Βίντεο από συμμετοχή σε εκδήλωση "ΛΕΩ ΝΑΙ" 30/6-1/7/17

Είναι η συμμετοχή του Α.Π.ΠΑΝ. στην ετήσια διήμερη εορτή του "ΛΕΩ ΝΑΙ " η οποία έγινε στις 30/6/2017 και  1/7/2017 με τίτλο "ΟΤΑΝ Η ΤΕΧΝΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ"

Πρόσκληση σε ομιλία με θέμα "Το Έργο Της Μητέρας Στη Νέα Εποχή"

Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας

η εκδήλωση στο Facebook

Πρόσκληση σε ομιλία με θέμα "O Παγκόσμιος Ρόλος της Ελλάδας"

  Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας

η εκδήλωση στο Facebook

Πρόσκληση σε ομιλία με θέμα "Η Πλάνη της Φυλετικής Δύναμης και η Παγκοσμιότητα"

Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας

η εκδήλωση στο Facebook

Ομιλία Διέλευσις 31/10/15 Γ. Κλειδαράς "Η ιδέα της Αγάπης, η πανανθρώπινη πορεία της συνείδησης"

Α.Π.ΠΑΝ ΔΙΕΛΕΥΣΗ

«ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΗΜΑΣ»

31-10-15

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ: Πριν από αρκετά χρόνια άρχισα να συνειδητοποιώ ότι ο Κόσμος των πνευματικών ιδεών δεν είναι ένα χάος αλλά έχει μια τάξη. Υπάρχει μια νομοτέλεια που κρύβεται πίσω από αυτόν τον κόσμο. Οι πρόγονοί μας ήταν εκείνοι που τον θεμελίωσαν και διατύπωσαν πρώτοι αυτή την νομοτέλεια. Οι ιδέες είναι Αθάνατες οντότητες, τα κακέκτυπά τους θνητές. Δεν είναι τυχαίο ότι οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι μίλησαν για τα 5 στοιχεία. Tο πέμπτο μάλιστα κατά νόμον σχετίζεται με την Αρχέτυπη Δημιουργική ιδέα όλων των υπολοίπων.

Όταν η πνευματική μου ζωή επικεντρώθηκε γύρω από την Αγάπη, ανακάλυψα ότι στο όνομά Της το ίδιο κρυβόντουσαν αυτά τα 5 στοιχεία, απ’ τα οποία αποτελείται όλο το Σύμπαν, ο άνθρωπος και τα πάντα. Η ολοκληρωμένη Αγάπη στην πράξη, η οποία δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα, όπως θέλουν να λένε κάποιοι σήμερα, είναι ένας τρόπος ζωής και σκέπτεσθαι, ο οποίος φέρνει σε συμφωνία και ευρυθμία αυτά τα 5 στοιχεία. Τότε έχουμε αληθινή ζωή, κάλλος, ομορφιά, ευδαιμονία, αρμονία, πρόοδο, εξέλιξη. Όταν δεν γνωρίζουμε πώς κινούνται τα στοιχεία αυτά μέσα μας, στη ζωή μας, στις σκέψεις μας, στις πράξεις μας, τότε έχουμε ανισορροπία.

Η ανθρωπότητα ολόκληρη βιώνει την κατάρρευση της πλάνης του πολιτισμού του μη όντος, όπως αποδεικνύει η εγκατάλειψη των αρχών που θεμελιώνουν τη συλλογικότητα, την επικοινωνία και την κοινωνικότητα. Στην πίστη  και τη θρησκεία, την οικονομία και την πολιτική, τις τέχνες και την αισθητική, στις επιστήμες και την τεχνολογία κι ακόμα περισσότερο στον κεντρικό πυλώνα της φιλοσοφίας και της παιδείας η έκπτωση του πολιτισμού μας είναι γεγονός.

Την ίδια στιγμή που καταρρέει αυτός ο πολιτισμός του «έχειν» της υλικής συνείδησης, αναδύεται ένας νέος πνευματικός πολιτισμός του «είναι», απαλλαγμένος από δόγματα, κερδολαγνεία, τεχνολογίες μόλυνσης, οικονομίες εκμετάλλευσης, ψευδοφιλοσοφίες και μαζική εκπαίδευση επιβίωσης. Όμως, σε κάθε κρίσιμη καμπή της ανθρώπινης ιστορίας εμφανίζεται ένα κύμα πνευματικού διαφωτισμού που δεν απευθύνεται στους λίγους αλλά σε όλους κι είναι ο Λόγος που το κατευθύνει πάντα. Μια νέα ανθρωπότητα γεννιέται μέσα σ’ όλους τους ανθρώπους που διαπνέονται από ανθρωπιστικές αρχές πνευματικότητας και την ηθική μιας νέας παιδείας. Η υποκειμενικότητα, ο ατομισμός, η ιδιώτευση, ο εγωκεντρισμός κι ο μηδενισμός κορυφώνονται πριν γκρεμιστούν στην εποχή μας.

Υπομονή είναι ο τρόπος για να αντέξεις τον εαυτό σου και να αποκτήσεις το «γνώθι σ’ αυτόν». Η αρετή της χωρητικότητας και της διάκρισης των αρχών που πιστεύουμε. Ο νέος άνθρωπος αρνείται την υποταγή σε ψεύτικες ανάγκες και δεν μεταφέρει τις ευθύνες της εξέλιξής του και της σωτηρίας του σε κανέναν μεσσία, ούτε γήινο ούτε εξωγήινο, ο νέος άνθρωπος βιώνει την αλήθεια ότι ο Χριστός σκήνωσε μέσα μας και Δευτέρα Του Παρουσία είναι η εκδήλωση της Αγάπης Του από εντός μας κι όχι ένα ολόγραμμα στα σύννεφα. Ο ορισμός είναι η διατύπωση των ορίων της συνείδησής μας για το καθετί, δηλαδή η αποκωδικοποίηση της ενέργειάς του Λόγου που μας γίνεται γνωστή, για να την κατανοήσουμε. Πνεύμα είναι η ουσία της συνείδησης που φέρει την ενέργεια των εννοιών και των ιδεών που αποκαλύπτουν την ουσία της Αγάπης στις διάφορες διαστάσεις ενώ Ψυχή είναι η θεία πνοή η οποία περιέχει τη ροή των κωδικών της Δημιουργίας, ενεργοποιείται από συνείδηση του πνεύματος στο Φως και ενεργεί μέσω του Φωτός στον νου με λογική και φαντασία εκφράζοντας Λόγο. Είναι το περίπνευμα το κάλυμμα Φωτός και Πνεύματος, ο ρυθμιστής-συμπλέκτης μεταξύ ύλης-φρένου και πνεύματος-γκαζιού.

Αγάπη είναι άκτιστος ουσία άνευ όρων και ορίων εμπεριέχουσα όλες τις έννοιες και τις αξίες. Οι έννοιες Εαυτός και Άλλος παύουν να έχουν σημασία, καθώς υπάρχει μόνον η Αγάπη. Η άρνηση της αληθινής μας ταυτότητας είναι η αιτία κάθε πλάνης και λάθους. Γιατί ο άνθρωπος είναι ο Έρωτας του Θεού και ο Θεός ο Έρωτας του ανθρώπου, που η μόνη ανηθικότητα είναι η έλλειψη Αγάπης. Ο Θεός Αγάπη εστίν και γι’ αυτό στο Χριστιανισμό η Αγάπη είναι ο Νέος Νόμος του Χριστού. «Εντολήν καινήν δίδομι υμίν αγαπάτε αλλήλους καθώς ηγάπησα υμάς», «αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου και εξ όλης της ισχύος σου. Αυτή πρώτη εντολή και δευτέρα ομοία αυτή, αγαπήσεις τον πλησίον ως σ’ εαυτόν. Μείζων τούτων άλλη εντολή ουκ έστι».

Αγαπώ ως εκστατική αυθυπέρβαση την ουσία του Θεού κι όχι τις ωφέλειες που μπορεί να καρπωθεί ο εαυτός μου από τις ενέργειές Του. Στην Αγάπη του Θεού γίνομαι Αγάπη και δεν αισθάνομαι απλώς Αγάπη. Η Αγάπη δεν είναι συναίσθημα ή πράγμα, που το διαχειρίζομαι για να ικανοποιήσω προσωπικές σκοπιμότητες αλλά ο θείος τρόπος της ύπαρξής μου, ο οποίος με βγάζει έξω από τα όρια του εγώ και του είναι, στην ολοκλήρωση του προσώπου και της Ουσίας. Σε αντίθεση, η συναισθηματική αγάπη, με κρατά δέσμιο του εγώ και με απομονώνει απ’ την ολότητα του εαυτού μου, όσο παραμένω προσκολλημένος στις προσωπικές μου σκοπιμότητες, χωρίς να μοιράζομαι την προσωπική μου ζωή. Η Αγάπη υπερβαίνει το εγώ επειδή δεν αγαπώ για να ικανοποιήσω το εγώ αλλά υπάρχω ως Αγάπη.

Όλη η πλάνη κι η αλήθεια σχετίζεται με το Πρόσωπο. Αλήθεια είναι η στέρηση της λήθης δηλαδή η συνείδηση της μνήμης και η αγάπη μας, τα αληθινά όρια του εαυτού μας. Η Θέωση είναι δωρεά Ουσίας Θείας Χάρης μέσω των Θείων ενεργειών. Κι η πορεία μας μοιάζει με μια συνεχή μετάθεση των ορίων της αγάπης μας.

Οι θεολόγοι ομολογούν ότι όπως η Θεία Ουσία είναι χωριστή από τη Θεία ενέργεια που εκδηλώνει, έτσι και η Θεία ενέργεια φέρει μέσα της την αιτία της, δηλαδή τη Θεία Ουσία, που είναι αμέθεκτη κι έτσι γίνεται μεθεκτή. Οι επιστήμονες παράλληλα ομολογούν σήμερα μια ανάλογη σχέση ανάμεσα στην ενέργεια και την ύλη, το φωτόνιο και τη μάζα. Σταδιακά ανακαλύπτουμε ότι μοιραζόμαστε το ίδιο βίωμα, ανεξάρτητα τη μορφή και το φύλο, την εθνικότητα ή τη θρησκευτική μας πίστη. Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν πού είναι ο Δάσκαλος, πότε θα γίνει η συντέλεια, πόσο πρέπει να υποφέρουμε ακόμα, πώς θα σωθούμε, τι να κάνουμε και γιατί, ο νέος πνευματικός άνθρωπος εστιάζεται πρωταρχικά στο «ποιος».

Επτά είναι τα ερωτήματα της συνείδησης: τι, γιατί, πόσο, πώς, πού, πότε, ποιος. Αυτό το τελευταίο αποτελεί για τον πνευματικό άνθρωπο κλειδί. Απόδειξη είναι ότι στις υπερβατικές πνευματικές καταστάσεις απουσιάζει η αίσθηση του χώρου και του χρόνου, ενώ αλλάζει η συνείδηση και η ταυτότητα, το ποιος. Τότε αλλάζουν επίπεδο όλα τα υπόλοιπα ερωτήματα, το βάθος και το ύψος των απαντήσεων για κάθε πού, για κάθε πότε, για κάθε πόσο, τι, γιατί και πώς. Όλα καθορίζονται απ’ το «ποιος». Όταν αλλάζουμε ταυτότητα, αλλάζουν όλα. Κινούμαστε στο επίπεδο που μας υπαγορεύει η ταυτότητα που πιστεύουμε ότι έχουμε, η ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας. Η Αλήθεια δεν είναι κάπου εκεί έξω αλλά μέσα μας κι αποκαλύπτει την ψευδαίσθηση του μέσα και του έξω και μας λέει «Μετράς άνθρωπε το χώρο με το μέτρο και το εκατοστό. Αλλά την απόσταση ήλιων και αστέρων την μετράς σε έτη φωτός δηλαδή σε χρόνο. Στο μακρόκοσμο το cm και το second ταυτίζονται. Αυτό που θέλει η ψυχή σου για να εξελιχθεί μπορεί να μην αρέσει στην προσωπικότητά σου, η οποία φοβάται το άγνωστο και θυμώνει, επειδή πιστεύει ότι αδικήθηκε. Γι’ αυτό και συνεχίζει να συντηρεί πεποιθήσεις, προσδοκίες, προκαταλήψεις, δυσειδαιμονίες, κατεστημένα και περιορισμούς αιώνων, δημιουργώντας γιγαντιαίες σκεπτομορφές πλάνης. Αυτές τροφοδοτεί η υλική συνείδηση με ανάλογες συμπεριφορές και τρόπο ζωής».

Η επιβολή του ανώτερου εαυτού στον κατώτερο οδηγεί στην αυτοθεοποίηση και τον εωσφορισμό. Ενώ η εναρμόνιση του κατώτερου και ανώτερου εαυτού μεσ’ τον Θείο Εαυτό είναι ο δρόμος της Χριστοποίησης και της Θέωσης. Δεν υπάρχει εκλεκτός λαός, παρά μόνο μία Θεία Ανθρωποϊδέα. Δεν υπάρχει άλλος παρά μόνο ένας. Είναι η μονάδα που ταξιδεύει από το μηδέν στο άπειρο. Αφετηρία και αρχή είναι η θεία ταυτότητα και η θεία καταγωγή του ανθρώπου. «Εγώ είπα Θεοί Εστέ και Υιοί Υψίστου πάντες» αποκάλυψε ο Χριστός.

Προορισμός και τέλος η τελειοποίηση και συνταύτιση του ανθρώπου με τον Θεό. «Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι ώσπερ ο Πατήρ ημών ο εν τοις Ουρανοίς τέλειος εστίν». Κι έτσι το κλειδί του δρόμου συνοψίζεται στο Αγαπάτε Αλλήλους. Η Αλήθεια δεν παρουσιάστηκε ποτέ ολοκληρωμένα στο παρελθόν, ένεκα της ανωριμότητας της ανθρώπινης συνείδησης και γι’ αυτό ο Χριστός είπε ότι θα αποστείλει άλλον Παράκλητο κατά τη Δευτέρα Του Παρουσία για να μας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθεια. Ο Παράκλητος είναι ο ενεργοποιητής της Θείας Μνήμης και της Θείας καταγωγής του ανθρώπου και είναι αξιοσημείωτο ότι έχουμε εισέλθει στην εποχή όπου Εκείνος, το Πνεύμα της Αληθείας μας οδηγεί πλέον στην ολοκληρωμένη αποκάλυψη της Αλήθειας και η Αλήθεια ελευθερώσει ημάς. Η Μνημοσύνη αποτελεί τη θηλυκή αρχή του ανθρώπου και η θέληση την αρσενική. Δίχως μνήμη δεν υπάρχει όραμα, δεν υπάρχει στόχος. Δίχως θέληση δεν μπορεί ο στόχος να επιτευχθεί. Όποιος ελέγχει το παρελθόν, τη μνήμη, ελέγχει το παρόν, τη θέληση, το τώρα. Κι όποιος ελέγχει το παρόν, τη θέληση, το τώρα, ελέγχει το Όραμα, το μέλλον.

Αφυπνίζοντας λοιπόν τη μνήμη, επηρεάζουμε τη θέληση. Μέσω του παρελθόντος το παρόν και μέσω του παρόντος το μέλλον. Το κλειδί γι’ αυτό το έχει η προσευχή, που ενεργεί συντονισμένα με τους θείους Νόμους και τη Ροή του Λόγου. Γιατί η ελευθερία συνεπάγεται υπευθυνότητα και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευθύνη από τη διαχείριση του Κενού ή της Αρχέγονης Ουσίας μας.