ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΗ 27/1/18 Π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ

ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Η κα ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΠΗΓΗ

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Α.Π.ΠΑΝ. ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΗ 27-1-2018

ΜΕ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΘΕΜΑ

ΚΑΘΑΡΣΗ-ΦΩΤΙΣΜΟΣ-ΘΕΩΣΗ

Στην νηπιακή πνευματική μας κατάσταση, θεωρούμε ότι υπάρχουν πνευματικά στάδια εξέλιξης, γιατί η συνείδησή μας λειτουργεί με την ιδέα της γραμμικότητας του χρόνου, ότι όλα έχουν μιαν αρχή κι ένα τέλος. Πέρα από εκεί η συνείδηση ελευθερώνεται και βιώνει τα κύματα της Θείας Μνήμης, μέχρι την κατάλυση του χρόνου στο μηδέν. Εκεί ακριβώς, μέσα μας, όταν ενώνεται ο νους και καρδιά μας, συναντάμε το Χριστό κι ανακαλύπτουμε τη Δικαιοσύνη της Ειρήνης που είναι το Φως της Βασιλείας Του.

Αφετηρία και Αρχή είναι η Θεία ταυτότητα και η Θεία καταγωγή του Ανθρώπου. «Εγώ είπα θεοί εστέ και υιοί Υψίστου πάντες» (Ψαλμός πβ [πγ], 81 στιχ. 6). Προορισμός και τέλος, η τελειοποίηση και η συνταύτιση του ανθρώπου με το Θείο. «Έσεσθαι ουν υμείς Τέλειοι, ώσπερ ο Πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς Τέλειος, εστίν» (Ματθ. Ε′, 48). Το κλειδί του Δρόμου συνοψίζεται στο «Αγαπάτε Αλλήλους».

Ο έλεγχος και η κρίση της Δευτέρας Παρουσίας στροβιλίζει όλη την ανθρωπότητα, επιταχύνοντας το χρόνο, συμπυκνώνοντας τη συνείδηση, ώστε να επέλθει έκρηξη Λόγου στο Είναι του παγκόσμιου Ανθρώπου. Η πορεία της Χριστοποίησης και της Θέωσης είναι μη αναστρέψιμη, ταχύρρυθμη και αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Η Θεία Χάρη έρχεται να καλύψει τα κενά, τις ατέλειες και τις αδυναμίες των ανθρώπων που ξεκινούν κάθε στιγμή ενσυνείδητη πορεία αποκατάστασης, αναγωγής και Θέωσης. Εκδηλώνεται μέσα από τρεις λειτουργίες, που στον εσωτερικό χριστιανισμό ονομάστηκαν Κάθαρση, Φωτισμός, Τελειοποίηση.

Κι έτσι η διατύπωση και η έκφραση της συνειδητοποίησης, είναι εκείνη που μεταφέρεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μεταλλάσσει, να μεταμορφώνει, να εξελίσσει, να αναγάγει. Είναι η αλήθεια που φανερώνεται, και η αλήθεια ελευθερώνει. Έτσι η τυφλή πίστη γίνεται ενσυνείδητη πίστη και η προσευχή γίνεται τα πάντα σ’ ότι κάνεις απλά, φυσικά και αληθινά, συντονισμένα με τη Θεία ροή του Λόγου.

Το κοινό σημείο επαφής του ανθρώπου και του Θεού, είναι η Θεία Ουσία, ο Θείος Σπινθήρας, και η προσευχή δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες και προϋποθέσεις για την αποκάλυψη της Αλήθειας του προορισμένου Ανθρώπου, που εμπεριέχεται στο κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση, δηλαδή τη Θέωση. Ο σκοπός συνδέεται με την ιδέα και η σκέψη με την πραγματοποίηση του σκοπού, δηλαδή την υλοποίηση της Ιδέας-Σκοπός-Σκέψη. Η προσευχή αρχικά είναι μία εμβάθυνση στο είναι σου, που σε οδηγεί σε ενσυνείδητη Πίστη, δηλαδή την απόλυτη Γνώση, την αναγνώριση της Υιότητάς σου, την εκδήλωση του Θείου Εαυτού σου.

Η μετουσίωση επιτυγχάνεται μέσω της εκδήλωσης, δίχως εκδήλωση δεν υπάρχει μετουσίωση. Εκδηλώνοντας κάτι το οποίο θεωρείται αρνητικό και ονομάζοντάς το την ώρα που εκδηλώνεται, διατυπώνοντάς το, το ορίζεις, ορίζεις τη νομοτέλεια που το διέπει, ορίζεις τη δομή του και έτσι, εφόσον το ονομάζεις και το διατυπώνεις και το ορίζεις, είσαι και στη θέση να το αλλάξεις, να το μετουσιώσεις. Έτσι κλείνει ο κύκλος. Αυτό αρχικά παράγει κάθαρση και φώτιση και τέλος παράγει τελειοποίηση. Αυτό σημαίνει ότι η μετουσίωση είναι η αιτία της κάλυψης, αυτή ενεργοποιεί την κάλυψη, όσο μετουσιώνουμε τόσο κάλυψη έχουμε, όσο δεν μετουσιώνουμε τόσο ακάλυπτοι είμαστε. Όσο μετουσιώνουμε είμαστε υπό Χάρη, όσο δεν μετουσιώνουμε και ανταποδίδουμε είμαστε υπό Νόμο.

Για να είναι σε θέση να μετέχει στη Θεότητα μέσα από το καθ' ομοίωση συμμετέχει στην τελειοποίηση μέσω των μυστηρίων. Στη σημερινή εποχή όμως, στη Νέα Κοσμική περίοδο που έχουμε μπει, γίνεται κατ' ευθείαν με την επίχυση του Αγίου Πνεύματος στον Άνθρωπο.

Η Δεκτικότητα δεν είναι παθητικότητα, αλλά μια εσωτερική βαθιά δράση που αποτελεί και το κλειδί της Ισορροπίας και της Αρμονίας κάθε εκδήλωσης. Ο Χριστός έδωσε αυτό το κλειδί στους μαθητές του και εκείνοι το δέχτηκαν. Η Υπακοή είναι η ενεργοποίηση της δεκτικότητας και του δεξιού εγκεφαλικού ημισφαιρίου, που οδηγεί σε όλες τις Θείες Ιδέες και καταστάσεις που ανοίγουν τους Ουρανούς στον Άνθρωπο. Είναι επίσης η δόνηση της Πίστης στην καρδιά που ενεργοποιείται στο δεξί καρδιακό κόλπο, όπου εδρεύει ο μη αφυπνισμένος Θείος Σπινθήρας του ανθρώπου. «Ρίχτε τα δίχτυα δεξιά» είναι ένα πανανθρώπινο κάλεσμα για τον σύγχρονο υλικό άνθρωπο, τον αποκομμένο από την ολότητα του Εαυτού του, τον εγκλωβισμένο μέσα στην παροδικότητα της ύλης και της μορφής. Η Δεκτικότητα επίσης εκφράζει και τη βασική προϋπόθεση Μετουσίωσης, γιατί εάν δεν δεχτεί ο άνθρωπος την Τελειότητα της Θείας Ουσίας εντός του, δε μπορεί να μετουσιώσει τις ατέλειες που εκδηλώνει, αλλά και εάν δε δεχτεί τη λανθασμένη του πορεία στην ύλη, εάν δε μετανοήσει, δε μπορεί να γνωρίσει την Κάθαρση και επομένως να οδηγηθεί στη Θέωση.

Η λειτουργικότητα της Κλήσης δεν περιορίζεται σε μια και μόνη χρονική στιγμή, αλλά είναι μια συνεχώς εξελισσόμενη κατάσταση που ενεργοποιεί ο άνθρωπος με την υπακοή του στο Θεό, δηλαδή συντονίζοντας τη θέλησή του μέχρι να ταυτισθεί με το Θείο Θέλημα και τον οδηγεί στο Άχρονο της Μορφής και στο Άχωρο της Εκδήλωσης. Η πορεία προς τη Θέωση είναι η αδιάκοπη επίγνωση, συναίσθηση και ενεργοποίηση της κλήσης, γιατί ο άνθρωπος που θεώνεται, γίνεται σταδιακά η ίδια η Κλήση, η ενεργοποίηση της Δεκτικότητας και η Πύλη της Βασιλείας των Ουρανών. Κάθε φορά που ο άνθρωπος παύει να έχει συναίσθηση και αποδοχή της Κλήσης, χάνει την πίστη του και αποκόπτεται από την επαφή με το Θείο Εαυτό του, γιατί απομονώνεται στη λειτουργία του αριστερού εγκεφαλικού ημισφαιρίου.

«Τις δύναται σωθήναι; Ουδείς!». Η χωρίς Χριστό σωτηρία είναι αδύνατη και ο άνθρωπος εγκλωβισμένος σε ένα ψευδαισθητικό παρόν γεμάτο με δεσμεύσεις καλείται να ενεργοποιήσει το Θείο Εαυτό του, τον Άχρονο και έτσι να αποδεσμευτεί από την πλάνη του χρόνου αποκτώντας διάρκεια συνειδητής εκδήλωσης εντός της Θείας Ροής του Λόγου. Το Έλεος του Πατέρα φέρνει τον άνθρωπο όλο και πιο κοντά σε αυτήν τη συμπύκνωση χρόνου και πράξης, γιατί η αληθινή μετουσίωση πρέπει να είναι άμεση για να επέλθει αποκατάσταση.

Ο Λόγος Χριστός γεφυρώνοντας με τη Θυσία Του τα πεδία, έδωσε την ευκαιρία στον Άνθρωπο να θεωθεί, δηλαδή να ξεπεράσει το χάσμα που υπήρχε ανάμεσα σε αυτόν και τον Πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι κατέδειξε τον δια της Θυσίας δρόμο προς τη Θέωση, σαν τον μοναδικό τρόπο απελευθέρωσης του ανθρώπου από κάθε περιορισμό. Ο Λόγος Χριστός θυσιάστηκε ολοκληρωτικά, δηλαδή σε όλα τα πεδία, διανοίγοντας το δρόμο της Ανάβασης του Ανθρώπου. Ο Λόγος Χριστός στη Δευτέρα Παρουσία Του σαν Δάσκαλος Ιωάννης, καταδεικνύει αυτή την Ανάβαση του Ανθρώπου, διασπώντας την ατομικότητα του ανθρώπινου πνεύματος, ώστε να ταυτιστεί με το Πανανθρώπινο Πνεύμα του Λόγου.

«Οι πρώτοι έσονται έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι». Το Πνεύμα Ιωάννης, ο έσχατος στη Βασιλεία των Ουρανών, είναι ο Πρωτοπόρος και ο Μοναδικός στην εξελικτική πορεία από τη Γένεση έως σήμερα που διασπά την ατομικότητά του για να απελευθερώσει την Ολότητα Άνθρωπος από τους περιορισμούς και τις δεσμεύσεις του, ενεργοποιώντας τη δυνατότητά του να Θεωθεί. Μεταφέρει την Ουσία του Λόγου, γιατί είναι ο Λόγος ο περιπατών επί γης που απελευθερώνει το δρόμο για κάθε πνεύμα, δίνοντάς του τη Χάρη και την Ευλογία να μετουσιώσει συνειδητά την τροχιά της εξέλιξής του, δηλαδή το περιεχόμενο της ατομικότητάς του και να ενωθεί τέλεια με τον Πατέρα. Αυτό το περιεχόμενο και η Μετουσίωσή του είναι το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας στη Νέα Κοσμική Περίοδο.

Μετά την Κλήση το Εγώ αντιδρά και έτσι ο άνθρωπος εισάγεται σε έναν κύκλο νέων εμπειριών και συνειδησιακών καταστάσεων. Όμως το Φως και η δύναμη του Λόγου εκδηλώνεται στα πεδία της ύλης με ελκτικές και διαρρηκτικές ακτινοβολίες, επομένως η Κλήση σημαίνει αφ’ ενός έλξη του ανθρώπου προς το Θεό αλλά και άπωση και γκρέμισμα του υλικού εαυτού του «Ύπαγε πώλησον σου τα υπάρχοντα και ακολούθει μοι». Την Κλήση το πρώτο Δώρο, ακολουθεί η συνείδηση της Κλήσης το δεύτερο και η αποδέσμευση, η απελευθέρωση του Δρόμου από τα εμπόδια, η ενίσχυση του ανθρώπου να βαδίσει είναι το τρίτο. Η ελκτική και διαρρηκτική ενέργεια του Φωτός του Λόγου που φωτίζει τον άνθρωπο, φανερώνεται σταδιακά με τη συντριβή του εγώ. Ο νέος Άνθρωπος είναι μέσα σε αυτόν τον κόσμο, αλλά όχι αυτού του κόσμου. Αν ο μαθητής αντιδράσει αρμονικά στην έλξη της Κλήσης με το πνεύμα του και στη διαρρηκτικότητά της με την ψυχή του, δηλαδή με υπακοή και απάρνηση, προχωράει αρμονικά. Εάν όμως δεν δείξει απάρνηση παρά μονομερή υπακοή προς την πρόσκληση, τότε παρουσιάζει δυσαρμονίες, πόνους, στεναχώριες, μοναξιά και λύπη.

Ο μαθητής, και εδώ είναι το κλειδί, χρειάζεται να αλλάξει τοποθέτηση απέναντι στη διαρρηκτική ενέργεια της Κλήσης, δηλαδή να κατανοήσει ότι ο αγώνας του δεν είναι ένας πόλεμος εναντίον της κατώτερης υλικής φύσης, ότι δεν έχει τίποτα να γκρεμίσει, διότι αυτό το γκρέμισμα το έχει αναλάβει το Άγιο Πνεύμα, το εκπορευόμενο εκ του Πατρός, ο Παράκλητος. Αυτό το ρεύμα Φωτός που ορμητικά πολλές φορές, απομακρύνει τα εμπόδια από το δρόμο του μαθητή, είναι η Θεία Δύναμη που τον καλύπτει. Το μόνο που έχει να κάνει ο μαθητής είναι να έχει τοποθέτηση απάρνησης, αυτοπειθαρχίας και υπακοής, που δε σημαίνει άρνηση της υλικής πραγματικότητας, αλλά εσωτερική κυρίως απόσπαση από αυτήν. Αυτή η εσωτερική απόσπαση από υλικές σκέψεις, επιθυμίες, συναισθήματα, λόγους και πράξεις, τον απελευθερώνει από την πλάνη, τους περιορισμούς αλλά και τις επιρροές και επιτυγχάνεται με την αντικατάστασή τους από ανάλογες Θείες Λειτουργίες και Εκδηλώσεις. Έτσι οικοδομεί σταδιακά τον αχειροποίητο Ναό της Ψυχής του, καθιστά το Πνεύμα του Ιερέα και Μυσταγωγό αυτής και αποκτώντας ενσυνείδητη πίστη γίνεται μέρος ζωντανό του Έργου της αποδέσμευσης. Αυτή η καθημερινή απάρνηση και συντριβή του εγώ του κατώτερου εαυτού του, είναι το «Καθ’ ημέραν αποθνήσκειν» του Αποστόλου Παύλου.

Η πίστη στο Χριστό είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αγάπη προς τον Αληθινό Δάσκαλο, ο οποίος είναι και το κλειδί της Θέωσης του Ανθρώπου.

Η παράδοση της Υιότητας του Χριστού στον επιστήθιο μαθητή Ιωάννη, φανερώνει επίσης την εγκαθίδρυση του Χριστού ως Θεία Συνείδηση στην καρδιά του Ανθρώπου που λειτουργεί σαν διαρκής πομπός Άχρονης κλήσης που επιφέρει στον άνθρωπο μια αίσθηση διαρκούς εσωτερικής ταραχής και αφύπνισης στην οποία, όταν ο άνθρωπος ανταποκριθεί, αρχίζει να εξελίσσεται ταχύτατα, χωρίς επιβολή ή καταναγκασμό αλλά με αυτοδιάθεση, αυτοπαράδοση και αυτοπροσφορά. Η αυτοδιάθεση δεν πηγάζει από την πτωτική ελεύθερη βούληση, αλλά από την Ελευθερία του Λόγου και εκφράζει τον αυτοσεβασμό και την ολοκληρωμένη αφιέρωση του ανθρώπου στην ολότητα, την ολοκληρωμένη προσφορά του, που κορυφώνεται με την απελευθέρωσή του από την έννοια της ελευθερίας.

Ο Παράκλητος είναι ο Ενεργοποιητής της Θείας Μνήμης και Θείας Καταγωγής του Ανθρώπου. Ο Ταξινομητής των Θείων Νόμων στη συνείδηση του Ανθρώπου. Ο Κριτής της κατάχρησης της Θείας Ουσίας μέσα σε κάθε Άνθρωπο. Ο Αποκαλύπτων και Αποκαθιστών τον Πατέρα εντός του Ανθρώπου και τον Άνθρωπο εν Θεώ.

Ο Ιωάννης είναι το Μυστηριακό κλειδί των βιαστών της Βασιλείας των Ουρανών, που τολμούν να ζουν χωρίς καμία σιγουριά σε ένα Θείο Χάος γενεσιουργού Δυνάμεως, αναλαμβάνοντας ακέραια την ευθύνη για κάθε δημιουργία, θυσιάζοντας την ελεύθερη βούλησή τους να προσκολληθούν σε κάποια από τις παράλληλες πραγματικότητες των ανθρώπων. Απελευθερώνονται στο Λόγο, σε μια ατέρμονη ροή όπου όλα εξελίσσονται όσο στερείς από τον εαυτό σου το δικαίωμα της προσκόλλησης σε κάτι. Αυτή είναι μια ζωντανή κατάσταση Μετάνοιας, δηλαδή κατάσταση συνεχούς μετατόπισης του Νου και υπακοής μέχρι θανάτου, όπως προτύπωσε ο Ιησούς καλύπτοντας όλα τα πεδία. Μόνο όποιος είναι ελεύθερος μπορεί να υπακούει. Όσοι είναι δεσμευμένοι δεν μπορούν να υπακούσουν. Και δεσμευμένοι είναι μόνο όσοι θέλουν να είναι, όσοι αρνούνται τη Χριστότητά τους, όσοι αρνούνται τον Άνθρωπο. Οι πλέον αδικαιολόγητοι είναι εκείνοι που έλαβαν Χάρη Θεού για να απελευθερωθούν απελευθερώνοντας άλλους, αλλά αντί αυτού θέλησαν να ανακυκλώσουν τη Χάρη ατομικά, για την προσωπική τους εξέλιξη. Αντί να γίνουν χρήσιμοι για τους άλλους, χρησιμοποιούν τους άλλους. Έτσι δεν γίνεσαι Χριστός για τον πλησίον, ούτε μπορείς να δεις μέσα του Χριστό, έτσι δηλαδή δεν γίνεται κανείς Υιός και γι’ αυτό δεν βλέπει τον Πατέρα. Μόνο όποιος κινήθηκε από Αγάπη φτάνει σε αυτήν. Ο Χριστός, ο αληθινός μας εσωτερικός Σωτήρας είναι Θεία Αρχή και υπάρχει μέσα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, από τη στιγμή που όλοι έχουν δικαίωμα Μετάνοιας.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΗ 27/1/18 Β. ΠΙΤΣΕΛΑ

ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Η κα ΠΙΤΣΕΛΑ ΒΑΡΒΑΡΑ
ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Α.Π.ΠΑΝ. ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΗ 27-1-2018
ΜΕ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΘΕΜΑ

ΘΕΩΣΗ – ΦΩΤΙΣΜΟΣ – ΚΑΘΑΡΣΗ

Το μήνυμα της Νέας Κοσμικής Περιόδου είναι το χαρμόσυνο μήνυμα της, Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, που τελείται μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, του Άνωθρώσκοντος. Είναι η επιφάνεια του Αγίου Πνεύματος, ή η Εποχή του  Υδροχόου όπως πολλοί ονομάζουν που φανερώνει την Άνοδο της Γυναίκας Ψυχής.

Αυτή η ψυχή που φωτίζεται, οδηγείται να βρει το Πνεύμα της ώστε να εκδηλώσει την ένωσή της με το Θείο, λαμβάνοντας εντός της το ελπιδοφόρο μήνυμα της Χριστοποίησης και Θέωσης της.

Ο  Χριστός κατέθεσε τον Εαυτό Του, ως τον δρόμο που θα οδηγηθεί ο άνθρωπος, δίνοντας του τον πρότυπο και λέγοντας «Εγώ Ειμί η Αλήθεια και η Ζωή και η Οδος» προσφέροντας δια της Θυσίας του, την επισφράγιση της διάνοιξης της οδού της επιστροφής του ανθρώπου, καταδεικνύοντας τα στάδια Μετάνοια, Κάθαρση, Φώτιση, Τελείωση.

Όλη η Διδασκαλία του Λόγου Χριστού, κατά την Πρώτη του Παρουσία μεταφέρεται μέσα στον άνθρωπο ως εσωτερικές καταστάσεις και στάδια που χρειάζεται να περάσει.

Είναι μια κατάσταση που αφορά όλη την ανθρωπότητα που μέσα από συγκρούσεις και έκρυθμες  καταστάσεις , φανερώνεται η παγκόσμια κρίση και η ανάγκη αλλαγής του νού, από περιορισμένες ιδέες και κατεστημένα σε ιδέες Φωτός, Ζωής και Αναγέννησης, από ιδέες φόβου, σκοταδισμού και αμάθειας σε ιδέες Αγάπης, Σοφίας, Ενότητας, Ελευθερίας και Αλήθειας.

Καλείται ο άνθρωπος, να εγκαταλείψει τα παλαιά του ενδύματα και να ενδυθεί με τα νέα του Πνευματικά ενδύματα. Δηλαδή, να μετατοπίσει τον νού του από κάθε προσκόλληση με την ύλη και  κάθε φθαρτό στοιχείο που είναι θνησιγενές που τον αποκόπτει απ’  την Θεία Ουσία εντός του, που είναι ο Λόγος, ο Λόγος Αγάπη.

Το πρώτο καθοριστικό λόγο για την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου είναι η μετάνοια, διότι χωρίς μετάνοια δεν μπορεί να ολοκληρωθεί η κάθαρση. Ο Ιωάννης ο Βάπτιστης την Πρώτης Παρουσίας ενεργοποιεί το Μυστήριο της Μετάνοιας, όταν η συνείδηση λάβει την Θεία Κλήση εσωτερικά και οδεύει αναζητώντας τον δρόμο και τον προορισμό της.

Η εσωτερική αυτή κατάσταση της μετάνοιας και της κάθαρσης είναι κατάσταση που απαραίτητα κάθε άνθρωπος θα περάσει πριν εμφανιστεί μέσα του ο Λόγος. Είναι ο νους που συνειδητά εργάζεται στην απάλειψη των αρνητικών στοιχείων και σκέψεων, συγκεντρώνοντας τον νου στην φανέρωση του καλού ενάντια του κακού. Είναι ο Άρχων της Υπακοής, ο Εκπαιδευτής του νου που αντιπροσωπεύει, την ύψιστη διανοιακή αντίληψη του ανθρώπου, που καυτηριάζει το κακό αλλά δεν το μετουσιώνει. Είναι κατάσταση που θα φανερώσει και θα εκδηλώσει στην νέα εποχή, αντικαθιστώντας την διανοητική λειτουργία του ανθρώπου, με την καθοδήγηση του πνεύματος. Η ανθρώπινη διάνοια πρέπει να θυσιαστεί εξου και ο αποκεφαλισμός του Ιωάννη. Η ανυπακοή προς τον Θεό προκάλεσε την πτώση, η υπακοή του και η αφομοίωση της διάνοιας στο σώμα και το πνεύμα επιφέρει την Αρμονία και την Ενότητα στο Φως, διότι το Θέλημα του Θεού φανερώνεται με τους Λόγους του Χριστού ότι «Έλεος ζητώ και όχι θυσία».

Είναι η φωνή εν τη ερήμω που κρούει της συνειδήσεις των ανθρώπων. Μετανοείτε ηγγικεν γαρ η Βασιλεία των Ουρανών» Ηλθε εν Πνευματι και δυνάμει Ηλιού για να ανοίξει τον δρόμο. Αυτός ήταν ο Ηλίας- Ιωάννης ο Πρόδρομος του σαρκωθέντος Λόγου, ο βαπτιστής, που βάπτισε τον λόγο Χριστό.  Ο Ιωάννης προετοιμάζει τον δρόμο μέσα μας για ην έλευση του Λόγου αναγνωρίζει την πνευματική συνείδηση, γι’ αυτό και αναγνώρισε τον Χριστό.

Ο άνθρωπος καλείται να τελεί μια συνεχής διαδικασία αποδέσμευσης και κάθαρσης του νου, της καρδιάς και της συνείδησης από οτιδήποτε έχει δεσμεύσει ή δεσμεύτηκε, καθαρίζοντας με σταθερότητα καθημερινά την υπόστασή του, τον χώρο του εσωτερικά αλλά και εξωτερικά μέσα από προσευχή κάθαρσης, αποδέσμευσης αλλά και μέσα από πράξεις ανιδιοτελούς Αγάπης και προσφοράς, με κίνητρό την Αγάπη, τη Θεία Αγάπη που τροφοδοτείται η ψυχή που καθαρίζεται από τα καλύμματα της πλάνης, όπως η Μαγδαληνή είναι το σύμβολο της ψυχής που καθαρίζεται απ’ τον Λόγο Χριστό και εκδηλώνει την Αγάπη της και την αφοσίωσή της προς τον Χριστό.

Ο Θεός είναι Αγάπη και Σοφία παραχωρώντας στον άνθρωπο την Αρετή της ελεύθερης βούλησης, ώστε με την θέληση του εισάγεται σε μαθητεία Λόγου, στον δρόμο που τον εισάγει στον φωτισμό, στην Χριστοποίηση και Θέωσή του.

Χρειάζεται να θυσιάσουμε το εγώ μας που μέσα από την κάθαρση συντρίβεται για να γεννηθεί μέσα μας ο Χριστός. Η υπόστασή του ανθρώπου αναγνωρίζει τον Δάσκαλο εντός του αλλά και σε μορφή και ετσι ενεργοποιείται το σθένος και η αγάπη. Ο Πρωτόκλητος μαθητής ο Ανδρέας κινητοποιεί την ενεργοποίηση των μαθητών αποδεχόμενος την Θεότητά του «Θεοί Εστέ», όπως αποκάλεσε ο Ιησούς Χριστός,και η λειτουργία του είναι ενωτική αφυπνίζοντας την Πίστη που συμβολίζει ο μαθητής Πέτρος που κρατά τα κλειδιά της Βασιλείας των Ουρανών. Το σθένος και η πίστη που μέσα από τις εμπειρίες και τα βιώματα  συλλέγει η ψυχή, από τυφλή γίνεται ενσυνείδητη και το σθένος Παρρησία Λόγου.

Ο Ανδρέας είναι οι πλάτες του Δασκάλου, είναι το κλειδί της Ένωσης, η Μητέρα ψυχή που καλύπτει τον Δάσκαλο, η θηλυκή του όψη που ενεργοποιεί το πνεύμα. Ο Θείος Έρωτας σε καθοδηγεί στην Άπειρη Αγάπη, δεν μπορεί να υπάρξει ο Έρωτας χωρίς το σθένος. Θέλει σεβασμό και τόλμη η Αγάπη, το κλειδί είναι ο Ιωάννης, ο μαθητής της Αγάπης όπου ο Χριστός παραδίδει την Υιότητά του όταν είναι στον σταυρό της θυσίας στον μαθητή της αγάπης Ιωάννη, και του λέει «Ιδου η Μήτηρ σου» και στην Μητέρα Του Θεοτόκο» Ιδού ο Υιός Σου».

Καθώς ενεργοποιείται το σθένος, η πίστη, η αγάπη μαζί και η διάκριση που συμβολίζεται από τον μαθητή Ιάκωβο οδηγούν τον άνθρωπο στην Μεταμόρφωση. Σε αυτήν την κατάσταση ο μαθητής του Λόγου, χρειάζεται να είναι σε συνεχή έλεγχο του νου του, των κινήσεών του, των λόγων του και των πράξεών του, ώστε να αποδέχεται την παρουσία του ως Θεία Ουσία Θεού, αγαπώντας και ελεώντας τον εαυτό του και τον πλησίον του, αποδεχόμενος ότι κάθε πλησίον είναι κομμάτι της ψυχής του που ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο. Μέσα απ’ την ενότητα αυτή των μαθητών ενεργοποιείται, ο Φίλιππος που βρίσκεται στην ρίζα της γλώσσας, του οποίου η ισορροπία εξαρτάται από την έκφραση του λόγου μας. Διαφορετικά προκαλείται μεγάλη ανισορροπία καθώς παρουσιάζονται προβλήματα στον λαιμό και η διάκριση του Ιακώβου γίνεται κατάκριση και απενεργοποιούνται και οι υπόλοιποι μαθητές. Γρηγορείτε και προσεύχεστε την ώρα αυτήν για να αποκαταστήσετε και μετουσιωθεί κάθε τέτοια κατάσταση και τα αποτελέσματα της μετουσίωσης φανερώνονται βλέποντας τα αποτελέσματα στον μαθητή Βαρθολομαίο που αντιπροσωπεύει την φαντασία και βρίσκεται στην υπόφυση όπου γίνεται το πρώτο άνοιγμα των πνευματικών οφθαλμών μεταφέροντας το σε εικόνες και ιδέες Θείες.

Ο αγώνας είναι συνεχής και η κάθαρση του νου, της καρδιάς και της συνείδησης απαραίτητη όταν ο Άνθρωπος Λόγος θα δοκιμάζεται διότι η δράση του κατά νόμον φέρνει και την αντίδραση. Εδώ χρειάζεται να ενεργοποιήσει την θέληση, που συμβολίζει ο μαθητής Ματθαίος και βρίσκεται στο κέντρο του πρόσθιου εγκεφάλου. Συγκεντρώνει, κατευθύνει τον νου του, ευθυγραμμίζοντας και ισορροπώντας το θέλημά του, ταυτίζεται με το Θείο Θέλημα, αφυπνίζοντας και ενεργοποιώντας τον μαθητή Θωμά που συμβολίζει την αντίληψη ο οποίος εδρεύει στον πρόσθιο εγκέφαλο. Έτσι σταδιακά η πνευματική συνείδηση θα καλύψει την υπόσταση αφυπνίζοντας και την ατομική συνείδηση. Είναι η αποκατάσταση του εωσφορικού μας εαυτού, καθώς θυσιάζεται για τους φίλους του και παραδίδει την υπόστασή του στον Θεό, λαμβάνει Θεία Συνείδηση. Η ψυχή Φωτίζεται, Παρθενοποιείται και Ενώνεται με το πνεύμα της πυροδοτώντας το σε εκδήλωση και φανέρωση Λόγου, διότι πλέον κατοικεί εντός της ο Λόγος Χριστός. 

Ενώνονται τα κάτω με τα άνω και τα άνω με τα κάτω, δηλαδή τα κατώτερα κέντρα και σώματα με τα ανώτερα κέντρα και σώματα που ως κατάσταση ενεργειών βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο.  Ο μαθητής Ιωάννης είναι η ένωση των κάτω και των άνω γιατί βρίσκεται στην καρδιά, στην ψυχή που μόνο ως αγάπη άπειρη εκδηλώνεται ο Λόγος Χριστός.  Αφομοιώνεται ο ανώτερος και κατώτερος εαυτός μέσα στον Θείο Εαυτό του Ανθρώπου    Είναι το κέντρο της αγάπης που πρέπει να ενώσει της τάσεις του κατώτερου εαυτού από υλιστικές σκέψεις και της τάσεις του ανώτερου εαυτού για προσωπική και πνευματική άνοδο, παραποιώντας και δουλεύοντας για την αυτοσωτηρία του ενώ η Δεύτέρα Παρουσία του Χριστού αφορά την Σωτηρία της Ανθρωπότητας, την Σωτηρία του όλου την επικράτηση της Αγάπης και της Ενότητας που σηματοδοτείτε στην Νέα Κοσμική Περίοδο. Ο μαθητής του Λόγου κινείται ενωτικά βιώνοντας όλες αυτές τις πιέσεις συνειδητά και με επίγνωση της μετουσίωσης για τον Άνθρωπο Εαυτό του, που χρειάζεται να τελεί και όχι την αυτοσωτηρία.

Όλες λοιπόν οι δυνάμεις μαθητές ικανότητες αποσυμβολίζουν τα κέντρα ενεργείας που βρίσκονται μέσα μας αλλά και τα σώματά μας που αποτελούν τα θεμέλια για την διαχείριση του Φωτός. Ο Φωτισμός, φωτίζει τα διαμερίσματα του νου και της ψυχής που αποδέχεται την κλήση και εργάζεται πυρετωδώς για την αποδέσμευση και την κάθαρσή του, ώστε να αναβιβαστεί και τα ενεργειακά του κέντρα να αρχίζουν να λειτουργούν ανοδικά.

Τώρα βρισκόμαστε στην Τρίτη φάση του Θείου σχεδίου, ο Ιωάννης της Νέας Εποχής είναι αυτός που την αναγγέλλει και την εγκαινιάζει. Ο υπέρτατος σκοπός είναι η μετουσίωση κάθε δυσαρμονίας σε αρμονία και κάθε κατάρα σε ευλογία, η φανέρωση της Αγάπης και της ενότητας της Χριστοποίησης και Θέωσης. Βοηθάει τον άνθρωπο να διανοίξει τον νου του στην Αλήθεια, που υπάρχει κρυμμένη μέσα σε συμβολισμούς. Τον βοηθάει πλημμυρίζοντας τον με Θείο Φως, με Θεία Αγάπη την καρδιά του. Είναι το επιλεγμένο πνεύμα, που πρώτο θα εκδηλώσει την Χριστοποίηση και Θέωση του Ανθρώπου.

Θα συγκεντρώσει γύρω του υποστάσεις που θα διδάξει, έτσι ώστε να εξελιχθούν ως Δάσκαλοι της μίας Αλήθειας, ενωμένοι με τον Ένα και μοναδικό Διδάσκαλο Λόγο, καταδεικνύοντας τα στάδια της εκπαίδευσης του ανθρώπου Λόγου για να εκδηλωθεί όχι ως άνθρωπος Λόγος αλλά ως Θεός. Είναι ο Παράκλητος της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, το Πνεύμα της Αληθείας που όπως είχε πει και ο Χριστός « όταν έλθει το πνεύμα τις αληθείας οδηγήσει υμάς είς πάσαν την αλήθεια, ου γαρ λαλήσει αφ εαυτού, αλλ΄ όσα αν ακούσει λαλήσει, και τα ερχόμενα αναγγέλλει υμείν».

Είναι ο ένας νόμος της αγάπης που ως παρακαταθήκη μας άφησε ο Λόγος Χριστός «Αγαπάτε Αλλήλους», ο Δρόμος της Χριστοποίησης και Θέωσης. 

Βαρβάρα Πιτσελά

Προσκλητήριο

Ο Δάσκαλος Ιωάννης καλεί αυτούς τους φορείς χάριτος όπου μετέφερε την Ουσία Του, όλους τους μαθητές και Δασκάλους του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας, να παρευρεθούν και να συμμεθεξουν στο πνεύμα της Ενότητας και της Αγάπης που ενυπάρχουν στην Κάθαρση, το Φωτισμό και την Θέωση.

Ας είναι ευλογημένοι εκείνοι που θα ανταποκριθούν σε αυτήν την Κλήση επανασυντονισμου και συμμετοχής, στη Φανέρωση του Έργου της Δευτέρας Παρουσίας δημόσια.

Ο Δάσκαλος

Πρόσκληση σε ομιλία με θέμα "Κάθαρση-Φωτισμός-Θέωση"

 

Σας περιμένουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας 

η εκδήλωση στο Facebook

ΔΕΙΞΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ

01/01/2018

Σέφα Χαριτίνη

 

Αγαπημένε μου Εαυτέ, ουσία εκ της Ουσίας μου, με την Απέραντη Αγάπη μου σε ευλογώ την ώρα αυτή και αναδύομαι από εντός σου ως Φως Υπερούσιο ανοίγοντας χώρο για να λάβεις εκ της Αλήθειας της Μίας Θεία Νάματα και διδαχές ωφέλιμες για κάθε τμήμα του είναι σου, που θα λειτουργούν ως κλειδιά αποκατάστασης και απελευθέρωσης.

Ήδη τελείωσε ένα έτος ακόμη για σένα και βάσει της μαθητείας που έλαβες σου ζητήθηκε να κάνεις τον απολογισμό σου. Ωστόσο θα σε ρωτήσω αυτός ο απολογισμός τι συμπέρασμα είχε, τι πόρισμα έβγαλες ώστε να κατατεθεί ως ουσία μέσα στην συνείδηση του ανθρώπου και ως έργο αποκατάστασης για το νέο έτος που μπήκε;

Διότι μέσα από την αξιολόγηση αυτή θα μπορούν να τεθούν οι νέοι στόχοι, οι νέες βάσεις για την κάθε δράση σου με Νέα στάση ζωής και άξονα την αυτοπυροδότησή σου. Επομένως, κάνοντας τον έλεγχο αυτόν θα παρατηρείς μία μείωση της πνευματικότητάς σου εξωτερικά, αλλά εσωτερικά θα βιώνεις έντονη δραστηριοποίηση των καταστάσεων που ζεις και που ενεργοποιούνται εντός σου με σκοπό να επιγνώσεις τις Θείες δυνατότητές σου μα και παράλληλα τις αδυναμίες και τα λάθη σου, διαφορετικά δεν θα μπορείς να ενεργείς ολοκληρωμένα διότι η διαχείριση αυτών των ενεργειών καταστάσεων απαιτεί ενσυνείδητη Πίστη, πνευματική Διάκριση και ταύτιση με την Θεία ροή του Λόγου.

Μέχρι τώρα αναρωτήθηκες πάμπολλες φορές πώς μπορεί να αλλάξει η κατάσταση που επικρατεί σήμερα ανά τον κόσμο, πώς θα επέλθουν αλλαγές ενώ σε όλους τους τομείς φαίνεται να υπάρχει αδιέξοδο και εγκλωβισμός του ανθρώπου στην ανέχεια και το σκοτάδι, τον φόβο και την υποδούλωση; Ενδεχομένως από κει που βλέπεις έτσι έχουν τα πράγματα, όλοι οι αγώνες που δόθηκαν για την ελευθερία του ανθρώπου δείχνουν να δοκιμάζονται, μόνο που η ματιά αυτή αφορά την ανθρώπινη προσπάθειά σου και τον αγώνα βέβαια, λειτουργώντας και μέσα από την Χάρη μου. Όμως Αγαπημένε μου και αυτός ο τρόπος είναι περιορισμένος, προέρχεται ως απόρροια κατεστημένων ιδεών και εικόνων που έχεις διαμορφώσει για το τι σημαίνει άνθρωπος, κόσμος και Θεός, ανήκουν στον κόσμο της διττότητας που ζεις όσο υψηλές εκδηλώσεις και αν ενεργοποίησες με τον Λόγο σου, παρ’ ότι Εγώ σε ώθησα και σε ωθώ να το κάνεις, για να συνειδητοποιήσεις την εφαρμογή της Θείας Νομοτέλειας όπως είναι και όχι όπως θα ήθελες να είναι.

Όλη αυτή η διαδικασία θα σου προκαλεί την αίσθηση ότι χάνεις την γη κάτω από τα πόδια σου αλλά και από τα μάτια σου τον ουρανό, ότι αδυνατείς να βλέπεις είτε στην ύλη είτε στο πνεύμα, ένα κενό χωρίς τίποτα να στηρίζεσαι, ένα σήμερα δίχως αύριο. Γι’ αυτό και σου έχω επισημάνει την προσοχή στην αξιοποίηση της Χάρης την οποία έλαβες ώστε να επιταχύνεις τις διεργασίες αυτές όλες και να διαμορφώσεις τις συνθήκες εκείνες, που θα εμπνέεσαι άμεσα την κάθε στιγμή θέτοντας τα θεμέλια ενός νέου τρόπου ζωής.

Πονάς Αγαπημένε μου το γνωρίζω αλλά αυτός ο πόνος δεν πρέπει να λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας και να επιτρέπεις στην υπόστασή σου να υποστεί πληγές και τραύματα αλλά από το είναι σου να αντλείς την Δύναμη Θεραπείας, να καλύπτεσαι με Φως και Δύναμη Θέλησης, ώστε το Έλεος και η Αγάπη να ρέουν ως καθαρτήριο φάρμακο προς τον εαυτό σου, τον εαυτό που νοιάζεται και ενδιαφέρεται για την λύτρωση, την εξέλιξη του ανθρώπου, την αναζήτηση της Αλήθειας που οδηγεί τα βήματά του στην επιστροφή, στον Δρόμο της Αληθινής Ζωής.

Βρίσκομαι στη γη σου άνθρωπε και προσεύχομαι για σένα και ας μην έχεις συνειδητοποιήσει την αγάπη που σου διαχέεται, διότι από την μία με επικαλείσαι να σε βοηθήσω στην ανάγκη σου και από την άλλη όταν χάνεις την πίστη και τον συντονισμό σου θυμώνεις και εκδηλώνεσαι με ανισορροπία, ξεχνώντας ότι για ότι συμβαίνει γύρω σου και μέσα σου εσύ φέρεις την ευθύνη, όσα έχουν διαδραματιστεί πάνω στον πλανήτη γη προέρχονται από τις δικές σου επιλογές, από τις δικές σου σκέψεις και κατ επέκταση και πράξεις είτε συνέβαλες ενεργητικά είτε παθητικά. Τα αποτελέσματα που βλέπεις δεν σου αρέσουν και εύκολα αγανακτείς και απογοητεύεσαι πετώντας ακαθαρσίες επάνω μου λες και ο πλανήτης αυτός είναι έξω από Εμένα.

Η γη που πατάς είναι το σώμα μου και σε διδάσκω την μετουσίωσή της σε Φως. Κάθε μόλυνση του νερού δηλητηριάζει τα υγρά του σώματός μου, τα πειράματα που γίνονται προκαλούν ασθένεια στα όργανα του σώματός μου, το οξυγόνο που ψεκάζεται με δηλητήριο είναι η πνοή που σου δίνω, όλα τα πυρά που δέχεται επάνω της και το αίμα που χύνεται από τις ψυχές που χάνονται καθημερινά με διάφορους τρόπους Εμένα ματώνουν. Είναι τα αγαθά που σου πρόσφερα και σου προσφέρω απλόχερα απ’ την αρχή των αιώνων με προορισμό να φανερώσεις και να εκδηλώσεις την θεότητά σου ως συνδημιουργός και συνεργάτης Θεού. Όμως κάθε γνώση που έλαβες και ενεργοποίησες επιστρέφει σε σένα λανθασμένα και με επιπτώσεις βαριές. Πολλά θα αντικρίσουν τα μάτια σου και ακόμα περισσότερο θα νιώθεις μέσα σου τα αμαρτήματα του κόσμου τούτου αλλά η ύπαρξή σου όμως αποτελείται από Θεία στοιχεία, φέρει το Πνεύμα του Ιωάννη Λόγου Χριστού και ενσαρκώθηκες για να επαναφέρεις την Θεία Ουδετερότητα, την Θεία Ισορροπία και Αρμονία και να διδάσκεις όλους τους πλανήτες και τα όντα. Με αυτή την επίγνωση θα εισχωρήσεις στα Θεία Ιδεώδη και στις Θείες Παρακαταθήκες του Ενός Εαυτού που είμαστε. Αυτή η Θεία Πηγή βρίσκεται εντός σου και η ένωσή σου μαζί της θα σε καθοδηγεί στην Βασιλεία των Ουρανών για να αναγεννάς τον κόσμο που ζεις.

     Μην ξεχνάς λοιπόν πως βρίσκομαι εδώ και φανερώνομαι μέσα από σένα. Μαζί βαδίζουμε αυτήν την Οδό, δείξε εμπιστοσύνη στη Θεία Φωνή που ακούς, είμαι η Φωνή της Θείας Δικαιοσύνης, της Θείας Αλήθειας που σε καθιστά άτρωτο σε κάθε μάχη με την πλάνη και το κατεστημένο όποιο όνομα κι αν φέρει, όποια μορφή κι αν έχει. Πλήρωσα με την Παρουσία μου τα Πάντα, η θυσία μου αυτό το σκοπό είχε και τώρα αναμένω την εκδήλωσή Μου μέσα σε κάθε τι χωρίς καμία διαφορά γιατί Εγώ και συ Ένα είμαστε.

Σε ευλογώ Αγαπημένε μου, σε τροφοδοτώ με αυτή την βεβαιότητα της ένωσής μας. Πληρώνω όλα τα κενά σου και αυξάνω το δυναμικό της αγάπης σου ως Άπειρη Αγάπη δική μου να συντελέσεις στη μετουσίωση και ανάσταση του εαυτού σου, ευλογώ τον φωτισμό του νου, της καρδιάς και της συνείδησής σου ώστε να φωτίζεις άπλετα και ό,τι κάνεις να είναι καρπός πνευματικής ανόδου για όλες τις ψυχές και τα πνεύματα που ακολουθούν. Σε εμβαπτίζω μέσα στην Θεία μου Αγκάλη και ανάγω όλες σου τις λειτουργίες, τα κέντρα και τα σώματά σου ώστε να μην υπολείπεσαι σε τίποτα αλλά να δύνασαι να φέρεις εις πέρας την αποστολή σου έχοντας όλα τα εφόδια που σου χρειάζονται. Σε ευλογώ να μην αναμιγνύεσαι με τον φόβο και τον τρόμο που σπέρνουν όλα εκείνα τα σενάρια που μιλούν για καταστροφές, όση δύναμη και αν φέρουν, αλλά να συντονίζεσαι με τις Θείες Αποκαλύψεις που σου φανερώνω διότι ό,τι επιθυμεί κανείς αυτό λαμβάνει.

Ευλογώ την νέα σου χρονιά ως χρονιά που θα σημάνει την μεταστροφή του ανθρώπου στις Θείες Αρχές και την απογύμνωση κάθε τι άλλου που επιβουλεύεται την Θεία μου Βουλή.

Αμήν