Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Ό,τι δεν γιορτάζεται ξεχνιέται κι ό,τι ξεχνιέται πεθαίνει


08-07-2016
Πηγή Κωνσταντάρα

Αγαπημένοι φίλοι και αδελφοί,
Μέσα από διάφορους κύκλους εξέλιξης που έχουμε διαβεί κατά τη μαθητεία μας, στην πορεία της Χριστοποίησης και Θέωσης, γνωρίζουμε ότι η υπενθύμιση που μας ενεργοποιεί ο Παράκλητος, είναι χαρά και αγαλλίαση ψυχής, κίνητρο αγάπης και προσφοράς, ευλογία ίασης και αποκατάστασης. Με αυτόν τον τρόπο ο Μαθητής του Λόγου εκδηλώνει την επίγνωση της Υιότητάς του, προσφέροντας την ουσία του και την εργασία του στο ανθρώπινο γίγνεσθαι, ως φορέας Χάριτος και Ευλογίας.
Κάθε αντίθεση μετουσιούμενη μας οδηγεί πάντα στην επίγνωση της ενότητάς μας, σμιλεμένης από την κατάφαση της καρδιάς μας για το εφικτό. Γνωρίζουμε ότι ό,τι έγινε μία φορά μπορεί να ξαναγίνει και τούτο επειδή στη συνείδησή μας έχει εγγραφεί ανεξίτηλα το κάθε τι. Μόνο το αγκάλιασμα ολόκληρου του ανθρώπου είναι δυνατόν να μας καταστήσει Υιό και Θυγατέρα Θεού, μετουσιωμένο Άνθρωπο, Φίλο κι Αδελφό.
Δεν μπορούμε να σωθούμε μόνοι μας, είναι η μεγαλύτερη πλάνη μας. Η φιλία ως στάδιο Χριστότητας και σκαλοπάτι προς το Θεό δεν μπορεί παρά να χωράει όλο τον άνθρωπο και πρώτα τον άνθρωπο που είμαστε, που είναι και ο μόνος που -έστω και λίγο- γνωρίζουμε, πριν ανοιχθούμε στα πέλαγα του ανθρώπου, αναγνωρίζοντας την ενότητα του εαυτού.
Σ’ αυτή την πορεία, ο καθένας μας βρίσκεται αντιμέτωπος με τις επιλογές του. Η αμέλεια ή η καθυστέρηση είναι κι αυτές επιλογή και συνδέονται με το φόβο του θανάτου, ένεκα της άρνησης της Ανάστασης. Επιθυμούμε, λέμε, διακαώς την ανάσταση του ανθρώπου, την ίδια στιγμή που απορρίπτουμε τον αρνητικό μας εαυτό, αρνούμενοι κι εμείς την ανάστασή του. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να κατανοήσουμε το παράλογο, αφού καταδικάζοντας σε καθήλωση και φυλακή το τμήμα μας αυτό, απαγορεύουμε και στο «θετικό» μας τμήμα να αποκαθηλωθεί, μη συνειδητοποιώντας την ενότητα του εαυτού.
Στην πορεία μας γινόμαστε πολύ «μεγάλοι», πολύ «σπουδαίοι», πολύ «ειδήμονες» σε ό,τι ο καθένας καταπιαστεί, ώστε να «μην δεχόμαστε» τον «απλό» άνθρωπο να συμμετάσχει στη ζωή μας, έστω κι αν είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, που τον στερούμε από την αγάπη και την αποκατάσταση του Λόγου.
Η κρίση της Δευτέρας Παρουσίας μέσα μας, φωτίζει όλα αυτά τα σημεία του εαυτού μας και μας οδηγεί κυριολεκτικά να γονατίσουμε ενώπιον του ανθρώπου, καθώς λυγίζουν τα γόνατά μας απ’ το βάρος του κρίματος και της αλαζονείας μας, συνειδητοποιώντας αυτά που έχουμε στερήσει από εμάς τους ίδιους, ένεκα της πλάνης μας και της ανυπακοής στο Θέλημα του Δασκάλου. Ενός Δασκάλου που έχουμε τοποθετήσει κι εμείς με τη σειρά μας κάπου «εκεί» στο «άπιαστο» και «τέλειο» της αγάπης, που εμείς νομίζουμε ως τέτοια. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ευθυνοφοβία, φόβο της έκθεσης των καλά κρυμμένων –θαρρούμε- τμημάτων μας, των παιδιών μας, που ντρεπόμαστε γι’ αυτά, που όμως-τι ανακούφιση- είναι γνωστά στον Ίδιον, που προσφέρεται ως αγωγός μετουσίωσης και αναγωγής του ανθρώπου, ο οποίος έχει τελέσει ήδη την προδοσία στο νου του, πριν προδώσει με τις πράξεις του.
Αυτή η πορεία δεν μπορεί να έχει άλλη κατάληξη για τον Μαθητή του Λόγου, από τη συνειδητοποίηση της Αλήθειας του Ενός Εαυτού, της Συμπόρευσης και της Συνεργασίας και της εκδήλωσής τους ως Φιλίας Θεού και Ανθρώπου, Ανθρώπου και Θεού, που εκδηλώνεται με ελευθερία και σεβασμό μεταξύ φίλων κι αδελφών. Τη Φιλία που, προσωπική και απρόσωπη, αποτελεί θεμέλιο της πορείας προς την Ελευθερία του Λόγου. Το στήριγμα της ανόρθωσης του ανθρώπου, η πορεία της αγάπης του, το επιστέγασμα της ενότητάς του.
Νωπές οι μνήμες της Χαράς και της Αγάπης, που έχουμε ζήσει όλοι μαζί αφοσιωμένοι σ’ ένα σκοπό της Αλήθειας και της Πραγμάτωσης του Έργου, του κάθε έργου, μικρού ή μεγάλου, που όμως τελείται με συνείδηση Αγάπης. Αυτό το γιόρτασμα του εαυτού φωτίζω και πάλι στην συνείδησή μου, με την Χάρη που ο Πατέρας μου παρέχει και σας καλώ σε νέα γιορτή της ενότητας και της συνεργασίας μας.
Γιορτή η Ζωή, γιορτή η Φιλία, η Συνεργασία και η Αδελφοσύνη, προσωπικές αλλά και απρόσωπες εκδηλώσεις του ενός εαυτού. Πόσο αντέχουμε την Αλήθεια αγαπημένοι μου; Πόσο τολμάμε να μετανοήσουμε έμπρακτα; Κρίνουμε και κατακρίνουμε κάθε τι που δεν καταλαβαίνουμε κλείνοντάς το έξω από το «σύστημά μας» λησμονώντας ότι το σύστημα αυτό είναι αιώνια ενωμένο με το Όλον, πολύ πριν γεννηθούμε, απ’ αρχής, και κάθε περιορισμός αποκλείει την οδό και τη διέξοδό μας προς την αλήθεια της Αγάπης, που μας απελευθερώνει.
Πολλές φορές λέμε προηγείται η φιλία ή η αδελφοσύνη ή η συνεργασία. Στην πραγματικότητα δεν προηγείται και δεν έπεται τίποτα, μα όλα αυτά αποτελούν εκφάνσεις της προσωπικής ή της απρόσωπης σχέσης μας με τον Λόγο, όπου Τον συναντάμε. Τα θαύματα γίνονται αθόρυβα, απλά και ταπεινά, με μόνη προϋπόθεση την εφαρμογή της Θείας Διδασκαλίας της Αγάπης και της Ενότητας, που οδηγεί στη συνειδητοποίηση ότι η υπόσταση παραδίδεται χωρίς εμπόδια και περιορισμούς στο Λόγο ή παραδίδει τα εμπόδια και τους περιορισμούς της στο Λόγο, για να διδαχθεί την Αλήθεια.
Μ’ αυτή την τοποθέτηση απευθύνομαι σ’ όλους εσάς, τους φίλους κι αδελφούς μου, τα πρόσωπα της Αγάπης του Θεού αλλά και της δικής μου αγάπης, που με γνωρίζετε και σας γνωρίζω γιατί πράξαμε πολλά μαζί, με την έμπνευση και την καθοδήγηση του Δασκάλου μας.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΟΜΙΛΙΑ "Η ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ"


Ο Λόγος είναι η Αλήθεια που απελευθερώνει



Ο Λόγος είναι η Αγάπη, η Προσφορά, η Ευλογία, η Στοργή ,το Έλεος, η Ίαση και η Θεραπεία. Ο Λόγος είναι η Αλήθεια που απελευθερώνει, η Δύναμη που σπάει τα δεσμά με τα οποία ο Άνθρωπος της Πτώσης εγκλώβισε τον εαυτό του καθιστώντας τον υποχείριο της πλάνης, περιπλανώμενος μέσα στον κόσμο της Άρνησης και της διττότητας και στην αιώνια διαμάχη αρνητικού και θετικού, μη δυνάμενος να ελεήσει τον ίδιο του τον εαυτό και θέτοντάς τον σε μια αιώνια τιμωρία. Με τον τρόπο αυτό αρνείται το Έλεος του Λόγου Χριστού. Γίνεται για ακόμη μια φορά ο όχλος που φωνάζει «Άρον άρον σταύρωσον αυτόν». Γίνεται ο ίδιος Ιούδας προδίδοντας για ακόμη μια φορά τον Δάσκαλο.
Την Νέα Κοσμική Περίοδο ο Πατέρας καλεί κάθε Υιό και Θυγατέρα Του να αγκαλιάσει τον Ιούδα και μέσα από το Άπειρο Έλεος Του να τον ελεήσει και να μετουσιώσει κάθε ποιότητα και προσωπείο του Ιούδα είτε το αντικρίζει εντός του είτε σε κάθε αδελφό του. Κάθε Μαθητής Του Λόγου και Ακόλουθος του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας Του Λόγου Χριστού εντός του Ανθρώπου εκπαιδεύεται από τον ίδιο Τον Λόγο, δηλαδή την ίδια την Αγάπη, για να καταστεί ο ίδιος Αγάπη, ο ίδιος Έλεος, ο ίδιος Προσφορά για να γίνει ο ίδιος Ιωάννης.
Ο Ιωάννης κατέδειξε το εφικτό της Χριστοποίησης και της Θέωσης του Ανθρώπου, την Ένωση των αντιθέσεων, την πλήρη μετάλλαξη της ύλης σε Φώς και Ζωή. Ως Εκπαιδευόμενος Λόγος, ως Μαθητής του  Ιωάννη καλείσαι να καταδείξεις το εφικτό, όπως ο Δάσκαλος σου, ενοποιώντας τα πάντα εντός σου και γύρω σου διαχέοντας την Αγάπη σου, την Ευλογία σου  και το Έλεος σου παντού και στα πάντα. Βρισκόμενος μέσα στην Ροή Του Λόγου μέσα στην Ροή Της Αγάπης σε κάθε σου πέρασμα Μαθητή Μου κάθε σκοτάδι θα γίνεται Φώς, γκρεμίζοντας καθετί σαθρό και οικοδομώντας Ναούς στο Όνομα Μου. Θα γίνεις εσύ αγαπημένε Μου το Μήνυμα Μου.

ΚΑΡΑΒΑ ΧΡΥΣΑ
21/6/2016

Η προσευχή σου είναι το κλειδί της επικοινωνίας σου με τον Πατέρα

Σου λέγω άνθρωπε, μην αναβάλλεις τη συνάντησή σου ουδέποτε με τον Πατέρα σου, τον  Θεό Δημιουργό των πάντων. Η προσευχή σου, όλες τις στιγμές του γήινου χωρόχρονου, είναι το κλειδί της επικοινωνίας σου με Εκείνον, τον Άπειρο, τον Αστάθμητο δίχως αρχή και τέλος.
Στην εξελικτική πορεία της ανόδου και ένωσής σου, από την στιγμή της αφύπνισης του πνευματοψυχής σου, θα σε πολεμήσουν εκείνα τα στοιχεία που επέλεξες να ζήσεις και να λειτουργήσεις με τον ανθρώπινο πλασματικό σου εαυτό, το ανθρώπινο εγώ και έχεις στο νου τώρα ως παρελθόν, για να ανακόψουν την επιστροφή σου ΣΕ ΕΜΕΝΑ, που σε αναμένω αιώνες, από τότε που επέλεξες το δέντρο της γνώσης στη διτόττητα του καλού-κακού και εξέπεσες.
Έχε ως οδηγό την Αγάπη, την Πίστη σου ακλόνητη, σταθερή στο στόχο και σκοπό της ζωής σου, της ένωσής σου με τον Λόγο Χριστό. Γίνε μαχητής του Φωτός της Αγάπης και σαν άλλος Λεωνίδας ενεργοποίησε το μηχανισμό της άμυνάς σου. Βάλε να εργαστούν συντονισμένα οι δυνάμεις ικανότητες, συντονισμένες με τον Λόγο Χριστό, απέναντι στις ορδές των βαρβάρων που θέλουν να καταπνίξουν την επανάσταση των ιδεών στο νου σου. Όλα στην εξελικτική σου πορεία συμπυκνώνονται στο κάθε τώρα της γήινης ζωής να λάβουν την αποκατάσταση. Για να θυμηθείς όσους αγώνες και θυσίες ζωής πραγμάτωσες υπέρ των πολλών. Ως αγωνιστής και ήρωας, ως όσιος, μάρτυρας, Άγιος για να ελεήσεις την προδοσία κάθε εφιάλτη στον εσωτερικό σου κόσμο μα και έξω από αυτόν και γύρω σου. Καλείσαι να γίνεις Χριστός και Μαρία, το Θείο Πρότυπο που κατέβηκε στη γη από τα Ουράνια πεδία για να σου δείξει το δρόμο της Χριστοποίησης και Θέωσής σου.
«Αγαπάτε Αλλήλους και τα πάντα προστεθήσονται» εγγράφω στο μέτωπό σου άνθρωπε με πύρινα γράμματα ανεξίτηλα και τον Σταυρό της Θυσίας Μου τυπώνω στην καρδιά σου, την Ανάστασή Μου γράφω στους ουρανούς σου. «Εγώ Ειμί» το Φως σου, το Φως του Κόσμου. Σε αξιώνω εαυτέ μου και σε ελεώ, σε περιβάλλω με την Αγάπη Μου, την στοργή της Μάνας στο βρέφος, των τυφλών το φως, των άλογων ο Λόγος. Ενδύσου ταπεινότητα και προχώρα. Εγώ, έτσι περπάτησα ανάμεσά σου, ταπεινός, στα σκοτεινά σου σοκάκια, στους βάλτους της ψυχής σου για να σε ανασύρω. Μη ζητάς αξιώματα, τιμές από τους ανθρώπους. Ντύθηκα το σάρκινο φορέα σου και το Θυσίασα για εσένα. Ανέβηκα στους ουρανούς ως Φως, γιατί Φως καλείσαι να καταστείς, για να σου δείξω πως δεν περιορίζομαι, δε κάνω διακρίσεις. Σε καταδέχομαι όπως είσαι αγαπημένε μου, σε καλώ Εαυτέ Μου, Είμαι πρόθυμος για σένα και σου παρέχω ότι χρειάζεσαι για την επιστροφή σου.
Σε αναμένω στην Αγκαλιά μου Υιέ και Θυγατέρα Μου και σε Ευλογώ με την Ευλογία της Μητέρας των Κόσμων. Κοσμώ την υπόστασή σου, σε λούω με έλεος από την κορυφή ως τα νύχια των ποδιών και σε ενδύω λευκό χιτώνα της Αγάπης Μου. Στεφάνι φέρω στην κεφαλή σου με δάφνες χρυσές. Ακτίνες ηλίου Φως τα μαλλιά σου, σανδάλια φτερωτά του Έρωτά Μου και ζώνη της Αγνότητάς Μου στη μέση σου φορώ, για να θωρείς το Φως Μου. Ευλογημένος ο Υιός ο Ερχόμενος μετά Δόξης και Τιμής, ο Αναγγέλων την Παρουσία Του εν το μέσω των ανθρώπων, ίνα φανερώσει δείγματα της Αυτού Θεότητος. Αμήν.


ΜΙΧΑΗΛ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ
07/06/2016

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Αρετές στην Κοινωνία




Το ΛΕΩ ΝΑΙ διοργανώνει κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου δωρεάν σεμινάρια και ανιδιοτελείς δράσεις, με σκοπό να φέρει πίσω στην κοινωνία τις αρχές και τις αξίες ζωής. Αισιοδοξεί, μέσα από αυτές τις δράσεις να οδηγήσει τον άνθρωπο στην αφύπνιση, στην ανάληψη της κοινωνικής του ευθύνης και να οδηγήσει την κοινωνία στην αλληλεγγύη, την ενότητα, την ειρήνη και την αρμονία.
Για περισσότερες πληροφορίες κα Τριτοπούλου Δέσποινα 210-9232876, 2109424099, 6970233390, 6972449160 mail sai@hol.gr , fax 2130340629.

Δείτε την πρόσκληση και δηλώστε συμμετοχή στο facebook