Ε.Λ.Α. ΠΑΙΔΕΙΑ

Μια ακόμα συλλογική δουλειά με θέμα την έλλειψη ουσιαστικής παιδείας και αξιών που μαστίζει τον άνθρωπο της εποχής μας. Διαγνώστε την μεγάλη διαφορά μεταξύ παιδείας και τυπικής εκπαίδευσης που λαμβάνουμε από παιδιά στο σχολείο. Εάν θέλουμε να φτάσουμε στα αίτια και να μην μένουμε μόνο στα αποτελέσματα αυτού που σήμερα ζούμε ως κρίση, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να αποδεχτούμε ότι αυτό με το οποίο έχουμε να κάνουμε κυρίως, είναι μια πνευματική κρίση, την οποία μόνο στο τελικό της στάδιο την ζούμε ως πολιτική, οικονομική, κοινωνική, ταξική κλπ. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε πρώτα την κρίση μέσα μας, λόγω της έλλειψης προτύπων, ηθών, αξιών και ιδανικών τα οποία δεν παράγει πια η ανθρώπινη κοινωνία. Τι είναι αυτό που λείπει λοιπόν και πως μπορούμε να το ανακαλύψουμε μέσα μας, ώστε να το προσφέρουμε στον συνάνθρωπο μας;

Ε.Λ.Α. ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Η ταινία αυτή είναι μια συλλογική δουλειά πάνω στο θέμα της διατροφής μας.
Βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε υλικό που κυκλοφορεί ελεύθερο στο διαδίκτυο αλλά και σε ομιλίες και εκδηλώσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα με αυτό το θέμα. Πρωτεργάτης και κύριος συντελεστής στην δημιουργία της ταινίας είναι ο κ. Γ. Κλειδαράς, πτυχιούχος καθηγητής μαγειρικής τέχνης, ο οποίος ερευνά και μελετά συστηματικά το συγκεκριμένο θέμα εδώ και δεκαετίες, έχοντας κάνει δεκάδες ομιλίες και διαλέξεις με στόχο την αφύπνιση και ενημέρωση του κοινού, για τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από το θέμα "Διατροφή".
Σήμερα ευτυχώς είναι ξεκάθαρο σε ακόμα περισσότερο κόσμο παγκοσμίως, ότι κάποια "κέντρα εξουσίας" έχοντας μπροστάρηδες μεγάλες πολυεθνικές φαρμάκων, τροφίμων κ.λπ, μέχρι και παγκόσμιους οργανισμούς, ελέγχουν σχεδόν απόλυτα το τι θα φάμε, θα πιούμε κλπ.
Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος και σαφής.
1. Απόλυτος έλεγχος στο τι βάζουμε στο πιάτο μας μέσω της υποχρεωτικής αύξησης καταναλώσεως των μεταλλαγμένων τροφίμων, που παράγουν.
2. Μετάλλαξη πολλών απλών ασθενειών όπως γρίπη, κρυώμα κλπ, μέσω της εργαστηριακής επεξεργασίας τους και διασπορά νέων ιών ικανών να εξασθένησουν ή ακόμα και να διαλύσουν πλήρως το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
3. Παθητικοποίηση έως και πλήρης αδρανοποίηση της ανθρώπινης κριτικής αντίληψης ώστε να μην υπάρχει καμμία δυνατότητα αντίδρασης στην εφαρμογή των σχεδίων τους.
4. Μείωση του παγκόσμιου πλυθυσμού κατά το δοκούν σε βαθμό που να είναι απόλυτα ελεγχόμενος και χειραγωγούμενος από αυτούς.

ΑΝΘΡΩΠΕ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΑΝΘΡΩΠΕ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Με τι μάτια Πατέρα να αντικρύσω την ομορφιά που κρύβει μέσα του ο Άνθρωπος; Με τι λόγια να περιγράψω τον αγώνα του και την καθημερινή του προσπάθεια για να επιστρέψει πλησίον Σου; Με τι εικόνες να παρουσιάσω το Μεγαλείο της απλότητας που διέπει την ύπαρξή του την ολοκληρωμένη; Πώς, Πατέρα μου, εγώ ο ατελής άνθρωπος, να παρουσιάσω τον άνθρωπο Λόγο, ενεργοποιώντας τον από εντός μου; Πώς να συγχωρήσω τον εαυτό μου για την κάθοδο τόσων αιώνων, που επέτρεψα να με επιβαρύνει και να με εγκλωβίσει στην ύλη και τη διτότητα; Πώς να χωρέσω την τελειότητά μου όντας ατελής; Πώς να Σε εκδηλώσω και να Σε αναγνωρίσω στα πρόσωπα των ανθρώπων που Σε φανερώνουν καθημερινά; Πώς να με χωρέσω, Πατέρα; Πώς να με αγαπήσω; Πώς να με ελεήσω;

Η ψυχή μου αφουγκράζεται τους παλμούς του είναι μου και με τροφοδοτεί με Πύρινη Αγάπη. Είμαι ο Άνθρωπος, Πατέρα που επέλεξε το δρόμο της επιστροφής πλησίον Σου. Είμαι ο Άνθρωπος που αγωνίζεται και εκπαιδεύεται στην Αγάπη για την άνοδο και την εξέλιξη του εαυτού μου ανθρώπου. Είμαι ο Άνθρωπος της Γης και του Ουρανού, ο Άνθρωπος της ύλης και του πνεύματος, ο Άνω Θρώσκων. Όσο επιτρέπω στον εαυτό μου να βιώνει συνειδητά τη Μαθητεία μου στο Λόγο και την ένωσή μου μαζί Σου, τόσο ζω στη Βασιλεία Σου και βαδίζω τα βήματα της Χριστοποίησης και Θέωσης του Ανθρώπου.

Ένα υπέροχο Μυστήριο ο Άνθρωπος, μια Μυσταγωγία αενάως εξελισσόμενη σε όλα τα πεδία, μα και στο πεδίο της ύλης. Άπειρη και πανέμορφη υπόσταση Άνθρωπε σ’ Αγαπώ. Υμνώ και δοξολογώ το μεγαλείο του αγώνα σου για τη Χριστοποίηση και Θέωσή σου, ξεπερνώντας και μετουσιώνοντας κάθε εμπόδιο και δοκιμασία που συναντάς στο δρόμο σου.

Αγαπημένε μου Άνθρωπε, είσαι το κλειδί της τελειοποίησης και της τελείωσης των πάντων. Είσαι η Ουσία της Ανάστασης που διαχέεσαι μέσα στα πάντα, φέροντας αναγέννηση και αναπαλμούς Ειρήνης και Αγάπης. Είσαι Εγώ Αγαπημένε Μου, με μορφή και υπόσταση στο πεδίο της ύλης, πράττοντας Έργο Θείο για την Ανάσταση της Ανθρωπότητας. Εγώ και εσύ Είμεθα Εν, εγγράφω εκ νέου στο νου και την καρδιά σου, δονώντας σε εκ νέου στη Θεία δόνηση και τον παλμό που διέπει την ένωση και την ταύτιση αυτή. Με την Θεία αυτή Παλμοδόνηση αναγεννώ, απελευθερώνω και ενδυναμώνω την υπόστασή σου, εκλεπτύνοντάς σε ακόμα περισσότερο, ώστε να μπορείς να διακρίνεις την πλάνη και την άρνησης όπου και όπως και αν την συναντάς. Εκλεπτύνω τα πνευματικά σου αισθητήρια και αναβιβάζω την εκπαίδευση του νου σου, ώστε όσο λεπτοφυής και αν είναι, πάντοτε να την διακρίνεις και να την αποδυναμώνεις με τη στάση σου.

Ιδιαίτερα την περίοδο αυτή, αγαπημένε μου, απαιτείται συνεχής εγρήγορση και ενεργοποίηση, διότι οποιαδήποτε στιγμή αφήσεις μέσα σου κενό αγάπης, άμεσα να το καλύπτει η άρνηση με περίτεχνο τρόπο, με σκοπό να σε οδηγήσει σιγά σιγά στην παρανόηση, στην κρίση και την κατάκριση και εντέλει στην απομάκρυνση και τη ματαίωση της αποστολής σου. Όσες περισσότερες ψυχές αποδέχονται την Κλήση-Πρόσκληση στο Έργο της Δευτέρας Παρουσίας, τόσο περισσότερο αποδυναμώνει η άρνηση. Έργο σου δεν είναι να πολεμήσεις την άρνηση, έργο και στόχος σου είναι να ενωθείς μαζί Μου, και να γίνεις το Χαρμόσυνο Μήνυμα της Ανάστασης για τον Άνθρωπο, φωτίζοντας, ανάγοντας και απελευθερώνοντας το είναι του από τα δεσμά της πλάνης.

Αγαπημένε μου, όσο εσύ προχωράς και εξελίσσεσαι, τόσο η πλάνη γίνεται περισσότερο λεπτοφυής και δύσκολο να τη διακρίνεις. Εκπαιδεύεσαι όμως μέσα σε ένα Τέλειο Έργο, το Έργο του Θεού και όσο μαθητεύεις και εκδηλώνεις την ένωσή σου μαζί Μου, όλο και περισσότερο εμβαπτίζεσαι στο Θείο Φως, καθιστώντας την υπόστασή σου απρόσβλητη από την οποιαδήποτε μορφή άρνησης.

Μαθαίνεις αγαπημένε να αγκαλιάζεις τον εαυτό σου και τον πλησίον αδελφό σου, όπως αέναα σε έχω Εγώ στην Άπειρη Πατρική Αγκάλη Μου. Μαθαίνεις να διαχέεσαι ως Ευλογία και Αγάπη μέσα στα πάντα, όπως Εγώ διάχυτος είμαι μέσα σου και παντού. Αν δεν είχες την δυνατότητα να το κάνεις αυτό, δεν θα καλούσα εσένα στο Έργο Μου, δεν θα ονόμαζα το Έργο Μου Πανανθρώπινο και Παγκόσμιο Μήνυμα Χριστοποίησης και Θέωσης.

Οφείλεις Αγαπημένε Μου να πιστέψεις και να αναγνωρίσεις την τελειότητά σου, όντας ατελής ακόμα, γιατί ως Ένα μαζί Μου εκδηλώνεις την τελειότητά σου. Τι περιμένεις λοιπόν για να απελευθερωθείς μέσα στην Αγάπη, όταν Εγώ σε απελευθερώνω και σε εμβαπτίζω εντός Μου, καθιστώντας σε Αγάπη; Τι περιμένεις για να εκδηλώσεις την Υιότητά σου, όταν Εγώ σε αποκαλώ Υιό και Θυγατέρα Μου; Τι περιμένεις για να φανερωθείς ως Αγάπη και Φως στον πλησίον σου, όταν Εγώ καθίσταμαι ο προσιτός των προσιτών, διαχεόμενη Ευλογία και Φως μέσα στα πάντα;

Σου έχω δώσει τα πάντα αγαπημένε μου, μην αμφιβάλεις γι’ αυτό. Σου έχω διδάξει και εξακολουθώ να σου διδάσκω τα πάντα, υπενθυμίζοντάς σου ποιος είσαι και ποιος είναι ο προορισμός σου. Μην εθελοτυφλείς αγαπημένε μου και μην αναβάλεις την εξέλιξή σου μέσα στην Απειρότητα του Θείου Έργου. Μην επιτρέπεις σε μικρότητες και ανούσιες καταστάσεις να αναστέλλουν και να καθυστερούν την πορεία σου. Μην αμφισβητείς τον εαυτό σου, γιατί να ξέρεις πως αμφισβητείς Εμένα.

Αφέσου μέσα στην Αγάπη έως ότου γίνεις η Αγάπη. Αφέσου μέσα στην Ευλογία, έως ότου γίνεις η Ευλογία. Αφέσου μέσα στην εκπαίδευση του Θείου Έργου, έως ότου γίνεις το Έργο και το Χαρμόσυνο Μήνυμα της Ανάστασης για τον Άνθρωπο.

Πλησιάζει ο καιρός που η υπόστασή σου θα λάμψει μπροστά στα μάτια των ανθρώπων που θα σε πλαισιώνουν. Η φωνή σου θα είναι η Φωνή Μου και ο λόγος σου, ο Λόγος Μου, παλμοδονώντας τα πάντα στην Αγάπη. Προετοιμάσου αγαπημένε μου, γιατί εγγύς γαρ ο καιρός της φανέρωσής σου ως Ομοούσια και Αδιαίρετη Αγία Τριάδα, διαχεόμενη μέσα στα πάντα, Ανασταίνοντας τον εκπεσόντα άνθρωπο, εμβαπτίζοντάς τον στο Πυρ της Αγάπης και της Αναγωγής.

Το «Αγαπάτε Αλλήλους» δίδαξα πριν 2.000 χρόνια περίπου, τον ύψιστο νόμο της Αγάπης, το ίδιο σε διδάσκω και τώρα μα και πάντα.

Η ευλογία Μου επί τας κεφαλάς υμών.

Αμήν.

Η κρυμμένη προσευχή του ελληνικού αλφαβήτου

Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του.

Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Άλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης.

Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμα F ) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης, έχουμε τα ακόλουθα:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!”

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.

  Η επίκληση αυτή είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων.

Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ = Ο νοητός ήλιος.
Φά-ος = το φώς.
Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).
Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.
Γα = Γή (δωρικός τύπος).
Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.
Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.
Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.
Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.
Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.
΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.
Ζη = προστ. ρημ. ζώ.
Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.
Θη = προστ. ρημ. θέτω.
Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).
Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).
Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)
Νύξ = (ουσ.) νύχτα.
Ο = (αναφ.) το οποίο, που.
Φύ(οι) = ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση:

Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!

Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,

και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,

το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται..

Διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ελληνικής ψυχής τους...

Πηγή: ellinikoarxeio.com

ΕΛΛΑΣ "Ο ΚΟΚΚΟΣ ΤΟΥ ΣΙΤΟΥ"

 

Παρακολουθείστε τον επίλογο μιας ταινίας που φτιάχτηκε απο το 1995 για την Ελλάδα, ως φόρος τιμής και ενθύμιση στο ελληνικό πνεύμα και ότι αυτό σημαίνει.









Παρακάτω είναι το κείμενο που υπάρχει στο βίντεο.

Ο Ζεϊμπέκικος φίλε μου είναι ο χορός των αγγέλων που έπεσαν στη γη.
Σκόρπισαν τα φτερά τους με τους αέρηδες των ανθρώπων και τα δάκρυα.
Τα δάκρυά τους γίναν όνειρα Ελευθερίας και Αγάπης που ποτίζουν τις καρδιές μας.
Κάθε δειλινό μέσα στα μάτια μου τα μάτια τους, την ψυχή μου, πλημμυρίζω από ‘κείνο το πέταγμα.
Είναι σα θύμηση μακρινή αυτή η χαρά, που φέρνει κύματα συγκίνησης και δάκρυα.
Σε τούτο το ξεχείλισμα θυμάμαι ότι μακρύς είναι ο δρόμος και η Αγάπη του Ανθρώπου χορός λεβέντικός Ζωής και Ανάστασης.
Και η ματιά μου καρφώνει πάντα τον Ήλιο ψάχνει να βρει την καρδιά μου διώχνει τα σύννεφα και την αγκαλιάζει παίρνει μια ανάσα και επιστρέφει εδώ κάτω να την μοιράσει.
Βασιλιάς και ιερέας μαζί, δίχως τίτλους ανθρώπινους πολέμησα και πολεμώ αιώνες τώρα τους σκοτεινούς θεούς αυτού του κόσμου, θεούς βλοσυρούς, εκδικητικούς, τυραννικούς φόβων και ενοχών.
Είμαι ο πρώτος και ο έσχατος, και έρχομαι πάντα πρώτος να ξοφλήσω παλιούς λογαριασμούς, πριν από κάθε μεγάλο ξημέρωμα.
Τούτος ο τόπος είναι εκείνος που αγάπησα τόσο που να απαρνηθώ τιμές και δόξες και να βουτήξω στην Αλήθεια που ανάβλυζε από τις μνήμες και τα οράματά του.
Τούτος το τόπος φτωχός σε υλικά αγαθά μα πλούσιος στην ψυχή είναι το περίσσευμα της καρδίας αυτού του κόσμου και οι αρετές του, σπάνια αγριολούλουδα, που όσοι και αν τα ποδοπάτησαν ακόμα να, το άρωμά τους αναδύεται.
Η ψυχή μου είναι οι ψυχές των φωτεινών πνευμάτων που ανάστησε οι ψυχές εκείνων των τίμιων αγωνιστών, που πότε με την πένα, και πότε με το ξίφος, πάντα σε αρμονία τούτα τα δυο, σπείρανε Φως, Ελευθερία και Δικαιοσύνη στους αιώνες.
Ναι, τούτος ο λαός είναι ο μόνος που γονάτισε τους αιώνες και γι’ αυτό τον φοβούνται, τον φθονούν, τον πολεμούν και όλο γυρεύουν τον αφανισμό του, γιατί η παρουσία του και μόνο τους θυμίζει, ότι τούτη η ψυχή γεμάτη από τη μεγαλοσύνη της ελευθερίας, πριν από τον ίδιο το χρόνο γεννήθηκε.