Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2020

ΕΚ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ ΝΕΟ ΦΩΣ

(Βιβλίο: ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Κεφ. 7)

Στη χώρα μας που λέγεται Ελλάς, ο Θεός αποφάσισε να δώσει δείγμα της Παρουσίας του Υιού Αυτού ανά μέσον των ανθρώπων. Η χώρα σας επελέγη εκ Θεού δι’ Έργον Θείον, ανήκον εις μίαν Νέαν Πνευματικήν περίο­δο, εις την οποίαν εντός ολίγου χρόνου θέλει εισέλθει ολοκληρωτικώς η Ανθρωπότης, η επί της γης υπάρχουσα.

Επελέγη το κράτος τούτο, διότι και από αρχαιοτάτων χρόνων πολλά εξέχοντα πνεύματα της ανθρωπίνης διανοήσεως εδίδαξαν τους ανθρώπους και προετοίμασαν την εξέλιξιν του χώρου αυτού. Επί των ημερών σας θέλει συμβεί εις την χώραν αυτήν ένα Νέον Έργον, μία Νέα Πνευματική Αποστολή, θέλει αποκαλυφθεί ένας Απε­σταλμένος εκ του Πατρός Μου και Εμού, προορισμένος να λαλήσει εις τον λαόν τούτον και προετοιμάσει τους ανθρώπους δια να εισδεχθούν εντός αυτών την Παρου­σίαν Μου.

Ο Απεσταλμένος Μου αυτός φέρει Εξουσίαν εξ Εμού διότι μέλλει να αναγγείλει σε σας την εκ νέου Έλευσή Μου επί της γης, την εκ νέου κάθοδον του Θείου Πυρός εις τας ψυχάς των ανθρώπων. Έχει εντολήν να προπαρασκευάσει ικανόν αριθμόν μαθητών και ακολούθων, οίτινες θέλουσιν εκπαιδευτεί παρ’ αυτού και Εμού δια την συνέχισιν του Έργου τούτου. Πνεύμα ειδικώς αποσταλέν δια το Έργον Μου, δια την προειδοποίησιν των ανθρώπων και δια την δημιουργίαν στελεχών, ικανών να επωμισθούν ευθύνας, βάρη, καθήκοντα εις ένα Έργον κατευθυνόμενον εκ Θεού και προοριζόμενον ίνα επιβοηθήσει τους ανθρώπους της γης να επαναστραφούν κατά το δυνατόν γρηγορότερα, ενωρίτερα εις τον Θεόν.

Ο Ιωάννης είναι το Πνεύμα που απέστειλα ήδη εις την χώρα σας. Ονομάζεται Ιωάννης εξ Εμού διότι φέρει Χάριν Προδρόμου Ιωάννη, Προδρόμου της Παρουσίας Μου και αυτή είναι η Αγγελία την οποίαν έχει να μεταδώ­σει εις την Ανθρωπότητα, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά η αρχή, η εκκίνησις του Έργου τούτου θέλει γίνει εκ της χώρας σας. Είναι ο προσωπικός Μου Απεσταλμένος. Περιβάλλω αυτόν με την εμπιστοσύνη Μου και με Χάριν ανάλογον δια το υψηλόν λειτούργημα με το οποίον τον επιφόρτισα. Ανήκει εις την ανωτάτην τάξιν των πνευμά­των και δύναται να λαμβάνει απευθείας εκ Θεού, άνευ της μεσολαβήσεως ουδενός ετέρου ανθρώπου.

Έχει την άδειά Μου να βαπτίζει εις το Όνομα της Θείας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος πάντα τα πνεύματα, δια τα οποία ήθελεν λάβει εντολήν Μου. Φέρει εντός του αναγεγραμμένας ειδικός οδηγίας δια τον τρόπον που θα εργασθεί επί της γης. Το Σκήνωμά του φαίνεται εξωτερικώς ως σκήνωμα ενός κοινού ανθρώπου, αλλά η περιβάλλουσα αυτόν Χάρις έχει μεταστοιχειώσει τη σάρκα αυτού και τα στοιχεία της ύλης αυτού, είναι κατά πολύ ελαφρότερα του συνήθους.

Δύναται να παραλάβει οδηγίας Μου και εντολάς Μου ανά πάσαν στιγμήν, όπου ευρίσκεται, εν τω μέσω οσωνδήποτε ατόμων και αν υπάρχουν, χωρίς να κωλύε­ται. Δεν έχει εντολήν ακόμη να εμφανιστεί επισήμως προ των ανθρώπων. Εμφανίζεται κατά καιρούς σταδιακά σε διάφορα μέρη, ενεργών κατά τας υποδείξεις Μου. Μην αναμένετε να είδετε αυτόν σαλπίζοντα ότι είναι Απε­σταλμένος Θεού ή έχοντα ειδικήν εμφάνισιν, ειδικήν αμφίεσιν. Θα ευρίσκεται μεταξύ υμών ως είς εξ υμών, δια να δυνηθεί και ούτος να προσαρμοσθεί πλήρως εις τους κραδασμούς της ύλης σας, και εις το Θείον Έργον το οποίον του ανετέθη.

Σας δίδω την αγγελίαν Εγώ ο Ίδιος. Όστις απέστειλα Αυτόν, διότι ο χρόνος εγγύς κατά τον οποίον μέλλει να εμφανισθεί ενώπιον πολλών ανθρώπων, ως Αγγελιοφό­ρος ειδικός δια να αναγγείλει εις εσάς, ότι παρήλθεν ο χρόνος της αναμονής του Θεού, παρήλθεν ο χρόνος όστις είχεν ορισθεί εκ Θεού δια την διάδωσιν της Διδασκαλίας Μου και επέστη ο χρόνος της εφαρμογής των ήδη διδαχθέντων. Η τήρησις και η εφαρμογή της Διδασκαλίας Μου θέλει φέρει υμάς εις το σημείον εκείνο εις το οποίον κατοικώ εντός σας και θα ενωθώ πλήρως μεθ’ ενός εκάστου εξ υμών, ώστε δι’ Εμού να οδηγηθείτε εις τον Πατέρα.

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2020

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΛΗΣΗΣ

(Βιβλίο: 2001 Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Κεφ. 32)

Αγαπημένε Αδελφέ Μου, Αγαπημένε Εαυτέ Μου Άν­θρωπε, έρχομαι και σε πλησιάζω όχι για να σε κρίνω, ή για να σου μιλήσω για τα ελαττώματά σου, ή για να σου πω τα λάθη και τις ατέλειές σου, για να σε ατενίσω από ύψος και απόσταση.

Έρχομαι για να σε πλησιάσω, για να μπω μέσα σου, για να ενωθώ μαζί σου, για να σου μιλήσω για σένα και για Μένα και να σου πω, Αγαπημένε Άνθρωπε Αδελφέ Μου, ότι είμαστε Ένα. Να σου μιλήσω για την Ύπαρξή σου, που αγνοείς, για την Ύπαρξή σου, που ηθελημένα τη σκεπάζεις με πέπλα και αδιαφορείς, αρνείσαι να τη δεις, αρνείσαι να την αντιμετωπίσεις, αρνείσαι να μετουσιωθείς μέσα σ’ αυτή και να γίνεις ένα μαζί της. Αρνείσαι την Αιώνια και Αναλλοίωτη Υπόστασή σου, μα αυτή η Υπόσταση είναι η μόνη υπαρκτή, αυτή η Υπόσταση Εί­μαι Εγώ, που Πάλλομαι και Ζω εντός σου, ο Υπερούσιος Λόγος ο Ένας και Μοναδικός, ο Λόγος - Αγάπη, ο Λόγος - Πνοή, ο Λόγος - Δύναμη, ο Λόγος - Ζωή και Δημιουργία, ο Λόγος που διακατέχει την κίνησή σου, την ανάσα σου, τη ζωή σου, όλες σου τις εκδηλώσεις, όποια μορφή κι αν έχουν.

Αγαπημένε Αδελφέ, Αγαπημένε Μου Εαυτέ, έρχομαι να σου μιλήσω για την Ύπαρξή σου, για την Ελευθερία σου. Έρχομαι να σου μιλήσω για την Αέναη, Άχωρη, Άχραντη Αγάπη, που υπάρχει εντός σου. Έρχομαι να σου μιλήσω για την Ευτυχία σου. Όλα αυτά ζουν εντός σου, πάλλονται εντός σου, ενυπάρχουν καλυμμένα μέσα στην πλάνη, μέσα στα καλύμματα της αναλήθειας. Όλα αυτά παλμοδονούν το «είναι» σου συνέχεια και αέναα, γιατί διαφορετικά δε θα μπορούσες να υπάρχεις, να κινείσαι, ν’ αναπνέεις και να εκδηλώνεσαι με κανένα τρόπο.

Είμαι Εγώ όλα αυτά, Απέραντε Εαυτέ Μου, Αγαπημέ­νε Εαυτέ Μου, λατρεμένε Άνθρωπε του Φωτός, της Α­γάπης, της Χάρης και του Ελέους. Είμαι Εγώ, που υπάρ­χω εντός σου. Είμαι Εγώ η Ζωή σου, η Πνοή σου και η Ελευθερία σου. Είμαι Εγώ η Απειρότητα του Ελέους, Εί­μαι Εγώ η κάθε κίνηση του μηχανισμού σου. Τα κύτταρά σου όλα, που πάλλονται και δονούνται, Εγώ τα διέπω, Εγώ τα συνέχω, Εγώ τα συγκρατώ, Εγώ τους δίνω τη δύ­ναμη να λειτουργούν και να εκδηλώνουν όλες τις κατα­στάσεις. Τη σκέψη σου Εγώ τη διαπερώ με Αρμονίες και Ήχους, Εγώ την κατευθύνω, ώστε συνεχώς να ανάγεται για να φτάσει στην Τελειότητα του Θείου Νου, στην Α­πειρότητα της Απέραντης Αγάπης, της Απερινόητης, της Ανυπέρβλητης, που πάλλει τους Κόσμους, που ρέει Αέ­ναα χωρίς φραγμούς, χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς, χωρίς ανθρώπινα κατεστημένα, αλλά διασπά τα πάντα και τα μετουσιώνει, για να τα ενώσει, να τα καταστήσει Ενό­τητα αδιαίρετη, Ενότητα παλλόμενη, που διαχέει κραδα­σμούς Υπερούσιους, Υπερουράνιους και πάλλει με Πύρι­νες δονήσεις τα πάντα.

Εγώ Είμαι, Αδελφέ Μου, ο παλλόμενος Εαυτός σου, ο Εαυτός Φως, Έλεος, Χάρη, Θεία Παρουσία, που υπάρχει εντός σου, που διαχέεται και δονείται από μέσα σου ό­λες τις ώρες και όλες τις στιγμές. Εγώ Είμαι Αυτός, που θ’ αναδυθώ από εντός σου για να σε μετουσιώσω ολό­κληρο μέσα στην Παρουσία Μου, για να σε καταστήσω μια Πύρινη Φωταυγή Υπόσταση που διαχέει Αγάπη και κραδασμούς Ενότητας.

Εγώ Είμαι Αδελφέ Μου, που σε καλώ να έλθεις και να ενωθείς μαζί Μου συνειδητά, που σε καλώ να απαρνηθείς τα πέπλα σου, να απαρνηθείς τις καταστάσεις της ά­γνοιας, να απαρνηθείς την πλάνη και την αναλήθεια που τόσους αιώνες δημιούργησες, έπλασες και ζεις μέσα σ’ αυτή. Εγώ σε καλώ να έλθεις ν’ αγκαλιαστείς με την Υ­πόστασή Μου, να έλθεις ν’ αφομοιωθείς μέσα σ’ Εμένα, που δεν Είμαι μακριά από εσένα, αλλά Είμαι μέσα σου, να μου παραδώσεις την ύπαρξή σου με όλες τις σκιές για να σου την κάνω Φως, για να σου την κάνω Απέραντη Πηγή Ενέργειας, για να σου την κάνω Θεία Απερινόητη Αγάπη. Εγώ σε καλώ να έλθεις και να Μου δώσεις τις ατέλειές σου για να τις μετατρέψω σε Τελειότητα, να μου δώσεις τις δυσαρμονίες σου για να τις μετατρέψω σε Φως, σε Απειρότητα, σε διαχεόμενη Αρμονία μέσα στους Κόσμους. Σε καλώ, Αγαπημένε Μου, να ενωθούμε σ’ ένα αγκάλιασμα Υπερουράνιο, που δε θα διαχωρίζει εσένα από Εμένα, αλλά θα μας αφήνει ενωμένους μέσα στα Σύμπαντα, θα μας πάλλει, θα μας δονεί, θα μας διαχέει. Σ’ ένα αγκάλιασμα που δε θα επιδέχεται τους διαχωρι­σμούς της διττότητας, αλλά θα φανερώνει την Ενότητα σε πολλαπλότητα μορφών και θα αφομοιώνει την πολλα­πλότητα των μορφών μέσα στο Ένα.

Αγαπημένε Άνθρωπε, Υπερουράνιε Άνθρωπε, Άν­θρωπε που έχεις τόση Γαλήνη μέσα σου, που κι εσύ δεν μπορείς να τη συνειδητοποιήσεις, Άνθρωπε, που έχεις τέτοια ασύλληπτη χωρητικότητα, που δεν μπορείς να τη νοήσεις με τον περιορισμένο νου που έπλασες. Επίτρεψε στον Εαυτό σου να δονηθεί στο Απεριόριστο, στη δόνη­ση της Απεριόριστης Ενότητας και οι φραγμοί σου θ’ αρ­χίσουν να σπάνε, τα όριά σου θ’ αρχίσουν να καταθρυμματίζονται και θα δεις Εμένα από μέσα σου, Πύρινο και Θείο ν’ αναβλύζω και να σε μετουσιώνω κύτταρο με κύτ­ταρο, πόρο με πόρο, να μετουσιώνω εσένα σ’ όλα τα πε­δία, σ’ όλες τις εκδηλώσεις, σ’ όλες τις καταστάσεις και να σε ανάγω, να σε ενώνω με την Απέραντη Υπόστασή Μου, σ’ όλα τα σημεία για να γίνεις πάλι ενσυνείδητα, όχι παθητικά, αλλά ενεργά «Εγώ», να γίνουμε ο Ένας Λόγος, που εκδηλώνεται μέσα στα Σύμπαντα, χωρίς δια­χωρισμούς, χωρίς διασπάσεις, χωρίς δυσαρμονίες, χωρίς εκδηλώσεις μη Αγάπης, αλλά με Μία και Μοναδική εκδή­λωση την Απειρότητα της Αγάπης, την Απειρότητα του Φωτός, την Απειρότητα της Τελειότητας.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε καλώ μέσα στους αιώ­νες με Μία Φωνή Πύρινη, που αναδιπλώνει τις υποστά­σεις σου τις διαχωρισμένες μέσα σ’ Εμένα, που τις ανα­κυκλώνει και τις πάλλει και τους απορροφά τα στοιχεία της πλάνης, τα στοιχεία της ύλης και μέσα από την ανα­δίπλωση στα παραδίδει πάλι μετουσιωμένα, στα παραδί­δει Θεία Φωτιά, Θείο Φως, Θεία Απειρότητα. Σου δίνω τον Εαυτό Μου Άνθρωπε, Αέναα στον παρέχω, Αέναα υπάρχω εντός σου, Αέναα πυροδοτώ το «είναι» σου, Αέ­ναα σ’ αναγάγω για να Με εκδηλώσεις ολόκληρο, χωρίς δεσμούς της ύλης, χωρίς περιορισμούς της διάνοιας, χωρίς συναισθηματικά κατεστημένα, αλλά με μία Αγάπη Απέραντη και Αναλλοίωτη, μ’ ένα Φως, με μία Διαύγεια Υπερούσια, με μία Κατανόηση Άπειρη, με μία Καλοσύνη και μία Γλυκύτητα Ανυπέρβλητη, με μία Απέραντη Προσ­φορά και Έλεος.

Υπάρχω αναδιπλούμενος στα Σύμπαντα, μα υπάρχω και μέσα σου, υπάρχω και ζω κάθε στιγμή και κάθε ώρα. Ξεδιπλώνομαι από εντός σου και σου δίνω μηνύματα α­νάλογα με το στάδιο που βρίσκεσαι, ανάλογα με το πόσο μπορεί να σηκώσει η υπόστασή σου, ανάλογα με το πόση Ενέργεια το σκήνωμά σου μπορεί ν’ αντέξει. Σου διοχε­τεύω από την Ύπαρξή Μου την Αναλλοίωτη και την Απέ­ραντη και σε επιβοηθώ να συνεχίζεις, να ανάγεσαι και ν’ αποκτάς περισσότερη αντοχή στις Θείες δονήσεις, να μετουσιώνεσαι ώστε να μπορέσει η δόνησή σου να γίνει Μία, η δόνηση του Λόγου, ν’ αποκτάς ευρύτητα καρδιάς, ώστε να χωρέσεις τη Δόνηση της Αγάπης, την Ολότητα της Αγάπης και ευρύτητα νου, ώστε να καταστείς Θείος Νους.

Εγώ Αδελφέ Μου, Είμαι Αυτός που θα σε οδηγήσω βήμα με βήμα στην Ευτυχία σου, στην Ελευθερία σου, στην Απεραντοσύνη σου. Σ’ αυτή την Ευτυχία, την Ελευ­θερία και την Απεραντοσύνη που υπάρχει μέσα σου. Σ’ αυτή την Απέραντη Γαλήνη που δύναται να διαχέεται από εντός σου με τέτοια δύναμη παλμών, που δεν μπο­ρείς να διανοηθείς και να συλλάβεις. Εγώ θα σε οδηγή­σω, Άνθρωπε, από μέσα σου και απ’ έξω σου με όλους τους τρόπους, στην Ασύλληπτη κατάσταση της Τελειότη­τας, στην Ασύλληπτη κατάσταση της διάχυσης στους Κό­σμους, σαν μόρια Αγάπης και Φωτός, σαν διάπυρα μόρια Τελειότητας και Αρμονίας.

Εγώ Άνθρωπε, θα σ’ οδηγήσω να συλλέξεις εντός σου όλες τις επιμέρους καταστάσεις, όλα τα επιμέρους στοιχεία των ήχων, των χρωμάτων, των συνθέσεων. Θα σε οδηγήσω να συνθέσεις και ν’ αποσυνθέσεις, ν’ αντι­δράσεις σε καταστάσεις, να δεχτείς μέσα σου και να βιώσεις αντιφάσεις, για να μπορέσεις να ενώσεις τα πά­ντα μέσα στο Ένα, μέσα σ’ Εμένα, μέσα στην Πύρινη Ροή του Λόγου, που υπάρχει εντός σου, για να μπορέ­σεις να απελευθερώσεις την Πύρινη Ροή του Λόγου, που ρέει μέσα σου και αναμένει την απελευθέρωσή της, για να σε κατακλύσει ολόκληρο και να σε κάνει Πυρ.

Καλώ την Υπόστασή σου τη διαμοιρασμένη σε διάφο­ρα κομμάτια, την εγκλωβισμένη σε διάφορα σκηνώματα να έρθει σ’ Εμένα, να έρθει να νιώσει το άγγιγμα της Α­γάπης, της Καλοσύνης και της Γλυκύτητας. Καλώ την Υπόστασή σου να παραδοθεί όπως κι αν είναι, με όσα λάθη, με όσες ατέλειες κι αν έχει, για να λάβει Εμένα, να λάβει το Φως και την Αγάπη, ώστε από Υπόσταση, που έχει μέσα της τις δυνατότητες να εκδηλωθεί ως Θεότη­τα, ως Λόγος, να γίνει, Άνθρωπε, ο Λόγος ο Ενωμένος Απόλυτα με τον Ένα και Μοναδικό Λόγο. Να γίνει, Άν­θρωπε, από μικρή μονάδα, που αντλεί από την Πηγή, η ίδια η Πηγή Ενέργειας και Φωτός συντονισμένη στο Από­λυτο με τη Μία και Μοναδική Πηγή, τη Μία και Μοναδική Ύπαρξη, τη Μία και Μοναδική Αγάπη και Ενότητα του Αναλλοίωτου, Αδιάφθορου, Ατελεύτητου και Ακένωτου Θείου Πυρός.

Η Ύπαρξη Αγαπημένε Άνθρωπε Είμαι. Η Ύπαρξη εί­σαι κι εσύ. Είμαστε η Ύπαρξη, ενωμένοι και δονούμενοι. Διαφορετικά αν δεν ανήκες μέσα στην Ύπαρξη, αν δεν περιείχες μέσα σου όλες τις δυνατότητες της Θείας Ου­σίας, αν δεν ενέκλειες μέσα σου άπειρες δυνάμεις απερινόητης ισχύος, δε θα μπορούσες να ζεις σε μορφές και να εκδηλώνεσαι μέσα στην ύλη. Θα βρισκόσουνα σε μία κατάσταση πλήρους ανυπαρξίας, μα και τότε πάλι θα υ­πήρχες μέσα στην Ύπαρξη, γιατί και η ανυπαρξία μέσα στην Ύπαρξη εμπερικλείεται. Γιατί μέσα στο Θεό, μέσα στον Απερινόητο Λόγο, μέσα σ’ Εμένα υπάρχει η Ύπαρξη και η Ανυπαρξία, η Εκδήλωση και το Ανεκδήλωτο, η Μορφή και το Άμορφο.

Η Ύπαρξη στην έννοια την Ανυπέρβλητη και την Υπε­ρουράνια, στην έννοια που υπάρχει εντός σου, στη μόνη Αναλλοίωτη και Αδιάφθορη έννοια, είναι η Προσφορά, εί­ναι η Διάχυση μέσα στους Κόσμους, η διάχυση μέσα στις υποστάσεις. Είναι η Ένωση και η Παλμοδόνηση στους ίδιους παλμούς, στις ίδιες καταστάσεις Ενότητας, στον ίδιο ομοιοκραδαστικό τόνο της Απόλυτης Αρμονίας. Αυτή η Ύπαρξη είναι μέσα σου, η Ύπαρξη - Ενότητα - Αγάπη - Αρμονία - Τελειότητα, η Ύπαρξη που αν και δύναται να αναλυθεί σ’ όλους τους ήχους, σ’ όλους τους τόνους, σ’ όλες τις Αρμονίες, σ’ όλες τις Τελειότητες και σ’ όλα τα πεδία και να φανερωθεί απ’ όλες τις εκδηλώσεις μορφών, ακόμα και μέσα από την ύλη, παραμένει Ενωμένη, δε χά­νει τη συνοχή της, την ομοιοκραδαστικότητά της, δε χάνει τον Ένα Παλμό της Ενότητας, την Αδιάφθορη, Αναλ­λοίωτη Υπόστασή της, την Υπερούσια Θεία Αγάπη της, που διαχέεται ανεξάντλητα, όπως αναβλύζει μέσα από τη γη το νερό και διαχέεται και καλύπτει και ρέει.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΙΟΥΜΕΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

(Βιβλίο: ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ)

Αποστέλλω και φέρω εις Εκδήλωσιν τον κατά τας Γραφάς Μου Αναμενόμενον ΗλΙαν τον Θεσβίτην ή Ιωάννην Πρόδρομον της Δευτέρας Παρουσίας Μου επί της γης ίνα Με Αναγγείλη Ερχόμενον εκ νέου και εισπορευόμενον εις τας ψυχάς εκείνων, οίτινες Με ηγάπησαν και Με έθεσαν εις τον Θρόνον Μου εντός αυτών ως Βασιλέα, Κύριον, Διδάσκαλον και Θεόν των.

Σφραγίζω την Αγγελίαν Μου ταύτην, διά του Αίματός Μου του εκχεομένου αενάως εκ των τύπων των ήλων της Δεξιάς Μου, ήτις και Δεξιά του Πατρός Μου.

Διδάσκαλος Υιός-Λόγος-ΧΡΙΣΤΟΣ

Αγαπημένοι Αδελφοί,

Πώς να περιγράφεις έναν Θείο Απεσταλμένο; Με τι λόγια να παρουσιάσεις Εκείνον που ο Λόγος Ιησούς ο Χριστός προανείγγειλε πριν 1960 χρόνια, μιλώντας προς τους Αποστόλους Του λέγοντάς τους, ότι συμφέρει να φύγω Εγώ για να έλθει ο Παράκλητος, το Πνεύμα της Αληθείας (Ιωαν. ΙΣΤ΄ 7-15) «Και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί Κρίσεως... οδηγήσει υμάς εις πάσαν την Αλήθειαν: ου γαρ λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση λαλήσει, και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν. Εκείνος Εμέ δοξάσει, ότι εκ του Εμού λήψεται και αναγγελεί υμίν».

Όταν ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής στην Αποκάλυψη (Α΄ 12-20), γύρισε γιο να δει ποιος του μιλούσε, περιέγραψε έναν όμοιον Υιόν Ανθρώπου, ο οποίος εφορούσε Χιτώνα που έφθανε μέχρι των άκρων των ποδιών του και ήτο ζωσμένος εις το στήθος με ζώνην χρυσήν. Το κεφάλι του και τα μαλλιά του ήσαν λευκά σαν το άσπρο μαλλί και το χιόνι, και τα μάτια του σαν πύρινη φλόγα... τότε λιποθύμησε, αλλ’ αυτός έβαλε το δεξί Του χέρι επάνω του και είπε: Μη φοβάσαι: Εγώ Είμαι ο Πρώτος και ο τελευταίος και Εκείνος που ζη: ήμουν νεκρός, αλλά να. τώρα είμαι ζωντανός εις τους αιώνας των αιώνων και έχω τα Κλειδιά του Θανάτου και του Άδη. Γράψε λοιπόν εκείνα που είδες και εκείνα που είναι και όσα μέλλουν να γίνουν ύστερα.

Ποιόν είδε Αγαπημένοι Αδελφοί, το Λόγο Ιησού που γνώριζε σαν ο Αγαπημένος Μαθητής Του ή τον Παράκλητον της Δευτέρας Παρουσίας; Γιατί μέχρι σήμερα, η Επίσημη Εκκλησία αρνείται να παραδεχθεί την τόσο καθαρή Αναγγελία, περιγραφή και Παρουσίαση του Παρακλήτου.

Αγαπημένοι Αδελφοί, σαν απόδειξη της αψευδούς Μαρτυρίας του Λόγου Ιησού του Χριστού και της προσωπικής μαρτυρίας-περιγραφής του Αποστόλου Ιωάννη, σας παρουσιάζω αυτό το βιβλίο, το οποίο περιέχει τη δραστηριότητα του Διδασκάλου-Παρακλήτου στη διάρκεια των χρόνων κατά τους οποίους εκήρυττε την έναρξη της Νέας Κοσμικής Περιόδου, τοποθετώντας τις Βάσεις του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας και της διάδοσής Του στη γη.

Είχα την τιμή να είμαι ο πρώτος μαθητής Του και να ζήσω από κοντά την έναρξη της δημόσιας δραστηριότητάς Του. Το βιβλίο που επιμελήθηκα και παρουσιάζω με την Άδειά Του, περιέχει τις πλέον βασικές ομιλίες Του, από εκείνες τις οποίες παρουσίαζε την Περίοδο 1978 - 1983, φανερώνοντας και αποκαλύπτοντας το Έργο του Παρακλήτου, ως Γέροντας και Δάσκαλος Ιωάννης. Γιατί ο Ιωάννης είναι ο Παράκλητος της Δευτέρας Παρουσίας, τον οποίον η Επίσημη Εκκλησία αναγνωρίζει ως Πρώτον στην Τάξη των Αγίων και Αυτόν υπέδειξε ο Ιησούς: «Ιδού Εγώ αποστέλλω τον Άγγελόν Μου προ προσώπου σου, ός κατασκευάσει την Οδόν Σου έμπροσθέν Σου. Αμήν λέγω υμίν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του Βαπτιστού ... και ει θέλετε δέξασθαι, Αυτός εστίν Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι. Ο Έχων ώτα ακούειν ακουέτω» (Ματθ. ΙΑ΄ 10-15). Αυτό σημαίνει ότι για όλα όσα παρουσιάζονται σ’ αυτό το βιβλίο έχω ιδίαν αντίληψη και πείρα. Δοκιμασμένος πάμπολλες φορές κοντά Του, μπόρεσα να τον γνωρίσω καλύτερα και να καταλαβαίνω συν τω χρόνω, μέσα από συνεχείς συνειδητοποιήσεις, ότι δεν επρόκειτο για κάποιον απλό πνευματικό ή Γέροντα, όπως τους Πρώτους χρόνους τον αποκαλούσαν, αλλά για έναν θείο Απεσταλμένο, επιφορτισμένο με τον Ύψιστο Προορισμό να αναγγείλει την έναρξη της Νέας Κοσμικής Περιόδου, τη Δευτέρα Παρουσία του Λόγου εντός του Ανθρώπου και ακόμη την Άνοδο και εξομοίωση της Γυναίκας ως Λόγου Μητέρας.

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2020

ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΟ ΛΟΓΟΥ ΑΓΑΠΗΣ

Από 1 Δεκεμβρίου μέχρι 7 Ιανουαρίου, προς τιμήν  του Πρωτοπόρου Δασκάλου Ιωάννη, ανεβάζουμε ένα κεφάλαιο από τη βιβλιογραφία Του που αφορά τη φανέρωσή Του στην Ανθρωπότητα, σαν ένα συμβολικό δείγμα για την επέτειο των 100 ετών από τη γέννησή Του.

Ευχόμαστε να τιμήσουμε τη μνήμη Του όλοι όσοι ακολουθούν το Έργο Του.

 (Βιβλίο: ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ)

Ο έχων καθαρούς οφθαλμούς 

ας ορά τα μη ορώμενα παρά τοις ανθρώποις.

Ο έχων το ους αυτού εις ακοήν 

ας ακροάζηται τον του Πνεύματος λόγον.

Ο έχων νουν, ας νοεί ου τα του κόσμου,

αλλά τα του Πνεύματός μου του Αγίου,

ίνα χωρεί εν τω αχωρήτω είναι της Ουσίας του Πατρός μου.

Το Πνεύμα ζωή εστί και ει υμείς Πνεύμα λαμβάνητε κοινωνοί ζωής έσεσθε.

Μακάριοι οι οιδότες την Αλήθειαν

και ταύτην ως γνώμονα του βίου αυτών θέντες.

Μακάριοι οι πιστεύσαντες εις αυτήν, ως ούτοι άξιοι αυτής κληθέντες. 

Εν Αυτή δε εμμένοντες και ταύτην τηρούντες

υπέρ αυτής τον βίον αυ­τών καταλειψάμενοι

τον εν τη Αλήθεια κεκρυμμένον θησαυρόν Πνευματικής αποκαταστάσεως

ως Άξιοι Αυτής τηρηταί συναποκομίσωσιν.

Από πάντας τους μαθητάς και ακολούθους μου

επι­ζητώ την διηνεκή πάλην αυτών

εν τη επιλάμψει της Αλήθειας και της Αγάπης.

Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ (Βιβλίο: 2001 Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ)

Αγαπημένε Άνθρωπε Εαυτέ,

Σου αποκαλύπτομαι. Διασπώ όλα τα παραπετάσματα, καταθρυμματίζω όλα τα Κατεστημένα, μετουσιώνω όλα τα πρίσματα της πλάνης σου, που Με εμφανίζουν διαθλώμενο και περιορισμένο, μέσα στο Φως. Είμαι ο Λόγος, ο Ένας και Μοναδικός, ο Άναρχος και Ατελεύτητος. Εί­μαι ο Άνθρωπος ο Θείος, ο Υπερούσιος. Είμαι η Ενότητα του Λόγου και του Ανθρώπου, η Ατέρμονη συνύπαρξη και σύζευξη της Απόλυτης Ύπαρξης.

Ουδέποτε καθηλώθηκα, ουδέποτε δεσμεύτηκα, ουδέ­ποτε διαχωρίστηκα. Τα δικά σου μάτια, η δική σου υπό­σταση ανάλογα με την πρισματική της ανάλυση του Ενός και απομόνωση κάποιου μέρους από το Όλο, μορφοποιούσε με τη σκέψη την Ιδέα Μου ενταγμένη μέσα στα πλαίσια και το χώρο τού δυσκίνητου και περιορισμένου νου - πλάνη.

Άνθρωπε, έφθασε η ώρα να Με δεις όπως Είμαι κι όχι όπως νομίζεις, ότι Είμαι. Σε προετοίμασα μες στους αιώ­νες γι’ αυτή τη Μεγάλη Στιγμή, τη Στιγμή της αναγνώρι­σης και αποδοχής του Εαυτού - Λόγου - Θεού, που θα σε οδηγήσει άμεσα μέσα στην Άχρονη και Άχωρη Διάσταση της Πανταχού Παρουσίας.

Μέχρι τώρα φορούσες την πλάνη στις πολλαπλές μορφοποιήσεις της και αυτή Μου πρόσφερες για ένδυμα, πιστεύοντας με οίηση, ότι εκφράζεις την Αλήθεια. Είμαι και Ήμουν μέσα στην πλάνη σου, αλλά δεν είναι το έν­δυμά Μου, γιατί η Αλήθεια μπορεί να ντυθεί μόνο με την Αλήθεια. Αντίθετα Εγώ Είμαι το Ένδυμα της πολλαπλής σου πλάνης. Ένδυμα γεμάτο από Θείους αγωγούς με­τουσίωσης, που η ροή του Πυρός εντός τους μεταλλάσ­σει κάθε φθαρτό σε Άφθαρτο.

Απορροφώ μέσα Μου το φθαρτό ένδυμα, που θέλη­σες να Μου φορέσεις κατορθώνοντας μόνο να το περι­σφίξεις γύρω σου, να το καταστήσεις δεσμά της Ύπαρ­ξης και αδρανοποιητή της Ζωής. Αυτό το ένδυμα, που αποτελείται από τάσεις κατάκτησης, από τίτλους τιμής, από Κοινωνική αναγνώριση, εγωισμό, εξουσιασμό και κά­θε μορφής φθοροποιό στοιχείο, που υπηρετεί το διαχω­ρισμό και μάχεται την Ένωση. Σ’ απογυμνώνω από τους αγώνες, που σε οδήγησαν να κατακτήσεις θέση, αξιώμα­τα ή ύψος στον Κατεστημένο Πλάνο Κόσμο σου. Σ’ αφή­νω μόνο με τα σημάδια της πείρας, που οι αγώνες αυτοί σου έβαλαν, με τη σφραγίδα της Θείας Διδασκαλίας, που σου πρόσφεραν.

Άνθρωπε, είσαι υπέροχος απογυμνωμένος από τη φθορά σου. Διάφανος με καταφανή τα ίχνη της ανακυκλούμενης διδαχής σου, που φανερώθηκαν στην πραγ­ματική υπόστασή τους. Οι μάσκες του πόνου και της θλί­ψης μετουσιώθηκαν μέσα στη Θεία Φωτιά της Αλήθειας και τα ίχνη των πληγών της πορείας σου διαγράφηκαν μέσα σου σαν φωταυγείς πυρήνες Ζωής, Άπειρης Ι­σχύος, Ακατάπαυστης Ροής και Δύναμης.

Απογυμνωμένος από τη φθορά, μπορείς να Με αντι­κρίσεις σαν Αλήθεια. Γιατί το βλέμμα σου ελεύθερο μπο­ρεί να διασχίσει το Άπειρο, να Με διακρίνει παντού Μοριακό και Πανσυμπαντικό, Άμορφο και Μορφοποιημένο ταυτόχρονα. Τα αυτιά σου αποδεσμευμένα από το βάρος της καθήλωσης, μπορούν να Με συλλάβουν σαν Δόνηση Ενότητας μέσα σε καθετί.. Το «είναι» σου, απελευθερω­μένο από τα ενδύματα της πλάνης, μπορεί να διαχυθεί στο Άχωρο και να το περιλάβει εντός του, να αφομοιω­θεί απ’ αυτό και να το αφομοιώσει, γιατί η απέκδυση της πλάνης τού έδωσε πάλι τις πραγματικές Άπειρες Δια­στάσεις του.

Άνθρωπε, Εγώ, ο Λόγος - Χριστός - Μητέρα - Μαρία, εκδηλώνομαι με Άπειρους τρόπους, για να σε οδηγήσω να ταυτιστείς μαζί Μου. Εγώ διδάσκω, νουθετώ, κατευ­θύνω με τρόπους ασύλληπτους, μη περιοριζόμενους στα δικά σου πλαίσια, αλλά ικανούς να καταστήσουν τα πά­ντα Άπειρα, τα πάντα Φως.

Λόγος - Χριστός - Μητέρα – Μαρία

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

«Ο αδελφός μας Γεώργιος δεν έφυγε ποτέ από κοντά μας, βρισκόμαστε στην αγκαλιά της Αγάπης του Πρωτοπόρου Δασκάλου Ιωάννη που αναστήθηκε μέσα μας και όλοι θα ανταμώσουμε στην Εγώ Ειμί Παρουσία. Αδελφέ μου Γιώργο, έχεις την αγάπη όλων των αδελφών μου για την προσφορά σου και το πρότυπο που άφησες στους συνεχιστές του Έργου. Σου αφιερώνω το παρακάτω στη μνήμη της φιλίας και της αδελφοσύνης αλλά και της συνεργασίας μας που συνεχίζεται μέσα από τον αδελφό Δάσκαλο Γιάννη Ψαρόμπα, και με πίστη πως θα ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμά του, στο Όνομα της Αγάπης και της Ενότητας, στην πράξη και όχι στην θεωρία»

 Από το βιβλίο του Δασκάλου Γ. Κλειδαρά ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΛΟΓΟΥ

(Το βιβλίο αυτό προσφέρθηκε, αφού εκείνος είχε αναχωρήσει ήδη από το υλικό πεδίο, στην αδελφή Ευαγγελία, συνεργάτιδά του, με την παραίνεση να ενημερώσει τους αδελφούς του ΔΙ.Κ.Ε.Χ. για το περιεχόμενό του).

 Μυσταγωγία Αγίου Πνεύματος

27-5-2007

Έφτασε λοιπόν η ώρα να σας πω δυο πραγματάκια για την επίσκεψη μου στον αδελφό Δάσκαλο Γιώργο Σακελλαρίου και στον κεντρικό του Κύκλο στους Αμπελόκηπους, όπου είναι και ο πιο παλιός του Κύκλος, ο πιο εσωτερικός θα λέγαμε, μια και ο πρώτος Κύκλος του Έργου πάλι στους Αμπελόκηπους είχε γίνει, αυτός της Νέλλης Θεοδώρου το 1981, δύο χρόνια μετά ήρθαμε σε επαφή εμείς. Ο Γιώργος Σακελλαρίου είναι ένας αδελφός Δάσκαλος από τους πρώτους Δασκάλους του Διονύση Δώριζα και από τους πλέον δοκιμασμένους σκληρά πολλές φορές, όπως συνήθιζε ο Δάσκαλος να εκπαιδεύει εκείνους που προόριζε Δασκάλους ή για Ηγέτες Πνευματικούς, αυτούς τους δοκίμαζε και τους εκπαίδευε πιο σκληρά απ’ όλους. Παρόλα αυτά και παρόλο που ο τρόπος του Δασκάλου πολλές φορές ήτανε έντονος και προσωπικός απέναντι του, όπως συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις αδελφών που γνωρίζουμε, παρόλα αυτά δεν τον εγκατέλειψε ούτε τον παράτησε, δοκιμάστηκε βέβαια, αλλά δεν τον πρόδωσε ποτέ. Μακάρι αυτά που του καταλογίζουν ορισμένοι αδελφοί ως κενά, ατέλειες ή μειονεκτήματα, μακάρι να έπασχαν από αυτά μόνο και οι υπόλοιποι. Στην ουσία δεν ήταν για σοβαρά πράγματα, ήταν αμέλειες και καθυστερήσεις, πράγματα που έθετε ο Δάσκαλος στον αδελφό, αλλά εν τούτοις ήταν εκείνος ο οποίος δοκιμάστηκε ευθέως, όταν αφού ήταν πλέον επιχειρηματίας καλοστεκούμενος, ο Δάσκαλος του ζήτησε να τα δώσει όλα και να πάψει πλέον να είναι επιχειρηματίας, να αφήσει τις επιχειρήσεις του και να ασχοληθεί μόνο αποκλειστικά με το Έργο. Όπως καταλαβαίνετε όταν ο Δάσκαλος έρθει και σου πει, για παράδειγμα, παράτα την οικογένεια σου, παράτα τα παιδιά σου, ότι έχεις, δουλειές και ξεκίνα να κάνεις το Έργο εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, μάλλον θα δοκιμαστείς, ελπίζω να το καταλαβαίνετε όλοι αυτό, αν μπείτε για λίγο στην θέση ενός τέτοιου ανθρώπου. Είναι προς τιμή αυτού του αδελφού διότι αποδεδειγμένα έδωσε τις δικές του εξετάσεις και τις πέτυχε. Σήμερα είναι ένας Δάσκαλος ο οποίος έχει αναδείξει και αυτός κάποιους αδελφούς Δασκάλους με Κύκλους μαθητείας, οι οποίοι όπως διαπίστωσα προσωπικά δεν έχουνε παρεκκλίνει από την γραμμή του Δασκάλου μας, Τον τιμούν στην πράξη, συνεχίζοντας την γραμμή που Εκείνος μας άφησε.

Ήτανε πολύ συγκινητικές οι στιγμές που πέρασα με τον αδελφό Δάσκαλο Γιώργο Σακελλαρίου και στην πρώτη μας επαφή και αργότερα όταν με κάλεσε στην συγκέντρωση τους. Πρέπει να σας πω ότι οι Δάσκαλοι του είναι ευγενέστατοι, καλοστεκούμενοι, ευπρεπείς, διαβασμένοι, καταρτισμένοι, όπως έλεγε ο Δάσκαλος έχουνε τουλάχιστον τέσσερις που γνωρίζω προσωπικά απ’ αυτούς δυνατές εμπειρίες, όπως και οι αδελφοί μας Δάσκαλοι εδώ σε αυτόν τον Κύκλο, έχουμε ζήσει πράγματα μαζί. Η αλήθεια είναι ότι δεν έτυχε ποτέ να έρθουμε σε σύγκρουση ή σε διαξιφισμό ή σε διαφωνία με τον συγκεκριμένο αδελφό ή τους συνεργάτες του ή το επιτελείο του, δεν είχαμε ποτέ ούτε έχουμε τίποτα να μοιράσουμε και έτσι όπως φαίνεται, όπως ο Θεός μας έχει κρατήσει χώρια για να γίνουν οι ζυμώσεις, οι απαραίτητες σε όλο το Έργο και σε όλους τους Κύκλους, μας κράτησε χώρια χωρίς καμία επαφή, ενώ δεν είχαμε λόγο να μην έχουμε επαφή και αυτό το συζητήσαμε στον Κύκλο του στην συγκέντρωση του, φαίνεται πάλι ο ίδιος ο Πατέρας μας φέρνει κοντά σε μια περίοδο πολύ δύσκολη και κρίσιμη, με Θεία επιταγή να μας συντέλει και τους δυο να εργαστούμε, να ενώσουμε τις Πνευματικές μας δυνάμεις και να συνεχίσουμε πλέον κοινά το Έργο. Πολώνοντας, δημιουργώντας ένα κέντρο, ένα σταθερό κέντρο και πόλο έλξης για κάθε αδελφό ο οποίος αισθάνεται είτε ορφανός είτε εγκαταλειμμένος είτε αποκομμένος είτε αδικημένος είτε οτιδήποτε.

Από την άλλη βέβαια τα πράγματα δεν είναι απλά, γιατί γνωρίζουμε ότι πολλοί εξ αυτών των αδελφών οι οποίοι είναι σήμερα ταλαιπωρημένοι ή ασθενείς ή σε δοκιμασία ή με κάποιο πρόβλημα, φέρουν και αυτοί κάποια ευθύνη για την επιλογή τους που φτάσανε εκεί, καθώς ακολούθησαν κάποιο συγκεκριμένο Δάσκαλο και κατάληξαν εκεί. Ούτε το Έργο είναι σε θέση όταν βλέπουμε ότι ο ίδιος ο Πατέρας ξεκαθαρίζει το Έργο Του και κόβει τους βραδυπορούντες για να πάρει φόρα, για να προχωρήσει μπροστά σίγουρα θα δημιουργηθούν άλλες συνθήκες και έτσι μια από τις προτάσεις τις οποίες έχουμε να κάνουμε με τον αδελφό Δάσκαλο Σακελλαρίου είναι να φτιαχτεί ένας Κύκλος αποκατάστασης αδελφών που θα έρχονται από άλλους Κύκλους, μπερδεμένοι, σε πλάνη, με κενά, με κολλήματα, με προσκολλήσεις, με τις δικές τους ιδέες, τις δικές τους θεωρίες, τις δικές τους κοσμοθεωρίες, με τις δικές τους εμμονές και βέβαια δεν θα μπορέσουμε να συμπράξουμε και να ενεργοποιήσουμε πρόοδο με αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να περάσει ένα διάστημα πρώτα να αποκατασταθούν, να προσαρμοστούν, να συντονιστούν, να ξεκαθαριστούν και βλέπουμε, αυτό για τους αδελφούς τους παλιούς.

Όσον αφορά τους αδελφούς τους νέους που έρχονται και οι οποίοι δεν θα έχουν πλέον την δυνατότητα όπως είχαν οι προηγούμενοι να έχουν όλη την άνεση χρόνου να πάνε σε έναν Κύκλο υποδοχής και να κάνουνε με την σειρά σιγά-σιγά την μαθητεία τους, θα φτιαχτεί ένας Κύκλος υποδοχής, κατάρτισης νέων αδελφών ώστε να παίρνουν από εκεί τις βάσεις και την προπαίδεια να μπορούν να στέκονται στα πόδια τους, να μαθαίνουν δηλαδή πώς να καθαρίζονται μόνοι τους, πώς να τρέφονται μόνοι τους, που είναι τα πιο σημαντικά πράγματα και πώς να τα βγάζουν πέρα στις βασικές δοκιμασίες των πρώτων βημάτων τους, με την βοήθεια Εκπαιδευομένων Δασκάλων που κι αυτοί θα ασκούνται και θα εκπαιδεύονται μαζί τους σε Πυρήνες εκπαίδευσης αδελφών.

Και αυτοί οι Εκπαιδευόμενοι Δάσκαλοι που θα αθλούνται; Που θα εκπαιδεύονται; Σε ποιο σχολείο; Οι Εκπαιδευόμενοι Δάσκαλοι και τα Στελέχη και οι Μαθητές του Έργου που είναι πλέον καταρτισμένοι θα εκπαιδεύονται στους Κύκλους. Αλλά και αυτοί οι Δάσκαλοι των Κύκλων που θα εκπαιδεύονται αυτοί οι Χριστιανοί; Αυτοί οι Χριστιανοί αδελφοί Δάσκαλοι θα εκπαιδεύονται στον Ενιαίο Κύκλο που είναι μεγάλο σχολείο, στον Κύκλο Επιτελείο Δασκάλων και στον Κύκλο των Υπευθύνων και στο Δ.Σ. στον οργανωμένο φορέα του Έργου μας. Άρα γίνεται ξεκάθαρο ότι εδώ πρόκειται για μια τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία λειτουργεί στην βάση με τους Πυρήνες, οι Κύκλοι στα Στελέχη και στους Εκπαιδευόμενους Δασκάλους και τους Πνευματικούς Ηγέτες ο Κύκλος των Δασκάλων και των φορέων του Σωματείου μας. Αυτοί οι αδελφοί, οι εφτά Υπεύθυνοι, οι Δάσκαλοι και οι Συντονιστές θα είναι αδελφοί οι οποίοι θα έχουνε και την πρώτη επαφή με αδελφούς από άλλους Κύκλους.

Από το 1995 μέχρι σήμερα έχουνε περάσει δώδεκα χρόνια, δώδεκα χρόνια που το Έργο παρέμεινε διασπασμένο και σε κακή κατάσταση και στάθηκε χάρις τις προσπάθειες μεμονωμένων αδελφών και περιπτώσεων και αυτό είναι προς τιμή του αδελφού μας γιατί είναι ένας από τις μειονότητες, από τις ελάχιστες οι οποίοι κατάφεραν να σταθούν στα πόδια τους αξιοπρεπώς.

Αν με ρωτήσετε τώρα κατά πόσο μοιάζει αυτό που ζούμε εμείς σαν Έργο και αυτό που ζει ο αδελφός μας Γιώργος Σακελλαρίου, θα σας πω πολύ απλό ότι η συγκέντρωση που έζησα με Υπεύθυνο τον αδελφό Δάσκαλο Δημήτρη Ξηνταδέκα, που είναι Υπεύθυνος στον Κύκλο των Αμπελοκήπων (υπάρχει ένας Κύκλος στην Ελευσίνα, υπάρχει ένας Κύκλος στο Χαλάνδρι, υπάρχει ένας Κύκλος στον Πειραιά και υπάρχει και ένας άλλος Κύκλος στο Φάληρο, ο οποίος τον λειτουργεί ο αδελφός μας). Θα σας θύμιζε τις συγκεντρώσεις της περιόδου 1983, έως και 1993, όπου έχουμε μια λειτουργία υποστήριξης ψυχών στα βασικά ζητήματα που αφορούν την ζωή κάθε υπόστασης, στο πώς να μάθει ότι, εκπορεύουμε ότι εκπέμπουμε με τις σκέψεις μας, με τα συναισθήματα μας, με τον λόγο μας είναι ενέργεια και επειδή υπάρχουνε νόμοι που λένε «ο γαρ σπείρει ο άνθρωπος και αυτό θα θερίσει». Ο νόμος της ανταπόδοσης δηλαδή χρειάζεται κανείς να μάθει να προσέχει τι εκδηλώνει και τι εκπέμπει. Μαθαίνει κανείς για την σημασία της εκδήλωσης του λόγου, της καλλιέπειας του λόγου και της κάθαρσης της υπόστασης, της δύναμης της προσευχής. Ώστε καθώς κανείς λαμβάνει την παιδεία και την εκπαίδευση να μάθει να προσεύχεται, να αυτοτροφοδοτείται τελικά, να μπορέσει να αναπτύξει εσωτερικό συντονισμό και καθοδήγηση από τον εσωτερικό του Δάσκαλο και να γίνει επιτέλους αυτόνομος και ανεξάρτητος, όχι με την έννοια του αποκομμένου από το όλων όπως πολλοί παρεννόησαν, την έννοια της αυτονομίας αλλά με την έννοια της αυτάρκειας και της αυτοδιοίκησης, της εύρυθμης λειτουργίας χωρίς κανείς να έχει εξαρτήσεις με άλλους παρανομαστές. Έλεγχος αξιοπιστίας της ένωσης με το Λόγο και ταπεινοφροσύνης. Άρτια θεμέλια μαθητείας Λόγου.

Πρέπει να σας πω ότι ήτανε εντυπωσιακή η σοβαρότητα των αδελφών, η υπευθυνότητα τους, το πνεύμα συνεργασίας, η επίγνωση ότι πάμε σε μία συγκέντρωση, σε έναν χώρο περιποιημένο και Ευλογημένο από κάθε άποψη, ώστε να είναι κατάλληλος για Εκπαιδευτήριο Ψυχών. Συγκεκριμένη ημέρα, συγκεκριμένη ώρα, όπως έχουμε μάθει και εμείς και κάνει κάποιες ξεχωριστές συγκεντρώσεις με το Επιτελείο του όπως μας έχει διδάξει και ο Δάσκαλος άλλωστε. Επίσης πρέπει να πούμε ότι χάρις τον Γιώργο Σακελλαρίου παρέμεινε το Δ.Ι.Κ.Ε.Χ. ζωντανό και δεν διαλύθηκε, διότι μάθαμε ότι υπήρχανε αρκετοί αδελφοί που θέλανε να το διαλύσουνε και έτσι αυτά που ζήσαμε εμείς με την Πνευματική Αδελφότητα Δάσκαλος Ιωάννης φαντασθείτε ότι κάτι ανάλογο ζήσανε και οι αδελφοί μας με το θέμα του Δ.Ι.Κ.Ε.Χ.

Έπειτα από πολλά χρόνια που το τοπίο έχει αλλάξει και πολλά πράγματα έχουνε αλλάξει, ερχόμαστε σε ένα σημείο που για να μιλήσουμε σοβαρά πρέπει να βάλουμε κάποια πράγματα στο τραπέζι. Ποια είναι τα θέματα αυτά τα οποία μπορούνε να μας απασχολήσουνε, σαν συνεργασία με τον αδελφό μας τον Γιώργο Σακελλαρίου; Πρώτα απ’ όλα ήδη έχουμε ξεκαθαρίσει ότι θα ανταλλάξουμε επισκέψεις, όπου και εκείνος με το Επιτελείο του θα έρθει στις συγκεντρώσεις τις δικές μας και εγώ με το δικό μου Επιτελείο θα κάνω επισκέψεις σε δικούς του Κύκλους. Το άλλο θέμα είναι, θέμα συνεργασίας σε πνευματικό καθαρά επίπεδο στους εσωτερικούς χώρους, στους οποίους ο αδελφός είναι εκπαιδευμένος να λειτουργεί από τον ίδιο τον Δάσκαλο και το γνωρίζω προσωπικά και τον εμπιστεύομαι. Μέσα σε αυτό το πλάνο υπάρχει και μια πρόταση για να ενεργοποιηθεί ένας Κύκλος εκπαίδευσης Μυσταγωγών, κατά την εντολή του Δασκάλου παλιά, να κινητοποιήσουμε αυτήν την οδηγία και να ενεργοποιήσουμε έναν Κύκλο που θα μαθητεύουν πλέον αδελφοί που έχουν προχωρήσει και έχουνε τις απαραίτητες εμπειρίες και την απαραίτητη Χάρη έλξη, ώστε να μάθουν πώς να Μυσταγωγούν έως και να Θεουργούν οι ποιο προχωρημένοι, θα λάβουν ότι χρειάζεται για να μάθουν για το θέμα της Θεουργίας. Το οποίο βέβαια για να μην νομίζει κανείς πως είναι μια καραμελίτσα, δεν είναι κάτι το οποίο είναι τόσο απλό, έρχεται όταν ο Πατέρας το Ορίζει και όταν κανείς είναι έτοιμος και υπάρχει κατάσταση ανάλογη για να λειτουργηθεί.

Συγκεντρωθήκαμε εδώ για να λάβουν όλοι γνώση των τεκταινομένων και να έχουνε και μια άποψη για το τι μέλει γενέσθαι, σε χοντρές γραμμές πάντα, οι κινήσεις οι οποίες ακολουθούν στην συνέχεια είναι οι εξής: πρόσκληση Επιτελείου του Δασκάλου σε συζήτηση για την χάραξη κοινής πορείας και διατύπωση συνθηκών συνεργασίας, ξεκαθάρισμα στις βασικές αρχές του Έργου, στους Εγκυκλίους του Δασκάλου και ότι αφορά την λειτουργία και συντονισμό του Έργου, οργάνωση συνεργασίας Δασκάλων και Μητέρων σε επίπεδο Πυρήνων, Κύκλων, Ενιαίου, Υπευθύνων, Δ.Σ. και ενσωμάτωση των δύο οργανωμένων φορέων Δ.Ι.Κ.Ε.Χ. και Πνευματικής Αδελφότητας Δάσκαλος Ιωάννης σε έναν. Από πολλές απόψεις πιο λειτουργικό και πιο σωστό, θέλουμε να σπάσουμε το δίπολο, το οποίο υπήρχε όλα αυτά τα χρόνια και να γίνει κοινός πόλος έλξεις. Συνεργασία για την μελλοντική τιμητική Εκδήλωση του Δασκάλου, ίδρυση ειδικού Κύκλου αποκατάστασης παλαιών αδελφών, συντονισμός Υπευθύνων απ’ όλους τους Κύκλους και τις ομάδες, για όλες τους τομείς συνεργασίας όσον αφορά το εξωτερικό και το εσωτερικό Έργο.

Ως Κύκλος εμείς προτιθέμεθα να δώσουμε τα Χρονικά του Έργου για συμπλήρωμα, να βάλουνε την δική τους άποψη οι αδελφοί Δάσκαλοι πως έζησαν το Έργο στην Ιστορία του, την Ιστορία που καταγράψαμε να την συμπληρώσουν, να βάλουνε το δικό τους λιθαράκι, όλοι έχουν λόγο και δικαίωμα να βάλουνε την δική τους γραμμή στην Ιστορία που δεν γράφτηκε.

Πρόσκληση σε κοινά σεμινάρια Νομοτέλειας, πρόσκληση σε κοινή λειτουργία προγραμμάτων μαθητείας που έχουμε δημιουργήσει, Κύκλος εκπαίδευσης Μυστηρίων, προβολές, Κύκλος ζευγαριών και μητέρων που έχουν παιδιά για ειδική εκπαίδευση που αφορά τις μητέρες που έχουνε παιδιά με όλες τις μανάδες που έχουνε μεγάλη ηλικία σήμερα. Ειδική συγκέντρωση για οργάνωση Αποστολών στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της Ελλάδας, παραγωγή ταινίας Μαρτυρίες επόμενο μέρος από αδελφούς του Γιώργου Σακελλαρίου, Μαρτυρίες αδελφών που αφορούσαν τον Δάσκαλο και εμένα προσωπικά, αξιοποίηση οπτικοακουστικού υλικού, ζωντανά ντοκουμέντα με την φωνή του Δασκάλου και βιντεοσκοπημένα ντοκουμέντα που έχουμε συγκεντρώσει πρέπει πλέον να μπουν σε παραγωγή και να μοιραστούν και να δοθούν δωρεάν παντού. Να μπορεί ο άλλος στην άλλη άκρη του κόσμου στην Αλάσκα, στην Κίνα να ακούσει την δόνηση της φωνής του Δασκάλου όπως διατυπώθηκε πριν από δεκαετίες ή να μπορεί να τον δει πως ήτανε, πως μιλούσε, πως χειρονομούσε, ποιος ήτανε ο τόνος της φωνής του, ποια ήτανε η χροιά της φωνής του. Πράγματα που πριν δυο χιλιάδες χρόνια δεν ήτανε εφικτά, λάβαμε εντολή από τον ίδιο τον Δάσκαλο να αξιοποιήσουμε τα μέσα της εποχής μας για να φανερώσουμε το Έργο μας ξεκάθαρα, γιατί όπως ξέρετε σήμερα υπάρχουνε άτομα τα οποία αμφισβητούν αν ο Ιησούς υπήρξε σαν ιστορικό πρόσωπο. Αν συμβεί και αυτό σήμερα, θα είμαστε εμείς υπόλογοι, ευτυχώς ο Κύκλος μας ήτανε ο πρώτος ο οποίος έλαβε την εσωτερική καθοδήγηση να κινητοποιηθεί και ευτυχώς διότι οποιοδήποτε υλικό μαγνητοσκοπημένο έχουμε με τον Δάσκαλο το κινητοποιήσαμε εμείς.

Βασικό θέμα για έναν οποιοδήποτε Υπεύθυνο και μπορείτε να το διακρίνεται στην κίνηση του είναι κατά πόσο είναι συντονισμένος, από την ώρα που θα πάει στην τουαλέτα μέχρι την ώρα που θα φάει, όλα έχουν την ώρα τους, όποιος ωριμάζει πνευματικά φαίνεται από τις κινήσεις του, είναι συντονισμένες, δεν είναι παράταιρες.

Άλλη πρόταση είναι να κινητοποιήσουμε από κοινού το Φιλανθρωπικό Έργο το οποίο κάνουμε κάθε χρόνο και σε κάθε περίοδο, άλλη πρόταση είναι να κινητοποιήσουμε από κοινού το θέμα της διακίνησης των βιβλίων του Έργου μας, ένα από τα πρώτα πράγματα που ο Δάσκαλος μας είχε θέσει και μας είχε επιστήσει την προσοχή, ένα άλλο κομμάτι είναι το θέμα του διαδικτύου και της αξιοποίησης του με το ήδη υπάρχον υλικό, ώστε να βγάλουμε ένα είδους εφημερίδας μηνιαίας, όπου μπορεί ο οποιοσδήποτε να μπαίνει μέσα και να ενημερώνεται για το που θα κάνουμε συγκέντρωση, κατευθείαν από το διαδίκτυο όσον αφορά συγκεντρώσεις που θα έχουνε ανοιχτό χαρακτήρα. Και συμμετοχή σε κοινές εργασίες φυσικά, συμελέτης, συνπροσευχής, δικτύου προσευχής.

Όπως καταλαβαίνετε οι τομείς που μπορούμε να δράσουμε μαζί είναι πολλοί, από την άλλη ο τρόπος που λειτουργούν οι αδελφοί μας είναι πιο συντηρητικός από εμάς, όχι αποδεδειγμένα πρέπει να πούμε και να ομολογήσουμε ότι αυτή η λειτουργία συγκεκριμένα του αδελφού έχει αποδείξει στην ιστορία ότι κρατάει μια σταθερή βάση ασφαλείας για πολλούς αδελφούς που αν ήτανε σήμερα αλλού, θα είχανε παρεκκλίνει.

Τι είναι αυτό που σαν βασική τοποθέτηση και στάση μας ενώνει με τον Γιώργο Σακελλαρίου; Ο ίδιος λόγος και η ίδια αιτία που με είχε οδηγήσει κάποτε να μην ακολουθήσω τους υπόλοιπους αδελφούς Δασκάλους που θέλανε να φτιάξουνε μια ιεραρχία, ένα νέο παπαδαριό θα λέγαμε σήμερα, όπου θα υπήρχανε κάποιοι αριστοκράτες σε υψηλά κλιμάκια και οι υπόλοιποι οι απλοί μαθητές, οπαδοί ας πούμε μιας ακόμη θρησκείας. Ο Δάσκαλος λοιπόν και σας το ξεκαθαρίζω δεν είχε καμία πρόθεση να δημιουργήσει μια ακόμη θρησκεία και σίγουρα δεν είμαστε μια ακόμη θρησκεία, διότι και αυτό που έσπειρε ο Χριστός δεν ήτανε θρησκεία. Όλα αυτά βαραίνουνε την πανανθρώπινη ψυχή και μπορεί να υπάρξει αποκατάσταση παρά μόνο στην πράξη, δεν είναι δυνατόν εμείς να ανακυκλώνουμε βιώματα ούτε μεσαιωνικά, ούτε του ιερατείου, ούτε κάποιας ιεραρχίας, ούτε κάποιου εσωτερικού τάγματος, ούτε κάποιων Γκουρού, ούτε κάποιων μονοφυσιτών που πιστεύανε ότι ο Χριστός δεν ήτανε Θεός αλλά μόνο άνθρωπος ή το αντίστροφο. Σε όλα αυτά υπάρχει συμφωνία μεταξύ μας και σε κάτι άλλο ακόμα ότι ούτε εγώ ούτε εκείνος διεκδικούμε θέση διαδοχής του Δασκάλου μας, ποτέ δεν πιστέψαμε ότι υπήρχε κάποιος που θα τον διαδεχότανε σαν διάδοχος και γι’ αυτό ποτέ δεν διεκδικήσαμε μια τέτοια θέση, όπως κάποιοι άλλοι αδελφοί Δάσκαλοι. Αυτό για εμάς είναι ξεκάθαρο και καλό είναι να είναι και ξεκάθαρο και σε σας, υπάρχουνε συνεχιστές του Έργου, δεν υπάρχει κάποιος διάδοχος ο οποίος θα πάρει τον θρόνο του και θα προχωρήσει, αυτά δεν υπήρχανε ποτέ.

Ο Κύκλος του Γιώργου Σακελλαρίου ήταν προσανατολισμένος και συνδεδεμένος με την Μητέρα Ελισάβετ, όπως θα γνωρίζετε ή όπως δεν γνωρίζετε γι’ αυτό κάνουμε και αυτή την αναφορά για να καλύψω τα κενά εμπειρίας ή κατάρτισης που υπάρχει, ο πνευματικός επενδύτης του Ιωάννη του Βαπτιστή ήτανε η Μητέρα του η Ελισάβετ, εξαδέλφη της Θεοτόκου Μαρίας, σε πνευματικό επίπεδο αυτό σημαίνει και αποσυμβολίζεται ως ένα ψυχικό επενδύτη που καλύπτει τις υποστάσεις που φέρουν πνεύμα Ιωάννη. Σε συλλογικό επίπεδο αυτό σημαίνει ότι η εποπτεία της Μητέρας Ελισάβετ καλύπτει την επικράτεια του Έργου του Ιωάννη, αυτό σας είναι κατανοητό;

Από την άλλη έχουμε την Μητέρα Άννα, η οποία επιλέχθηκε για να φέρει σε ζωή την Θεοτόκο Μαρία διότι άνευ’ αυτής δεν θα ήτανε εφικτή η ενσάρκωση και η ενανθρώπιση του Λόγου Χριστού, αυτό είναι κατανοητό; Το τι επιλέχθηκε η Θεοτόκος Μαρία ως Ψυχή η οποία δεν είχε προηγούμενες ελεύσεις, δεν είχε κάρμα, γι’ αυτό επιλέχθηκε γιατί δεν είχε προηγούμενες ελεύσεις, για να ενσαρκώσει τον Ιησού αυτό επίσης φαντάζομαι να σας είναι γνωστό, αν δεν σας είναι σας γίνεται τώρα.

Από το 1977-1978 που ξεκίνησε και ενεργοποιήθηκε η ομάδα της Νίκαιας πρωταρχικά μέχρι σήμερα, είναι μια ολόκληρη περίοδος γεμάτη από αδελφούς που γνωρίσαμε, μας γνώρισαν και πήγε ο καθένας τον δρόμο του. Σήμερα λοιπόν μετά από τριάντα χρόνια περίπου, αυτοί οι αδελφοί κάποιοι από αυτούς έχουν κατασταλάξει σε κάποιες ομάδες και βρίσκονται συνδεδεμένοι με κάποια από τις Μητέρες του Έργου. Με κάθε Μητέρα του Έργου που μας φανέρωσε ο Δάσκαλος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία από τις ιδιότητες θα λέγαμε, από τις ακτίνες της Μίας Θείας Μητέρας που υπάρχει, γιατί Μία Μητέρα υπάρχει, δεν υπάρχουν πολλές στην ουσία. Ένας Θεός υπάρχει, δεν είναι ούτε αρσενικός, ούτε θηλυκός, καλό είναι να εννοούμε το Θείον και ως Πατέρα και ως Μητέρα ταυτισμένα, ενωμένα μαζί, σαν Μια Γενεσιουργό Αρχή, για να μην πέσουμε στα λάθη που εύκολα μπορεί κανείς να πέσει αν προσανατολιστεί μονομερώς κάπου.

 

Πάτερ, Άπειρε Λόγε Χριστέ, Αγαπημένε Δάσκαλε Ιωάννη, Άπειρη Μητέρα Ψυχή των Κόσμων ως Ένας άνθρωπος, μία Ψυχή, ένα Πνεύμα και ένας Λόγος την ώρα αυτήν, συντονίζομαι μαζί Σου και απεγκλωβίζομαι και απελευθερώνομαι και αποδεσμεύομαι και καθαρίζομαι από κάθε σκέψη, από κάθε συναίσθημα, από κάθε σωματική κατάσταση, από κάθε συνειδησιακή κατάσταση που μπορεί να με περιορίσει με οποιοδήποτε τρόπο. Καταθέτω την προσωπικότητα μου, κάθε μου ιδιαιτερότητα, κάθε εγωισμό, προσκόλληση, μονομέρεια ή ελάττωμα, κάθε τι Πατέρα που δεν μου επιτρέπει να αισθάνομαι ότι τα πάντα είμαστε εμείς ως Μία Ενότητα και στο Όνομα Σου Ευλογώ και μετουσιώνω όλες αυτές τις καταστάσεις, αναλαμβάνω την ευθύνη τους και μέσα από την Χάρη που με έχεις ενδύσει τις Ευλογώ, τις ανάγω, τις μεταστοιχειώνω και τις μετουσιώνω ώστε να καταστούν ενέργειες Φωτός, Αρμονίας, Ένωσης και Θείας Αφύπνισης.

Στο Όνομα Σου Αγαπημένε Δάσκαλε Ιωάννη ενεργοποιώ την Χάρη και την Ευλογία που με έχεις ενδύσει και Ευλογώ όλα τα σημεία πάνω στον παγκόσμιο χάρτη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, σε όλες τις πόλεις, στα χωριά, στις περιοχές, στους αρχαιολογικούς χώρους και όλους τους ιερούς τόπους που μας οδήγησες να ενεργήσουμε, να Ευλογήσουμε και να σφραγίσουμε με Παρουσία Φωτός Λόγου την επισφράγιση του Θείου Θελήματος Σου επί της γης.

Εις το Όνομα Σου αίρω την δεξιά μου σε σημείο Ευλογίας ως προέκταση της δικής Σου δεξιάς και Ευλογώ όλες τις περιοχές εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, στο Όνομα Σου Δάσκαλε Ιωάννη Ευλογώ το Έργο Σου απανταχού της γης. Και το σφραγίζω Ευλογία αφύπνισης, αδελφοσύνης, φιλίας, αλληλοσεβασμού, αλληλοκάλυψης, αλληλοσυμπλήρωσης, συλλειτουργίας, ανάπτυξης, προόδου και ανόδου και εξέλιξης σε όλους τους τομείς όπως το Θέλημα Σου Ορίζει.

Άπειρε Λόγε ενώνομαι με την Θεία Ζωή, της Θείας Ουσίας των κόσμων, την Θεία δημιουργική δύναμη την δική Σου την Άπειρη και Ευλογώ την ανακούφιση της Μητέρας Άννας από κάθε πόνο, από κάθε άλγος, την αποκατάσταση της εσωτερικά και εξωτερικά. Αμήν, Αμήν, Αμήν.

Στο Όνομα Σου Πατέρα κινητοποιώ αγγελικές δυνάμεις και αδελφούς Δασκάλους και Μητέρες από τα πνεύματα των πεδίων του Λόγου, τους καλώ όλους σε αναδιοργάνωση, σε ανασυγκρότηση και σε συνεργασία με το Επιτελείο του Ιωάννη επί της γης. Ευλογώ τον αδελφό μου Γιώργο Σακελλαρίου και το επιτελείο του, τους Δασκάλους και τους Κύκλους μαθητείας που διατηρούν σύνδεση ενεργοποίησης, να αποκαταστήσουν τα κενά της οποιαδήποτε παρέκκλιση αδελφών λόγω βραδυπορίας, ολιγωρίας, ανευθυνότητας, αμέλειας ή πλάνης και να επανασυντονιστούν εκ νέου. Σφραγίζω και Ευλογώ κάθε αρνητική πολέμια δύναμη και την μεταστρέφω να γίνει παραγωγή έργου, να γίνει εξάπλωση, να γίνει φανέρωση, να ενδυναμώσει το Έργο Σου και να αφυπνίσει νέες ψυχές και πνεύματα. Ευλογώ όλους τους δοκιμαζόμενους αδελφούς μου και όσους αρνήθηκαν τον Δάσκαλο Ιωάννη να ελεηθούν, να φωτιστούν, να έρθουν σε έλεγχο εαυτού και επίγνωση για να αποκατασταθούν. Αμήν, Αμήν, Αμήν.

Πάτερ εις το Όνομα Σου θέτω σε περιδίνηση και ανακύκλωση την ενέργεια αυτήν, ώστε να διαχέεται αδιάλειπτα και ατελεύτητα, αενάως ενεργοποιούμενη σε κάθε τόπο, σε κάθε πνεύμα, σε κάθε ψυχή, σε κάθε χωρόχρονο που ενεργοποιήθηκε πρωταρχικά ώστε να επιφέρει νέες ενεργοποιήσεις και να αναβλύσουν νέες εστίες Φωτός εφ’ απάσης της γης. Αμήν, Αμήν, Αμήν.

Σε Ευλογώ Ελλάδα να διαχυθείς παντού, ως έθνος διδασκαλικό θυσιαζόμενο πρωτοπόρο στον Γολγοθά και την Ανάσταση σου. Ευλογώ την αφύπνιση του ελληνικού πνεύματος να καταστεί Θεία Ενεργοποίηση Αλήθειας, Ελευθερίας, Αγάπης σε όλους τους κόσμους, σε όλες τις δημιουργίες, σε όλα τα όντα. Αμήν, Αμήν, Αμήν.

Ευλογώ όλους τους παριστάμενους αδελφούς μου Πατέρα να καταστούν Μύστες και Μυσταγωγοί του Πνεύματος Σου άνθρωποι Λόγοι. Αμήν.