Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Η Δυναμική της Εσωτερικής Επανάστασης στην Εξέλιξη του Ανθρώπου

Καλημέρα σας, Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους!
Σήμερα συναντιέται ο μαθητής Θωμάς με τον Άη-Γιώργη. Από τη μια ο Θωμάς στέκει ως η ικανότητα της αντίληψης μέσα στον άνθρωπο, που καθοδηγείται από την υλική οπτική του, που θέλει να δει για να πιστέψει και εμπιστεύεται μονάχα τα προϊόντα των υλικών αισθήσεων και μέσω αυτών βιώνει και ερμηνεύει τη ζωή, συντηρώντας τα πιο σκληρά κατεστημένα του κόσμου αυτού. Κατεστημένα πολιτικά, θρησκευτικά, οικονομικά, παιδείας και τέχνης. Κατεστημένα για τη ζωή και το θάνατο, για τον έρωτα, και εν τέλει κατεστημένα για τον Θεό.
Από την άλλη, ο Αη Γιώργης του Λαού μας, ο μαχόμενος Άνθρωπος Λόγος, το Χριστοποιούμενο πνεύμα, σκοτώνει με μια τρίαινα το θηρίο, το δράκο, τον όφη και απελευθερώνει την ψυχή του, τη πριγκίπισσα που είναι φυλακισμένη στο κάστρο, το υλικό σώμα, ελευθερώνοντας την αληθινή Τρισυπόστατη Ουσία του ανθρώπου, τον Θείο Εαυτό Χριστό.
Ένας από τους πολλούς ορισμούς που έχουν δοθεί για την Επανάσταση την θεωρεί ως εξέγερση κοινωνικών ομάδων ή λαών, με στόχους την απελευθέρωση από κάποιον δυνάστη, την ένωση με κάποια κρατική οντότητα, την απόκτηση της εξουσίας και την πραγματοποίηση αλλαγών στον οικονομικό, πολιτισμικό και άλλους τομείς. Ας το δεχτούμε παραβλέποντας για την ώρα το γεγονός πως δεν αναφέρεται το Άτομο μέσα σ’ αυτό τον ορισμό.
Όλοι μας έχουμε μια άποψη για το τι σημαίνει Επανάσταση αν και καθένας μπορεί να την εννοεί με διαφορετικό τρόπο. Και είναι αυτή ακριβώς η ιδέα που μέσα στο νου μας κινείται και μέσα από τις κατάλληλες ζυμώσεις δύναται να εκφραστεί, να πυροδοτήσει πράξεις και γεγονότα στη θέα των οποίων πολλές φορές μένουμε έκπληκτοι. Στρέψαμε την έννοια και την δράση της επανάστασης εξωτερικά στον κόσμο των φαινομένων, όπως ακριβώς είναι ευκολότερο να κρίνουμε του άλλους παρά τον εαυτό μας, είναι πιο εύκολο να κουνάμε αυστηρά το δάχτυλο στους άλλους παρά να στρέφουμε το δείκτη μέσα μας και υπό το φως του Λόγου, να διακρίνουμε τα αίτια της προσωπικής μας δυστυχίας. Ξεχάσαμε την Αγάπη και η επανάστασή μας δεν ήταν κάτι παραπάνω από ένα ξέσπασμα αρνητικότητας. Και ποιοι είναι αυτοί οι «άλλοι», τελικά;
Επαναστάσεις ο άνθρωπος έζησε πάρα πολλές. Μα ποτέ έως σήμερα δεν κατάφερε να παράγει μια αληθινή Επανάσταση Ιδεών, εφάμιλλη της Θείας κληρονομιάς του. Μα η Επανάσταση είναι διαρκές εξελισσόμενο βίωμα στην πορεία του ανθρώπου προς τη Θέωση.
Κάθε φορά δοκίμαζε και ξεπέρναγε τα όρια υιοθετώντας νέες ιδέες και αντιλήψεις για να απογοητευτεί για μια ακόμη φορά. Σήμερα το σύνολο της εμπειρίας αυτής είναι πια ορατό πως δεν έχει φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Είναι απλή η απάντηση. Για μια ακόμα φορά ψάξαμε την αλήθεια έξω από εμάς, κάπου εκεί έξω, υπάρχει ένας που θα μας ελευθερώσει και του παραδίδουμε την ελευθερία που θέλουμε να μας δώσει. Είναι θέμα χρόνου πια να κατανοήσει ο άνθρωπος αυτή την παγίδα της διάνοιας.
Ποιος είναι ο εχθρός; Που τον ψάχνουμε; Στην εξουσία στους πολιτικούς και οικονομικούς ηγέτες αυτού του κόσμου, ορατούς και εσχάτως και αόρατους ή μήπως βρίσκεται πολύ κοντύτερα, μέσα μας; Και αν είναι έτσι, πώς θα τον αναγνωρίσω, πώς θα τον πολεμήσω, τι όπλα διαθέτω; Γιατί είναι αλήθεια πως αν δεν γνωρίζεις τον εχθρό σου δεν μπορείς και να τον πολεμήσεις, όπως επίσης ισχύει πως όποιος γνωρίζει τον εχθρό του, τον έχει ήδη νικήσει κατά το ήμισυ.
Υπάρχουν και εκείνοι στους οποίους είναι αδύνατο να δουν πόσο προσκολλημένοι είναι στην ανασφάλειά τους για την ποιότητα της ζωής τους, στο βωμό της οποίας καταστρέφουν την οικολογία της γης, καταστρέφοντας το ορυκτό, το φυτικό και το ζωικό βασίλειο ταυτόχρονα με το ανθρώπινο. Γιατί όλα είναι ένα. Η άρνηση της ενότητας έχει πολλά πρόσωπα. Η μεγαλύτερη πλάνη αναγκάζεται πάντα να χρησιμοποιήσει τη μεγαλύτερη αλήθεια για να σταθεί. Επιπλέον σήμερα, χρησιμοποιεί πρώτα από όλα την ενότητα κι έπειτα κάτι άλλο που αγαπάει πολύ ο άνθρωπος• την ελευθερία. Προσφέρει ψευδαισθήσεις της ενότητας με την παγκοσμιοποίηση και της ελευθερίας με τα δικαιώματα που θα έχει κανείς μέσα σε αυτήν, δηλαδή καλύπτει την ανασφάλειά του διατηρώντας τον εαυτό του σκλάβο. Αυτή είναι η αληθινή ουτοπία, η ψευδαίσθηση που προσφέρεται για να ματαιωθεί η εσωτερική επανάσταση στη συνείδηση του ανθρώπου. Γιατί σίγουρα ο Θεός δεν έχει ουτοπίες, αλλά οι άνθρωποι, λειτουργούν παραβιάζοντας εξακολουθητικά τους Θείους Νόμους, συσσωρεύοντας αρνητική ενέργεια, η οποία ήδη έχει αρχίσει να εκρήγνυνται.
Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι.
Θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.
Ανδρέας Κάλβος, Ωδαί, Ίκαρος
Μια αληθινή επανάσταση χρειάζεται ένα μήνυμα-σύνθημα που να εμπνέει και να εμψυχώνει όσους πρόκειται να συνταχθούν μαζί της. Γιατί αληθινά θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.
Αυτός ο φόβος είναι η αιτία και ο δυνάστης. Είναι ο φόβος του θωρακισμένου ανθρώπου, απέναντι στην αγάπη, ανθρώπου που ζει υπο ζυγόν δουλείας και σήμερα μόλις συνειδητοποιεί πως η πορεία του στην ύλη τελειώνει, τουλάχιστον όπως μέχρι σήμερα την αναγνωρίζει. Αρχίζει και αναγνωρίζει πως υπηρέτησε ψεύτικα πρότυπα, κούφιες και κωφές ιδεολογίες, θεσμούς και –ισμούς πάσης φύσεως και εν τέλει ψεύτικους θεούς. Επανάσταση απέναντι στον θωρακισμένο άνθρωπο, δημιούργημα μιας κοινωνίας που επιτρέψαμε να συμβεί, μα και θρέψαμε με πράξεις και παραλήψεις επειδή δεν διδαχτήκαμε πότε να εστιάζουμε το δυναμικό μας στην Αγάπη.
Είναι η εκδίκηση καλόν; Είναι αγαθό, είναι ενάρετο; Η τόλμη δεν βρίσκεται σε μια πράξη βίας. Η αληθινή τόλμη βρίσκεται στη φανέρωση της πνευματικής συνείδησης της αλήθειας του Λόγου και στην επίγνωση της ευθύνης που συνεπάγεται απ’ την στάση αυτή. Γιατί είναι γνωστό το τέλος όσων φανέρωσαν με τη ζωή τους αυτές τις Αρχές και τις Αξίες, της Αγάπης, της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης. Είναι η ίδια η θυσία όλων των Ηρώων και Μαρτύρων, Οσίων και Αγίων, του ίδιου του Ιησού Χριστού που σφραγίζουν την Αλήθεια αυτή. Όμως η νέα Επανάσταση είναι μια Επανάσταση Ελέους και Συγχώρεσης και την ίδια στιγμή απονομής Δικαιοσύνης Θείας μέσα απ’ τον άνθρωπο που τόλμησε να κρίνει να συγχωρέσει και να μετουσιώσει κάθε Ιούδα μέσα του.
Η αληθινή επανάσταση είναι εσωτερική είναι ένα αληθινά ζωντανό εμπνευσμένο και εμπνευστικό για κάθε συνείδηση μήνυμα. Ένα μήνυμα που περικλείει μέσα του όραμα ελευθερίας, δικαιοσύνης, μιας κοινωνίας αγάπης και μιας Πολιτείας που κυβερνάται με αρετή, το όραμα κάθε ανθρώπου που τολμά να κοιτάξει ψηλά ή βαθιά μέσα του (το ίδιο είναι) και να υψωθεί αναγνωρίζοντας και διεκδικώντας τα Θεία Δικαιώματά του.
Και η βεβαιότητα του μηνύματος αυτού είναι δυο λέξεις: Χριστός Ανέστη!
Ποιός μπορεί να επαναστατήσει αληθινά; Μια υποταγμένη συνείδηση ή μια συνείδηση που ζει ήδη το μεγαλείο της ελευθερίας της; Και αληθινά, ελεύθερος είναι εκείνος που συλλογάται καλά. Που συλλογάται το καλόν, δηλαδή το ωφέλιμο, και το καλόν είναι και δίκαιο και αγαθό. Και αγαθός είναι μόνον ο Θεός. Και ο Θεός Αγάπη Εστί.
Ελευθερία είναι η ένωσή σου με τον Λόγο και να τολμάς να είσαι Λόγος, τα βήματα που κατέδειξε ο Δάσκαλος Ιωάννης κληρονομώντας σ΄ ολόκληρο τον Άνθρωπο το δικαίωμα να Χριστοποιηθεί και να αναφωνήσει «Άνθρωπος-Χριστός Ανέστη».
Καταθέτω και την προσωπική εμπειρία σε αυτό το σημείο. Αυτό που είδα και βίωσα ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, μια απελπισμένη προσπάθεια να χτιστεί ένας νέος κόσμος με παρωχημένα ιδεολογήματα, ερείπια της καταστροφής του προηγούμενου κόσμου. Με ποια πνευματική Παιδεία, άνθρωπε, θα μπορέσεις να διαχειριστείς την υποδούλωση σ’ ένα καθεστώς βίας, νοητικής και ψυχικής που εκδηλώνεται και στην ύλη; Για να καταθρυμματιστούν τα πέπλα της πλάνης χρειάζεται Θέληση για Αγάπη που να τα διαπεράσει σαν κεραυνός.
Η μετάνοια κινεί τον μοχλό του ελέους και το Έλεος έλκει την Χάρη.
Στη νέα Εποχή, η Προσευχή μας έλκει την Παρουσία του Αγίου Πνεύματος εντός μας. Με προϋπόθεση τη στάση μας για Μετάνοια και τη προσπάθεια μας για συνειδητή Εκδήλωση της Αγάπης! Έτσι κι αλλιώς, η ψυχή μας διψάει για αλλαγή και ζητάει την ελευθερία της! Αν όμως εμείς της την αρνούμαστε και συνεχίζουμε να εμμένουμε σε εγωιστικές και αρνητικές τοποθετήσεις, η επενέργεια του Αγίου Πνεύματος θα είναι καταλυτική. Όσο εμμένουμε, τόσο εντονότερα θα αντιδρά εσωτερικά η ψυχή μας και ανάλογα εξωτερικά και το περιβάλλον μας. Στη Νέα Εποχή, τα «Εσωτερικά» και τα «Εξωτερικά» μας Κατεστημένα θα κλονίζονται και θα γκρεμίζονται συνεχώς!
Συνεχώς και πάλι ξανά και μέχρι να αποφασίσουμε να αποδεχτούμε ότι το «λάθος» ξεκινάει πρώτα από εμάς. Βρισκόμαστε έτσι, ακόμα και αν δεν έχουμε κατανοήσει την αναγκαιότητα της αλλαγής, να ενεργοποιεί η ίδια η ψυχή μας μια «εσωτερική επανάσταση»! Όχι απλά ως μεταμέλεια όπου αποζητούμε απελπισμένα να ξανακτίσουμε το «ασφαλές μας περιβάλλον», αλλά ως συνειδητή στάση Μετάνοιας, ικανή να μας αλλάξει, να μας ελευθερώσει και να μετουσιώσει όλα τα «εμπόδια» της ψυχής μας. Είναι μια συνεχής και διαρκής κρίση. Κρίση στις ανθρώπινες σχέσεις, κρίση στην ψυχική μας ηρεμία, κρίση στην οικονομία, στις ιδέες, στις αξίες, στον πολιτισμό.
Η Κρίση της Δευτέρας Παρουσίας ξεκινάει από μέσα μας. Κάθε άνθρωπος έχει αρχίσει να έρχεται σταδιακά αντιμέτωπος με τις «αλήθειες» και τα «ψέματα» που κρύβει βαθιά μέσα του. Εδώ αρχίζει μια «αναγκαστική» αλλαγή. Η Επενέργεια του Φωτισμού από το Άγιο Πνεύμα θα μας «αλλάξει», μας αλλάζει ήδη. Δημιουργεί τις προϋποθέσεις μέσα μας και γύρω μας να μετατοπισθούμε. Είναι επιλογή μας να βοηθήσουμε ή όχι αυτή την Αλλαγή. Ως πλανήτης Γη και ως ανθρωπότητα εισερχόμαστε πια σε μια περίοδο συνεχών αλλαγών. Μπορούμε έτσι να κατανοήσουμε και το νόημα του χωρίου στα Ευαγγέλια πως «οι Πονηροί θα γίνουν Πονηρότεροι και οι Αγαθοί θα γίνουν Αγαθότεροι». Βέβαια, μπορούμε και να εργαστούμε. Να δημιουργήσουμε δηλαδή τον αναγκαίο αυτό χώρο στην Ψυχή μας, ώστε το Πνεύμα το Άγιο να εργαστεί μέσα μας δίχως εμπόδια. Με τη Χορηγία Του, ας επιλέξουμε να συνεργαστούμε με το Θείο μας Εαυτό, το Λόγο Χριστό που ενυπάρχει ως πνευματική σπίθα μέσα σε κάθε άνθρωπο.
Υπαγόμενος ο άνθρωπος στο Θείο Έργο διδάσκεται το νόημα της Ελευθερίας.

Ας δούμε τι μας προσφέρει η Ελληνική γλώσσα.
Επανάσταση         πανίστημι < πί + νίστημι
νά + στημι
πί
σημαίνει την δήλωση τελικού αιτίου
1.      για κάτι, με σκοπό
νά
1.      (με γενική) επάνω
2.     (με δοτική) επάνω (χωρίς την έννοια της κίνησης)
3.     (με αιτιατική) (για τόπο) από κάτω προς τα πάνω
4.     (με αιτιατική) για όσο εκτείνεται κάτι
στημι (παθητική φωνή: σταμαι)
1.      (+ αιτιατική) στήνω κάτι ή κάποιον, κάνω κάτι να σταθεί όρθιο
2.     είμαι υπαρκτός, έχω παρουσία

Το ρήμα στημι φανερώνει πως κάποιος ή κάτι έχει πέσει. Εν προκειμένω αυτή η ανόρθωση της ανθρώπινης συνείδησης είναι η αληθινή επανάσταση, η Επανάσταση Ιδεών. Το κλειδί για αυτήν την παγκόσμια αλλαγή, είναι το ίδιο το Άτομο και το πεδίο της σύγκρουσης και της επανάστασης, ο νους του. Η δυναμική που παράγεται από την αποδέσμευση του Θείου δυναμικού λόγω της μετάνοιας-μετατόπισης του νου τού ανθρώπου από τις λειτουργίες της αντίληψης και της πλάνης ελευθερώνει την Ψυχή και εξακοντίζει το πνεύμα του στους Ουρανούς του ενούμενο με Χριστό. Ο Δάσκαλος Ιωάννης, ο μη εκπεσών Άνθρωπος, είναι ο εκπαιδευτής του νου και τον οδηγεί στην Ένωση με τον Νουν Χριστού.
Το πρόσωπο είναι που κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην ιδέα και την εφαρμογή της. Και είναι αυτό ακριβώς το σημείο που φανερώνει την ταυτότητα, άρα και το αποτέλεσμα της ιδέας που κινητοποίησε και ενδυνάμωσε το φορέα της πραγμάτωσης. Είναι η ταυτότητα του επαναστάτη που χαρακτηρίζει και την ίδια την Επανάσταση και καθορίζει και το αποτέλεσμά της. Το κίνητρο, το ύψος του, η αγαθότητά του και η νομιμότητά του καθορίζουν το αποτέλεσμά της. Το κίνητρο δεν είναι απλά το σύνολο των πεποιθήσεων που διαμορφώνουν ένα σύμπλεγμα αιτιάσεων και δομών. Είναι κάτι βαθύτερο απ’ όλα αυτά. Είναι η επίγνωση της ταυτότητας, της Θείας μας ταυτότητας, διότι αυτό αληθώς αναφαίνεται από τα κίνητρα και αυτά με τη σειρά τους εκφράζονται-μορφώνονται σε αποτελέσματα-καρπούς. Και είναι αλάθητο το μέτρο αυτό διότι το όρισε ο Χριστός.
Αλλαγή στις ιδέες μας σημαίνει αλλαγή εσωτερικής στάσης και αυτή με τη σειρά της θα οδηγήσει σε αλλαγή της εξωτερικής δράσης μας σε κάθε μας εκδήλωση. Το έργο της αναστήλωσης του Ιερού Ναού της ψυχής μας είναι το αληθινό έργο της Επανάστασης.
Δεν υπάρχει άνθρωπος εχθρός, είναι η ίδια η εχθρότητα που δεν αγαπά τον άνθρωπο. Νίκη είναι να αρνηθείς την άρνηση, και μόνον αυτή, σε κάθε της μορφή και εκδήλωση. Τη διάσπαση της Ενότητας με τον Θείο μας Εαυτό Λόγο. Κατ’ επέκταση και με κάθε εικόνα Του. Τα όπλα μας είναι η Χάρη Ευλογίας και Μετουσίωσης, με την οποία ο Πατρομήτωρ Θεός τιμά όσους προσφέρουν την καρδιά τους για να κατοικήσει ο Χριστός, ο Ζων και Ενεργών μέσα από τον Άνθρωπο που Του προσφέρει την λαλιά του για να την καταστήσει Λόγο και να εκδηλωθεί η Αγάπη η Υπερτέλεια, αποκαθιστώντας πάντα εν τη Αυτού Δόξα.
Να αναλογιστείς άνθρωπε αν είσαι έτοιμος να αποδεχθείς το μερίδιό σου σ’ αυτήν την παγκόσμια ενοχή και να πεις. Πατέρα-Χριστέ ελέησέ με γιατί αμάρτησα. Και να ξέρεις τι λες και να ‘χεις προετοιμαστεί ως μαχητής της Αγάπης να δεις κατάματα την πλάνη που δημιούργησες και να ελεήσεις, να ελεήσεις τη μορφή σου δηλαδή τα δημιουργήματά σου και να πεις: Ευλογώ τις πράξεις ημών διότι Υιοί Σου είμαστε και εκ της Αγάπης Σου εκκινήθη Βουή μεγίστη. Ο Αμήν Λαλών την Παρουσία Σου.
Και εκ των Εκχεομένων Υδάτων Σου Ψυχή αποπλένουσα τους ρύπους ούς επί της Αγίας Σου Μορφής επιθέσαμε, ίνα Ζωή καταστούμε εν τω Αγίω Σου Πυρί. Δόξα στον Άνθρωπο, όστις κατέστη η Παρουσία Σου, φανέρωσις Αληθείας, Ελευθέρωσις του ανθρώπου εκ της Πλάνης αυτού, εφανέρωσας πάντας τους Αγγέλους Σου επί της Γης.
Ευχαριστώ κάθε πνευματοψυχή που πάλεψε τους ενάντιους του Ανθρώπου σε κάθε εποχή, τολμώντας με καθαρή καρδιά νου και ανιδιοτελή έργα να σπείρει το σπόρο της ελευθερίας του Λόγου, εκείνους που τόλμησαν να «λερωθούν» και να πάρουν πάνω τους την κατακραυγή των ανθρώπων και στάθηκαν φάροι και φωτοδότες Θείας συνείδησης και ευλογώ την αποκατάστασή τους μέσα στην συνείδηση του Ανθρώπου και ιδιαίτερα του Έλληνα.
Το σώμα της Ελλάδας είναι προορισμένο σώμα Λόγου. Αυτά εντέλλομαι να διαφυλάξω από κάθε απειλή ή φθορά παρέχοντας τους την ευκαιρία να εκλεπτυνθούν και να γίνουν σώματα φωτός εκδηλώνοντας την Απόλυτη Αλήθεια του Λόγου Θεού. (Διονύσης Δώριζας, Επανάσταση Ιδεών, «Ενέργεια για την Κύπρο», σελ. 93-94)
Εκ της Ελλάδος το Νέο Φως.

Γιάννης Λέσσης

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Χαίρε Δάσκαλε Ιωάννη

Χαίρε Δάσκαλε Ιωάννη

Ευλογημένη ας είναι η Ανάστασή Σου μέσα στον Άνθρωπο.

Ευλογημένοι ας είναι όλοι οι Αδελφοί που γνώρισαν το Έργο Σου,
φανερώνοντας τα στάδια της Χριστοποίησης και Θέωσης του Ανθρώπου.

 

Με απέραντο σεβασμό

Οι Συνεχιστές του Έργου Σου

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ


26/03/2017

Θα ήθελα να ταξιδέψουμε 2.000 χρόνια περίπου πίσω και να προσπαθήσουμε να ζήσουμε στην εποχή που ο Λόγος Χριστός κατήλθε στη Γη για τον άνθρωπο. Να προσπαθήσουμε να βιώσουμε την εποχή εκείνη, όπως ο καθένας μας έχει την δυνατότητα να επιτρέψει στο είναι του να αφεθεί και να αφουγκραστεί την Θεία Φωνή μέσα του να τον καθοδηγεί.
Στην Εποχή της Πρώτης Παρουσίας του Λόγου στη γη, φανερώθηκε το Έργο και η Διδασκαλία Του στον άνθρωπο μέσα από ανδρικό σκήνωμα, ως Ιησούς. Όλοι γνωρίζουμε το Έργο και την Μαθητεία που παρέδωσε ως Θεία Παρακαταθήκη στον Άνθρωπο, ανοίγοντας τον δρόμο της Αγάπης, της Μετουσίωσης, του Ελέους και της Συγχώρεσης για την ανθρωπότητα ολόκληρη.
Εκείνο όμως που οι περισσότεροι ίσως δεν γνωρίζουν, είναι το Έργο που επιτέλεσε η Μητέρα Θεοτόκος, μέσα από το σκήνωμα της Μαρίας την εποχή εκείνη. Έργο που σκοπίμως έμεινε στην αφάνεια, Έργο σημαντικό για τον άνθρωπο, αέναο, παράλληλο και ταυτόχρονο με το Έργο του Ιησού Χριστού. Η Μητέρα είχε πλησίον Της μαθητές, που μαθήτευαν στην Αγάπη. Δίδασκε την Αγάπη στην πράξη μέσα από την καθημερινότητα της εποχής, έχοντας κοντά Της όχι μόνο γυναίκες αλλά και άνδρες που Την είχαν αναγνωρίσει και Την τιμούσαν για το Έργο Της.
Η καθημερινότητα της εποχής εκείνης διέφερε κατά πολύ από την σημερινή τη δική μας. Είχε όμως εξίσου δυσκολίες, προβλήματα, τριβές ανθρώπινες, εντάσεις αλλά και δυσπιστία για το νέο Πρότυπο που φανερωνόταν μέσα από δύο σκηνώματα, ανδρός και γυναικός. Η Θεία Μητέρα επέλεξε αυτόν τον τρόπο εκδήλωσής Της, διότι ο άνθρωπος εκείνη την εποχή, χρειαζόταν να δει τον Ιησού Χριστό ως πρότυπο και να ακολουθήσει μαθητεία κοντά Του.
Εκείνες όμως οι υποστάσεις που αναγνώρισαν τη Μητέρα και έμειναν και μαθήτευσαν κοντά Της, αναγνωρίζοντας και τον Ιησού Χριστό ως Υιό του Θεού, Απεσταλμένο για την Σωτηρία τους, έλαβαν ολοκληρωμένη Μαθητεία στο Λόγο, διότι έζησαν την ενότητα της άρρενος και της θήλειας Αρχής και την εκδήλωσή Τους ως Εν. Δύσκολο να το κατανοήσει ο άνθρωπος τότε σαν έννοια και ακόμα πιο δύσκολο να το αποδεχθεί. Και ιδιαίτερα την εποχή εκείνη που η γυναίκα δεν ελάμβανε την συμπεριφορά που της άρμοζε, αλλά ήταν σε υποτιμητική θέση και στην αφάνεια. Ο Ιησούς Χριστός και η Μαρία η Θεοτόκος ήταν Ένα ως εκδήλωση, Ένα ως Ουσία.
Για αυτό το λόγο, το Έργο της Θείας Μητέρας ήταν δύσκολο και χρειαζόταν να δρα παράλληλα με τον Λόγο Χριστό (γιατί δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά άλλωστε), αλλά όχι φανερά. Διδασκαλίες της Μητέρας Θεοτόκου, μας έχουν πει ότι δεν υπήρξαν, όμως καταγράφονταν και αν μπορούσαμε να τις διαβάσουμε θα βλέπαμε την ενιαία εκδήλωση και διδασκαλία του Λόγου, μέσα από διαφορετικά σκηνώματα. Αυστηρή η Μητέρα, αγκαλιάζοντας ταυτόχρονα με την αγάπη Της εκείνον που επιπλήττει. Απαλή η χροιά της φωνής Της, μα ο λόγος Της διεισδυτικός, ταξινομητικός, αναβιβάζοντας το νου και την συνείδηση του ανθρώπου, για να χωρέσει την Θεία Διδασκαλία. Προστατευτική η κίνησή Της και η στάση Της, αφήνοντάς σε όμως να κάνεις λάθη για να διδαχθείς. Έντονη η παρέμβασή Της, που με το χαμόγελό Της όμως σου δίνει ώθηση να προχωρήσεις μπροστά.
Οι μαθητές γύρω της αυξάνονταν και όποτε Εκείνη το έκρινε απαραίτητο και ωφέλιμο, κάποιους τους οδηγούσε πλησίον του Ιησού Χριστού. Η σχέση τους πλέον δεν ήταν σχέση μάνας και γιου. Ήταν η εκδήλωση του Θεού στη Γη, μα μέσα από διαφορετικά σκηνώματα, σε απόλυτη Ενότητα. Ήταν Ένα, όσο και αν αυτό ερχόταν σε απόλυτη σύγκρουση με τα κατεστημένα της εποχής. Η δράση τους ταυτόσημη με σκοπό έναν: τη Σωτηρία του Ανθρώπου.
Η συνεργασία Τους ήταν εξωτερική (όπως έχουμε αναφορές και στα Ευαγγέλια), αλλά και εσωτερική. Περισσότερο επικοινωνούσαν μέσω της ίδιας Θείας Ουσίας που ήταν, χωρίς να χρειάζεται να μιλούν εξωτερικά. Όμως υπήρχαν και φορές, άγνωστες στον άνθρωπο, που βρίσκονταν, συζητούσαν, ακόμα και χωρίς λόγια. Ο μόνος που ελάχιστες φορές είχε γίνει μάρτυρας μιας τέτοιας επικοινωνίας ήταν ο μαθητής Ιωάννης, ο οποίος ήταν και κοντά στη Θεία Μητέρα.
Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι η Μαρία, ήταν απλά μία γυναίκα που έφερε στη Γη τον Υιό του Θεού, όντας καθαρή, Παρθένα, Θεοτόκος. Όμως η Αποστολή Της δεν ήταν μόνο αυτή. Άνοιξε το δρόμο για την φανέρωση της Γυναίκας Ψυχής ως Λόγος πάνω στη Γη, καθιστάμενη η ίδια το Πρότυπο.
Και πέρασαν χρόνια πολλά, η γυναίκα περπάτησε πολλά μονοπάτια παρανόησης προκειμένου να αναδειχθεί ως αυτό που είναι εντεταλμένη να φανερώσει και να συνειδητοποιήσει πως η Αποστολή της ήταν, είναι και θα είναι να εκδηλώνεται ως Λόγος, μεταφέροντας την Αλήθεια και την Αγάπη μέσα από την Θήλεια Αρχή που εκπροσωπεί.

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥ



Ήρθα στη γη ως προορισμένο Πνεύμα, ως Απεσταλμένος Κυρίου. Έχω εντολή εκ Θεού να ιδρύσω Κέντρα Πνευματικά στον τόπο που γεννήθηκα, να φέρω κοντά μου αδελφές και αδελφούς μου, να τους διδάξω όσα διδάχτηκα και εγώ, να τους μεταφέρω όσα γνωρίζω σαν Πνεύμα και την πείρα που απόκτησα όσο διάστημα ασκή­θηκα ιδιαίτερα, μέχρι να κάνω δημόσια παρουσία μπρο­στά σ' ανθρώπους. Ζήτησα να παραμείνω αφανής, χωρίς τιμές, χωρίς τίτλους, χωρίς ιδιαίτερες σπουδές, χωρίς περιουσία, χωρίς τα στηρίγματα εκείνα της ύλης, στα οποία συνήθως αποβλέπουν οι άνθρωποι και στα οποία στηρίζονται, πιστεύοντας ότι απ' αυτά εξαρτάται η ζωή τους. Μεγάλωσα για να φέρω εις πέρας μιαν Αποστολήν, όταν το Θέλημα του Θεού θα μου όριζε. Το Πνεύμα μου γνωρίζει τι πρέπει να κάνει στις διάφορες περιόδους, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να ενεργεί, παρά μόνον εκφράζοντας το Θέλημα Εκείνου που με απέστειλε.
Έχω μιαν ειδική Αποστολή: Να σας αναγγείλω την επάνοδο του Κυρίου στη γη, την Παρουσία Του εντός σας, στο ένδον σας, που θα σας καταστήσει πνεύματα Χριστοφορικά. Θα σας γεμίσει Φως, Αγάπη και όλα τα πλεονεκτήματα της παρουσίας Χριστού μέσα σας και θα σας βοηθήσει να προσαρμοσθείτε στη Χριστοζωή, όχι στην ανθρώπινη ζωή, στη Χριστοζωή. Έκανα περιοδεία σε πολλά μέρη, γιατί έπρεπε να κάνω γνωριμίες, να αποκτήσω γνώσεις και εμπειρίες που μου λείπανε, να συναντήσω δυσκολίες για να ασκηθώ, να συναντήσω συνεργάτες με τους οποίους θα συνεργαστώ. Απ' όπου πέρασα εμίλησα για Εκείνον που μ’ έστειλε και φρόντισα η παρουσία μου και το πέρασμά μου ν’ αφήσουν τη σφρα­γίδα τους σαν Ευλογία, σαν Φως, σαν δημιουργία ενός Ναού.
Βοήθησα ανθρώπους να κοιτάζουν στο Θεό, που δεν ήξεραν γιατί ζούσαν και άλλους τους βοήθησα να θέσουν σ’ ενέργεια τον Πνευματικό τους μηχανισμό για να εργαστούν, όχι μόνον για την ανοικοδόμηση του εαυτού τους, του ερειπωμένου Ναού της ψυχής τους, αλλά να βοηθήσουν, συνεργαζόμενοι μαζί μου και με άλλους εργάτες, στην ανέγερση πολλών Ναών στο εσωτερικό των ψυχών. Έκανα πολλές ομιλίες, πολλά μαθήματα, μίλησα ομαδικά και ατομικά, προσευχήθηκα ατομικά και ομαδικά για τη χώρα μας, Παγκόσμια. Ο προορισμός μου είναι να θυσιαστώ εθελοντικά για ν’ ανεβούν μερικοί εργά­τες και να δείξω ένα Δρόμο, από ανθρώπινη πλευρά, που πρέπει ν’ ακολουθήσετε στη Νέα Εποχή.
Είναι η περίοδος που εξελιγμένα Πνεύματα αποστέλλονται στη Γη για να διανύσουν το τελευταίο στάδιο της εξελίξεώς τους, που λέγεται Γολγοθάς και Ανάστα­ση. Έρχονται σε σύντομο διάστημα να δώσουν εξετάσεις όλων των περασμένων και να βαδίσουν για να εκπληρώ­σουν αυτό το τελευταίο στάδιο του προορισμού τους, που λέγεται Γολγοθάς και Ανάσταση. Αν δεν υπάρξει Γολγοθάς, δεν μπορεί να υπάρξει και Ανάσταση.
Η μεγάλη θυσία δεν είναι απλή και εύκολη. Γι’ αυτό ο καθένας δοκιμάζεται σε μικρές θυσίες πρώτα, να θυσιάζει από τη ζωή του, από την ύλη του, από τα υπάρχοντά του, από τα αγαθά του, από τις ώρες του, από τη διατριβή του, από οτιδήποτε μπορεί, μέχρι να συνειδητοποιήσει απόλυτα την ανάγκη, το καθήκον της θυσίας. Τα πνεύ­ματα που αποστέλλονται για το έργο του Κυρίου, σχεδόν όλα έχουν ξεχάσει, βάσει του Νόμου της λήθης που υπάρχει, τις προϋπάρξεις τους ή την Αγιότητά τους. Πολλά έχουν Χάρη, πραγματικά μεγάλη, αλλά τα πιο πολλά έχουν ζητήσει να έλθουν αφανή, άσημα, γιατί όλα τα πνεύματα φοβούνται το αγκάλιασμα των υλικών αγαθών ή των τίτλων και των τιμών των ανθρώπων και θέλουν να παραμένουν εκτός από αυτά, για να μην επηρεάζονται από αυτά, να μην έλκονται από αυτά, να μην καθηλώνονται από αυτά, να μην τους τροφοδοτούν το Εγώ τους το άσημο, το ανθρώπινο, γιατί όλοι θέλουν να υποκαταστήσουν το ανθρώπινο εγώ τους με την Παρου­σία του Χριστού μέσα τους.
Θέλουν να Χριστοποιηθούν όλοι και θέλουν να δεί­ξουν ακριβώς την επενέργεια του Πνεύματος, τη λήψη εκ του Πνεύματος, τη δωρεά του Πνεύματος, την καλοκαγαθία τους, μέσα από την αφάνειά τους, μέσα από την ασημότητά τους, μέσα από την ανωνυμία τους. Μερικοί από σας, πνεύματα πολύ αγαθά και πάρα πολύ φωτεινά, έχετε αποστολή, αυτή την αποστολή την οποία σας ανα­κοινώνω. Πολλοί παρασύρεσθε από το εγώ σας, το ανθρώπινο, άλλοι παρασύρεσθε από την ασημότητά σας και λέτε «εγώ είναι δυνατόν εμένα να διάλεξε ο Κύριος; Μα ποιος είμαι εγώ;». Αποφύγατε αδελφοί πολλούς σκο­πέλους και ζητήσατε την αφάνεια και την ασημότητα, μα μην σας καθηλώνει η ασημότητα, πιστεύοντας ότι ο Κύ­ριος ήθελε την επιφάνεια κάποιου για να εκδηλωθεί. Μην φτάνετε στο άλλο άκρο.
Είναι, λοιπόν, ανάγκη να συνειδητοποιήσετε και σεις, ότι ίσως να συμπεριλαμβάνεσθε στην κατηγορία εκείνη των υψηλών αγαθών πνευμάτων, τα οποία απεστάλησαν στη γη για να δημιουργήσουν συνθήκες πνευματικής υποδομής στις ανθρώπινες ψυχές, να διαδώσουν το λόγο του Κυρίου, να συντείνουν στην αναμόρφωση και την άνοδο γενικώς της πνευματικής στάθμης της ανθρωπότητας. Μην παρασύρεσθε λοιπόν σας παρακα­λώ, ούτε από το εγώ το ανθρώπινο, ούτε από την ασημό­τητά σας. Αν ο Θεός σας έδωσε δείγματα, πρέπει να συνειδητοποιήσετε, ότι σε όλες τις εποχές, ο Θεός συνεργάστηκε με ανθρώπους άσημους, αφανείς εξωτερικώς, τους οποίους παρέλαβε και κατάρτισε πρώτα και μετά τους εξαπέλυσε να εκφράσουν το Θέλημά Του. Στην περίπτωσή σας είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσετε, ότι είστε το μέσον της εκφράσεως του Θεού πάνω στη γη, ότι είστε η προέκταση του Χεριού Του πάνω στη γη, γιατί διά μέσου των Απεσταλμένων Του θα ενεργήσει και θα εκδηλωθεί ο Θεός. Όταν λέμε να εκδηλωθεί, εννοούμε να εκδηλωθεί ποικιλοτρόπως σαν Χριστός, όπως εξεδηλώνετο την περίοδο της Ένσαρκης Παρουσίας Του. Σήμερα ως σκήνωμα έχει το δικό σας και κατοικητήριο την καρδιά σας, την ψυχή σας.
Το Πνεύμα και η Ψυχή σας πρέπει να ταυτιστούν με τον Κύριο, ώστε να μην εκφράσουν ανθρώπινες σκέψεις, ανθρώπινες ιδέες, ανθρώπινες κατευθύνσεις, τίποτε το ανθρώπινο. Πρέπει να φθάσουμε να ζει Εκείνος εντός μας και να εκφράζεται Εκείνος και να έχουμε μια τέτοια Ένω­ση, που να Τον διευκολύνουμε, υποστέλλοντας τις ατομι­κές μας γνώμες, τις ανθρώπινες ατομικές μας γνώσεις, αντικαθιστώντας αυτές με την Απειρότητά Του.
Θέλω λοιπόν να συνειδητοποιήσετε ότι πρέπει να κάνουμε όλοι προσπάθεια μεγάλη. Δεν σας καλώ σε μια μικρή βελτίωση, δεν σας καλώ να κάνετε μια μικροπροσευχή, σας καλώ σε Χριστοζωή. Μα είναι δύσκολο. Μα πώς αλλιώς θα υποδεχθείτε το Χριστό, πώς αλλιώς θα ενωθείτε με το Χριστό, πώς αλλιώς θα γίνετε ένα με το Χριστό, πώς θα γίνετε Υιοί Θεού και Θυγατέρες Θεού, αν δεν κάνετε προσπάθεια, αν δεν αποκολληθείτε από τα ανθρώπινα;
Εάν θέλετε να παραμένετε στα ανθρώπινα είναι δικαίωμά σας, εγώ δεν θα σας πω ότι είναι αμαρτία, δεν θα σας απειλήσω, απλώς δεν θα εξελιχθείτε, θα παραμείνετε για μια άλλη εποχή, θα κάνετε νέες ενσαρ­κώσεις. Νομίζω ότι ήδη το γνωρίζετε αυτό, αλλά όσοι θέλετε πραγματικά σ’ αυτή τη ζωή σας να ενωθείτε, είναι ανάγκη να το συνειδητοποιήσετε, πρέπει να προγραμ­ματίσετε τη ζωή σας με τέτοιο τρόπο που η πνευματική αυτή πορεία να είναι το υπ’ αριθμόν ΕΝΑ καθήκον, η υπ’ αριθμόν ΕΝΑ προσήλωση, το υπ’ αριθμόν ΕΝΑ ενδιαφέ­ρον σας, η υπ’ αριθμόν ΕΝΑ απόβλεψη και ο στόχος ο καθημερινός. Δεν είναι δυνατόν αλλιώς να πλησιάσουμε και να φθάσουμε αυτές τις καταστάσεις.
Κάποιος θα με προδώσει. Πώς αλλιώς θα γίνει η Θυσία; Εύχομαι να μην είναι κανείς από σας, από όσους με ακούτε την ώρα αυτή. Είναι θέμα δικό σας να κατανοήσετε ακριβώς τι σας λέω και να μην σας γράψει η ιστορία.
Σας αποκαλύφθηκα γιατί θέλω συνεργάτες, υπεύθυ­νους, συνειδητούς μαχητές, όχι αμφιρρέποντες, όχι αμφιταλαντευόμενους, που να γνωρίζουν προς τα πού κατευθύνονται και γιατί. Που να γνωρίζουν ποιον υπηρετούν και γιατί τον υπηρετούν. Που ν’ αγωνίζονται, όχι μόνον για τη δική τους Άνοδο και Τελείωση, αλλά ν’ αγωνίζονται για να προσφέρουν στην Ανθρωπότητα, όπως πρόσφερε Εκείνος, ο Μέγας, ο Ύψιστος Διδάσκα­λος των αιώνων, ο Χριστός. Πρέπει να γνωρίζουν προς τα πού βαδίζουν και γιατί βαδίζουν, ώστε η πορεία τους να είναι συνειδητή, να μην τους ανακόπτουν μικροεμπόδια, μικροπαρεξηγήσεις, μικροεγωισμοί, τιποτένια πράγ­ματα, τα οποία αναφύονται στο δρόμο μας και στη ζωή μας καθημερινά και τα οποία δεν είναι τίποτα για ένα Μαχητή που γνωρίζει πού βαδίζει. Πρέπει να είναι σε θέση ο καθένας από σας συνειδητά να δρασκελίζει και να πηδάει εμπόδια, καθημερινά και κάθε στιγμή και ώρα, γιατί μη νομίζετε πως η άρνηση θα σας αφήσει έτσι, χωρίς να σας εμποδίζει, χωρίς να σας παρεμβάλει προσκόμμα­τα, χωρίς να σας πολεμήσει, χωρίς να προσπαθήσει να σας καθηλώσει.
Η ζωή και η πορεία η Πνευματική δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία αλληλουχία λειτουργίας Νόμων. Όση Χάρη έχετε, τόση άρνηση έχει δικαίωμα να σας εναντιώνεται, βάσει των Νόμων της Θείας Ισορροπίας. Επομένως αν κάποιος από σας βλέπει πολύ άρνηση, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να έχει και πολύ Χάρη επάνω του και δεν το ξέρει ίσως, ή δεν την ενεργοποίησε. Όλοι θα πολεμηθείτε, είναι ο τρόπος εκπαιδεύσεως, όλοι θα ασκηθείτε για να προσφέρετε Έργο, αλλά θέλω να μου επιτρέψετε να σας πω μια λέξη, θέλω να είμαι ο Πνευματικός Καθοδηγητής σας, ο Πνευματικός Υπεύθυ­νος του Έργου, σαν απεσταλμένος Κυρίου. Αναγκάζομαι να παρουσιασθώ για να μην έχει κανείς δικαιολογία ότι δεν ήξερε, για να μην πει κανείς δεν μου το είπες, δεν μπορούσα να το υπολογίσω. Θέλω συνεργάτες που να στέκονται στο ίδιο ύψος Υπευθύνου φορέως Χάριτος και Φωτός.
Έχω πλήρεις ελευθερίες στο Έργο μου. Όχι να καταργήσω Νόμους βέβαια, αλλά κινούμενος εντός του Νόμου του Θεού. Αν κάποιος από σας δεν φέρεται σωστά και παρ’ όλες τις υποδείξεις και συστάσεις μου δεν συμμορφώνεται, μπορώ να τον απομακρύνω, να του αφαιρέσω όση Χάρη έλαβε και να τον απομακρύνω. Μα δεν θέλω να το ασκήσω για κανέναν σας αυτό το δικαίωμα, πλην όμως το έχω και μπορώ να το ασκήσω χωρίς να σας ειδοποιήσω και χωρίς να σας ενημερώσω, από το σπίτι μου το βράδυ και να μην σας το πω καθόλου. Δεν είμαι υποχρεωμένος να σας δίνω αναφορά, αναφορά δίνω στο Θεό, αλλά σας ενημερώνω γιατί σας θέλω Αδελφούς μου, σας θέλω συνεργάτες, σας θέλω όμως συνυπεύθυνους σε μια Πορεία, όχι ανεύθυνους. Όταν θα μιλάτε πρέπει να γνωρίζετε μέχρι πού έχετε δικαίωμα να αποκαλύψετε, μέχρι πού έχετε δικαίωμα να μιλήσετε, γιατί όταν αποκα­λύπτετε πλέον του δέοντος, διακινδυνεύετε τη ζωή μου, διακινδυνεύετε ένα ολόκληρο Έργο και δεν επιτρέπεται ένα ολόκληρο Έργο να επαφίεται στην επιπολαιότητα κάποιου, γιατί όποιος φτάνει στο σημείο να έχει τέτοια επιπολαιότητα είναι εντελώς ακατάλληλος, όχι για εργά­της, όχι για υπεύθυνος Έργου, αλλά για απλός ακροατής του Έργου ακόμα.
Θέλω να με απαλλάξετε, σας είπα, από καθήκοντα αταίριαστα στο Πνεύμα μου και στην αποστολή μου. Θέλω να είμαι ο Αδελφός σας, ο γεροντότερος και γι’ αυτό έχω διαλέξει το «Γέροντας» να με λέτε όλοι, σαν γεροντότερο Αδελφό, κατά τάξιν Πνευματικήν. Θέλω να είμαι ο Αδελφός σας, θέλω να είμαι μαζί σας και να ζω μαζί σας την αδελφοσύνη που διδάσκω, που αποδέχεται το Πνεύμα μου, που διαλαλώ. Μα είμαι και ο Υπεύθυνος ενός Έργου. Πρέπει να το προσέχω από τους ακατάλληλους. Γι’ αυτό εξωτερικεύομαι πλήρως και θέλω όσοι με ακολουθείτε να είστε εν εγρηγόρσει, θέλω να είστε σε επιφυλακή. Μα θα μου πείτε, ο Θεός, αφού είναι Έργο Κυρίου επί της Γης, δεν μπορεί να μην το προστατεύει. Ναι, αλλά και ‘μεις από την πλευρά μας είμαστε υποχρεωμένοι να λαβαίνουμε μέτρα συνέσεως, ορθοφροσύνης και αλληλεγγύης.
Παρατηρώ μερικούς Αδελφούς που είναι κατά το κοινώς λεγόμενον μυγιάγγιχτοι. Μην θιγεί ο παλιοεγωισμός τους. Μα Αδελφοί μου, νομίζω σας έχω πει πολλά μέχρι σήμερα και σας έχω δώσει ακόμα περισσότερα να μελετήσετε. Όποιος διατηρεί «εγώ» δεν μπορεί να προχωρήσει, δεν μπορεί να βαυκαλίζεται με την ιδέα ότι είναι δυνατόν να ενωθεί με Χριστόν. Επομένως, πετάξτε το το «εγώ» και πατήστε το το «εγώ», για να μπορείτε να συναδελφωθείτε με τους άλλους Αδελφούς του αυτού Έργου, και να γίνετε συνεργάτες με τον Υπεύθυνο του Έργου. Αφήστε τις μεμψιμοιρίες, τους ψευτοεγωισμούς, αφήστε τα αυτά. Ο Κύριος θέλει άνδρες. Πρέπει να ανδρωθείτε, η λέξη έχει νοήματα πολλά, πρέπει να ανδρωθείτε από πλευράς πνευματικής. Ή θα ανδρωθείτε και θα φερθείτε ανάλογα ή θα παραμείνετε ως νήπια, ακατάλληλα όμως για ένα υψηλό Έργο.
Είναι θέμα δικό σας. Εγώ όμως θέλω, και έχω το δικαίωμα να γνωρίζω ποιοι συνεργάτες μου είναι σωστοί και κατάλληλοι να κάνουν το επόμενο βήμα, ποιοι είναι ώριμοι να επωμισθούν ευθύνες, ποιών η πλάτη αντέχει για να σηκώσει ένα «Σταυρό». Αλλιώς υπάρχουν Σχολές πολλές. Σε πολλά μέρη γίνονται ομιλίες, οι οποίες μάλιστα είναι τέτοιου είδους που δεν ζητούν ευθύνες από κανέναν, απλώς είναι ομιλίες. Εγώ δεν κάνω απλώς ομιλίες, ζητώ ευθύνες από σας, να παραδώσετε τον εαυτό σας στο Θεό, γιατί όσο δεν παραδίδετε τον εαυτό σας στο Θεό, είστε μακριά από το Θεό, διατηρείτε την ατομικοποίησή σας, την ανεξαρτησία σας και το εγώ σας. Αν θέλετε να ενωθείτε με το Θεό, παραδώστε και τις γνώσεις σας και τις μυήσεις που πιθανόν να έλαβαν μερικοί στις διαδρομές τους, και τη μνήμη σας και τις επιθυμίες σας και το λόγο σας και το Πνεύμα σας και την Ψυχή σας και το σκήνωμά σας και ό,τι έχετε, γιατί στην ουσία δεν έχετε τίποτε δικό σας, εάν δεν σας το δώσει ο Λόγος, κανείς σας δεν έχει τίποτε. Αν δεν σας συντηρή­σει ο Λόγος, αν δεν σας βοηθήσει να ενεργοποιηθείτε ο Λόγος, ποιος έχει κάτι, ποιος μπορεί ν’ αρθρώσει λέξη; Κανένας.
Λοιπόν, πρέπει να παραδώσετε ενσυνείδητα τον εαυτό σας, γνωρίζοντας προς τα πού βαδίζετε και γιατί. Γιατί θέλω να αναστηθώ Κύριε, θέλω να γίνω ένα μαζί Σου, όχι αύριο το πρωί, γιατί δεν είναι δυνατόν, αλλά στην εξελικτική μου πορεία, στην προσπάθειά μου, θέλω να είμαι αγκαλιασμένος μαζί Σου, θέλω να πάω στον Πατέρα μου, θέλω να γίνω Υιός Σου. Αυτός είναι ο προορισμός μου. Τι να κάνω εγώ εδώ στη γη, αφού είμαι Πολίτης όλων των Συμπάντων, αφού μου έδωσες το δικαίωμα και τη Χάρη να γυρνάω τα Σύμπαντά Σου και να συνδιοικώ μαζί Σου Θεέ μου, πώς είναι δυνατόν εγώ να είμαι κολλημένος στη Γη; Θέλω λοιπόν να μου ξεκαθαρίσετε τη θέση σας, όχι με λόγια, με Έργα. Θέλω να μου δείξετε ότι έχετε ανδρωθεί, γιατί ο Κύριος θέλει άνδρες, υπεύθυνους, υπόλογους των πράξεών τους. Δεν θέλει επιπόλαιους, θέλει συνειδητούς εργάτες, να τους παραδώσει Χάρες και Εξουσίες, τις οποίες να μεταφέ­ρουν στη γη, στην Ανθρωπότητα. Διότι οι Χάρες και οι Εξουσίες του Θεού προορίζονται, όπως και άλλοτε σας ανακοίνωσα, για ολόκληρη την ανθρωπότητα και όχι για τους λίγους.
Γίνετε οι αγωγοί της Χάριτος, γίνετε οι υποσταθμοί της Χάριτος, γίνετε η Γέφυρα πάνω στην οποία θα περπατήσουν και θα περάσουν οι άλλοι. Το Έργο μας δεν μοιάζει με κανένα άλλο Έργο και γι’ αυτό πολεμιέται. Το Έργο μας, Δόξα σοι ο Θεός, συνεχώς προσφέρει απ’ ό,τι έχει, απ’ ό,τι παρέλαβε, απ’ ό,τι η Αγάπη και η Πίστις ορισμένων Αδελφών μάς αξιώνει να προσφέρουμε. Είναι το μόνο Έργο που προσφέρει και προσφέρει γιατί είναι Χριστός ο κατευθύνων, γιατί το Έργο μας είναι Έργο προσφοράς, δεν ζητούμε και δεν θα πάρουμε από κανέ­ναν τίποτε απολύτως. Θέλω να σας διδάξω να προσφέρετε και είμαι υποχρεωμένος να σας το διδάξω έμπρακτα. Πρώτος εγώ θα σας δώσω και θα σας δίνω το παράδειγμα της Προσφοράς από όλες τις πλευρές. Δεν είναι αστείο το Έργο μας, ούτε για να περάσει η ώρα, ούτε για να προβληθεί κανείς, είναι Έργο Θυσίας, είναι Έργο ολοκληρώσεως, είναι Έργο αίματος, θα σφραγισθεί με το αίμα σας.
Δεν θέλω να σας φοβίσω, μην με παρεξηγήσει κανείς. Θέλω όμως να κατανοήσετε απολύτως τον προορισμό του Έργου, τα καθήκοντά σας και τις ευθύνες σας που έχει ο καθένας σας. Δεν θέλω να σας φοβίσω, μα πρέπει να σας ενημερώσω. Χιλιάδες πνεύματα θέλουν να λάβουν μέρος στο Έργο αυτό, αλλά δεν έχουν ειδοποιηθεί ακόμα, δεν έχουν Οδηγό ακόμα, δεν ήρθαν σε επαφή με τον Οδηγό.
Αν δεν είστε εσείς θα είναι άλλοι, εργάτες έχει ο Θεός, ακολούθους έχει, Πιστούς έχει ο Θεός. Μη νομίζετε ότι βασίζεται σε μένα ή σε σένα ή στην άλλη αδελφή. Δεν είστε εσείς, έχει άλλους. Ο Θεός έχει το Φως, την Ισχύ, τη Δύναμη, το Λόγο, τα πάντα. Φωτίζει ό,τι ώρα θέλει ένα Πνεύμα και το κάνει να έχει και ευφράδεια λόγου και δύναμη να έχει και Χάρες ιαμάτων να έχει και ό,τι θέλει ο Θεός να έχει. Δεν έχουμε εμείς τίποτε να δώσουμε του Θεού, ο Θεός μας δίνει πάντοτε. Εμείς έχουμε ανάγκη να αποκατασταθούμε στο Θεό, να γίνουμε Ένθεοι, ο Θεός δεν μας έχει καμία ανάγκη, Είναι Ανενδεής. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να κατανοήσουμε τι Πορεία κάνουμε, τι αναζητούμε ακριβώς και τι υποχρεώ­σεις και καθήκοντα έχουμε, εφόσον θέλουμε με την ελευθέρα μας βούληση να συμμετάσχουμε σ’ ένα Έργο. Αλλιώς αγαπημένοι μου, σας αγαπώ πολύ, ελάτε όποτε θέλετε να μ’ ακούσετε, αλλά δεν είστε κατάλληλοι για εργάτες και θα σας ξεχωρίσω οπωσδήποτε.
Δεν θέλω να κολλάτε πουθενά, ούτε στα υλικά θέματα, ούτε στο εγώ σας, ούτε σε κόμματα, ούτε σε πολιτικές παρατάξεις, ούτε σε Συλλόγους, σε τίποτε. Μόνον με το Θεό φροντίστε να ενώνεσθε, ούτε με μένα, με το Θεό μόνο, συνειδητά κάνοντας Χριστοζωή. Μην δεσμεύεσθε πουθενά και μη δεσμεύετε τίποτε. Με το Θεό να ενώνεσθε, όλα τα άλλα είναι λάθος. Οι εργάτες του ίδιου Έργου κατ’ ανάγκη θα συνεργαστούν, κατ’ ανάγκη θ’ αγκαλιασθούν. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Σε όλα τα άλλα θέματα που αφορούν τη ζωή του καθενός σας να είστε ελεύθεροι όλες τις ώρες και ανοιχτή η καρδιά σας, η ψυχή σας, ώστε να διδαχθείτε παρακάτω μαθήματα. Θα έχουμε εξελίξεις σε λίγα χρόνια πάνω στη γη. Βοηθήστε σας παρακαλώ, ακούσατε δεήσεις πριν που έκανα για την εσωτερική Γαλήνη του τόπου, μα και για την εξωτερική. Κάνετε το ίδιο όλοι στο σπίτι σας.
Συνειδητά παρακαλάτε το Θεό να έχετε Γαλήνη όλοι, μέσα στην Ελλάδα και έξω από την Ελλάδα και από εσωτερικά ζητήματα και περισπασμούς, τα οποία η άρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει κατά του χώρου αυτού, γιατί ακριβώς στο χώρο αυτό εκδηλώνεται Χάρη Θεού, εκδηλώνεται Θείο Έργο. Κατ’ ακολουθίαν βάσει του Νόμου της Ισορροπίας έρχεται ισόποσος-ισοσθενής άρνηση να πλήξει τον τόπο αυτό και ειδικώς την Αθήνα. Σας ειδοποιώ, θέλω να με καταλάβετε, δεν μπορώ να πω περισσότερα, ισόποσος και ισοσθενής άρνηση θα πλήξει την Αθήνα, μα είναι και οι αμαρτίες του κόσμου μαζί. Κάνετε δεήσεις στο σπίτι σας προς το Θεό, στην Παναγία. Δεήσεις όλοι και η τελευταία αδελφή και αδελ­φός, και οι πλέον αγράμματοι ξέρουν να πουν «Θεέ μου βοήθα μας», «Παναγία μου βοήθα μας». Δεν θέλει φιλοσο­φίες ο Θεός, βοήθα μας να μην βουλιάξουμε, βοήθα μας να έχουμε ησυχία γιατί αν συμβούν ανωμαλίες κινδυ­νεύουν οι εργασίες μας, τα σπίτια μας. Καταστροφή, φωτιά και σκοτωμούς φέρνουν αυτές οι καταστάσεις. Δυσκολευόμαστε να ζήσουμε σε ομαλές καταστάσεις, καταλαβαίνετε μόλις δημιουργηθούν ανωμαλίες τι θα γίνει. Εζήσατε μερικοί από σας στην Κατοχή και ξέρετε.
Δέεσθε με Σεβασμό και Αγάπη στο Θεό για όλον τον κόσμο, για τη γη που ζείτε, για την πόλη που ζείτε και τους Αδελφούς που γνωρίζετε, μην βαριέστε. Θέλω να εκπαιδευτείτε όλοι να προσεύχεσθε. Θέλω να με αντικαταστήσετε, πρέπει να πάω σε άλλα μέρη, πρέπει να δω άλλους ανθρώπους, μη με καθηλώνετε σ’ ένα μέρος. Θέλω να κάνετε όλοι Προσευχή, υπεύθυνη ενώπιον ακροατηρίου. Να μάθετε όλοι να Ευλογείτε και να Ενεργείτε. Να μάθετε να δέεστε ενσυνείδητα για τα πάντα. Να μάθετε τις ομιλίες που σας έδωσα να κάνετε και σεις όμοιες. Δεν είμαι για να κάνω επ’ άπειρον ομιλίες στο κάθε μέρος. Είμαι ν’ ανοίγω Δρόμο, να φεύγω, πρέπει να παραλάβει άλλος αντικαταστάτης μου. Να με βοηθή­σετε στο Έργο που κάνω, όσοι είστε προορισμένοι για Έργο. Να μην φροντίζει ο καθένας για την ανάπαυσή του και για ό,τι τον βολεύει. Είναι τρόπος για να ασκηθείτε. Δεν θα μπορέσει κανείς να κάνει Έργο αν δεν ασκηθεί. Ό,τι κάνω πρέπει όλοι σας να μάθετε να το ενεργείτε και σεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13- ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ