ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΕΛΕΥΣΙΣ 27/3/16 "ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ" Γ.ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΛΕΙΔΑΡΑ

 27-3-16

Θα αφιερώσω αυτό το τελευταίο κομμάτι της αποψινής μας συγκέντρωσης, συμπληρωματικά σε όσα είπαν οι προλαλήσαντες αδελφοί, σε ερωτήσεις που μπορεί να έχετε ή απορίες πιθανόν και για πιο πρακτικά θέματα, που αφορούν το θέμα των Μυστηρίων της Ζωής. Σε γενικές γραμμές, πάνω-κάτω όλοι μας έχουμε μία προπαίδεια θα λέγαμε, στη βασική νομοτέλεια και τη γνώση, του τι συμβαίνει στην ανθρώπινη υπόσταση από την ώρα που γεννιέται μέχρι την στιγμή που ξαναενσαρκώνεται. Το μάθημα αυτό που κάνουμε, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μάθημα της Κοσμογονίας, όπου εκεί είδαμε τα Πεδία της Δημιουργίας και τις τάξεις των όντων που τα κατοικούν, όπως επίσης είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένο με το μάθημα της Ανθρωπογονίας, όπου παρουσιάστηκε η σύσταση του Ανθρώπου, τα σώματά του, τα κέντρα ενεργείας του και οι ενέργειες που διαχειρίζεται. Έτσι λοιπόν μέσα στην ενότητα που παρουσιάζονται, και που φυσικά ο χρόνος μας δεν είναι αρκετός για να ανοίξουμε όλες τις διαστάσεις του, μένουμε σε κεντρικά σημεία ή σε σημεία τα οποία δεν έχουν παρουσιαστεί και τόσο πολύ.

Έτσι λοιπόν, ένα θέμα που δεν ειπώθηκε, ας πούμε είναι για το Νόμο της Ανταπόδοσης, π.χ. κάποιος ιδιοκτήτης μιας πολυεθνικής, ο οποίος απέλυσε προχθές 500.000 ανθρώπους, εκ των οποίων, κάποιοι αυτοκτόνησαν απ’ την απελπισία τους, κάποιες οικογένειες καταστράφηκαν κ.λπ. Τι κάρμα θα φέρει; Ένας στρατηγός ο οποίος με μία κίνηση του χεριού του, πατάει ένα κουμπί και σκοτώνονται από μια ατομική βόμβα εκατομμύρια άνθρωποι σε λίγα λεπτά της ώρας, τι κάρμα θα φέρει; Τι συμβαίνει σ’ αυτή την υπόσταση; Πέρα λοιπόν από αυτά τα οποία παρουσιάστηκαν υπάρχει και ένα ολόκληρο κεφάλαιο που λέγεται «η παθολογία του θανάτου», τι συμβαίνει δηλαδή σε περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι δεν κίνησαν σε αρμονία με τους Θείους Νόμους τις πράξεις και τις επιλογές τους αλλά είναι υπόλογοι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Άραγε το αγνοούν ή όπως λένε κάποιοι έχουν κάποιες πλάτες που εμείς αγνοούμε και γι’ αυτό κάνουν όσα κάνουν χωρίς να τους ενδιαφέρει το επέκεινα; Αυτοί δεν είναι και που δίνουν τροφή στους ανθρώπους να πιστεύουν ότι τελικά δεν υπάρχει Θεία Δίκη και Θεία Δικαιοσύνη, καθώς εξακολουθούν επί σειρά αιώνων, χιλιετηρίδων να επαναλαμβάνουν τεραστίων διαστάσεων εγκλήματα;

Το ταξίδι λοιπόν της ανθρώπινης συνείδησης είναι το θέμα της ομιλίας μου και θα ξεκινήσω από αυτό το οποίο ο καθένας μας αντιλαμβάνεται ως πνεύμα και ψυχή ή αυτό που καλύτερα ονομάζουμε πνευματοψυχή και είναι πιο ακριβής ο όρος, διότι πρόκειται για μία αδιάρρηκτη ενότητα. Δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε ψυχή και πνεύμα. Η ψυχή λέγεται «ψυχή» από το ψύχος. Καθώς το πυρ είναι πύρινο και η ψυχή ως περίπνευμα δέχεται τις επιρροές ενός περιβάλλοντος που είναι ξένο προς το πνεύμα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι στη ζωή μας το πνεύμα είναι το στοιχείο του πυρός που συνδέεται μ’ αυτό που λέμε γκάζι σε μία μηχανή, σ’ ένα αυτοκίνητο, η ύλη μας η οποία βασίζεται στο νόμο της αδράνειας παίζει το ρόλο του φρένου και υπάρχει και η ψυχή, που είναι ο συμπλέκτης. Είναι ο ρυθμιστής της σχέσης μεταξύ γκαζιού και φρένου. Αν δεν υπήρχε δηλαδή η ψυχή, θα ήμαστε μια μηχανή η οποία έχει μόνο γκάζι και φρένο. Θα είχαμε σκοτωθεί στην επόμενη στροφή. Η ψυχή λοιπόν παίζει ένα ρόλο ρυθμιστή πάρα πολύ σοβαρό και γι’ αυτό και οι θρησκείες και οι διάφορες παραδόσεις περιστρέφονται γύρω από αυτό το θέμα. Στο μεταξύ, αυτό που λέμε εμείς πνευματοψυχή εκπορεύεται από το Θείο Πατρικό Νου, όπως έχουμε πει σε προηγούμενο μάθημα, ως μία Τέλεια Θεία Ανθρωπομονάδα. Αυτή η Τέλεια Θεία Ανθρωπομονάδα μπορεί να διασπαστεί σε χιλιάδες ή εκατομμύρια άλλες, και να επιστρέψει κάποια στιγμή, όπως είναι το Θείο Σχέδιο, σαν ένα Θείο μπουκέτο, όπως ο Χριστός είπε «Θεοί Εστέ» και «έσεσθε ουν υμείς τέλειοι ώσπερ ο Πατήρ Μου ο εν τοις Ουρανοίς Τέλειος εστίν» μιλώντας για τη Θέωση του Ανθρώπου. Ο όρος της Θέωσης φυσικά είχε εφευρεθεί μερικούς αιώνες πιο πριν απ’ τον Πλάτωνα αλλά ο Πλάτων εννοούσε κάτι διαφορετικό από αυτό που είπε ο Χριστός.

Έχουμε δει πολλές φορές το Ηλιακό Κοσμικό Πρότυπο εντός Σύμπαντος, το οποίο αποτελεί και μοντέλο άλλων συστημάτων, δηλαδή όλη η Δημιουργία είναι σαν να εξελίσσεται σε διαφορετικά επίπεδα. Όπως έχουμε ξαναπεί, ένα άτομο με τον πυρήνα του και τα ηλεκτρόνιά του θυμίζει ένα ηλιακό σύστημα με τον Ήλιο και τους πλανήτες, που περιστρέφονται. Αλλά θυμίζει κι ένα κύτταρο, μπορεί να θυμίζει έναν ολόκληρο Γαλαξία. Είναι ακριβώς το ίδιο πρότυπο. Αυτό που βλέπουμε εδώ, μια δίνη ενεργειών, η οποία επιστρέφει στον πυρήνα και ξαναβγαίνει απ’ την άλλη και συνεχίζεται ως αεικίνητο, παράγοντας ζωή και ενέργεια. Είναι εύκολο να πάρουμε έναν πίνακα και να δείξουμε τα επίπεδα, όπως έχουμε ξανακάνει αλλά καλό είναι να δούμε ότι αυτά είναι αναγκαιότητες του νου μας, ο οποίος δεν μπορεί να συλλάβει πράγματα που είναι πέραν των τριών ή των διαστάσεων που έχει ένα ολόγραμμα. Μπορούμε όμως να πούμε ότι το ταξίδι της ανθρώπινης συνείδησης, καθώς κατεβαίνει τα πεδία και παίρνει καλύμματα, με κάθε κίνηση- πράξη καταγράφει επάνω της το γεγονός και αυτό κινεί τον νόμο της Ανταπόδοσης, όπως ειπώθηκε πριν. Για να είμαστε ακριβείς όμως, όπως έλεγαν και οι πυθαγόρειοι, σ’ ένα τέτοιο τρίγωνο αυτός ο άξονας μας θυμίζει το Νόμο της Πρόνοιας. Κι αυτός ο άξονας τον Νόμο της Ελεύθερης Βούλησης. Όσο ο άνθρωπος χρησιμοποιεί και ενεργοποιεί την ελεύθερή του βούληση, τόσο σηκώνει αυτό τον άξονα, που σημαίνει ότι μεγαλώνει και το κάρμα του, μεγαλώνει η υποτείνουσα. Αυτός είναι ο νόμος της Ανταπόδοσης, του Αιτιατού ή της Ισορροπίας. Για να ισορροπήσει λοιπόν, όσο εμείς επιλέγουμε περισσότερα πράγματα, τόσο αυτό αυξάνεται. Εκτός και αν οι επιλογές μας είναι σύμφωνες με την Θεία Νομοτέλεια.

Επομένως, έχουμε ένα τρίγωνο το οποίο έχει πάντα τη μικρότερη δυνατή υποτείνουσα, τη μικρότερη δυνατή χρεοφειλή. Αυτός ακριβώς είναι και στόχος κάθε σοφού ανθρώπου. Οι προσωπικές του επιλογές να μην ξεφεύγουν απ’ τη Θεία Πρόνοια, επομένως να μη συσσωρεύει αποτελέσματα από το Νόμο της Ανταπόδοσης. Αυτό όμως, θα συνέβαινε αν ο άνθρωπος ήταν απλώς ένα ατομικό ον, ξεκομμένο από το υπόλοιπο σύμπαν. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι ένα ον ξεκομμένο από το υπόλοιπο σύμπαν. Δεν είναι μόνο ατομικό ον, είναι συλλογικό ον, κοινωνικό ον, συνδέεται με τα πάντα. Τα σώματά του, όπως και τα πεδία, το ένα διαπερνά το άλλο. Τα πάντα επηρεάζονται από το οτιδήποτε και καθετί επηρεάζει όλα τα υπόλοιπα. Μήπως λοιπόν πρέπει να ψάξουμε και να βρούμε εάν υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις ή ενέργειες ή, αν θέλετε, συνειδήσεις ή θελήσεις πολύ πιο ισχυρές από την ατομική ανθρώπινη θέληση, οι οποίες επηρεάζουν ολόκληρους λαούς ή αν θέλετε κι ολόκληρη την ανθρωπότητα; Ή αν θέλετε, ολόκληρες ανθρωπότητες που κατοικούν σ’ άλλους κόσμους;

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι η επιστήμη σήμερα συμφωνεί ότι είναι πολύ πιο πιθανό και βέβαιο μάλλον να υπάρχουν κι άλλες ανθρωπότητες κι άλλοι κόσμοι και δημιουργίες παρά μόνο αυτός που γνωρίζουμε στη Γη μας. Ο καθένας έχει στο νου του ταξινομήσει το θέμα της κατάβασης μιας πνευματοψυχής και το πώς αυτή ενσαρκώνεται σ’ ένα πεδίο κι επιλέγει μία ζωή. Όμως, αυτό είναι τελικά ένα αποτέλεσμα πάρα πολλών νόμων, που συνιστούν την ανθρώπινη ζωή σε σχέση με τις υπόλοιπες. Αυτό δηλαδή που διαφεύγει συνήθως και κατά κανόνα της ανθρώπινης συνείδησης είναι η ουσία του, είναι ο Λόγος, γιατί εν Αρχή ην ο Λόγος κι Λόγος είναι ο Θεός. Και ο Λόγος δεν είναι ένα πράγμα αλλά η σχέση μεταξύ των πραγμάτων, ο Νόμος της σχέσης των πραγμάτων. Ο Νόμος της Αναλογίας, ας πούμε, βασίζεται ακριβώς πάνω σ' αυτό. Να πούμε δηλαδή τι είναι αυτό σε σχέση με κάτι άλλο. Αυτό θα μας δείξει την αληθινή ταυτότητα αυτού του πράγματος. Η σχέση λοιπόν του ατόμου με το Όλον είναι μια σχέση λόγου είναι μια σχέση αναλογίας. Έτσι, το κάθε ον αυτοπροσδιορίζεται με κάποιο τρόπο, με τη βούλησή του. Και η ποιότητα, η οποία φέρει, αν υποθέσουμε ότι ο καθένας από εμάς έχει μια ξεχωριστή ποιότητα, μια εντελώς ξεχωριστή σύσταση και μια εντελώς ξεχωριστή δυνατότητα στο να εκφράσει και να εκδηλώσει την ουσία του και τη συνείδησή του, τότε μπορούμε να πούμε ότι σ’ αυτό το σύστημα, καθώς εισχωρεί σαν ένα μόριο Φωτός, και περνώντας αυτούς τους κύκλους, θα ενεργοποιήσει μία έλξη σε σχέση με την ποιότητα που τον συνδέει. Ας πούμε λοιπόν ότι θα προσανατολισθεί σ’ αυτή τη στιβάδα, η οποία του δίνει κι ένα πεδίο, ένα πεδίο ζωής, ένα πεδίο όντων και δημιουργίας. Κι έτσι λοιπόν θα ζήσει μια ανάλογη ζωή σε μια ανάλογη κατάσταση, όπως του αρμόζει κι όπως του ταιριάζει.

ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΗ 5-3-17 "Η ΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" Γ.ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ

05-03-2017

ΟΜΙΛΙΑ Γ. ΚΛΕΙΔΑΡΑ

Το σημερινό μας θέμα αποτελεί συνέχεια των προηγουμένων όπως κάνουμε συνήθως στο Ανοικτό Πνευματικό Πανεπιστήμιο. Ευχαριστώ τους προηγούμενους ομιλητές που θεμελίωσαν τη συγκέντρωση ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Θα ήθελα απόψε να συντονιστούμε στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που θα έχει αυτή η γέννα του νέου κόσμου της Ανθρωπότητας, για να κατανοήσουμε τη δική μας θέση και στάση και δράση όσον αφορά τη συμμετοχή μας σε αυτό το βίωμα, το οποίο είναι και ατομικό και παγκόσμιο.

Πρώτα από όλα να δούμε αν μπορούμε να απαντήσουμε στα επτά βασικά ερωτήματα της συνείδησης τα οποία είναι και τα μόνα που μπορούν να μας πιστοποιήσουν ότι κατέχουμε το θέμα ή εάν έχουμε τα θεμέλια να το κατανοήσουμε.

Ερώτημα πρώτο: Ποιος γεννάει; Απάντηση: η Ανθρωπότητα. Γένους θηλυκού. Ναι αλλά γνωρίζουμε ότι το θήλυ τίκτει και το άρρεν γεννάει. Άρα ποιος είναι ο γονιμοποιητής στον οποίο οφείλεται αυτή η γέννα; Άρα υπάρχει ένας γονιμοποιητής σπορέας που γονιμοποιεί την Ανθρωπότητα για να γεννήσει σε αυτή τη Νέα Περίοδο που μπαίνουμε κάτι καινούριο.

Πού γεννάει; Πού συμβαίνει αυτή η γέννα; Συμβαίνει μόνο στον πλανήτη Γη; Όχι. Η γέννα για την οποία μιλάμε είναι μια γέννα που ξεπερνάει τα όρια της γης μας και του πλανήτη μας. Καθώς γνωρίζουμε ότι η ανθρώπινη νοόσφαιρα υπερκαλύπτει το δικό μας ηλιακό σύστημα. Άρα αυτή η γέννα που θα γίνει στη Γη, που συμβαίνει ήδη στη Γη, βρισκόμαστε στα πρώτα της στάδια, επηρεάζει ολόκληρους κόσμους και άλλες ακόμα ανθρωπότητες, πέρα από αυτές που γνωρίζουμε εδώ.

Πότε γίνεται αυτό; Το επόμενο ρώτημα της συνείδησης. Είμαστε στην κατάλληλη εποχή. Ο προλαλήσας φίλος και αδελφός Αλέκος, μας είπε με αστρολογικούς όρους ότι έχει φτάσει η ώρα. Και η ώρα αυτή δεν είναι η ώρα που καθορίζουν οι άνθρωπο ή κάποια κέντρα εξουσίας, αλλά είναι κοσμικοί κύκλοι χρόνου, οι οποίοι επιβάλλονται και στη γη.

Πώς συμβαίνει αυτή η νέα γέννα; Συμβαίνει πολυεπίπεδα και πολυδιάστατα.

Γιατί συμβαίνει αυτή η γέννα; Το επόμενο ερώτημα. Διότι οφείλεται στη νομοτέλεια της γέννησης και του θανάτου. Νομοτελειακά δηλαδή συμβαίνει.

Σήμερα, ολόκληρος ο κόσμος και ιδίως η Δύση, στρέφεται στην αναζήτηση των ξεχασμένων πανανθρώπινων αξιών. Η νέα πραγματικότητα θέτει ένα βαθύ ερώτημα στον καθένα προσωπικά: από πού έρχομαι, πού πηγαίνω και πού πάω; Πώς μπορώ να ζήσω ουσιαστικά τη ζωή μου; Ο «πολιτισμένος» κόσμος νιώθει την ανάγκη να βρει τη χαμένη του ταυτότητα μέσα στην παράδοσή του, να ξανασυνδεθεί με αξίες που από καιρό έπαψαν να είναι χρήσιμες στον ορθολογισμό. Αυτό που αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου, είναι η πραγματικότητα όπως τη βιώνουμε. Αυτή όμως η εσωτερική μας ανάγκη που μας σπρώχνει να βρούμε μέσα μας το ιερό, αυτό είναι κάτι το οποίο παραμένει αμετάβλητο.

Γνωρίζουμε όλοι ότι οι λεγόμενες Μούσες που είχαμε στην αρχαιότητα, κάθε μία αφιερωμένη σε κάποια τέχνη ή επιστήμη, είχαν σαν μητέρα τη Μνημοσύνη, μια από τις κύριες συζύγους του Δία που το αντικείμενό της ήταν η ιστορία. Αυτό πολύ απλά μας λέει ότι η ιστορία την οποία έχουμε απαξιώσει στις μέρες μας και υποτιμήσει και στα σχολικά μας βιβλία και στην κρατική παιδεία, αλλά και μέσα στην ίδια μας τη συνείδηση, θέτει ένα πρωταρχικό ρόλο για την εξέλιξη των πραγμάτων. Μνημοσύνη έχει να κάνει και με τη μνήμη, δεν είναι απλώς μνήμη. Και γι’ αυτό λέμε ότι τα χρυσόψαρα που έχουν μνήμη 3 δευτερολέπτων δεν μπορούν να παράγουν πολιτισμό. Για να παραχθεί πολιτισμός, απαιτείται μνήμη. Πάνω στη μνήμη θα οικοδομηθεί και η τέχνη και η επιστήμη, χωρίς αυτήν δεν μπορεί να οικοδομηθεί τίποτα. Επομένως κάτι το οποίο πρόκειται να διαταραχθεί στην εποχή μας, είναι η μνήμη. Μας λέει κάτι αυτό; Μας λέει το Αλτσχάιμερ, μας λέει η κρίση μνήμης από την οποία πάσχει σήμερα η Ανθρωπότητα και που δεν είναι παρά μία παθολογία θα λέγαμε πανανθρώπινη, ένεκα της μετάβασης που πρόκειται να είναι βίαιη, δηλαδή απότομη.

Ένα θέμα που σχετίζεται με τη μνήμη είναι η γλώσσα, η γλώσσα μας είναι θέμα μνήμης. Και όπως λένε οι ειδικοί γλωσσολόγοι, η ελληνική γλώσσα για να δημιουργηθεί και να φτιαχτεί έτσι όπως έχει εξελιχθεί, πρέπει, όπως λένε να χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια και όχι μερικές χιλιάδες χρόνια όπως μας έλεγαν μέχρι πριν. Όλες αυτές οι γλώσσες που χαρακτηρίστηκαν κάποτε Ινδοευρωπαϊκές και λέω κάποτε, διότι ο Ινδοευρωπαϊκό παραμύθι έχει από καιρό ξεφουσκώσει και έχει απορριφθεί. Δεν υπήρξαν Ινδοευρωπαίοι και έτσι δεν υπήρχαν κι οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Αντίθετα, έμαθαν ότι υπήρχαν οι Αιγαίοι Έλληνες και ότι αυτή η πρώτη Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα που είχανε πει τότε, δεν ήταν παρά η Ελληνική. Από το 5.500 π.Χ. έχουμε τις πινακίδες του Δισπηλιού στην Καστοριά, προηγούνται 2.000 χρόνια περίπου από τη γραφή των Σουμερίων, η οποία μας είπαν ότι ήταν η πρώτη γραφή. Λάθος λοιπόν, δεν είναι η πρώτη γραφή. Η μνήμη λοιπόν και η ιστορία, θα είναι ένα βασικό σημείο αυτής της αλλαγής. Αν δεν αλλάξει η ιστορική μας μνήμη, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.

Στην πρώτη συγκέντρωση που είχαμε κάνει σαν Ανοικτό Πνευματικό Πανεπιστήμιο, το θέμα μας ήταν «….και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» και σε μια άλλη εκδήλωση είχαμε πει εάν κάποιος δεν απελευθερωθεί στη συνείδησή του, αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται ακόμα σε πλάνη, σημαίνει ότι ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει την Αλήθεια. Επομένως, κύριο θέμα, κύριος συντελεστής και προϋπόθεση γι’ αυτήν την νέα γέννα, για την οποία όλοι αναμένουμε να γίνει στην ανθρωπότητα, θα είναι η αποκατάσταση της μνήμης της ανθρωπότητας, η αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης της ανθρωπότητας. Εδώ υπάρχει ένα κλειδί που λέγεται συνέχεια. Μπορεί δηλαδή ο καθένας από εμάς να έχει μια α’ ή β’ ιστορική μνήμη, αλλά αυτή να παρουσιάζει μια ασυνέχεια, να έχει κενά. Σε αυτά τα κενά ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημά μας, αλλά εκεί βρίσκεται και η επίλυση. Ποιος είναι αυτός ο συνδετικός ιστός που μπορεί να καλύψει τα κενά αυτής της ασυνέχειας της ιστορικής μας μνήμης; Έχει αποδειχθεί ότι αυτός ο ιστός είναι η ελληνική ιστορία.

Οι Έλληνες ξεκινούν το έργο τους από το μηδέν. Πραγματικά κάνουν γέννηση, δεν κάνουν αντιγραφή. Αντιγραφή θα κάνουν στη συνέχεια οι Λατίνοι και όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Η διάδοση και η επικράτηση της Ελληνικής γλώσσας στα χρόνια της Ελληνιστικής Περιόδου για περίπου 500 χρόνια, δηλαδή η Ελληνική γλώσσα ομιλούνταν και γράφονταν από δεκάδες εκατοντάδες λαούς ως διεθνής γλώσσα, μας υποδεικνύει την προδιαγραφή του Ελληνικού λόγου ως διδασκάλου της Οικουμένης. Η άρνηση των Ελλήνων να αναλάβουν αυτήν την οικουμενική τους αποστολή, είναι και η αιτία της σημερινής τους πτώσης και παρακμής. Το ίδιο ακριβώς είναι και το κλειδί της αποκατάστασής τους. Όσο οι Έλληνες θα αναλαμβάνουν την ευθύνη τους να διδάξουν τον κόσμο, τόσο θα ανορθώνονται κοινωνικά και σε κάθε άλλο τομέα της ανθρώπινης ζωής.

Ο Γερμανός Γλωσσολόγος Βίνκεστάιν λέει ότι «τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια της γνώσης μου». Αυτό βέβαια δεν ήταν δυνατόν να ξεφύγει από την προσοχή των ειδικών επιστημόνων, που διαπίστωσαν ότι οι υπολογιστές προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως νοηματική γλώσσα, στην οποία το σημαίνον, δηλαδή η λέξη και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό που εκφράζει η λέξη, έχουν μεταξύ τους μια πρωτογενή σχέση. Τέτοια γλώσσα λοιπόν είναι η Ελληνική, μοναδική στον κόσμο και γι’ αυτό έχει επιλεχθεί ήδη να καταστεί η διεθνής γλώσσα των υπολογιστών. Μόνο η Ελληνική γλώσσα έχει επίσης μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική της απεικόνιση και γι’ αυτό τα τέλεια προγράμματα Ίνδικος, Γνώσις και Νεύτων αναπαριστούν λεκτικούς τύπους της Ελληνικής γλώσσας σε ολοκληρώματα και σχήματα παραστατικής.

Καταρρέει λοιπόν το δόγμα «εξ ανατολών το Φως». Ακόμα και εκείνοι οι οποίοι μιλούσαν για Σουμέριους και Βαβυλώνιους σε επίπεδο αστρονομίας, ανακαλύπτουν ότι ανακύκλωναν στην ουσία συγκεκριμένες γνώσεις χωρίς να τις ερευνούν. Μόνο οι Έλληνες ερεύνησαν εις βάθος και διατύπωσαν τη νομοτέλεια πίσω από την αστρονομία. Ο πρόεδρος της Apple λέει: «αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει να αναπτύξει τη δημιουργικότητά της και να εισάγει νέες ιδέες, προσφέροντας νέες γνώσεις μέχρι σήμερα».

Σήμερα, και ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται, σε μεγάλη κρίση, στη Ρωσία, την Αμερική και την Ευρώπη, καθιερώνεται επισήμως η εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας στην κρατική εκπαίδευση. Την ίδια στιγμή, που η δική μας γλώσσα παρουσιάζει τεράστια προβλήματα στην καθομιλουμένη και το λεξιλόγιο των παιδιών φτωχαίνει. Εκατομμύρια λοιπόν λαοί αποδέχονται την ελληνική γλώσσα περισσότερο από ό,τι το Ελληνικό κράτος για τους πολίτες του.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ "Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ"

Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας 
η εκδήλωση στο Facebook 
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ BLOG TOY Α.Π.ΠΑΝ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΟ ΣΧΕΔΙΟ"

Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας

η εκδήλωση στο Facebook

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ BLOG TOY Α.Π.ΠΑΝ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ "ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΘΕΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΜΕΡΟΣ Β"

Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας

η εκδήλωση στο Facebook

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ BLOG TOY Α.Π.ΠΑΝ.