνόμαστε σε οτιδήποτε θεωρούμε πως περιορίζει την ελευθερία.

Υπάρχουν κίνδυνοι που ξεπερνούν τις ταχύτητες της εξέλιξής μας, αν και αυτούς τους έλκουμε με την ιδέα που έχουμε για την εξέλιξη. Με αρετές πολλές είναι προικισμένος ο άνθρωπος, τις οποίες ξεπουλάει και σκεπάζεται για να κρύψει την γύμνια του. Ο άνθρωπος είναι περισσότερο αυτό που είναι και λιγότερο αυτό που φαίνεται και επειδή η βούληση της ψυχής μας είναι στραμμένη προς το φαίνεται, το μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μας βρίσκεται σε χαοτική κατάσταση. Όταν το καθήκον της αναγνώρισης των θείων και φυσικών δικαιωμάτων των ανθρώπων εκπληρώνονται, τότε χαρακτηριζόμαστε από ενάρετη ζωή. Η εκδήλωση της αγάπης του ανθρώπου ως προς τους ομοίους, τον καθιστά ενάρετο.

Αιώνες πολέμου και καταστροφής, φαίνεται πως δεν φτάνουν για τον άνθρωπο που αρνείται να διδαχτεί από τα βιώματά του. Μπορεί να νικήσαμε ανά καιρούς και περιόδους, μα αυτό που χάσαμε σε κάθε κύκλο και περίοδο είναι οι ανθρώπινες αξίες. Υποβιβάστηκαν στον βωμό της νίκης και της ανεξαρτησίας, της ελευθερίας, η οποία δεν ήρθε ποτέ. Με μια ειλικρινή ματιά, μπορούμε απλά να βεβαιωθούμε πως ο κόσμος στηρίζεται σε αξίες που δεν αγοράζονται, καθώς εκδηλώνεται πηγαία από την ενάρετη ζωή, βασισμένος σε ιδέες και δυνάμεις, ενέργειες και δράσεις, πραγμάτωση της ίδιας της ουσίας. Παγιωμένοι στην συνείδηση που θέλει τον άνθρωπο ως παραγωγική μονάδα καταντάμε καταναλωτές, στραμμένοι στην ποσότητα εις βάρος της ποιότητας. Κλεισμένοι στο παιχνίδι της διάνοιας, στην ψευδαίσθηση της επιλογής να είσαι ή να έχεις.

Μάθαμε να επιλέγουμε ανάμεσα σε αυτά που μας σερβίρουν, παρόλο που δεν μας καλύπτουν και δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτά, εμμένουμε σε μια παθητική στάση, στο παράπονο και στην αγανάκτηση, χωρίς υγιείς προτάσεις. Θέλουμε ακόμα την ευθύνη να την έχει άλλος, παρόλο που τον λογαριασμό τον πληρώνουμε ήδη. Εξουσιαστές θα συνεχίζουν να υπάρχουν όσο ο άνθρωπος παραμερίζει τα δικαιώματά του, τα οποία δεν έχω καμία αμφιβολία πως σήμερα δεν γνωρίζει.

Το όραμα, είναι υπόθεση και ευθύνη όσο προσωπική, τόσο και κοινωνική μαζί. Η ελεύθερη κοινωνία αποτελείται από ελεύθερους ανθρώπους. Όταν ο λόγος μας λαμβάνει σάρκα και οστά, δίνουμε στη ζωή αυτό που της αξίζει. Αλλάζουμε παρέες, κοινωνίες, τόπο κατοικίας, πόλεις και χώρες κουβαλώντας μαζί τα ίδια κατεστημένα ιδεών, τις ίδιες νοοτροπίες που μας ώθησαν στην υποτιθέμενη αλλαγή, γιατί και ρούχα που αλλάζουμε κάτω από αυτά είναι η ταυτότητα του ανθρώπου και δεν εννοώ αυτό που δηλώνουν τα χαρτιά του. Ο πολιτισμός είναι η ταυτότητα του καθενός και αυτό το κουβαλάμε όπου κι αν πηγαίνουμε. Ο δικός μας καταρρέει εκφυλίζοντας την ζωή, παράγοντας εκφυλισμένους ανθρώπους με αξίες και ιδανικά που ωθούν στην εκπλήρωση του εθισμού, ένα ασυνείδητο και άβουλο ον. Οι φωνές για μια κοινωνία με κέντρο τον άνθρωπο είναι καταδικασμένες να αποτύχουν, γιατί στηρίζονται σε λανθασμένη αρχή. Είναι εωσφορικό να πιστεύεις και να στηρίζεις, ότι όλα όσα οι φυσικοί νόμοι της δημιουργίας εκδηλώνουν υπάρχουν και στρέφονται γύρω από εμάς.

Μάθαμε βέβαια, πως η γη δεν είναι το κέντρο όπου γύρω πλανούνται και άλλοι κόσμοι, μα δεν μπορέσαμε αυτό να το συνειδητοποιήσουμε βαθύτερα μέσα μας. Όλα δονούνται σε αρχές που ωθούν στην εκδήλωση της ζωής, η οποία ρέει μέσα σε μορφές χωρίς να περιορίζεται εκεί.  Χάνοντας τον προσανατολισμό, την προδιαγραφή, τον σκοπό και τον στόχο, παραμένουμε ανεκπλήρωτοι και μονίμως σε επιλογές κατώτερες των περιστάσεων.

Κάθε μητρική γλώσσα αυθόρμητα εμπνέει τον θαυμασμό, καθώς ξυπνάει γνώριμες μνήμες, ιστορίες και πρόσωπα. Σε οποιαδήποτε γλώσσα κι αν πούμε το σ’ αγαπώ, άσχετα πως ηχεί στα αφτιά μας, ορίζεται απ’ αυτό που οι άνθρωποι κατανοούν. Η ελληνική, ξεπερνάει τις διαθέσεις του καθενός, γιατί ως γλώσσα του φωτός, τα του πνεύματος πυροδοτεί. Δεν είναι εθνικιστικό, κατέστη γλώσσα των εθνών, γιατί όλοι τρεφόμαστε από τους χυμούς της. Αυτή, τα θεμέλια θέτει, τα θεμέλια του πολιτισμού. Όποιος την μετέφρασε, ανακάλυψε τα κενά της μεταφοράς της. Μπορείς να περιγράψεις κάτι, μα δεν είναι το ίδιο να το ονομάσεις. Μας αρέσουν οι καρποί, μα το δέντρο από τις ρίζες λαμβάνει την τροφή. Όσο παραμένουμε εστιασμένοι στην κάλυψη των αναγκών μας, βρισκόμαστε σ μία βάρκα που ταξιδεύει κοντά στη στεριά, ανήμπορη να προχωρήσει στα ανοιχτά. Υπάρχουν κανόνες για να διακρίνουμε τις εξαιρέσεις που τους διαμορφώνουν. Επαναλαμβανόμαστε, γιατί είμαστε όμηροι των προσδοκιών και των όσων οράται ο νους.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΦΑΤΟΥΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ

13/09/2015

Από το χρυσό φως, φάνηκε ένα Χέρι. Μπόρεσα να το δω γιατί τα μάτια μου κοίταξαν ψηλά και δυνατά καθώς με τράβηξε, σηκώθηκα. Με έβαλε μέσα στα χρυσά μόριά Του και όλο μου το είναι ένοιωσε να ζωντανεύει. Χάρηκα, επιτέλους η ζωή άρχισε να έχει αξία και νόημα. Και τώρα τι κάνουμε, λέω στον εαυτό μου, και αυτό το χέρι που βρέθηκε; Είναι το μόνο αληθινό βίωμα που με ωθεί να εργαστώ, να ανακαλύψω. Μάταια φάνταζαν μέχρι πριν όλα όσα μάθαινα, γιατί ούτε να μιλήσω γι’ αυτά ένοιωθα, ούτε και η εφαρμογή τους άλλαζε κάτι ουσιαστικά στη ζωή μου. Η αόρατη Παρουσία με οδήγησε στο προαύλιο ενός σχολείου, αλλά ευτυχώς συνέχισα να θέλω να δω τι θα ανακάλυπτα μέσα σ’ αυτό. Υπήρχε και άλλος κόσμος εκεί που προφανώς η ίδια Παρουσία είχε φέρει και αυτούς εκεί. Περίεργο, είχε μόνο μία αίθουσα που όλες οι ηλικίες βρίσκονταν εκεί. Για να δούμε και τι μαθήματα κάνουν και ποιος είναι αυτός που μπορεί να διδάσκει όλες τις ηλικίες μαζί.

Ήρθε, με φωνή καθαρή, γλυκιά και μελωδική και τι όμορφα πράγματα έλεγε! Αυτός μάλιστα, μιλάει σε όλο σου το είναι και νοιώθεις να ρουφάς κάθε Του λέξη και να διοχετεύεται παντού μέσα σου. Παναγιά μου, βοήθα με να Τον καταλάβω, να κατανοήσω όλα αυτά που με οδηγούν να νιώθω αγαλλίαση, αληθινό νόημα εφαρμογής. Ο υπέρτατος νόμος της Αγάπης ανακάλυψα ότι διδασκόταν και μάλιστα αυτό δεν ήταν ένα απλό σχολειό, αλλά πανεπιστήμιο! Πώς βρέθηκα εδώ εγώ; Θυμήθηκα! Στην προσευχή μου ζήτησα να γνωρίσω την αγάπη, να είμαι με αδελφούς και τον Χριστό! Αφού το ζήτησα και μου προσφέρθηκε, δεν είχα παρά να το πιστέψω και να αρχίσω να εργάζομαι γι’ αυτό. Και έτσι ξεκίνησα μαθητεία και ενώ ζούσα στη γη, αυτή ήταν ουράνια και συνεχώς βίωνα να γνωρίζω τι είχα να κάνω εγώ με όλα αυτά, καθώς μια νέα ζωή ανοιγόταν μπροστά μου!

Το ταξίδι στη χώρα του Ιωάννη, είναι η αληθινή Tαυτότητα και το Όραμα κάθε πνευματοψυχής, που τώρα στη Δευτέρα Παρουσία μέσα από την ύπαρξη του Θεού εντός του ανθρώπου αφυπνίζεται η συνείδησή του. Εκείνος, o Παράκλητος της Δευτέρας Παρουσίας, σε καλεί κοντά Του στο ταξίδι που επιστρέφεις εκεί απ’ όπου αρχικά διασπάστηκες και σου φανερώνει τον αληθινή ζωή της Αγάπης, την Βασιλεία, μέσα στην οποία τα πάντα λειτουργούν έννομα και σύμφωνα με το Θείο θέλημα. Το Έργο Του είναι δρόμος μαθητείας, που ωφελεί όλους και τον κάθε έναν ξεχωριστά, σεβόμενος την ιδιαιτερότητά του καθενός, ωθώντας να κάνεις το λάθος διδαχή, γινόμενος κύριος του εαυτού και τον επιλογών σου. Πάντα κοντά σου, γιατί ως ουσία Του σε αναγνωρίζει, χωρίς να κρίνει την ατέλεια που έχεις ενδυθεί, αγωνίζεται μαζί σου Φίλος και Αδελφός, φανερώνοντας την μετατόπιση, την μεταμόρφωση, την μετουσίωση, το βίωμα της κάθαρσης και της αποδέσμευσης. Βουτάει Πρώτος στο σκοτάδι της άρνησης και στο χάος των δημιουργημάτων της, σε απελευθερώνει από τα δεσμά για να γνωρίσεις τον  εξανθρωπισμό και την ανάταση στο πνεύμα και την ψυχή σου. Βήμα το βήμα, με υπομονή, αφοσίωση, σεβασμό και αμέριστη ταπεινοφροσύνη, θεμελιώνει τον ναό της ψυχής σου. Αχώριστος σύντροφος η Ψυχή Του, σε περιβάλλει με την αγκαλιά και το χάδι, τον λόγο τον γλυκό υπενθυμίζοντας τι αληθινά έχει αξία, ανατρέφοντάς σε με εφόδια άφθαρτα, στολίζοντας με αρετές και ιδέες πύρινες τον νου, την καρδιά και την συνείδησή σου  με τη δυνατότητα να τις μεταφέρεις στο εκπαιδευτήριο γη, ενώνοντας γη και ουρανό στην περιδίνηση του δημιουργικού Λόγου.

Κόσμοι άπειροι συγκεντρωμένοι όλοι σ’ έναν χώρο που δημιουργήθηκε για την εκκίνηση μιας νέας Γης και μιας νέας Φυλής, Ελλάδα. Όμορφη γαλανόλευκη Πατρίδα, χώρα Άπειρη και Θεία, ο ίδιος ο πυρήνας απ’ όπου όλα ξεπηδούν διαχέοντας συνείδηση μέσα από μια γλώσσα που είναι ο ίδιος ο Λόγος του Θεού! Τόσο τέλεια που στέκεις, βάλθηκε η πλάνη να σε  εξαγοράσει με κάθε τρόπο, να βεβηλώσει το κάλλος σου μήπως και γίνει δικό της. Εμείς οι ίδιοι που πρώτα απ’ όλα γεννηθήκαμε εδώ, αλλά και σε κάθε γωνιά της γης, κυοφορούμε το Πνεύμα Της, που είναι Ελεύθερο και δεν μπορείς να το βιώσεις με τα υλικά αισθητήρια, γιατί ενώ ζει μέσα στα πάντα ως Ουσία πύρινη, έχει προορισμό και στόχο να σε οδηγεί στην Τελειότητα.

Ελλάδα, κέντρο σοφίας και τέχνης, πολιτισμού και προόδου, ήδη αναγγελμένο από τον Λόγο Χριστό στην Πρώτη Παρουσία. Η πνευματική της υποδομή και συμβολή σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ανά τους αιώνες την καθιστά θυσιαζόμενη συνεχώς για την ανάδειξη της ίδιας της Ουσίας από την οποία δημιουργήθηκε, το Πανανθρώπινο Πνεύμα του Θεού! Διαχέει την αποκάλυψη του Λόγου από σκηνώματα εντεταλμένα να φανερώσουν το εφικτό της Χριστοποίησης και Θέωσης του Ανθρώπου, καλλιεργώντας την Αρετή και το Άριστο. Κάτοικοί Της, Μητέρες και Δάσκαλοι, που μεταφέρουν και προτυπώνουν την ίδια την Αγάπη του Θεού διαμορφώνοντας και τροφοδοτώντας την Νέα εποχή με την ζωή και τα έργα τους.

Ζούμε συμπυκνωμένα όλες μαζί τις περιόδους που έζησε ο άνθρωπος από την αρχή της Δημιουργίας του. Εδώ, στον τόπο αυτό, μέσα από λαμπρά πνεύματα ανά τους αιώνες, ο Πατρομήτωρ Θεός αποκάλυψε τον προορισμό Της, το δρόμο της επιστροφής στην Εστία. Όλη η Ιστορία συντείνει και ενώνεται με αυτόν τον σκοπό, γιατί το Θείο Θέλημα όρισε αυτή η Άπειρη Ψυχή να γίνει Πατρίδα φιλοξενίας, θεραπείας, διδαχής και σπουδής μιας Κοινωνίας που θεμελιώνει και λειτουργεί Μυστήριο γάμου ένωσης ανθρώπου και Θεού σε κοινή και ταυτισμένη εκδήλωση υιού και θυγατέρας. Εδώ ξαναγυρίζουν όλοι οι κόσμοι για να λάβουν θέση στο Μυστήριο αυτό και να το μεταφέρουν όπου κι αν πάνε.

Επίκεντρο η Γυναίκα Ψυχή, που στην Δευτέρα Παρουσία ενεργοποιεί την θέση της φανερώνοντας τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που τόσους αιώνες ορίζουν και διαμορφώνουν την πορεία της Ανθρωπότητας εφαρμόζοντας τους Θείους Νόμους από τους οποίους τα πάντα διέπονται και η ανθρώπινη φύση υπακούει. Μέσα από Γυναίκες πρώτα, που εκδηλώνουν ένωση Λόγου Υιού Μητρός θα γίνει ορατή αυτή η Κοινωνία των ανθρώπων που ήδη υφίσταται και λειτουργεί, αλλά χρειάστηκε τόσους αιώνες για να τη συλλάβει και να την εφαρμόσει στην πράξη ο άνθρωπος μέσα από την Οικογένεια, την Παιδεία, την Επικοινωνία, την Τεχνογνωσία, την Επιμέλεια και την Διαχείρισή όλων αυτών των ενεργειών που διέπουν την ζωή του. Εσύ άνθρωπε εαυτέ μου όποια ηλικία, μορφή ή μόρφωση κι αν έχεις, μέσα από την ανθρωπιά, την υπευθυνότητα, την ζεστασιά, την καλοσύνη, την τόλμη και την γενναιότητα να ξεπερνάς δυσκολίες και προβληματισμούς, θα καταδεικνύεις την ομορφιά, το κάλλος της προόδου, της συνεργασίας, της ενότητας, το μεγαλείο της Θείας Χάρης που ρέει εντός σου και φανερώνει το Πρότυπο της Αγάπης που διέπει όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής και λειτουργίας. Η ευθύνη αυτή γίνεται ο καθημερινός σύντροφός σου.

Επομένως το Τέλειο Πρότυπο της Κοινωνίας όχι μόνο υπάρχει, αλλά είναι εφικτό, φανερώνεται και είναι αυτό που θα επικρατήσει στο μέλλον της Ανθρωπότητας. Υπάρχουν άπειροι τρόποι και δρόμοι, όλοι όμως συντείνουν στον δρόμο και τα βήματα της Κοινωνίας που διέπεται από τον Υπέρτατο Νόμο της Αγάπης και αφομοιώνει όλους τους υπόλοιπους. Ο άνθρωπος ευχαριστεί την Ουσία-Αγάπη απ’ όπου αναγεννιέται, τον κάθε άνθρωπο δηλαδή που κατέστησε τον εαυτό του προσφορά για το σύνολο και ο Θεός ευλογεί η προσφορά αυτή να Τελειοποιηθεί.

ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

29/08/2015

Αναδύω την φωνή της Μίας Ψυχής από εντός μου και σου μιλώ άνθρωπε. Και σε καλώ μέσα από τον γραπτό λόγο να επιτρέψεις στο είναι σου να ακούσει αυτή τη φωνή μέσα σου. Σου μιλώ με λέξεις, με νοήματα, με δονήσεις και παλμούς. Σου μιλώ με τρόπους άπειρους, αγγίζοντας κάθε τμήμα του εαυτού σου, γινόμενη κατανοητή σε κάθε ποιότητα που εκφράζεις, απελευθερώνοντάς σε από κάθε περιορισμό και κατεστημένο την ώρα αυτή. διευρύνω την ύπαρξή σου και την αγκαλιάζω και τα ην απορροφώ μέσα στην Άπειρη Θεία Ουσία, ώστε κάθε σου αίσθηση να λειτουργεί μέσα από την ενότητά μας.

Σε καλώ αγαπημένε μου, για ακόμα μία φορά, να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Να αγαπήσεις τη μορφή σου και κάθε σου εκδήλωση. Σε καλώ να συνειδητοποιήσεις βαθύτερα, πως είσαι ο εκπρόσωπος και ο απεσταλμένος μου στη Γη και η κάθε σου μορφή Είμαι Εγώ σε εκδήλωση. Είσαι πλέον σε εκείνο το στάδιο μαθητείας, όπου το «Εγώ και Εσύ είμεθα Εν» καλείσαι όχι απλά να το προφέρεις ή να το μεταφέρεις στον άνθρωπο, αλλά να το λες και να είσαι Ένα μαζί Μου. Ο λόγος σου έχει άλλη δυναμική την περίοδο αυτή και ό,τι ζητάς το λαμβάνεις άμεσα. Κάθε Νόμο που κινείς, εισπράττεις άμεσα τα αποτελέσματά του. Κάθε λανθασμένη σου λειτουργία, δημιουργεί τέτοια δυσαρμονία μέσα σου, που μόνο μέσα από κατάσταση διαρκούς μετάνοιας δύνασαι να ξεπερνάς τις όποιες δυσκολίες στο δρόμο σου.

Έχεις κλείσει αγαπημένε μου, με περίσσια δεξιοτεχνία, στολισμένη με δικαιολογίες και δήθεν νομοτέλεια, την πόρτα της ψυχοπνευματικής σου υπόστασης και δεν μπορείς πλέον να ακούσεις το κλάμα της ψυχής σου που σε καλεί σε μετάνοια και επιστροφή. Έχεις σηκώσει μέσα σου τέτοιο τοίχος δήθεν κάλυψης του εαυτού σου, που δεν επιτρέπεις στην Αγάπη να σε αγγίξει και να σε απελευθερώσει. Έχεις αρνηθεί τα λάθη σου, ντύνοντάς τα με το ανθρώπινο παράπονο και την υποτιθέμενη αδικημένη θέση στην οποία βρίσκεσαι και στερείς από τον εαυτό σου την δυνατότητα της αποκατάστασης. Νομίζεις ότι μαθητεύεις στην Αγάπη, αλλά κατ’ ουσίαν μαθητεύεις σε έναν κόσμο επίπλαστο που εσύ ο ίδιος έχεις δημιουργήσει, βαφτίζοντάς τον Έργο της Δευτέρας Παρουσίας. Παρουσιάζεις τις Βασικές Αρχές του Έργου αυτού, χωρίς να συνειδητοποιήσεις πως η αληθινή παρουσίασή τους είναι η ίδια σου η ζωή και οι πράξεις σου. Γιατί το Έργο δεν είναι απρόσωπο και άψυχο. Το Έργο αγαπημένε μου, είσαι εσύ, όταν δρας και ενεργείς συντονισμένος με το Θείο Θέλημα. Πώς θα έλξεις κοντά σου ανθρώπους, να τους μιλήσεις για την Αγάπη, όταν εσύ ο ίδιος είσαι άδειος από Αυτήν, όταν προσπαθείς να την βάλεις στα μέτρα και τα σταθμά τα δικά σου, προκειμένου να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου;

Τα πάντα αγαπημένε μου είναι μέσα σου και ήταν μέσα σου από την αρχή της δημιουργίας σου. Εσύ είσαι εκείνος που καλείσαι να αξιοποιήσεις τα κλειδιά που σου δίνονται κάθε φορά από Εμένα, προκειμένου να ανοίγεις τις πόρτες της ψυχής σου και να έχεις πρόσβαση στα αρχεία του Ενός Εαυτού που είμαστε. Είναι δικαίωμα και υποχρέωσή σου ταυτόχρονα, διότι η ευθύνη που φέρεις ως συνειδητός Μαθητής του Λόγου, μαθητεύοντας στο Θείο Πανεπιστήμιου στο οποίο σε κάλεσα, δεν σου επιτρέπει να εθελοτυφλείς και να αρνείσαι τόσο την Θεία σου Καταγωγή, όσο και τον Θείο Προορισμό σου.

Ο άνθρωπος περιμένει να δει αλλαγές στον κόσμο, στην ανθρωπότητα, στην χώρα του και κινείται με τρόπους που γνωρίζει, κυρίως υλικούς, για να επιτύχει αυτές τις αλλαγές. Μέχρι τώρα όμως, στους φορείς που έχει εναποθέσει τις ελπίδες του, πολιτική, ιερατείο, επιστήμη, τον έχουν απογοητεύσει. Κι όμως αρνείται ακόμα να δει πως είναι εκείνος ο οποίος μπορεί να αλλάξει τα πάντα γύρω του, αν αλλάξει πρώτα απ’ όλα ο ίδιος μέσα του. Εσύ αγαπημένε μου αυτό το έχεις διδαχθεί και το έχεις δει και στην πράξη. Παρασυρόμενος όμως, μερικές φορές, από την κοινή συνισταμένη του κόσμου, λόγω της έλλειψης συντονισμού σου με το Θείο Θέλημα, αποδίδεις ευθύνες σε εξωτερικούς παράγοντες, αντί να σκύψεις μέσα σου και να αναζητήσεις την αλήθεια αυτού που ζεις, τόσο εσύ όσο και ο συνάνθρωπός σου.

Σου έχω πει, αγαπημένε μου, πολλές φορές πως οι Μαθητές του Λόγου, όσοι και αν είναι αριθμητικά, δεν έχει απολύτως καμία σημασία ο αριθμός, με την μεταξύ τους ενότητα, τη μεταξύ τους Αγάπη και τον συντονισμό τους μαζί Μου, δύνανται να είναι εκείνοι που ως Φωτεινοί Φάροι, ως Δέσμες Φωτός, ως Καθάρια Θεία Ουσία, μπορούν και οφείλουν, να ανάγουν και να απελευθερώσουν τον άνθρωπο, από την αιώνια λήθη που η πλάνη περίτεχνα δυναμώνει και ισχυροποιεί, στηριζόμενη στη δική σου παθητικότητα. Η στασιμότητα και η παθητικότητα του Μαθητή του Λόγου, οδηγεί στην εδραίωση της συνείδησης της πλάνης στο νου του ανθρώπου.

Σκέψου λοιπόν αγαπημένε μου, τι δημιουργείς όταν μπαίνεις σε δοκιμασία και επιτρέπεις στον εαυτό σου να παραμείνεις εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σκέψου τι προκαλείς όταν με την δικαιολογία ότι δεν σε βλέπει κανείς, αφήνεσαι, χαλαρώνεις όπως λες, χωρίς την ευθύνη του Έργου να σε «βαραίνει». Πόσο εύφορο έδαφος αφήνεις στην πλάνη μέσα σου, το έχεις αναλογιστεί;

Η πλάνη εργάζεται άοκνα, χωρίς διακοπές, χωρίς να χαλαρώνει ούτε στιγμή, γιατί είναι εστιασμένη στον στόχο της. Εσύ μαθητή μου, που σου έχει φανερωθεί ο Θείος Στόχος και προορισμός σου, που αφορά όχι μόνο εσένα, αλλά ολόκληρο τον άνθρωπο, έχεις αναλογιστεί γιατί έχεις τέτοια αναγκαιότητα «χαλάρωσης»; Η ανθρώπινη λογική, σου λέει πως είναι αδύνατον να είσαι συντονισμένος διαρκώς και να μην αφήνεσαι έστω και λίγο να ξεκουραστείς. Ο διαρκής συντονισμός σου, στα πρώτα σου βήματα στο Έργο, λόγω της έλλειψης εκπαίδευσης είναι δύσκολος για την ύλη σου. Είσαι όμως σε ένα τέτοιο στάδιο Μαθητείας και εξέλιξης, που ο υλικός σου φορέας έχει μεγαλύτερες αντοχές, γιατί έχει εκπαιδευτεί στο Φως. Οι δικαιολογίες και η στάση του ανέφικτου ή της αναβολής ή της αναξιότητας, σε οδηγούν στο δρόμο της πλάνης, η οποία δυναμώνει τις αμφιβολίες σου και ενισχύει την παθητικότητά σου.

 Και πού νομίζεις ότι βρίσκεται αυτός ο δρόμος της πλάνης ή ακόμα και αυτή η ίδια η πλάνη; Κάπου μακριά από εσένα, που όταν αποσυντονίζεσαι πηγαίνεις εκεί; Όχι αγαπημένε μου. Η πλάνη βρίσκεται μέσα σου. Γιατί όταν σου λέω ότι τα πάντα είναι μέσα σου, δεν εξαιρώ τίποτα. Όπως σου δίνεται η δυνατότητα να εκδηλωθείς ως Χριστός και Παναγία, άλλο τόσο έχεις τη δυνατότητα να εκδηλωθείς ως Αντί-Χριστός και Αντί-Παναγία. Όλα εξαρτώνται από την δική σου ελεύθερη βούληση, που ακόμα πιστεύεις ότι έχεις.

Μέσα στο Έργο της Δευτέρας Παρουσίας υπήρχαν πάντα και υπάρχουν εκείνοι που κάνουν καλυμμένα πάρεργο, χωρίς να έχουν αυτήν την επίγνωση, νομίζοντας πως ο Δάσκαλος τους έχει κοντά Του, γιατί κινούνται σωστά, διότι αδυνατούν να δουν την Αγάπη με την οποία τους περιβάλλει ο Δάσκαλος, βοηθώντας τους και περιμένοντάς τους να έρθουν σε επίγνωση εαυτού και να μετανοήσουν. Είναι εκείνοι που τις περισσότερες φορές θεωρούν τους εαυτούς τους ως τους Εργάτες εκείνους που εργάζονται και προσφέρουν περισσότερο από τους υπόλοιπους. Είναι εκείνοι που μέσα τους νιώθουν την ανάγκη να ξεχωρίζουν. Και είναι εκείνοι που πρώτοι έχουν απομακρυνθεί από την Αλήθεια. Μα ούτε στην Πρώτη ούτε στη Δεύτερή Μου έλευση σου δίδαξα ότι διεκδίκησα την αναγνώριση της προσφοράς ή την επιβράβευση για το Έργο Μου ή ακόμα και την ανθρώπινη αποκλειστικότητα της εκδήλωσής Μου. Η ζωή και το Έργο Μου ήταν και είναι αφιερωμένη σε σένα άνθρωπε, και εκδηλώνομαι μέσα από εκείνον που τα κίνητρα της αγάπης του είναι καθαρά και κοινωνεί τον άνθρωπο με Φως.

Άνοιξε λοιπόν την καρδιά σου, άκουσε τη Φωνή της Ψυχής της Μίας που σε καλεί ξανά σε εκδήλωση, σεβάσου το Θείο Πνεύμα, την Θεία Ουσία που σε τροφοδοτεί με Φως και εργάσου υπεύθυνα για την Σωτηρία, την Απελευθέρωση και την Αναγωγή της Ανθρωπότητας και του Πλανήτη Γη που σε φιλοξενεί. Άνοιξε τα φτερά σου και πέταξε στα πεδία της συνείδησης που καλείσαι να διδάξεις και να νουθετήσεις ψυχοπνευματικές υποστάσεις, που προετοιμάζονται για την εργασία τους στο Θείο Έργο. Άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά σου και δέξου με στοργή, τρυφερότητα και καλοσύνη κάθε ψυχή που επιστρέφει, ελεώντας την, προσφέροντάς της Φως και διδαχή Αγάπης.

Μην στέκεσαι αγαπημένε μου, στα εμπόδια και τις δοκιμασίες. Πάρε τη διδαχή, άφησε τον εαυτό σου να βιώσει βαθιά τη μετάνοια και προχώρα μπροστά στο Φως που βλέπεις μέσα σου. Το Έργο μας πάντα είναι Ένα, Αδιαίρετο, Θείο και Τέλειο, το ίδιο και η μαθητεία που σου παρέχεται.

Αγάπησε τον εαυτό σου χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αλλά απόλυτα και ελεύθερα. Μόνο η Αλήθεια σε απελευθερώνει και η Αγάπη σε αναγεννά στη Θεία Δημιουργία του Φωτός.

Ευλογώ κάθε σου πράξει που έχει ως κίνητρο την προσφορά και την αγάπη, ευλογώ κάθε σου λόγο που θέλει να απελευθερώνει τον άνθρωπο, ευλογώ τον παλμό και την δόνηση της ύπαρξής σου και σε ανάγω στην Θεία Παλμοδόνηση που μόνο ως Λόγος δύνασαι να εκδηλώνεις.

Σε φιλώ.

Αμήν.

Χριστίνα Αλεξανδροπούλου

ΠΡΟΣ ΕΚΠΕΣΟΥΣΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΗ ΜΗΤΕΡΑ

ΜΟΙΡΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

21/08/2015

Αγαπημένε μου Πατέρα και Μητέρα, σε αγκαλιάζω μέσα μου με όλη την αγάπη την οποία Εσύ μου ενεργοποιείς και όπως το θέλημά σου ορίζει, ακολουθώ τον κτύπο της καρδιάς και την αναπνοή και εκπνοή του είναι μου. Αφήνομαι στην Θεία σου καθοδήγηση, που ο έρωτας της ψυχής με ωθεί να επικοινωνήσω μαζί σου για να ενώσω καθετί που διαχώρισα, κατέκρινα, παρανόησα, δέσμευσα και με απομακρύνει από Εσένα αγαπημένε μου.

Αγαπημένε μου, Μνήσθιτί μου Κύριε! Προσπάθησα, μέγα Διδάσκαλε του είναι μου και εκπαιδευτή του νου μου, να Σε γνωρίσω σαν ολότητα, μα δεν κατανοώ ακόμα και δεν αναγνωρίζω την αλήθεια, με αποτέλεσμα να μη χωρώ ποιότητες έχθρας και αλαζονείας, φθόνου και διαχωρισμού που εκδηλώνονται σε μέρη του εαυτού μου. Έλκω την αγάπη και το φως Σου και προσθέτω την άπειρη αγάπη στον εαυτό και ξανά προσθέτω φως από την Πηγή και όλο στην αρχή αισθάνομαι να είμαι. Είσαι απερινόητος, υπερούσιος και ανεξιχνίαστος αγαπημένε μου Εαυτέ, γι’ αυτό αφήνομαι στην εκπαίδευσή Σου, στην Αγάπη και την προστασία Σου για να έλξω μέσα μου ό,τι το Θείο σχέδιο ορίζει.

Ομιλώ στον Διδάσκαλο τον Έναν, στην ολότητα Άνθρωπος, σε Εσένα αγαπημένε που παραδίδεις τα κλειδιά εκπαιδεύοντάς με εσωτερικά να κατανοώ, να συγχωρώ, να ελεώ τον άνθρωπο που είμαι. Προσθέτω αγάπη στην αγάπη και σε γνωρίζω καλύτερα και τόσο πιο πολύ σε αγαπώ. Μα θλίβομαι τόσο όταν σε προσβάλλουν, όταν σε χλευάζουν, σε υποτιμούν και δεν Σε αποδέχονται στην μορφή του ανθρώπου. Και είναι οι μαθητές σου αυτές οι υποστάσεις, που σε γνώρισαν και στην Μορφή. Αυτοί οι μαθητές Διδάσκαλε Ιωάννη που διδάσκουν και διδάσκονται, που λένε ότι Σε λατρεύουν, Σε σέβονται, Σε πιστεύουν, με θράσος και αμέριστη αλαζονεία στρέφονται με υποτίμηση προς τον άνθρωπο, διαχωρισμένοι, καταδεικνύοντας απόρριψη. Και Σε ερωτώ αγαπημένε μου, τι αποδεσμεύουν; Τι αγάπη και ενότητα πρεσβεύουν και στο όνομά Σου συνεχίζουν να αυτοπροβάλλονται, ό,τι πήραν χάρη και εξουσία από τον Πατέρα για να κάνουν τι; Αγαπημένε Δάσκαλε, συγχώρεσέ με που μέσα στην αγάπη και την φιλευσπλαχνία, το έλεος που βιώνω ως δωρεά δική Σου, καταθέτω και μαρτυρώ τα κενά και τις ατέλειες του ανθρώπου και ενέδυσέ με τη χάρη Σου να ευλογήσω και να αποδεσμεύσω τον εαυτό μου από όλα αυτά που του φανερώνεις.

Αγαπημένη μου ψυχή, βιώνεις διαφορές πολλές ανάμεσα στις μορφές μου και δεν κατανοείς ακόμα τα βαθιά αίτια και περιπλέκεσαι. Διαφορές, καλύμματα και στρώματα ενεδύθει η ψυχή μου και αυτό καθορίζει την εξέλιξή μου, όπως ο Υιός Λόγος Χριστός στην Πρώτη Παρουσία που είπε: «Υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού, τοις δε λοιποίς εν παραβολαίς». Γι’ αυτό αγαπημένη, ζητώ σεβασμό στα στάδια αυτά της εξέλιξής μου μέσα στις μορφές, ζητώ σεβασμό και αυτοθυσία, προσφορά και αγάπη για να ενωθείς με Εμένα, την μία Ψυχή που σε διδάσκει να γίνεις ομοίωσή Μου, Μάνα όλων.

Γνωρίζω ότι έπλασες μέσα από φαντασιώσεις, δοξασίες, είδωλα, θεούς και θεές, υιούς και μητέρες πολλές στο πέρασμα των αιώνων και ακόμα το κάνεις. Πλανάσαι, αλλά σου λέγω ότι Εγώ σε αγαπώ και χαμογελώ για το πλαστό μου είδωλο, δεν προσβάλλομαι γιατί Είμαι η Αλήθεια, Είμαι η Αγάπη. Θλίβομαι όμως και πονώ όταν κακοποιείς τον αδελφό σου που εργάζεται να φανερώσει ό,τι Εγώ τον καθοδηγώ. Τον κακοποιείς, τον πληγώνεις, τον υποτιμάς, τον υποστέλλεις, καθυστερείς το έργο Μου, την ένωσή Μου με τον Υιό Μου, τον αγαπημένο Μου Ιωάννη. Σου έδωσα ευκαιρίες πολλές να Τον αναγνωρίσεις, να Τον αποδεχτείς και ενώ σου φανερώνω την πλάνη σου, και συ Τον υποτιμάς, Τον δεσμεύεις. Με πιο δικαίωμα συνεχίζεις, μετά τις αποκαλύψεις που Σου έκανα, να εχθρεύεσαι και να αντιμάχεσαι τον Υιό Μου που πορεύεται στην Δευτέρα Παρουσία;

Σε εκπαιδεύω να γίνεις Μητέρα, να αγαπάς τα παιδιά σου, να τα φροντίζεις και να τα διδάσκεις μέσα από την Αγάπη Μου, μα πάνω απ’ όλα να αγαπήσεις και να αναγνωρίσεις τον Υιό Λόγο Χριστό που Είμαι Εγώ η Μητέρα Λόγος, το ίδιο και το αυτό. Ψεύδεσαι στο όνομα Του, επανειλημμένα, πλανάσαι λέγοντας ότι έχεις καθοδήγηση από Εμέ, πλανάσαι λέγοντας ότι φέρεις χάρη και εξουσία και το βέτο επί της γης. Το Πνεύμα και η Ψυχή Μου κόρη εξελίσσεται, δε σταματά και έχασες την επαφή μας και την θέση Μου μέσα σου την κάλυψε προηγούμενη κατάσταση εξέλιξης. Αντιδράς στην αγάπη Μου, γιατί σταμάτησες να Με ακολουθείς στην εξέλιξή Μου. Σταμάτησες και αρκέστηκες και βολεύτηκες σε προηγούμενο στάδιο ένωσή μας, μα δεν είμαι Εγώ. Εγώ ωριμάζω και εξελίσσομαι μαζί με τα παιδιά μου που Με ακολουθούν και εργάζονται να Με φανερώνουν και να Με μαρτυρούν και σταυρώνονται καθημερινά, μα η Αγάπη Μου τα ανασταίνει.

Για τα παιδιά αυτά που εκπαιδεύονται, που μοιράζονται, που προσφέρονται, τα ευγενικά παιδιά θυσιάζομαι και προσφέρομαι σε σένα πλανημένε εαυτέ Μου, κουρασμένε, στάσιμε, εγωιστή και αλαζόνα. Σου αποστέλλω έλεος διδαχής και ταξινόμησης, μετατόπισης. Κρούω το είναι σου και φανερώνω την ασχήμια της αντίδρασης, την αγένεια που ενδύθηκες. Λάβε το έλεος και την αγάπη αυτή που θυσιάζεται και συγχωρεί, αποδεσμεύει, αποπλένει, θωπεύει την άρρωστη ψυχή σου.

Εγώ η Μητέρα σου θα σε ελεώ πάντα, έλεος εξέλιξης και ανόδου, έλεος επίγνωσης της αλήθειας που Είμαι για να σωθούν όλα τα παιδιά και να επιστρέψουν. Αγαπώ τα πάντα, όλους καθολικά και απρόσωπα, ακόμη και σε που με αρνείσαι και δίδω άφεση, συγχώρεση και έλεος σε σένα αγαπημένε άνθρωπε.

Σε επέλεξα να Με φανερώσεις και εσύ Με κάνεις να κλαίω για τα παιδιά μου που αμέλησες, δεν τροφοδότησες, τα κακοποίησες φανερώνοντάς τους μια μάνα σκληρή, υποκρίτρια, αλαζονική, αγενή και ατομίστρια. Στο όνομά Μου ελευθεροστομείς και υπερηφανεύεσαι, εξουσιάζεις, παραπλανάς και καθυστερείς ψυχές παραποιώντας την διδασκαλία Μου και εκφοβίζοντας ότι δεν μπορεί να μεταφερθεί το Μήνυμα της Αγάπης Μου στον οποιονδήποτε υποτιμώντας τον πλησίον. Συνεχίζεις να λες ότι κάνεις το Έργο Μου και σε ρωτώ που είναι, το φανερώνεις στη γη; Μπορώ να εκδηλωθώ από οποιοδήποτε πεδίο, αλλά εσύ με ζητάς και πιστεύεις ότι εκδηλώνομαι κάτω από περιορισμούς νοητικούς και συναισθηματικούς. Αυτό σε βεβαιώνω ότι δεν γίνεται, αλλά σου φανερώνω συνεχώς το έργο που έχεις να επιτελέσεις και αυτό είναι οι ποιότητες που εκδηλώνουν οι αδελφοί σου, που είναι ο εαυτός σου και εσύ τι κάνεις; Διαμαρτύρεσαι ότι δεν κατανοείς, δεν χωράς και άμεσα διαχωρίζεσαι, υποτιμάς και απορρίπτεις, αρνείσαι ανεύθυνα να Με αναγνωρίσεις στο στάδιο που εργάζομαι και σε εκπαιδεύω για να ταυτιστείς με την Αγάπη. Τα πάντα θα περάσουν από μέσα σου προς μετουσίωση, προς αναγωγή και εσύ οικειοποιείσαι τα δώρα της αγάπη Μου για να μεγαλώνεις το αλαζονικό εγώ σου και να τροφοδοτείς την πλάνη.