Από το βιβλίο του Γ. Κλειδαρά
Αποκάλυψη Μελχισεδέκ, Γραφή Β'
«Εγένετο
σαφές ότι ο Χριστιανισμός, που ξεκίνησε σαν σπόρος, θα παρήγαγε στο μέλλον κάτι
διαφορετικό ως καρπό και ότι υπό το όνομα του Υδροχόου υποδηλούτο ο Ιωάννης ο
Βαπτιστής. Ο Υδροχόος, ή ο «φέρων το ύδωρ» σημαίνει το ίδιο πρόσωπο όπως ο
Ιωάννης, που βάφτιζε με νερό για να προετοιμάσει την ανθρωπότητα να λάβει το
χριστιανικό βάπτισμα του πυρός. Ο ερχομός του Ιωάννου – Υδροχόου, που πρώτα θα
επιβεβαίωνε τον παλαιό Ιωάννη και θα ανήγγελε τον Χριστό, ο οποίος θα ανανέωνε
το Ναό όταν θα ερχόταν η μεγάλη στιγμή στο χρόνο που ο Χριστός θα ξαναμιλούσε
στην ανθρωπότητα, αυτό διδασκόταν στα άδυτα των Μυστηρίων των Ναϊτών». (Rudolf Steiner–The
Temple Legend, Λονδίνο 1985, σ. 155)
«Μια ανώτερη δύναμη από όλες τις ανησυχίες, μια
φωνή πιο επιτακτική από όλους τους φόβους με πίεσε να γράψω το βιβλίο αυτό.
Ίσως χρησιμέψει σαν συνδετικός κρίκος σε εκείνους οι οποίοι διαισθανόμενοι την
κρισιμότητα της παρούσας στιγμής είναι αποφασισμένοι να βαδίσουν στο μέλλον υπό
το λάβαρο του Ελληνοχριστιανικού εσωτερισμού». (Εδουάρδος
Συρέ, 1912, από τη Σφίγγα στο Χριστό, Πυρ. Κόσμος, Αθήνα 1992, Πρόλογος, σελ.
22).
«Ο Ιωάννης δημιουργεί μύστας, μυεί αυτούς εις τας
Αληθείας της Φύσεως, καθίστανται ούτοι μαθηταί και βοηθοί του Χριστού και
ακούεται πλέον και πάλι δημόσια η φράσις των Μυστηρίων «αγαπάτε αλλήλους». Ζει
αυτός τον Ουρανόν και καλεί τους μυούμενους εις τον αγώνα περί επικρατήσεως των
αληθειών των μυστηρίων. Εργασθώμεν εις δόξαν του κόσμου και εις ανάμνησιν του
Ιωάννου!». (Σπυρίδων Νάγος, Θεός ή
Αργοναύτης; - Η απόκρυφη διδασκαλία του Χριστού, 1903)
Η
παρουσία του Ιωάννη στη Γη ως Παρακλήτου είναι ταυτισμένη με τη διάχυση του
Παρακλήτου Αγίου Πνεύματος σε κάθε άνθρωπο που επιζητά την αλήθεια. Κατ’ αυτό
τον τρόπο, υπήρξε στη Γη ο Παράκλητος Ιωάννης ως ενσαρκωμένος άνθρωπος που
καταδείκνυε τη χριστοποίηση και που εντός του κατοικούσε Πνεύμα Αληθείας,
Πνεύμα Άγιο και, ταυτόχρονα, υπήρξε η διάχυση του Αγίου Πνεύματος ως
Παρακλήτου.
Γνωρίζουμε
από τα Ευαγγέλια και τους Πατέρες ότι θα γίνουμε όμοιοι με τον Χριστό κατά τη
Δεύτερη Παρουσία Του, δηλαδή το Θείο Σχέδιο της θέωσης της ανθρωπότητας, που
είναι άλλωστε ο σκοπός της ενανθρώπισης του Λόγου.
Η Προφητεία του Ανώνυμου Ενός, γράφτηκε
αμέσως μετά την αναχώρηση, του κατά κόσμου Διονύση Δώριζα από την μορφή το
1995, στις 16 Απριλίου την ημέρα των Βαΐων. Στις 13 Ιουνίου το 1995 συνέβη ένα
μοναδικό συμπαντικό γεγονός στην ιστορία των ανθρωπότητας, όπου η γη εισήλθε σε
μία νέα συχνότητα που ορισμένοι ονόμασαν αυγή της νέας εποχής ή ημέρα
απολογισμού προφητειών, ή ημέρα της κρίσης που θα σηματοδοτήσει ένα νέο κόσμο
και μια νέα ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα κυριολεκτικά βομβαρδίστηκε από τότε από
διάφορες θεωρίες, σενάρια και ιδεολογήματα, καθώς και με νοητικούς ψυχολογικούς
και βιολογικούς ιούς, που σκοπιμότητά τους ήταν ο αποπροσανατολισμός της
συνείδησης των ανθρώπων από τις αληθινές εξελίξεις. Οι άνθρωποι που αποτελούν
την ανθρωπότητα μοιάζουν με τα άτομα ή τα κύτταρα ενός οργανισμού που βιώνουν
την οδύνη, την ασθένεια και την κατάρρευση. Την ίδια στιγμή η ολότητα άνθρωπος
αφυπνίζεται, αναθεωρεί για πρώτη φορά βλέπει όσα δεν έβλεπε, τα βλέπει
αναγκαστικά και όπως ένας ασθενής συνειδητοποιεί τα αληθινά αίτια της ασθένειάς
του, που είναι και το κλειδί της αληθινής θεραπείας, όχι επί των συμπτωμάτων
αλλά επί της ουσίας.
Η
πνευματική ενηλικίωση στην οποία έχει εισέλθει η ανθρωπότητα σηματοδοτεί την
εγκατάλειψη της παιδικής ανευθυνότητας και της προσκόλλησης σε μία ανέμελη αλλά
ανεύθυνη στάση ζωής. Η πνευματική ενηλικίωση απαιτεί επίγνωση και βαθύτερη
κατανόηση του αληθινού σκοπού της ζωής, την αποδοχή της ευθύνης του ενός Εαυτού
που είμαστε και όλου του κόσμου ως μία ενότητα.
Το
1995 η αναχώρηση του νέου Παρακλήτου από την μορφή έκρουσε τον κώδωνα μιας
κλήσης σε κάθε άνθρωπο, για να αποφασίσει τι θέλει αληθινά να κάνει και να
αναλάβει την ευθύνη να το πραγματώσει. Οι μαθητές του Πρωτοπόρου της Νέας
Κοσμικής Περιόδου, τα πνευματικά Του παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα συνεχίζουν
ως πρόδρομοι να ανοίγουν τον δρόμο της κλήσης της Χριστοποίησης και Θέωσης του
Ανθρώπου. Το μήνυμα της έμπρακτης φανέρωσης της Αγάπης, τον φωτισμό των
Ανθρώπων και την άνοδο της Γυναίκας Ψυχής. Η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού μες
τις ψυχές των ανθρώπων είναι γεγονός εδώ και σαράντα χρόνια. Τα παγκόσμια
γεγονότα, όπου η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο κάθε κρίσης, απέκρυψαν από την
αντίληψη των ανθρώπων την Παγκόσμια Πνευματική αφύπνιση.
Αυτό το Πνεύμα και το προορισμένο εκ Θεού επιτελείο, που γύρω του θα δημιουργηθεί, θα κάνει Πνευματικά Σχολεία στα οποία θα ακούγεται το Νέο Μήνυμα, θα διδάσκεται η μετάνοια και οι Νέες Πνευματικές Αληθείς Αποκαλύψεις. Τα Σχολεία αυτά θα καταστούν ο πομπός, που θα εκπέμπει την Κλήση προς τα προορισμένα Πνεύματα, ο Σταθμός που θα τα υποδέχεται και θα τα καταρτίζει σχετικά με τη Νέα Εποχή. (Δ. Δώριζα, Αποσυμβολισμοί, κεφ. 4ο)

