Ελευθερία Μητρότητας του Λόγου

03.06.2015

Μέτσα Μαρία

ΣΤΟΧΟΣ

Ελευθερία Μητρότητας του Λόγου

Αγαπημένη μου ψυχή σε αγκαλιάζω στους παλμούς της Αγάπης μου και θεραπεύω κάθε πληγή που το πέρασμα του χρόνου σου άφησε. Σε αγκαλιάζω αποδεσμεύοντάς σε από φόβους και ανασφάλειες, από την υποτίμηση και την υπερτίμηση και σε ενισχύω με την δική σου μετάνοια που εκδήλωσες, το είναι σου και σε αναβιβάζω προς την Μία Ελευθερία και καθιστώ εσέ πρότυπο μητέρας, σύζυγο, αδελφή και συνεργάτιδα του Έργου μου επί της γης.

Ευλογώ και ενισχύω τον κόσμο των ιδεών σου με την Παρουσία μου. Ευλογώ και καθαρίζω τα σώματα και τα κέντρα σου με το Πυρ της Αγάπης Μου. Καθιστώ την υπόστασή σου αγωγό προσφοράς της γυναίκας προς την απόλυτη Ένωση με τα πάντα και Ένα μ’ Εμέ.

Αγκαλιάζω με την θέλησή σου την πορεία της ζωής σου και παραδίδω σ’ εσέ νόημα, στόχο, αξίες. Παραδίδω σε εσένα τον Εαυτό μου όπως κι εσύ παρέδωσες τον εαυτό σου σε Εμέ και ως Εν ευλογώ την καθημερινότητα σου να προσφέρει αγάπη και εξέλιξη για τον άνθρωπο. Ευλογώ το περιβάλλον σου να σε αναγνωρίζει και να δέχεται την προσφορά σου μέσα από Εμέ.

Ευλογώ την κοινωνία που ζεις, ευλογώ την χώρα που ζεις, ευλογώ την ζωή σου όλη και την ταυτίζω με το Έργο μου. Ευλογώ τις επιλογές και την θέλησή σου ίνα ποτέ μην απομακρυνθείς από την γραμμή του Έργου μου.

Ευλογώ τους αδελφούς σου, την σχολή σου και τον Δάσκαλό σου ίνα σου παρέχουν όλα εκείνα που χρειάζεσαι για το Έργο σου, για το Έργο μας.

Εμβαπτίζω εσέ στο Ποτήρι της Ζωής ίνα καταστείς Ζωή, Λόγος Δημιουργός.

Καλύπτω εσέ με το Είναι μου ίνα κανείς και τίποτα να μην πλησιάσει εσέ, που την Αγάπη Μου δεν αναγνωρίζει.

Φανερώνω σ’ εσέ Γυναίκα Ψυχή το Έργο μου μέσα στα πάντα και εγκολπώνομαι στη Μήτρα της Ζωής ίνα γεννήσεις Εμέ από εντός σου και η γέννα αυτή καταστήσει εσέ Βασίλισσα των Βασιλείων μου επί της Γης και Ουρανών.

Αμήν.

ΧΡΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η μελέτη και εμπνευστική αποκάλυψη των γραφών

η ενεργοποίηση παγκόσμιου φαινομένου

αφύπνισης και πνευματικής αναζήτησης

η αποφλοίωση της Θείας Νομοτέλειας

η φώτιση και η τελειοποίηση του ανθρώπου

και η αναγνώριση της Θείας Καταγωγής του

οδηγούν στη Χριστοποίηση και Θέωσή του.

Σήμερα όμως, δεν χρειάζεται ειδική μόρφωση

αλλά μόνον άνοιγμα νου, καρδιάς και συνείδησης

που μας οδηγούν στην βιωμένη αλήθεια

και στην αποκάλυψη, φανέρωση του Θείου Λόγου

που είναι ασύλληπτα άπειρος, ζων και ενεργών.

Η εκκλησία δεν δέχεται, το αλάθητο του Πάπα

αλλά υποκριτικά, δέχεται και παραδέχεται

το αλάθητο της κρίσης, κάθε ιερέα δογματικού

κινούμενος στα περιθώρια του πεπερασμένου νου

που την θεωρεί τέλεια και την υπερασπίζεται έναντι κοινού.

Ο Θείος Λόγος, δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης ανθρώπινου νου

διότι είναι η ροή αλήθειας, Θείου ποταμού

αντίθετα, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη, να κατανοήσουν

τη Θεία διδασκαλία, να αφομοιώσουν, να βιώσουν

και εν Θεώ, τη Θεία Φλόγα του πνεύματος, να νιώσουν

καθώς του άπειρου Θείου Νου ιδέες γέννες

ιδέες διαυγείς, τέλειες και ολοκληρωμένες.

Όσο για την πίστη; Ενυπάρχει, μόνο στους φέροντας σχήμα;

και όλοι οι άλλοι τη στερούνται, δεν είναι κρίμα;

μήπως η δογματική πίστις, είναι μείον και στείρα;

και χωρίς αγάπη, σταματά η ανέλιξις στην σπείρα;

Η Αλήθεια, τον εαυτό της, δεν υπερασπίζεται

διότι η έκφρασή της, δεν περιορίζεται

στο πέρασμά της, κονιορτοποιεί και διαλύει

λανθασμένες ιδέες και περιορισμούς, καταλύει

και εξυψώνει τον άνθρωπο που θυσιάζεται

που απ’ αυτόν η πλάνη, σε Αγάπη και Φως μεταλλάσσεται.

Η αγάπη είναι προνόμιον ολίγων ιερωμένων;

ή είναι γνώρισμα όλων των ανθρώπων δεομένων;

αιτούντων την Θέωση, των καθαράν καρδίαν προσφερομένων;

Οι δυο πιο μεγάλες του Χριστού εκκλησίες

με ίδιο δάσκαλο, ευαγγέλια και δοξασίες

γιατί; πολέμησαν λυσσωδώς η μία την άλλη

με αναθέματα, αφορισμούς και μίσος πάλι

με τρόπους απαράδεκτους και αντίθετους προορισμούς

χωρίς αγάπη και έλεος, προκάλεσαν τριγμούς

ή ήγειραν μίσος και οργή στους εκατέρωθεν πιστούς;

και προκύπτει ερώτημα κρίσεως δυστυχώς

ο Θεός είναι ορθόδοξος, διαμαρτυρόμενος ή καθολικός;

όλου του κόσμου, της γης, του Σύμπαντος ο Δημιουργός;

που οι άνθρωποι αναζητούν την αλήθεια για ν΄ απελευθερωθούν;

Το δόγμα εφευρίσκει τρόπους και επιβάλλει

τους ανθρώπους, κάτω από τα ράσα του να βάλλει

ποια σκοτεινή δύναμις, ωθεί το δόγμα με μένος

να διαβάζει κατάρες και αναθέματα στων Ελλήνων το γένος

μήπως αυτό είναι αιτία για το κράτος το Ελληνικό;

να μην μπορεί να ορθοποδήσει και δη, στο οικονομικό;

αυτή η δυσαρμονία και η έχθρα τώρα να σταματήσει

και η Ιερά Σύνοδος, να πάρει θέση και να απαντήσει

και αν θέλει το καλό της Ελλάδος να προχωρήσει

με μία εκ βαθέων της καρδίας της, συγνώμη να ζητήσει

απ’ το νου και τις ψυχές των Ελλήνων, να τους συγχωρήσει

και έτσι τους εχθρούς της Ελλάδος, να σταματήσει

κλείνοντας τις κερκόπορτες να τους αφανίσει

και μην ξεχνούν πως και ίδιοι προήλθαν από οικογένειες ελληνικές

και έχουν υποχρέωση, τουλάχιστον στις ρίζες τους ηθικές.

Ο αναζητητής της αλήθειας, βιώνοντας το Θείο Φως

είναι αγωνιστής και σκληρός μαχητής, είναι αετός
δεν γνωρίζει φόβο, γραμμές και εμπόδια αυτός
ανοίγει τα φτερά του και ζυγιάζεται καμαρωτός 

δεν είναι καλαμιά στον κάμπο που ο αέρας την πάει εδώ και εκεί

αλλά είναι έτοιμος να θυσιαστεί αν χρειαστεί

είναι θεατής των μυστηρίων των αποκαλυπτικών

και μετέχει του άπειρου Θείου Νου των καταλυτικών

που ανθρώπινος νους, δεν θα μπορούσε να συλλάβει

μα ως φορέας ύψιστης Χάρης, καλείται να λάβει

την έκφραση του Θείου Λόγου σαν Θεία επιταγή

την Χριστοποίηση και Θέωση του Ανθρώπου την ώρα αυτή

με την έκρηξη και διάχυση της Θείας Χάρης με μορφή

την ισορροπία, την αρμονία, την αγάπη τη φωτονιακή

Και όλων των όντων την αφύπνιση, μετάλλαξη και ζάλη

απ’ τη διττότητα, την εναντιότητα και πλάνη

και να θρυμματίσει, τα κατεστημένα στεγανά

για να πλημμυρίσει αγάπη ο νους και η καρδιά

στη ροή της αλήθειας, στο τώρα και παντοτινά.

Επελέγη εκ Θεού η Ελλάς, δι Έργον Θείον

να ξαναδώσει το Νέον Φως, ως γνώριμον οικείον

επελέγη ως εκφραστής του Θείου, Ανατολής και Δύσης

ο Υιός και Λόγος του Θεού, Δώριζας Διονύσης.

09/07/2015

Παναγιώτης Καπνιστής

Λογοτέχνης-Συγγραφέας

Υ.Γ. Το ποίημα αυτό είναι περίληψη του βιβλίου «Ο Δάσκαλος Ιωάννης, ο Δρόμος και το Έργο» δίδοντάς μου ο ίδιος την έμπνευση ίνα διαβαστεί (αναγνωστεί) από περισσότερους και δη βιαστικούς, χάριν συντομίας (εκτός της παραγράφου που αναφέρεται στα αναθέματα εναντίον των Ελλήνων).

Ο Ίδιος

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Και τώρα άνθρωπε τι θες; Φιλία, αδελφοσύνη;

Ψάξε να δεις αν έπραξες κι εσύ με σωφροσύνη.

Ξόδεψες χρόνια πολλά και ώρες και ημέρες,

ζωές ολόκληρες θαρρείς-κυνήγι στις χιμαίρες

Τι είναι Θεός, τι άνθρωπος και ποια ψυχή χωράει

τον πόνο για το φονικό που την καρδιά σου σπάει;

Πες μου τι θες; Γονάτισες μου λες πάλι και πάλι

όχι από πλάνη, νόμιζες, μα για ζεστή αγκάλη.

Μα κοίτα εδώ βαθύτερα, τι κίνησε την ώρα

που γίνηκε αυτό που ζεις πτώση και κατηφόρα.

Και ζεις μια νέα έρημο μ’ επίγνωση τι έφτιαξες,

γνωρίζεις πως τον άγιο εντός σου τον κορόιδεψες.

Δεν είσαι άγιος, θεός ουτ’ άνθρωπος ακόμα,

αν η αγάπη δεν μπορεί να βγει σου απ’ το στόμα.

Είσαι συνείδηση φωτιάς και λες πως το γνωρίζεις,

μα η πράξη σου δεν σε τιμά, τον δρόμο δεν φωτίζεις

Κλαις, άλλη μια κι εσύ απ’ τις μωρές παρθένες,

φωνάζεις πως αυτή η σκιά σε κάνει να πεθαίνεις.

Μα κοίτα εδώ, ψυχές πολλές σε σένανε φωνάζουν

κράζουνε για βοήθεια, για τη θυσία κράζουν.

Θυσία του εγωισμού και της υπερηφάνειας.

Να μαλακώσει, να γενεί ο πόνος της ορφάνιας

γιατρειά και μετουσίωση και αναβιβασμός,

που εμπόδιό του γίνεται ο κάθε εγωισμός

 Εμπρός λοιπόν κι αν πόνεσες κι ακόμα κι αν πονάς.

Να γίνεις η παρηγοριά για κείνους που κοιτάς

και σε κοιτούν με επιμονή γεμάτη ικεσία,

για να γενεί η απανθρωπιά η ελπίδα τους η θεία.

Μη θες, μην ψάχνεις, μη ρωτάς

μα ζήσε κάθε ώρα,

με την αγάπη στην καρδιά

το εδώ, το κάθε τώρα.

Ευθύνες πούθε να ζητάς, υπάρχουν; Δεν υπάρχουν.

Ούτε σε έναν απ’ αυτούς που λες ότι σε ψάχνουν.

Ψάξε κι εσύ βαθιά, πικρά και δώσε στη ζωή σου

την ευκαιρία να φωτισθεί, παιδί του Παραδείσου

Γίνε παιδί και παίξε για να μάθεις

τη σημασία ν’ αγαπάς χωρίς άλλα να πάθεις.

Μπρος! σήκω και περπάτησε η Ώρα είναι τώρα

να ζήσεις με τ’ αδέλφια σου, ξεπέρασε τη μπόρα.

Και τα στοιχειά που μέσα σου στοιχειώνουν,

για να ρουφούν, ν’ απομυζούν όσα σου φανερώνουν

οι ένδοξες ψυχές, που φτάσαν στην Αγάπη

πριν από σένα. Ενέγραψαν το Ένα Μονοπάτι

Το Μονοπάτι της καρδιάς, της Θείας Δικαιοσύνης

που δράττεις όλους τους καρπούς απ’ ό,τι εσύ δίνεις.

Δίνεις χαρά; Λάβε χαρά. Δίνεις θυμό; Θυμήσου

πόσο ο θυμός ξεστράτισε για πάντα τη ζωή σου.

Και γίνε εσύ το πρότυπο αγάπης και φροντίδας.

Γίνε εσύ που το ζητάς κι ας είναι της πατρίδας

ο νόστος ο υπερούσιος που ο Υιός γυρίζει

στη Γη όπου τον γέννησε κι από χαρά δακρύζει.

Γίνε χαρά, γίνε ζωή, γίνε ομορφιά κι αγάπη

λόγος μελίρρυτος, χρυσός που τις ψυχές  ανάγει.

Γίνε εσύ η προκοπή κι ο μόχθος κι η ευθύνη

και λάβε την ολόκληρη την αγκαλιά που δίνει

μόνο η δική σου αγκαλιά στα Σύμπαντα, στους Κόσμους

στον εαυτό σου τον γλυκό σε κάθε κόσμο εντός σου.

Αυτός είναι και γνώριζε και μάθε και ρωτήσου

ποιο είναι το έργο σου, και ποια η αποστολή σου

Πηγή Κωνσταντάρα

Επιστολή για το Δημοψήφισμα

01/07/2015

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ:

Η Βαθύτερη Πραγματικότητα του
Ναι και του Όχι των Ελλήνων

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΥΔΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ, ΜΕΣΑ ή ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΔΙΧΑΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Γεννήθηκα σε μια χώρα που το όνομά της φαινόταν πως ήταν σε όλους γνωστό, αλλά ωστόσο ούτε στο δημοτικό, ούτε στο γυμνάσιο, ούτε στο λύκειο ή σε κάποια ανώτατη σχολή μου είπαν τι σημαίνει. Έπρεπε μόνος μου να το ερευνήσω. Και αυτοί οι επιθεωρητές και οι κρατικοί ελεγκτές που ερχόντουσαν μια φορά τον χρόνο στο σχολείο, τι έλεγχαν τελικά; Αν είπε λιγότερα ή περισσότερα ο Δάσκαλος απ’ ότι προέβλεπε το πάντα προβληματικό πρόγραμμα και ποιός έφτιαξε το πρόγραμμα και για ποιό σκοπό το έφτιαξε; Γιατί να προγραμματίζει την αποτυχία; Αισθανόμουν μέρος αυτής της μεγάλης αποτυχίας του προγράμματος. Ήμουν μέρος τους προβλήματος και όφειλα να το λύσω για να αποδεσμευτώ. Αλλά αυτό έμοιαζε σχεδόν αδύνατον.
Όταν έμαθα λοιπόν, ότι Ελλάς σημαίνει γη του φωτός, λίθος φωτός ή το φως της γης, ένα μειδίαμα σχηματίστηκε στο πρόσωπο μου ασυναίσθητα, καθώς σκεπτόμουν τι τραγική ειρωνεία που είναι να ζεις σε μια φωτεινή χώρα, ανάμεσα σε ανθρώπους που ζουν στο σκοτάδι της ψυχής τους. Φυσικά, δεν είναι οι περισσότεροι, αλλά και πότε νοιάστηκε ο λύκος αν τα πρόβατα είναι πολλά ή λίγα όταν έχει όλα τα μέσα και την εξουσία να επιβάλλει στους περισσότερους τη δική του πραγματικότητα του φόβου και της τρομοκρατίας σε έναν απάνθρωπο αγώνα επιβίωσης. Απάνθρωπο, γιατί την ίδια ώρα που ξυπνάει μέσα του το κυνηγημένο ζώο, σκοτώνει κάθε τι ανθρώπινο.
Για εκείνους που πρόδωσαν υπηρετώντας τους Μήδους–Πέρσες είπαν ότι μήδισαν. Είναι τραγωδία να πίνεις Αλήθεια πριν το γάλα και έπειτα να γεννιέσαι σε έναν κόσμο που σε προδίδει και σε καταδυναστεύει, σε εκμεταλλεύεται και σε εξαπατά από το μαιευτήριο ως το κοιμητήριο. Κάποτε είπα στον εαυτό μου: «Λες η πικρία σου να προδίδει τον αληθινό σου ρόλο; Αν προδοθείς, δικαιούσαι να γίνεις προδότης; Μόνο αν υπάρχει ο αληθινός Δάσκαλος μέσα σου είσαι ανίκανος να προδώσεις. Αυτός σου παίρνει μόνο τις ψευδαισθήσεις σου.
Ποιες είναι οι ψευδαισθήσεις των Ευρωπαίων που αφαιρεί το Όχι του Δημοψηφίσματος; Ας δούμε τις κυριότερες:
α) Το κοινό συμφέρον και η Ενότητα των λαών: Ήταν απάτη ενός ολιγαρχικού συμφέροντος ανάμεσα στα κράτη μέλη. Έτσι ονομάστηκε η έξαρση του ρατσισμού του εθνικοσοσιαλισμού και φυλετισμού ανάμεσα όχι μόνο στα έθνη, αλλά και στους βόρειους και νότιους, τους δυτικούς και ανατολικούς της ίδιας της χώρας (Ισπανίας–Αγγλίας–Γαλλίας–Ιταλίας–Γερμανίας) κ.λπ.
β) Πρόοδος-Αλληλεγγύη-Ανθρωπισμός: Αν οι αυτοκτονίες, η κατάθλιψη, η βία, η τρομοκρατία είναι πρόοδος, τότε έχουμε προοδεύσει πολύ. Θα την δούμε στους Ευρωπαίους εταίρους που μας υπερχρεώνουν με δόλο, χωρίς να μας αποζημιώνουν και χωρίς να μας επιστρέφουν το κατοχικό δάνειο. Θα τα δούμε επίσης στα εκατομμύρια άστεγους, απόρους, μετανάστες, ορφανά πολέμου, στο δουλεμπόριο, την εκπόρνευση και την παιδική εκμετάλλευση.
γ) Παιδεία: Φτωχοποίηση γλώσσας, διαστροφή εννοιών, απαξίωση ιδανικών–αξιών–αγαθών–αρετών, προσβολή ηθών, εθίμων, ιστορίας, πολιτισμού, ανθρωπιάς.
δ) Δικαιοσύνη-Ισότητα-Δημοκρατία: Εκατομμύρια πλέον τρώνε από τα σκουπίδια, οι φτωχοί φτωχαίνουν και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Οι εταίροι ψηφίζουν οι Έλληνες να παίρνουν φάρμακα γενόσημα και να τρώνε μεταλλαγμένα και απαξιώνουν το Δημοψήφισμα στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία.
ε) Ειρήνη: Το πιο μεγάλο ψέμα δεν το δείχνουν μόνον οι πόλεμοι έξω από την πόρτα μας αλλά και μέσα στο ίδιο μας το διαμέρισμα μέχρι και μέσα μας. Πριονίζουμε το κλαδί που καθόμαστε.
Ούτε ο Εφιάλτης, ούτε ο Σόλων θα πίστευε πως στη χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, το Δημοψήφισμα κάποτε θα το θεωρούσαν βδέλυγμα που εξυπηρετεί το διχασμό και τον εμφύλιο σπαραγμό. Ο Πλάτων δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το 2015, στην πλατεία Συντάγματος κάποιοι θα έκαναν διαδήλωση για να βγουν από το σπήλαιο της ανεργίας, της πείνας, της φτώχειας και το ποδοπάτημα της αξιοπρέπειάς τους και στη συνέχεια εκείνοι που αδιαφορούσαν για όλα αυτά να διαδηλώνουν έξω από την Βουλή των Ελλήνων ότι προτιμούν να έρθουν και άλλα χειρότερα μνημονιακά μέτρα στο σπήλαιο, παρά να πάψουν να θεωρούνται Ευρωπαίοι. Τέτοιοι Ευρωπαίοι θέλουμε να είμαστε; Αυτό ήταν το όραμα όλων των πολιτών, των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η υποταγή σε ένα όραμα δίχως αύριο όπως το ζουν οι χιλιάδες των αποφοίτων που αναγκάζονται να μεταναστεύουν; Εκείνοι που είχαν υποτιμήσει την ελληνική παιδεία και γι’ αυτό σπούδασαν στο εξωτερικό, αναγνωρίζοντας την εξαθλίωση της κρατικής εκπαίδευσης στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στο εξωτερικό για να ζήσουν εκεί, αφού το μέλλον της Ελλάδας έγινε πλέον σκοτεινό εξαιτίας της στάσης τους.
Όλα αυτά είναι κατανοητά, αυτό που δεν είναι κατανοητό με κανένα τρόπο είναι, ότι μετά από απ’ όλα αυτά διαδηλώνουν στο Σύνταγμα την προτίμησή τους να παραμένουν τα πράγματα όπως έχουν και εκεί βλέπεις ποιοί παρελαύνουν λέγοντας «Ναι» Ακαδημαϊκοί, Πρυτάνεις, Επιστήμονες, Καθηγητάδες, Καλλιτέχνες, Ελληναράδες, Πολιτικάντηδες, Καλαμαράδες, Πατριάρχες της Εκκλησίας και πρώτα απ’ όλα οι συντονιστές των μεγάλων πορνείων της δημοσιογραφίας. Άλλες πόρνες όμως συγχώρεσε ο Χριστός, στους υποκριτές είπε «Ουαί» και τους απεκάλεσε «γεννήματα εχιδνών». Τα τραπέζια των τοκογλύφων τίναξε στον αέρα ο Χριστός και ούτε δέχθηκε να γίνει ηγέτης των ζηλωτών για να μην τροφοδοτήσει τον εμφύλιο διχασμό.
Στην αρχή χτύπησαν την Ιστορία μας, την έκαναν κομματάκια μπροστά μας και εξαφάνισαν τον Αρχάνθρωπο, πρόγονο των Ελλήνων, ηλικίας 1 εκατομμυρίου ετών ευρήματα, για να πιστέψουμε ότι προερχόμαστε όλοι από έναν πιθηκάνθρωπο της Αφρικής μόλις 300.000 χιλιάδων ετών. Όποιος γνωρίζει αληθινό Έλληνα, γνωρίζει κάποιον που προηγείται κατά 700 χιλιάδες χρόνια εξέλιξης, δηλαδή βλέπει το μέλλον του.
Δεύτερον αποκρύπτουν ότι ο Μινυακός προμινωικός πολιτισμός προηγείται τουλάχιστον 40.000 χιλιάδες χρόνια από τον Σουμεριακό που κι’ αυτός είναι Δραβιδικός Αιγαίος κλάδος, ενός παγκόσμιου πολιτισμού που κοιτίδα είχε την ελλαδική γη.
Τρίτον: Ηρακλής, Αχιλλέας, Αλέξανδρος, Σωκράτης, Πλάτων μέχρι και ο Κολοκοτρώνης θεωρούνται μέθυσοι και ομοφυλόφιλοι. Δολοφονημένοι, εξόριστοι και αδικημένοι πεθαίνουν οι καλύτεροι των Ελλήνων.
Τέταρτον: Ενετοί και Τρώες κάνουν την αρχή ενός πολέμου που δεν σταμάτησε ποτέ στον εμφύλιο Σπάρτης και Αθήνας μετρώντας χιλιάδες θύματα. Βαβυλώνιοι, Σκύθες, Φοίνικες, Καρχηδόνιοι, Πέρσες και Λατίνοι. Την σκυτάλη θα παραλάβουν οι Χάζαροι, Τουρκομογγόλοι και Ούννοι και θα ηγούνται πάντα οι Φράγκοι και Αγγλοσάξωνες στην γενοκτονία των Ελλήνων σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Οι Ενετοί έκαναν χειρότερα από τους Τούρκους στην πρώτη άλωση του 1204. Έτσι έγινε και ο Πάπας Υπερδύναμη. Ενετός βομβάρδισε την Ακρόπολη, ούτε Τούρκος το έκανε, ούτε Εβραίος. Ο εκφραγκισμός τροφοδοτήθηκε στο Βυζάντιο με τον ξεριζωμό και την δίωξη του ελληνισμού͘ 2 εκατομμύρια Έλληνες βασανίστηκαν και κατακρεουργήθηκαν στην Σκυθόπολη επί Βυζαντίου. Άλλα 2,5 εκατομμύρια Έλληνες θα σφάξει ο Μπαρμπαρόσα, άλλα 2 εκατομμύρια στην τουρκοκρατία, άλλα 2 εκατομμύρια στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο από Ιταλούς, Γερμανούς και Βούλγαρους. Πόσα εκατομμύρια πέθαναν στον Εμφύλιο, την χούντα, την Κύπρο, το Πολυτεχνείο, στα νοσοκομεία, σε ατυχήματα και πόσους από καρδιακά, εγκεφαλικά, καρκίνους, ντροπή και απογοήτευση;
Πέμπτον: Οι Ρόθτσιλντ μας δάνεισαν το 1821 και οι ίδιοι πήραν το χρυσό της Ανατολής, οι ίδιοι μας υπερχρέωσαν στη συνέχεια για να χρεοκοπήσουμε φροντίζοντας να έχουν στον έλεγχό τους την Τράπεζα της Ελλάδας στερούμενοι του δικαιώματος να κόβουμε δικό μας χρήμα.
Το 1922 στην Σμύρνη έγινε συνωστισμός στο λιμάνι και πνίγηκαν οι Μικρασιάτες.
Και πάλι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας Γερμανοί είχαν εκπαιδεύσει και τροφοδοτήσει με πολεμοφόδια τον τουρκικό στρατό. Και πάλι αγγλοαμερικάνοι, ελβετοί και φραντσέζοι κοιτούσαν με θλίψη το θέαμα. Εμπρησμούς, λεηλασίες, βιασμούς, δολοφονίες, αρπαγή. Και πάλι οι σύμμαχοί μας αφού είδαν τους Γερμανούς να μας ισοπεδώνουν την οικονομία, μας έσυραν σε έναν εμφύλιο για να είναι σίγουροι. Το ίδιο θέλει και ο Σόρος σήμερα.
Μετά το ευρώ, βλέπουμε Τούρκους, Γερμανούς, Εβραίους, Κινέζους, Ελβετούς, Γάλλους, Άγγλους, Ρώσους, Αμερικάνους να αγοράζουν αεροδρόμια, διόδια, λιμάνια, γη, νησιά, υπηρεσίες, ΔΕΚΟ, πετρέλαια, την ακτή Ποσειδώνος, μάρμαρο, ζεόλιθο, χρυσό, ελιές, αμπέλια και τα σπίτια μας που δεν προλάβαμε να ξεχρεώσουμε γιατί ήρθαν νέα χαράτσια. Εμείς τους συγχωρέσαμε χίλιες φορές. Εκείνοι απαιτούν την τιμωρία μας κι όπως ο Σάυλωκ της Βενετίας ο τοκογλύφος θέλουν κομμάτι από την σάρκα μας. Δεν νοιάζεται κανείς πια για το τι νερό πίνει ή τι μεταλλαγμένα τρώει, ούτε τι αέρα αναπνέει και έτσι διεκδικεί μάταια τα χαμένα ανθρώπινα δικαιώματά του αφού του στερούν και τα φυσικά.
Δεν μπορείς να λέγεσαι ούτε Έλληνας, ούτε Χριστιανός όταν συντηρείς με τις καθημερινές σου επιλογές κατεστημένα υποκρισίας, αδικίας και τρομοκρατίας. Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται στα κίνητρα, αυτά είναι η αληθινή μας ταυτότητα. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους. Όσοι υπηρετούν τον μαμωνά, το θεό του χρήματος διακρίνονται από τον φόβο τους, δηλαδή «την αγάπη» τους για το χρήμα, όπως λέμε ανόητα, ενώ θα έπρεπε να λέμε εξάρτηση καθώς η αγάπη δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις πράξεις και τα ένστικτα, τα συναισθήματα και τα πάθη, τις σκέψεις και το σκέπτεσθαι, τα λόγια και την συμπεριφορά που διαμορφώνονται από τα ποταπά κίνητρα της υλιστικής συνείδησης.
Ο αληθινός Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται ζει και αναπνέει το φως που υπάρχει μέσα του, την Αγάπη που αναγνωρίζει ως Αλήθεια που τον ελευθερώνει. Τα κίνητρα που προέρχονται από την πνευματική συνείδηση της Αγάπης διαμορφώνουν ένα αρμονικό δυναμικό κίνησης, διαφορετικής ποιότητας θυμικό και συγκινήσεις, ανώτερη νοημοσύνη και ευφυΐα και άλλη συμπεριφορά καθώς το εύψυχον κινείται μέσα από βαθύτερες μνήμες και υψηλότερα οράματα, με άλλη επίγνωση και συνείδηση ταυτότητας.

Ποιά είναι τα πρότυπα όμως, τα οποία επιβάλλονται και κυριαρχούν και πώς ενώ ζούμε τα αποτελέσματα αυτής της παγκόσμιας πλύσης εγκεφάλου βασιλεύει η παθητική αποδοχή των σκουπιδιών που μας προβάλλουν και μας τροφοδοτούν τα Μ.Μ.Ε.; Εάν διακρίνουμε ότι πίσω από κάθε πρόβλημα κάθε πολιτισμού και κάθε κοινωνίας βρίσκεται ένα κενό παιδείας, κι αν παραδεχόμαστε ότι τα Μ.Μ.Ε. έχουν υποκαταστήσει το ιερό λειτούργημα της παιδείας, τότε θα ξεκινούσαμε την κάθαρση στον χώρο της δημοσιογραφίας και έπειτα στον κόσμο της εξαγορασμένης διανόησης και τους ακαδημαϊκούς κύκλους, τα σχολικά προγράμματα και βιβλία και κυρίως την παιδεία των Δασκάλων. Για να το κάνουμε όμως αυτό, πρέπει να ξεκινήσουμε την κάθαρση μέσα μας ώστε να αποδεσμευτούμε από την εσωτερική λογοκρισία και τις παγίδες της παραπληροφόρησης.

Ο ιστός αυτής της αράχνης (βλ. σχετικό πίνακα) υφαίνεται με ιδέες που εκφράζονται μέσα από τους πέντε βασικούς πυλώνες του ανθρώπινου πολιτισμού και τις αντίστοιχες εξουσίες: κυβερνητική–οργανωτική, Μ.Μ.Ε., νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική. Αντίστοιχα, η κοσμοθεώρηση και η φιλοσοφία κάθε ανθρώπου καθρεπτίζεται στην παιδεία, η πολιτισμική μνήμη στην τέχνη, η τεχνολογία στην επιστήμη, η οικονομία στην πολιτική και η ηθική στην θρησκεία.

Όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, μας οδήγησε σε ένα παγκόσμιο υπαρξιακό αδιέξοδο μηδενισμού με την απαξίωση προτύπων, αξιών, την εγκατάλειψη του μέτρου, την υποτίμηση του Δασκάλου και της μάθησης μέσω μιας διαστρεβλωμένης ιστορίας, γλώσσας και εκπαίδευσης δημιουργώντας τσουνάμι κατάθλιψης και αυτοκαταστροφικότητας.

Ο δεύτερος πυλώνας της τέχνης, πατάει το κουμπί της χειραγώγησης μέσω προπαγάνδας, καταναλωτισμού και υποταγής σε μόδες και life style, σε μπότοξ, αναβολικά, στην τροφοδοσία ενός εγωκεντρικού ναρκισσισμού δημιουργώντας μια πανδημία αλτσχάιμερ, διπολισμού και σχιζοφρένειας ανάμεσα στο παγκόσμιο πρόβλημα του υπερπληθυσμού και του δημογραφικού προβλήματος υπογεννητικότητας στην Ελλάδα. Ο τρίτος πυλώνας έχει σχέση με το καθεστώς της οικολογικής ρύπανσης, της χρεοκρατίας, των πολέμων, τις εργασιακές σχέσεις, τον τζόγο, την πορνεία, την εγκληματικότητα, το δουλεμπόριο και την αναγκαστική μετανάστευση. Ο τέταρτος με την διαμόρφωση ενός ταραγμένου και μολυσμένου συναισθηματικού κόσμου συνεχούς καταστολής ή εκτόνωσης του θυμού και της οργής, συνδέεται με το παγκόσμιο θέμα της ελεύθερης ενέργειας που θα μπορούσαμε να έχουμε, αλλά δεν έχουμε. Ο πέμπτος πυλώνας συντηρεί το φόβο του θανάτου, την ντροπή και την ενοχή για κάθε τι σωματικό και την καταδίκη της μετά θάνατον κρίσεως.
Ο ιστός πλέκεται αριστοτεχνικά με απαγορεύσεις, φανατισμό, θρησκευτική μισαλλοδοξία, ταμπού και που αντί να οδηγήσει στην Βασιλεία των Ουρανών καταλήγει σε μια αφόρητη τρομαχτική μιζέρια, υποταγή στην βλακεία και στο φθόνο.
Κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτου φυλής, εθνότητας, θρησκείας και ιδεολογίας είναι συντονισμένος σε κάποια συχνότητα ζωής ανάλογα το επίπεδο συνείδησης του, δηλαδή της συμμετοχής του σε κάθε λειτουργία των πέντε πυλώνων. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύει ή όχι ότι είναι τυχαίο που έχει πέντε δάκτυλα, πέντε γεύσεις, πέντε αισθήσεις και ότι ζει σε πέντε ηπείρους, η νομοτέλεια του συντονισμού ή του αποσυντονισμού του από το μέτρο, καθορίζει όχι απλώς το βιοτικό, αλλά το βαθύτερο επίπεδο ύπαρξής του.
Οι παρακάτω πίνακες περιλαμβάνουν στοιχεία αυτών των επιπέδων συνολικά.
Λέμε Ναι στην πρώτη στήλη και Όχι στην δεύτερη ή το ανάποδο; Το Δημοψήφισμα γίνεται αφορμή αυτοπροσδιορισμού και αυτογνωσίας. Τα προσωπεία πέφτουν και η αληθινή μας ταυτότητα φανερώνεται. Καιρός να δούμε ποιοι είμαστε και να διεκδικήσουμε ό,τι μας αξίζει.